As primeras 200 linias.
ธอร์
ธอร์
มันอันตรายนะ
ธอร์
อย่าเล่นแบบนั้น ธอร์
รอด้วย ธอร์
ธอร์ อย่าเล่นอย่างนี้
เธอจะตกลงไปในน้ำนะ
เลิกเล่นได้แล้ว
- อย่านะ - อย่ากระโดด
- ธอร์ กลับมา - อย่า
ธอร์
เป็นไรใหม?
หนาว..
- ฉันคิดว่าเขาตายแล้ว - ฉันหนาว
ลูกพยายาะทำให้เพื่อนๆประทับใจใช่ใหม?
- ขอบคุณพระเจ้า อีริค ช่วยลูกไว้ - พระเจ้ายังไม่ต้องการตัวลูก
ไม่รู้ว่าอะไรชักจูงให้ลูกทำอย่างนี้
ได้แต่หวังว่านี่จะเป็นบทเรียนสำหรับลูก
สัญญากับสิว่าลูกจะไม่ทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก
สัญญานะ
ลูกให้สัญญาได้ใหม?
- ยิ้ม - ไม่ ขอให้ไม่มีการยิ้มนะ
แค่ทำตัวสบายๅ
คุณครับ!!
ลิฟ
เอาล่ะ ไม่ต้องยิ้มนะ
คุณดูหล่อมากทีเดียว
คุณจะสร้างชื่อเสียงให้เกาะแห่งนี้
มันจะเป็นเหมือนเช่น ดาร์วิน และ เกาะกาลาปากอส
เมื่อผู้คนได้ยินชื่อเกาะฟาตุ ฮิวะ พวกเขาจะคิดถึงชื่อธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
คุณพายทวนกระแสน้ำไปเรื่อยๆนะ
ได้ แต่มันลำบากมากเลย
คุณไม่รู้หรือว่า ดั้งเดิมแล้ว ชาวโพลีนีเซีย มาจากทางตะวันตก
ใช่
พวกเอเชียที่มายังที่นี่ ลองนึกดูว่าสิ ต้องพายเรือทวนกระแสน้ำตลอดทาง
พวกเขาต้องมีแขนที่ทรงพลังมากๆ
ใช่แล้ว
เป็นไรใหม?
ไม่เป็นไร
ไม่เป้นไรมาก
ลิฟ?
ฟังนี่นะ
"ฟา-โฮก้า เป็นพืชจำพวกสัปปะรด"
"นักสำรวจชาวยุโรปเป็นพวกแรกที่ค้นพบสายพันธ์นี้"
- สัปปะรดอีกสายพันธ์เหรอ? - ใช่แล้ว
ความจริงมันมีถิ่นกำเนิดแถบอเมริกาใต้
บางทีมันอาจว่ายน้ำมาก็ได้
คุณ ตาอิครับ บรรพบุรุษของคุณอพยพมาจากที่ไหน?
เรามีความเชื่อว่านั่นเพราะ เทพ ติกิ
ติกิ คือ สุริยเทพ
นำพาพวกเรามายังเกาะนี้
จากแผ่นดินที่อยู่เบื้องหลังทะเล
จากทิศตะวันออกใช่ใหม? "ตะวันออก"
ทุกสิ่งล้วนมาจากทิศตะวันออก
มหาสมุทร กระแสน้ำ ลมและดวงอาทิตย์
เทพ ติกิ ควบคุม พระอาทิตย์
ติกิ!!
อเมริกา และ หมู่เกาะโพลีนีเซีย
การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างยุคก่อนประวัติศาสตร์
- คุณจะอยู่ที่ นิวยอร์ค นานแค่ใหนคะ - ผมจะอยู่ที่นี่อีกไม่กี่วัน
ต้องกลับบ้านเพื่อเฉลิงฉลองเทศกาลคริสมาสต์
ชื่อเขาคือ เฮเยอร์ดาห์ล ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
ใช่ คุณบอกเราแล้ว
นักปราชญ์ด้านมานุษยวิทยาต้องการความชัดเจนสินะ
ว่าพลเมืองชาวโพลีนิเซียไม่ได้มาจากตะวันออก
นักปราชญ์มักไม่ถูกเสมอไปจริงใหมครับ ท่าน
มองดูรอบตัวนายสิ
หนังสือทุกเล่มในนี้ล้วนเต็มไปด้วยทฤษฏีต่างๆ
เขียนโดยชายคนหนึ่งอ่านโดยคนสิบคน
ซึ่งเก้าคนในนั้นไม่เห็นด้วยกับทฤษฏีนี้
แต่ทฤษฏีของผมพิสูจน์ได้ว่าคนในหมู่เกาะโพลีนีเซีย คือผู้ที่อพยพมาจากตะวันออก
ผมได้ใช้เวลา10ปีเขียนบทความวิจัยนี้
ผมอยู่บนเกาะฟาตุ ฮิวะ ผมยืนยันทฤษฏีของตัวเอง
ผมเป็นคนที่เท่าไหร่?
คุณได้ไปพบสำนักพิมพ์ก่อนหน้านี้มากี่แห่ง?
ผมรู้คุณไปเกาะปาปัวและเกาะเบเนดิกท์มาแล้ว ผมแน่ใจที่นั้นต้องมีทุ่งหญ้าและภูเขาใช่ใหม?
นักวิทยาศาสตร์รู้ว่าโลกกำลังรอคอย รับรู้เรื่องราวของพวกเขา
ความจริงก็คือผมคือความหวังสุดท้ายของคุณ ผมควรบอกอะไรบางอย่าง
ใช่ครับ การตีพิมพ์ทางวิทยาศาสตร์นี้ เข้าใกล้ความคิดใหม่อย่างมาก
มันบอกผมว่าคุณจะเพิกเฉยต่อหลักฐานชิ้นนี้
ฟังผมนะ
ผมยอมรับว่าเปรู มีอารยธรรมที่โดดเด่น ก่อนหน้าชาวอินคา
นั่นผมเห็นด้วย
นั่นล่ะกระแสลมและกระแสน้ำในมหาสมุทรแปซิฟิคตอนล่าง
เคลื่อนจากตะวันออกไปตะวันตกซึ่งมันทวนกระแสน้ำ
แต่พอพูดถึงกรณี ติกิ ไม่มีทางเลย ที่มันจะเดินทางถึงโพลีนีเซียได้
เพราะคนพวกนั้นไม่มีเรือ!!
ไม่ครับ
แต่พวกเขามี แพ
พวกเขามีแพที่ทำจากไม้บอลซ่า
แพไม้ เหรอ?
นั่นอาจจะเป็นไปได้
คุณต้องการให้ทฤษฏีของคุณ ได้รับการยอมรับคุณใช่ใหม?
ลอยน้ำจากเปรูไปสู่หมู่เกาะโพลีนีเซีย ด้วยแพที่ทำจากไม้บอลซ่า
โชคดีนะ
ท่านสุภาพบุรุษ
นิตรยสารของคุณจะร่วมเดินทางไปกับผม อยู่บนแพนั่น
ด้วยความอนุเคราะห์จากสายลม ตลอดเส้นทางที่ไปสู่เกาะโพลีนีเซีย
มันไกลกว่าจากชิคาโก้ ไป เมืองมอสโคว
จากที่นี่สู่่ที่นี่
5.000 ไมล์
คุณมีเครื่องยนต์ไว้ใช้เผื่อกรณีฉุกเฉินใหม?
ไม่ครับท่านไม่แน่นอนพวกเราจะไปถึงที่นั่นด้วย ลมและกระแสน้ำ
เช่นที่ ติกิ ทำ
และสิ่งที่คุณอยากพิสูจน์จาก การเดินทางที่แสนประหลาดนี้คืออะไร?
มหาสมุทรไม่มีสิ่งกีดขวาดเช่นถนนหนทาง
ไม่มีอุปสรรค แต่ในเส้นทาง
ที่ผมจะพิสูจน์ว่าคนอเมริกาไต้ เดินเรือสู่เกาะโพลีนีเซีย
เมื่อ 1,500 ปีก่อน
ทุกคนต่างรู้ว่าโพลีนีเซียมาจากคน ในทวีปเอเชีย
ไม่ใช่จากอเมริกาไต้
และเป็นหน้าที่ของนักวิทยาศาสตร์ที่จะพิสูจน์ให้เห็น
พวกเขาเหล่านั้นได้เรียนรู้ความเชื่อผิดๆมาตลอด
ึคนสมัยโบราณ
เริ่มต้นบวงสรวงพระอาทิตย์
คุณ เฮเยอร์ดาห์ล
บทความเกี่ยวกับบคนนอร์เวย์ จมน้ำตายในมหาสมุทรแปซิฟิค
จะทำให้นิตยสารขายได้มาก
แต่นั้นไม่ใช่เรา
ที่นี่คือนิตยสารการค้นพบทางวิทยาศาสตร์
นิตยสารของเราไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นเงินทุน ของภารกิจฆ่าตัวตาย
คุณแถบจะไม่มีลูกเรือและคนร่วมเดินทาง
ท่อนไม้สักหนึ่งโหล
ต้องเป็นไม้บอลซ่าขนาดใหญ่
และกระท่อมสำหรับลูกเรือ
ทุกสิ่งที่ประโยชน์ เสากระโดงเรือและหางเสือ
นายทำอะไร
คอน ติกิ
ฉันใช้เวลา 22 วันบนแพที่เป็นลูกตอร์ปิโด
เหนือมหาสมุทรแอตแลนติคในปี 1943
ไม่อาจแล่นไปข้างหน้าหรือควบคุมมันได้
ทั้งหมดที่ทำได้คือนั่งรอความตาย
ไม้เหล่านั้น
พวกมันถูกอัดเบียดแน่นเข้าหากันด้วยคลื่น
และในที่สุดพวกมันจะหลุดแยกออกจากกัน
และคุณจะเหลือเพียงขอนไม้ล่องลอยกลางทะเล
ตามทางของคุณ และความเมตตาของพระเจ้า
ขอบคุณที่สละเวลาให้
ขอโทษนะ คุณเป็นคนนอร์เวย์ใช่ใหม?
ผมเปล่าแอบฟังบังเอิญได้ยินพวกคุณพูดตรงนั้น
- คุณคือกะลาสีเหรอ? - แต่ผมบอกได้ว่าคุณก็ไม่ใช่กะลาสี
- สิ่งที่สำคัญคือลดความต้านทาน พวกวิศวกรไม่อาจมองข้ามมันได้
คุณเป็นวิศวกรใช่ไหม?
แต่ตอนนี้งานผมคือคนขายตู้เย็น
ผมชื่อ เฮอร์แมน วัตซิงเกอร์
ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
แล้วคุณ คุณออกเดินเรือเหรอ?
ถึงหนทางทั้งหมดจะต่างกันแต่มีจุดหมายเดียวกัน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันใกล้เป็นจริง ที่จะถูกพัดพาไปจากที่นั่น
ควบคู่ไปกับกระแสน้ำในมหาสมุทร มันคือกระแสลมนั่นคือปัจจัยสำคัญ
ผมมีหนึ่งเดือนเพื่อหาทุนและหาสมาชิก คณะเดินทางมีอะไรให้ทำเยาะ
- คุณเฮเยอร์ดาห์ลมีอะไรให้ผมช่วยใหม? - เรามีนัดกัน
ต้องมีเงินทุนก่อนคริสมาสต์ เพื่อที่จะซื้อไม้ในเดือนมกราคม
- คุณเฮเยอร์ดาห์ล ชื่อคุณไม่ได้อยู่ในรายชื่อ - ดูข้างใต้สินั่นไงชื่อของเขา
้เราสร้างในเดือนมีนาคม ออกเดินเรือในเมษายน กว่าจะถึงก็เดือนสิงหาคม
และหวังว่าพายุฮอร์เคนจะเริ่มต้นฤดูช้า
- ปีเตอร์ ฟรูเชน - พวกเราเกือบตายเมื่อถูกหิมะกัดผิวหนัง
เขาคือกัปตันของสถานที่แห่งนี้
พวกเขาไม่ได้รับอนุญาติให้เข้ามาในนี้
เพื่อนฉันจากเกาะฟาตุ ฮิวะนี่!!
เขาดูเหมือนจะเป็นอีกคนหนึ่ง ที่ถูกนิตรยสารเขี่ยทิ้งออกมา
ขอบคุณ
ไม่ต้องกังวล เฮเยอรดาห์ล
นี่คือเหล่านักวิทยาศาสตร์ผู้อาภัพเช่นนาย
- ใช่ใหม แม็คเกรเกอร์? - ก็เหมือนเดิมล่ะน่า
ถูกหิมะกัด ฤดูหนาวปี 1924
มันสอนฉันถึงสิ่งที่สำคัญ
จงใส่ใจในรายละเอียดเล็กน้อยของพวกชนพื้นเมือง
อย่าใช้เล็บหากพวกเขาใช้เชือก หรืออย่าได้ใช้เหล็กหากเขาใช้กระดูก
มันใช้มากกว่า 1000 ปี ที่บรรพบุรูษของพวกเขาได้เรียนรู้
เดินไปกับพวกเขา และคุณไม่ต้องกังวลขาของคุณ
ดื่ม
ผมอายุ 32 ปี
พ่อหม้ายที่เป็นคนขายตู้เย็น
นั่นแหล่ะผม
ผมอยากที่จะอยู่บนแพนั้นจริงๆ
ผมรู้ว่ามันอันตรายมากๆ
แต่ถ้าคุณรู้ว่าธรุกิจขายตู้เย็นนี้ อันตรายกว่ามากแค่ใหน
ไม่มีใครช่วยพวกเราออกไปได้
คุณเข้าใจใหม?
ยอมรับทฤษฏีของคุณ
กัปตัน
คุณจะไม่ยอมให้ขาของคุณโดนแช่แข็ง นั่นผมสัญญาได้
ผมอยากจะเปลื่ยนเที่ยวบินที่ไปเมือง ออสโล ครับ
- ผมขอตั๋วสองใบไปเมืองลิม่า เปรู - คุณต้องการไปเมื่อไหร่คะ
- เร็วๆนี้ได้ใหมคับ - สักพักหนึ่งน่ะคะ
พรุ่งนี้ค่ะ
งั้นก็พรุ่งนี้ - ได้ค่ะ ท่าน
- แบมซิ คิดว่าคุณคือซานต้า - คุณควรบอกลูกว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ค่ะ คุณควรบอกแกด้วยตัวคุณเอง
พวกเราตื่นเต้นกันมากเมื่อได้ยินว่าคุณจะกลับมา
มันจะดีที่สุดถ้าคุณได้กลับบ้านสักที ธอร์ค่ะ
ใช่ ลิฟ สถานการณ์คือ...
ผมยังติดต่อหาเงินทุนคณะเดินทางไม่ได้
ดังนั้น ผมจึงต้องไปที่เปรูตอนนี้
คุณไม่กลับมาบ้านเหรอคะ?
ผมทำใจลำบากจริงๆ ลิฟ
มันยากมากที่ผมจะตัดสินใจ
ผมต้องตระเวนไปทั่วเมืองเหมือนขอทาน และผมทำไม่ได้อีกแล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.