The Graham Norton Show

این برنامه حاوی الفاظ رکیکه

صدای تشویق و هیاهو

اوه

سلام به همگی

چقدر عالی

ایول

سلام

سلام، سلام، سلام

شب بخیر

شب همگی بخیر

خیلی خوش اومدین به برنامه

چیزی به کریسمس نمونده

صدای تشویق

اوه، فکر کنم موافق باشین که دکور خیلی

حال‌وهوای عید رو داره، نه؟

درخت رو دوست دارین؟

می‌شه یه نمای نزدیک از ستاره‌مون بگیریم؟

صدای خنده

اوه، بسه دیگه

اشتباه شد، اون یکی ستاره

ببینید، امشب یه لیست مهمون عالی داریم

اونجا رو ببینید، قراره بعداً برامون بخونه

تام اودلِ بزرگ

صدای تشویق

تام و ارکستر ۲۷ نفره‌ش

خودتون بشمرید

یه ضیافت موسیقی واقعی

اما امشب رو مبل من چه خبره؟

خب، این سوپرمدل سابق، سالن مد رو ول کرد و چسبید به استندآپ کمدی

و اخیراً هم نویسنده و بازیگر سریال خودش در بی‌بی‌سی به اسم «اسپنت» بوده

حالا هم توی اولین تور کمدی بزرگشه به اسم «دِ افترز»

با یه تشویق گرم، میشل د سوارت

صدای تشویق و هیاهو

خودشه

اوه، سلام

ماچ، ماچ

خیلی خوشحالم می‌بینمت

بفرمایید بشینید

میشل د سوارت

سلام

اولین باری که میزبان این بازیگر و خواننده ایرلندی بودم، به عنوان شرکت‌کننده اومده بود

توی برنامه استعدادیابی بی‌بی‌سی به اسم «هر کاری می‌کنم»

از اون موقع، شده ستاره‌ نامزد اسکار فیلم‌هایی

مثل «دختر گمشده»، «رز وحشی» و «نامه‌های کوچک شرورانه»

حالا هم با فیلم زیبا و غم‌انگیز «همنت» پیش ماست

خانوم‌ها و آقایان، جسی باکلی

صدای تشویق و هیاهو

ایول

سلام

سلام

خیلی خوشحالم می‌بینمت

بفرمایید بشینید

جسی باکلی

و حالا دو تا ستاره خیلی بانمک نسخه جدید و کمدی «آناکوندا» رو داریم

یکی‌شون که توی فیلم کلاسیک «گوینده» حسابی خندوندمون و در نقش ابرقهرمان

مارول یعنی «مرد مورچه‌ای»، کلی گرد و خاک به پا کرده

اون یکی هم ستاره فیلم‌های پرفروشی مثل «جومانجی»

و فیلم بمب امسال یعنی «ماینکرفت» هست

دوستای خوبمون، پل راد و جک بلک

صدای تشویق و هیاهو

بفرمایید، بفرمایید

بفرمایید اینم از این

دمتون گرم، دمتون گرم

سلام، چقدر خوبه که می‌بینمتون

خوش اومدین، خوش اومدین

بشینید

چقدر عالی

دو بار بغلت کردم

اوه

دارن همدیگه رو بغل می‌کنن

همه‌چی عالیه

آره، دست تکون بدین

آره، بوس‌های از راه دور

نه، نه، نه

اوه، آره

مواظب شامپاین باش

خب، بفرمایید

آره، عالیه، عالیه

کریسمس همگی مبارک

کریسمس مبارک

بفرمایید

آره، همینه

اونجا اوکی هستی؟

یه لحظه ترسیدم نکنه زیپ شلوارم باز باشه

باید همون پشت چکش می‌کردم

کراواتت پوشوندتش

کارت حرف نداشت

هیچ‌کس نفهمید

یه خوش‌آمدگویی گرم دوباره به پل، جک و جسی

و برای اولین بار، خوش‌آمد می‌گیم به میشل د سوارت

خیلی خوشحالم که اینجایید

صدای تشویق

ممنونم

ما اولین بار توی برنامه «روپال درگ ریس» بریتانیا با هم آشنا شدیم

تو داور بودی

و طرفدارها، یعنی کسایی که عاشق اون برنامه‌ان، عاشق تو شدن

اون همه عشق و حالِ طرفدارهای برنامه رو حس کردی؟

آره، واقعاً حس کردم

واقعاً عاشقش بودم

بعدشم با خودم گفتم، من کل عمرم رو برای نشستن تو این پنل داوری آموزش دیدم

می‌دونی چی می‌گم؟

با خودم گفتم آره، دنیای مد، کمدی و قضاوت کردن

اومم

خوراکِ خودته. دقیقاً

و حالا، امشب روی این مبل حالت خوب می‌مونه؟ چون

میشل به یکی از آدم‌های روی این مبل حس خاصی داره

صدای اوه گفتن تماشاگرها

اوه

صدای خنده

اون شخص کی می‌تونه باشه، میشل؟

جسی

می‌شه یه ذره بری اون‌ورتر؟

صدای خنده

صدای تشویق

وای خدای من

وقتی... خب

من یکی از طرفدارهای پروپاقرصتم

و مثلاً قدیما، ببخشید بچه‌ها، گروه «تنشس دی»

واسه من حکم الگو رو داشت

اگه قرار بود برای اوایل ۲۰ سالگیم یه موسیقی متن انتخاب بشه

قطعاً آهنگ‌های «تنشس دی» بود

پس واقعاً ممنونم. کلی باهام همراه بودی

ممنونم

چقدر لطف داری

واو

حس می‌کنم باید از پل معذرت‌خواهی کنم، چون جسی باکلی هم

خاطرخواه جک بلکه

چی؟

درک می‌کنم، منم خاطرخواه جک بلکم

من واسه همه به اندازه کافی جا دارم

نه جسی، مورد تو خیلی خاصه

من بیشتر از اونی که طبیعی باشه، به خودم می‌گم:

«کجش کن - ویولنسل!»

اوه، آره

از فیلم «مدرسه راک»

این گیتار بیسه

گیتار بیسه

بله

آخه کجا پیش می‌آد که بگی «کجش کن - ویولنسل»؟

گفتم که، بی‌دلیل؛ اصلاً هیچ مناسبتی نداره

می‌دونی، اون دیالوگ

همیشه بدون هیچ زحمتی تو سرم تکرار می‌شه

چقدر جالب

اون دیالوگ... یادمه اصلاً تو فیلمنامه نبود

جرج دراکولیاس، تهیه‌کننده موسیقی بزرگ

و مسئول موسیقی اون فیلم هم بود

تو صحنه می‌اومد تو تریلر من و این ایده رو انداخت وسط

بهم گفت، تو برداشت بعدی

باید بگی «ویولنسل می‌زدی؟»

«کجش کن ویولنسل، این گیتار بیسه!»

منم مستقیماً از اون گرفتمش و آوردمش تو فیلم

و دیالوگ محبوب خیلی‌ها شده

به جرج می‌گم

جرج اگه داری می‌بینی، دمت گرم

عالی بود، نویسندگی‌ت حرف نداشت

فکر کنم دیگه باید از تعریف کردن از جک بلک دست برداریم

دیگه داره زیاد از حد می‌شه

یکی دیگه هم از طرف میشل

خب، نه، فقط داشتم می‌دیدم که یه قلوپ کامپاری خوردی

بعدش یه چای پشتش زدی و بعدم یکم آب خوردی

من زیاد با تعریف و تمجید میونه خوبی ندارم

اون معرکه‌ست

یه چای داری و یه نگرونی

یه چای سفید، یه نگرونی و یه آب معمولی

عالیه

با یه ذره قطره مورفین

تمام گروه‌های غذایی رو داری

صدای تشویق

خب، جک آماده‌ست، بریم سراغ برنامه

با اولین فیلم بزرگ امشب شروع می‌کنیم

پل راد و جک بلک در فیلم «آناکوندا» بازی کردن

این فیلم از روز «باکسینگ دی» تو سینماها اکران می‌شه

این را ببینید

این «آناکوندا»ست و ما دیگه برای فیلمِ مارمون، مار نداریم

باید بریم وسط جنگل

و یه مار دیگه پیدا کنیم

آآآخ

اون دیگه چیه؟

اوه، خدای من

ما وسط جنگلیم و دارن شکارمون می‌کنن

الان دیگه می‌میریم

نترس، جات امنه، من اینجام

یا حضرت

صدای تشویق

عالی بود

ترسناک بود

حرف نداره

ترسناکه

پر از صحنه‌های یهویی ترسناک و خنده‌های حسابی

همون چیزیه که آدم می‌خواد

چطور شد که... واقعاً عجیبه که تا حالا

کسی به فکرش نرسیده بود نسخه جدید «آناکوندا» رو بسازه

این ایده از کجا اومد؟

شما دو تا چقدر توش نقش داشتین؟

خب، کارگردان این فیلم، قبل از این

یه فیلم ساخته بود به اسم «سنگینیِ غیرقابل‌تحملِ

استعداد بزرگ» که نیکلاس کیج و پدرو پاسکال توش بودن

و هم من و هم جک، طرفدار پروپاقرص اون فیلم بودیم

وقتی این فیلمنامه به دستمون رسید

به نظر می‌رسید همون حس‌وحال رو داره، از این جهت که