The Twin

Hé, Nate, kijk.

Kijk. Kijk naar links. Uw links.

Andere links. Ja, andere links.

Ja, dat zijn korenvelden.

En ze gaan mijlen en mijlen en mijlen door.

Wat is die stem?

Gecondoleerd.

Ik heb zelf twee kinderen. Geen tweeling, maar...

Bedankt.

Kijk, ik weet dat het mijn zaken niet

zijn, maar dit is geen goede deal voor jou.

Ik ken makelaars die je een veel betere prijs kunnen geven.

Het spijt me.

Gaan we dit doen of niet?

Of moeten we ergens anders heen?

Oké.

Teken hier maar.

Waar was het dat je weer verhuist?

Honing?

We kunnen nog terugdraaien.

Nee.

Hé maatje, wakker worden.

We zijn hier.

Wauw!

Hé, je kunt rondkijken, maar

ik wil dat je dichtbij blijft, oké?

- Ik moet je kunnen zien. - Oké.

Oke.

Weet je, je kunt hem soms ook bekijken.

Ja.

Ik had nooit gedacht dat ik dit nog zou zien.

Ik heb hier een goed gevoel over, Rach.

Het wordt een goed jaar voor ons.

Ik ben blij als jij dat bent.

Zeg dat niet.

Ik wil je gelukkig maken.

Nou, dat is makkelijk.

Als Elliot blij is, dan ben ik blij.

Elliott?

Elliott?

Elliot.

Elliott?

Eliot?! Elliot!

Mama!

Elliott?

Je kunt er niet zomaar vandoor gaan.

Hoor je me?!

Zie je de gevaren rondom?

Mam, je doet me pijn.

Het spijt me.

Het spijt me, mam.

Ik zweer het.

Je maakte me bang.

Wat deed je hier?

Ik zie.

Oké. Nou, we zullen proberen het op te lossen.

Het spijt me, mam.

Wachten!

Hier. Hier.

Nee, mam, nee. Laten we mijn kamer gaan zoeken.

Oké. Ik ben er zo.

Ja, keuken. Alles in de keuken.

Het staat op de dozen geschreven.

Ja, daarboven.

Nee, nee, achteruit.

Alles de trap op, ja. Bedankt.

Ik zal het je laten zien.

Rachel.

Wat is er mis?

Dit was vroeger een soort plaatselijke pastorie, dus...

Elliott?

Mam, kom hier. Ik ben boven.

Waar?

Mama.

Elliott?

Elliott?

Elliott?

Elliot.

Je maakte me bang.

Wil je me een hartaanval bezorgen?

Mam, ik wil dat dit mijn kamer wordt.

Echt?

Kan ik het hebben?

Oké.

Waarom praten we niet met papa?

Ja. Oké. Jaaa Jaaa? Oké.

Het lijkt erop dat we gasten hebben.

Zijn ze al vertrokken?

Ja. Sorry. Het is een lange wandeling naar huis.

Maar we werden uitgenodigd voor een welkomstfeestje.

Daar kom je ze allemaal tegen.

Oké.

Oke.

Weet je, je kunt van gedachten veranderen.

Je hoeft hier niet te slapen.

Pap en mam zijn net die trap af.

Als je bij ons wilt komen slapen.

Oké. Oké.

Dikke zoen.

En ook eentje voor Nathan.

Ik hou van je, kleine man.

Welterusten.

Mama?

Jij en pap, houden jullie net zoveel van mij als van Nathan?

Natuurlijk doen we dat.

Je weet dat papa en ik, we echt...

we missen Nate nu echt gewoon.

Op dezelfde manier als jij.

Maar daar hoef je je nooit zorgen over te maken.

Oké.

Hoi.

Weet je dat je me absoluut alles kunt vertellen?

Oké.

Waarom hebben we Nate daar in de grond achtergelaten?

Schatje.

We hebben hem niet verlaten.

Hij is altijd bij ons.

Altijd.

Wie hebben we dan begraven?

Elliot.

Hoe heb je dit? Waar heb je dit gevonden?

Mag ik het houden?

Alsjeblieft?

Ik weet zeker dat hij zou willen dat je het hebt.

Je zorgt er gewoon goed voor. Oké?

Dus nu wil hij een bed voor Nathan.

En dat heb ik hem misschien beloofd.

Is dat niet precies wat we niet mochten doen?

Wat heeft het voor zin om hier te

zijn als je meteen aan hem toegeeft?

Het spijt me. Wat had ik dan moeten doen?

Hij zei: "Elliot, sta niet stil bij je broer."

- Hij is dood"? - Je weet dat ik dat niet meende.

Maar het is wat je wilt.

Nee.

Wat ik wil, is dat we ons beter voelen.

Welterusten.

Hoi.

Hoi.

Kom hier.

Kom hier.

Het is ok.

Het is ok.

Weer die droom?

Wil je erover praten?

Er is niets nieuws te zeggen.

Ik ben de enige die hem kan horen schreeuwen.

Ze denken allemaal dat ik gek ben.

Dan proberen ze me tegen te houden.

Maar ik moet hem zelf zien.

En als ik dan eindelijk het deksel open krijg...

en zie hem...

Nathan?

Elliot.

Hij is zo bleek...

heel mooi.

Ik weet niet wat ik zou doen als ik hem ook zou verliezen.

Wachten.

Dit ook.

Haast je! Oké.

Laten we gaan! Oke.

Mama! Pa! Ik kom.

Ja, toen ik een kind was, nam

mijn vader me hier altijd mee naartoe,

en hij zei dat de rode handafdrukken daar duizenden

en duizenden jaren geleden waren aangebracht

door holbewoners of zoiets.

En de legende gaat dat als je je hand tegen

een van de handafdrukken legt en een wens doet,

het zal uitkomen.

Je zei dat je groen wilde.

Ik heb de blauwe.

Oké.

Ben je hier nu klaar voor?

Over drie, twee, een.

Ka-plons!

Nee! Al mijn auto's zijn gesloopt.

Ik vind je ook leuk.

Je bent mijn beste vriend in de hele wereld.

- Oké. - Hoi.

Ik heb al je auto's gecrasht.

Ik zal je er een paar geven.

Tegen wie praat je?

Verwoesting!

Hoi.

Elliott?

Hallo?

Een seconde.

Hoi.

Rach.

Deze man zorgt toch meer voor mij dan voor mijn moeder?

Leuk je te ontmoeten.

- Ik ben zo terug, oké? - Oké. Ja.

Jij vindt dit niet leuk.

Pardon?

Het feest.

Ik ook niet.

Gewoon hier om iedereen kwaad te maken, eigenlijk.

ik ben Heleen.

Rachel.