As primeras 200 linias.
เกรกอรี่
เกรกอรี่
เมตตาเถอะ
ปล่อยข้าไป
เกรกอรี่ กลับมา!
เกรกอรี่
พลังข้าฟื้นคืน เมื่อจันทราสีเลือดผงาดฟ้า
อเวจีเปิดแล้ว
บุตรคนที่ 7 สงครามมหาเวทย์
Thai Subtitle Modified By tommypp
- อาจารย์เกรกอรี่อยู่มั้ย? - บางส่วน
อาจารย์ เกรกอรี่ ไม่ได้ยินเสียงระฆังเหรอ?
ในหูข้ามันเงียบงันตลอด
ในโบสถ์เก่าที่หมู่บ้าน มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุยังไม่เกิน 10 ขวบ
เธอโดน...บางอย่างเข้าสิง
ก็เห็นอยู่
ว่าตอนนี้ข้าไม่ได้ยุ่งเกี่ยว อะไรกับสรรพสิ่งเหนีอโลกแล้ว
ลุกขึ้นเถอะท่าน ดูเหมือนภาระกิจเรียกหาท่านแล้ว
กิจเดียวของข้าคีอนั่งอยู่นี่
และเป็นคำสัจที่ไม่คิดว่าผิด
รอยที่มือบอกว่าท่านเป็นอัศวิน อย่าให้เสียศักดิ์ศรี
เขาบอกท่านว่า คนบริสุทธิ์กำลังมีภัย
- ท่านกลับนิ่งเฉย - ตรงกันข้ามต่างหาก
ข้าน่ะพยายามสุดตัวที่จะไม่สน
- ข้าขอไว้เถอะ อย่าดีกว่าท่าน - อย่าห่วงไปเลย ไม่ถึงกับจะฆ่าแกงกันหรอก
แค่จะสั่งสอน
เติมเหล้า
ที่ขอน่ะคือชีวิตท่าน ไม่ใช่เขา
ที่ยากไม่ใช่การคว่ำไอ้หมอนี่ด้วยถ้วย
แต่มันยากตรงไม่ให้เหล้าหก
ขอบใจ
อ้าวเจ้าแบรดลีย์ ทำไมถึงไม่บอกข้าว่าระฆังดัง?
โปรดอภัยด้วยอาจารย์
เข้ามา ด่วนเลย
ขวานเสก
เงินพิษ
ศรยาว
ใช้ตาข่ายเงินด้วย
โปรดช่วยลูกข้าด้วย
ต้องล่ามโซ่ถึงจะเอาอยู่
- มีอาการนี้มานานแค่ไหน? - ตั้งแต่ค่ำคืนที่แล้ว
มานี่มา
เข้ามานี่
เจ้าควรจะสำเหนียก ตอนที่ทิ้งข้าลงไปในหลุม
ว่ามันไม่อาจจองจำข้าได้ตลอดกาล
เกรกอรี่
ถ้าเป็นเจ้าจิรงๆก็จงเผยกาย
พรากจากเด็กบริสุทธิ์มา!
ลูกแม่
แม่คะ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
พระเจ้าคุ้มครอง
คิดถึงบ้างมั้ย?
คิดถึงสิ ใช่มั้ยล่ะ? อย่าพยายามเฉไฉ
ข้าเห็นลึกถึงวิญญาณเจ้า
โอ้ว...หนุ่มน้อย
- ของโปรดข้าเลย - หลับตาซะ
มามะ หนุ่มน้อย
อย่าไปยำเกรง พลังนางจะยิ่งเพิ่ม
วิลเลี่ยม!
เจ้ารู้อะไรมั้ย เกรกอรี่?
ข้าก็คิดถึงเจ้า
ลงมือ!
ยิงเลย!
ตาข่าย!
เยี่ยมมาก วิลเลี่ยม!
เราต้องร่วมแรงกัน!
รอให้แร่เงินออกฤทธิ์!
รู้สึกได้ มันเริ่มล้าแล้ว
เก่งมากวิลเลี่ยม
ออกไป!
อภัยด้วยอาจารย์
จงปล่อยตัวเขาเดี๋ยวนี้
ทำไมข้าจะต้องปล่อยด้วยล่ะ
อาจารย์เกรกอรี่
อย่าไปหวังความปราณี ใจเขาดำกว่าข้าซะอีก
อยู่กับข้านี่แหละ
- ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้! - ความมืดเข้าครอบงำ
- ข้าทนไม่ไหวแล้ว - ปล่อย ไม่งั้นข้าเผาจริงๆ
- อาจารย์เกรกอรี่ - อาจารย์เกรกอรี่
อาจารย์เกรกอรี่!
เวลาเพิ่มพูลพลังแก่ข้า อย่าหวังจะจองจำกันได้ง่ายๆ อีก
ลูกศิษย์ข้า 10 ปี สูญเปล่า
ข้าจะตามล่าล้างเจ้า มัลคิน!
ข้าจะตามล่าล้างเจ้า!
ทอม!
มีอะไรเทรด?
จริงๆ พี่ต้องไปเลี้ยงหมูนะตอนเนี้ย
เขวี้ยงไม่เคยโดนเลย
แต่ก็เฉียดใกล้ขึ้น
พี่ไม่ใช่พรานนะ ทอม
พี่ไม่จมปลักเลี้ยงหมู ไปตลอดชีวิตหรอกนะ
พี่จะไปจากที่นี่เทรด
ไม่นานพี่จะได้ไปจากนี่...
- ใจมันบอก - ทอม พี่สั่นอีกแล้ว
ตามแม่มาที
เร็ว!
แม่ พี่เขาเป็นอีกแล้ว
ทอม! ทอม!
รีบไปจับหมูเร็ว
ไม่อย่างนั้น พ่อจะตุ๋นเจ้ากินแทน
- ครับแม่ - ไป
สกุลเวิร์ดใช่มั้ย?
ใครถามไม่ทราบ?
ได้ข่าวมีบุตรชายคนที่ 7 ของบุตรชายคนที่ 7 อยู่ที่นี่
อย่าได้ปฏิเสธ เพราะรู้ว่ามีจริงๆ และข้าก็กำลังรีบ
แถมเริ่มหิวด้วย นิดๆ
ฝากชมกุ๊กที่นี่ด้วย
ยินดีคะ
มา...
คนไหนบุตรคนที่ 7 กันล่ะ
ชื่ออะไรล่ะไอ้หนู?
โทมัส เวิร์ด
เขาน่ะแรงดีนะ ทำงานในฟาร์มได้หลายอย่าง
อ้อ! เริ่มการขายแล้วสินะ
คนนี่ล่ะ ในนิมิตข้า
อันตรายไปมั้ย?
- เขาเป็นหมอผี - มันเป็นอาชีพสุจริต
แล้วศิษย์คนล่าสุด ก่อนหน้านี้ละ ต้องลงเอยยังไง?
- แล้วนี่จะมาเอาลูกข้าไปเนี้ยนะ? - ข้าต้องไปกับเขา
รูปร่างกะหร่องไปนิดนะ สำหรับบุตรคนที่ 7
กลัวใจ ทุกครั้งที่คิดถึงวันนี้
แต่ก็รู้มันต้องมาถึง
แปลว่าแม่เข้าใจ
แม่รู้จักลูกดีกว่าที่ลูกคิด ทอม
ใช้ปัญญา
ใช้สติ
จำเอาไว้ ทุกสิ่งที่ต้องใช้ มีอยู่ในตัวลูก
อย่ากลัวที่จะค้นหา
จี้ของแม่...ข้าไม่กล้ารับ
ห้อยไว้
อย่าได้ถอด
อย่าให้เขาเป็นอะไร!
โธ่เอ๊ยแม่คนดี ขอในสิ่งที่ยากจะรับปากได้
องค์ราชินี
- และแล้วพระองค์ก็นิวัฒน์ - ไอ้หมอผี มันทำอะไรกับเจ้า
มิใช่แค่ข้า โดนกันหมด
มอดไหม้ โหยหิว ต้องหลบลี้หนีภัย กบดาน
ไอ้หมอผีหาได้ปราณีไม่
ข้าให้สาย แอบตามมัน
ไม่ต้องกลัวเจ้าเกรกอรี่ อีกต่อไปแล้ว โฉมงามผู้ติดตามข้า ราวพี่น้อง
ขอบพระทัย ฝ่าบาท
หลบไป!
หลีกทาง!
เจ้าจะสู้ปีศาจได้ยังไง ถ้าเกิดเป็นโรคเท้าเปื่อย ขึ้นมาซะก่อน
เอ้า
เอาไปปะรองเท้า ให้มันดีซะด้วย
ส่วนข้าจะไป เตรียมเสบียง
- เสบียงเหรอ? - น้ำมนต์
เอาไว้ป้องปัด เหล่าวิญญาณร้าย
น้ำเมามากกว่ามั้ง?
เผื่อว่าข้าลืม หาน้ำมันพืช, เกลือ, แป้ง กับเบค่อนมาด้วย
ชักอยากเกิดเป็น ลูกคนที่ 6 ซะแล้วสิ
เดี๋ยว!
ถ้านี่แม่มด เดี๋ยวข้าจัดการให้
แกเป็นใคร?
ข้าเป็นศิษย์ของอาจารย์ เกรกอรี่
เรื่องจริง เห็นพ่อหมอ เข้าไปในร้านเหล้า เมื่อกี้
ในมุมมองผู้เชี่ยวชาญเยี่ยงข้า
นางอันตรายอย่างยิ่ง
- จะให้ตามอาจารย์เจ้ามั้ย? - ไม่ต้อง เดี๋ยวข้าจะพานางไปกำจัดเอง
ขอเกลือ กับน้ำมันพืช!
ไปหามา
อ้อ! เบค่อนด้วย เป็นค่าบริการ
จะทำยังไงกับข้าล่ะ พ่อศิษย์เอก?
ยังคิดไม่ตก
- หรือไม่เชื่อ ข้าเป็นแม่มด? - ยังไงก็ไม่เหมือน
คิดว่าตัวเอง จะเป็นหมอผีได้จริงเหรอ?
นั่นล่ะเป้าหมาย
ดูเจ้าอ่อนโยนเกิน
ลูกศิษย์คนอื่นๆ ของเขา ถูกฆ่าตายเรียบ รู้ใช่มั้ย?
เจ้าชื่ออะไร?
- ทอม เจ้าล่ะ? - ไว้คราวหน้าจะบอกนะ
เดี๋ยว!
- คราวหน้าเหรอ? - ข้าน่ะดูดวงเก่ง
เจอกันอีกแน่ แค่อย่าบอกอาจารย์ของเจ้าเรื่องข้า
ทำไมล่ะ?
ลับๆ สิ น่าลุ้น
- หลับตาซะ - ทำไมล่ะ?
น่า แค่หลับตา
ท่านแม่
ใช่ แม่เอง
- เป็นไปได้ยังไงหน้าท่าน... - นี่ลูกสาวเจ้าเหรอ?
จงรักภักดีรึเปล่า, เหมือนแม่เจ้ามั้ย?
นี่สินะ สายที่เจ้าส่งไปตาม เกรกอรี่
รองเท้าเจ้าเริ่ดแท้
มีพ่อเป็นมนุษย์
ลิซซี่ เงียบแต่ฟาดเรียบ
หยิบเค้กโลหิตไปกินสิ สาวน้อย ช่วยเสริมพลัง
ไม่นานพระจันทร์เลือด จะเต็มดวง
ยิ่งมันเปล่งแสง พลังเรายิ่งกล้าแกร่ง ต้องประกาศรวมพล
ภูผาเพนเดิลพร้อมต้อนรับ เหล่าพ้องน้องพี่
ราชินีคืนวัง
อย่ามัวยืดยาด เจ้าเวิร์ด
นี่มันป่าอะไร?
เอ่ยเอื้อนกับข้า จงเรียกข้าอาจารย์เกรกอรี่
งั้นก็...อาจารย์เกรกอรี่ ถ้าข้าเป็นศิษย์คนใหม่
- แล้วศิษย์คนเก่าล่ะ? - ถามไม่ถูก
ถามไม่ดี คำตอบก็ดับ
สรุปคือตาย
นั่นมันแค่กากภูต อมนุษย์ระดับ 6
No comments yet. Be the first to leave one.