Meet Me in the Bathroom

Dus, Karen O...

Vind je de film Dirty Dancing leuk?

Ja, ik vind dat een geweldige film.

Je gaat in de zomer op vakantie met je familie.

Dan kom je dit milieu tegen. Het is cool en sexy, weet je wel.

Een scene. - Ja.

Daar vind je jezelf opnieuw uit.

Als je niet het mooiste, populairste meisje van de school bent,

is dat een fantasie.

Dag na dag en jaar na jaar, mijn stad,

loop ik over je straten.

Geef me gezichten en straten.

Geef me duizenden kameraden en geliefden.

Laat me elke dag nieuwe zien.

Laat me elke dag nieuwe mensen bij de hand nemen.

Geef me zulke voorstellingen. Geef me de staten van Manhattan.

Een eindeloze stroom van mensen...

met sterke stemmen, passie en vieringen.

De straten van Manhattan met hun krachtige hartslag,

met slaande trommen en een eindeloos en luidruchtig refrein.

De menigte van Manhattan met een turbulent refrein.

De gezichten en ogen van Manhattan blijven me altijd bij.

Welkom in New York City.

Perfect.

Willen jullie meedoen aan een documentaire?

We zijn een documentaire aan het maken.

Cool. - Een opname van de hal.

Ja. - Mooi.

Hoe gaat het? - Hallo.

Ik ben de nieuwe buurman. - Jullie worden ons publiek.

We zingen liedjes. - Oké.

Wie heeft jullie alleen gelaten? Dat vraag ik me af.

Mijn ouders zagen ons als een kansloos experiment...

omdat we geen instrument konden bespelen.

We wilden in New York bewijzen dat we een echte band waren.

The Moldy Peaches.

Vanavond gaan we naar de verjaardag van de koningin van Frankrijk.

We zochten gewoon een plek om muziek te maken.

Hoi.

De Lower East Side was haast uitgestorven.

Allemaal deli's en gesloten winkels.

De meeste plekken waren een soort bougieclubs.

Soms kwam je binnen en dacht je meteen: oeps.

Het was alsof al dat wilde, vreemde, eclectische was verdwenen.

Ik dacht nog dat er geen iconische bands meer uit New York kwamen.

Zelfs MTV werd gevuld met droge pop-rock.

De winnaar in de categorie Best Rock is The Offspring.

Blink 182.

Limp Bizkit met Rollin'.

ROLLIN'

Vrijdag, 14:12.

Hoi, Adam. Dit is Michael.

Iemand zei tegen me:

Je moet eens meedoen aan de open microfoon in het SideWalk Café...

en daar vonden we de anti-folkscene.

Het was een groep van muzikanten die nergens konden spelen.

Misschien pasten we hierbij.

Een applaus voor The Moldy Peaches.

We werden meteen opgenomen in de groep.

Het werd ons thuis.

De verlegen Karen woonde tegenover het SideWalk Café.

Ze speelde er rustige liedjes op haar akoestische gitaar.

Ik was blij dat ik in New York mocht spelen...

Maar het was niet spannend genoeg voor mij.

Ik sloop door de hele plaatselijke muziekwereld om wat te vinden.

De laatste golf van grote bands uit New York was al voorbij.

Ik wilde dat er iets explosiefs zou gebeuren, maar wist niet wat.

Op een dag was ik met Kimya op een feestje.

Een dronken kerel genaamd Julian kwam naar ons toe.

Hij had in de badkamer drugs gebruikt met een meisje.

Hij had de douche gemold.

Iemand zei dat hij de zanger was van The Strokes.

Die kerel is knettergek. Ik moet zijn band zien.

The Strokes zijn live bij ons in de studio.

Jullie waren gisteravond aan het vlammen.

Hé, Jules. Wanneer zijn jullie begonnen?

We zijn een jaar geleden in New York begonnen.

De afgelopen paar maanden zijn we druk bezig geweest.

Je ziet er nogal serieus uit. - Ik ben serieus. Ik ben altijd serieus.

Ben ik dat ooit niet? - Je bent de meeste serieuze man...

Dat was fijn. Nu mag ik de camera mollen.

Blijf van mijn ballen af, gast.

Toen ik de band ontmoette, gebeurden er zo veel dingen tegelijk...

dat het geen toeval meer kon zijn.

Vier, drie...

O, shit. O, man.

Ik kwam Julian op straat tegen.

Zeven jaar na onze ontmoeting op ons internaat.

Ik ontmoette iedereen en ik voelde het. De verbinding.

We waren net broers.

Ze waren zo hecht en waren zulke goede vrienden.

Het is net alsof zij vijven één persoon zijn.

Slechts één sterk persoon op het podium.

De meeste mensen hebben wel gehoord van Y2K.

De afkorting voor het jaar 2000 en de millenniumbug in computers.

Amerikanen hebben aangetoond zelfs de zwaarste natuurramp aan te kunnen.

Maar kunnen we een technologische meltdown aan?

Het is tijd om essentiële survivalspullen te gaan kopen.

Militaire rantsoenen, gasmaskers en messen.

Als je kinderen honger lijden, vragen ze waarom papa en mama niet klaar waren.

Wat ga je ze dan zeggen?

De klok op Times Square telt af...

en nooddiensten staan klaar voor Y2K-problemen.

Het begin van een nieuw millennium is slechts minuten van ons verwijderd.

We kijken uit naar de toekomst.

Wat zal het verhaal van de 21e eeuw worden?

Tien, negen,

acht, zeven, zes,

vijf, vier,

drie, twee, één.

Vanuit de commandopost in het World Trade Center...

liet locoburgemeester Lhota weten dat de computers nagekeken waren.

De stad functioneert normaal.

Een vriendin van me was stapeldol op ene Nick.

Ze sleepte me mee naar de Mars Bar waar hij veel kwam.

Ik voelde een sterke reactie op hem.

Ik wilde met hem verbonden zijn.

Ze sprak als een Valley-meisje, maar zei dat ze uit Jersey kwam.

Ze gebruikte steeds het woord 'dude'.

Ik had nog nooit zo iemand ontmoet.

Als je jong bent in New York en gelijkgestemden tegenkomt,

ga je elke avond samen dingen doen.

Karen speelde liedjes voor me die ze had geschreven...

en ik was er helemaal weg van.

Op een avond zei ze dat we een rockband moesten beginnen.

We zijn de Yeah Yeah Yeahs en...

We komen uit New York City, Brooklyn, en...

Wij...

We hebben...

Wil jij doorgaan?

In één avond schreven we zes nummers.

We pronkten met hoe geweldig we waren...

tegen onze vriend die optredens voor de White Stripes regelde.

Hij daagde ons uit en zette ons in het voorprogramma...

van het White Stripes-optreden in de Mercury Lounge.

Karen stond erop dat we haar vriend Brian als drummer vroegen.

Ik was heel nerveus en had vier margarita's klaarstaan.

Ik sloeg de ene na de andere achterover.

Ik was ongeremd.

Ik stond versteld.

Ik groeide op in New Jersey en was heel verlegen.

Half Koreaans en half wit. Als je een 'halfje' bent,

pas je niet bij de witten en niet bij de Koreanen.

Ik was het gewend om een buitenstaander te zijn.

Maar op het podium was ik daarvan bevrijd.

Toen ik er eenmaal van had geproefd, wilde ik me erin verliezen.

Hebben jullie al een manager?

Hij staat daar, kijk maar.

Dat is geen manager, maar een schattige knul.

Toen ik The Strokes voor het eerst zag, zag ik een natuurlijke band.

Ik regelde optredens in de Mercury Lounge.

De beste club in New York voor plaatselijke bands.

Ik boekte ze meteen.

We zijn hier met The Strokes. Jullie zijn razend populair.

Ze spelen in december elke woensdagavond in de Mercury Lounge.

Wij zijn The Strokes en we komen uit New York.

Je voelde het. Het publiek vond het gaaf dat we bestonden.

Kimya en ik traden op voor The Strokes.

In de eerste week speelden we ook met de Yeah Yeah Yeahs.

Dus The Moldy Peaches, de Yeah Yeah Yeahs en The Strokes.

Er kwamen elke week meer mensen naartoe.

Het publiek was hysterisch.

Dit waren seksgoden.

Opeens doken er in heel New York bands op.

The Strokes brachten een vuurbal aan het rollen.

Het ging allemaal zo snel.

Helemaal geïmproviseerd.

Er was nul interesse van platenmaatschappijen en tijdschriften.

Pardon? O.

Ik wilde dolgraag meedoen in dat wereldje.

Maar ik werkte aan de Yeshiva University...

en vulde enveloppen in het aanmeldkantoor...

terwijl ik wist dat er vijf retecoole gasten waren...

die waanzinnige muziek schreven en ze waren cooler en beter dan ik.

Ik was ook de zanger van de band Interpol.

We hebben demo's gestuurd naar elke denkbare platenmaatschappij.

Geen enkele maatschappij toonde interesse.

Het was net als al die gesprekken met de decaan.

Ik zei: ik wil een rockster worden. Dan zeiden zij: doe normaal.

Ik zat in een zeer diepe depressie.

Het was alsof ik langzaam aan het verdwijnen was.

Kom op, stap nou in.

Hallo, The Strokes.

Ik stuurde de demo van The Strokes naar iedereen die ik kon bereiken.

Ik noemde ze de beste band van New York zonder contract.

Geoff Travis van Rough Trade belde op de dag dat hij de demo kreeg.

'Ik wil ze contracteren en laten toeren in Engeland.'

Het was bizar.

Het voelt zo raar om naar Engeland te gaan om muziek te maken.

We gaan naar Engeland.

Je wilt je niet laten meeslepen. Ik probeerde mezelf in te houden.

Julian? - Ja?

We gaan zo landen in Engeland waar een uitverkochte tournee wacht.

Hoe voel je je? - Dit is best wel gaaf.

Dat is een goed antwoord.

Ja, ik ben helemaal klaar voor de interviews.

Zie je hoe ik ben? Zodra er een camera op me gericht is, klap ik dicht.

Amerikaanse toerist in Engeland.

Hallo.

Kimya en ik gingen op tournee met The Strokes.