As primeras 200 linias.
นี่… ข้า
นี่ข้าเป็นอะไรไป
รัชทายาท
พระมเหสี
เจ้าผีร้าย เจ้าผีร้ายมันฆ่าลูกข้า
พระมเหสี
พระมเหสี
เงียบเดี๋ยวนี้นะ
ฝ่าบาทประทับอยู่ที่ไหน
องค์รัชทายาทเสด็จตามลำพังแต่เช้ารึ
ถ้าแพร่งพรายไปก่อน อาจเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่
หากราชสำนักสั่นคลอนจะไม่ดีเอานะขอรับ
ราชเลขา
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
เร่งดำเนินการขั้นตอนพิธีศพโดยเร็ว
พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
เหตุร้ายที่เกิดกับองค์ชายรัชทายาท
ทรงทราบหรือยังเพคะ
ทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แล้วเหตุใดเจ้าถึงยังนิ่งเฉยอยู่เช่นนี้ได้
ออกไปให้หมด
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
รัชทายาทตำหนักบูรพาตายกันหมด
ต่อจากเจ้าชายจางพยอง เจ้าชายยุนพยอง
- ตอนนี้รัชทายาทองค์ปัจจุบันก็ถูกผีในสระ… - พอเถอะพ่ะย่ะค่ะ
ผีพวกนั้นไม่มีจริงหรอก
ราชวงศ์ของประเทศที่ยึดมั่นในหลักการ ของลัทธิขงจื๊อใหม่จะเชื่อเรื่องผีได้อย่างไร
เจ้าลืมไปแล้วรึ
สามสิบปีที่แล้ว องค์รัชทายาท ก็พากันสิ้นพระชนม์เหมือนกับตอนนี้
พ่ะย่ะค่ะ แต่มันเป็นเรื่องเมื่อ 30 ปีที่แล้ว
ครั้งนี้ไม่เหมือนตอนนั้นนะพ่ะย่ะค่ะ
ลูกชายคนโตและคนรองของหม่อมฉัน ที่ตายเพราะล้มป่วย
รัชทายาทองค์ที่สาม
ก็จากไปเองด้วยโรคทางใจ
เลือกที่จะจากไปด้วยตัวเอง
ไม่ใช่เพราะภูตผีอะไรทั้งนั้น เพราะฉะนั้น…
ทรงอย่าเอ่ย เรื่องผีสางนั่นออกมาอีกเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
มันไม่เป็นผลดีต่อเสด็จแม่เลยไม่ใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าฝ่าบาททรงดำริเช่นนั้นละก็
ต่อจากนี้ก็จง…
อยู่นิ่งเฉยแบบนี้ไปเถอะ
ข้าจะปกป้องโอรสแห่งราชบัลลังก์เอง
วิธีป้องกันผีร้ายนั่น ข้าจะเป็นคนจัดการเอง
องค์รัชทายาท!
จงหวนคืน!
จงหวนคืน!
จงหวนคืน!
รัชทายาท จงหวนคืน รัชทายาท จงหวนคืน
หยุดฟูมฟายสักที!
พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าพวกผีร้ายเหล่านั้น จะสามารถฆ่าพระโอรสของกษัตริย์ได้
พระราชาองค์ก่อนและตัวข้า ถูกผีพรากโอรสไปอย่างงั้นเหรอ
กษัตริย์ต้องหวาดกลัวผีอย่างนั้นเหรอ
เหล่าขุนนางหรือราษฎรที่ไหน จะภักดีต่อกษัตริย์เช่นนั้น
ฝ่าบาท
ผีหน้าไหน ก็แตะต้องสายเลือดกษัตริย์ไม่ได้
ผู้บังอาจสั่นคลอนอำนาจกษัตริย์ จะมนุษย์ ปีศาจ หรือใครก็ตาม
จะปล่อยไว้ไม่ได้
พลังของคนผู้นั้น
จะสยบผีร้ายได้หรือไม่
นี่เป็นร่างทรง ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวงเพคะ
ข้าจะล้างสายเลือดของกษัตริย์ให้สิ้นซาก
ฝ่าบาท องค์ชายยองอัน
ทำไมองค์ชายเป็นแบบนี้อีกแล้ว
มีสติหน่อยเถอะเพคะ
ทำไมองค์ชายเป็นแบบนี้อีกแล้ว
องค์ชายยองอัน องค์ชายยองอัน
เกิดอะไรขึ้น
ฝ่าบาท อยู่ๆ องค์ชายยองอัน ก็เกิดอาการชักเพคะ
องค์ชาย
องค์ชายยองอัน
องค์ชาย
เห็นแล้วหรือยัง
เห็นแล้วใช่ไหม
ข้าจะเอาตัวไอ้เจ้าเด็กนี่ไปด้วย
องค์ชาย!
ไม่ได้นะ ไม่ได้นะ ไม่ได้ องค์ชายยองอัน
ไม่นะ
องค์ชาย
ช่วยชีวิต องค์ชายด้วยเถอะเพคะ ฝ่าบาท
ข้าจะล้างบาง ตำหนักบูรพาให้สิ้นซาก
เรื่องเมื่อ 30 ปีก่อนนั่น
กำลังเกิดขึ้นซ้ำอีกครั้งในวังนี้
ดังนั้น ครั้งนี้ท่านต้องไปด้วยกัน
เพื่อช่วยจัดการเรื่องนี้ให้จบสิ้น
อาตมาชราและไร้เรี่ยวแรง เกินกว่าจะรับมือแล้ว
แต่มีคนอื่นที่ทำแทนได้พ่ะย่ะค่ะ
ใครหรือขอรับ
เด็กหนุ่มที่ชื่อกูชอน
แม่เขาเคยเป็นร่างทรง
ตอนตั้งครรภ์ เทพที่นางรับใช้เกิดพิโรธ จนทำให้นางต้องสาป
นางทนความเจ็บปวดไม่ไหว จึงกระโดดน้ำตายพร้อมกับลูกของนาง
แม่ ที่เป็นร่างทรงได้ตายไป
แต่เด็กกลับรอดชีวิต
เขาจมอยู่ในน้ำเกิน 15 นาที
ซึ่งความจริงก็ควรจะตายตามไปแล้ว
หรืออาจจะตายแล้วฟื้นขึ้นมา
ตั้งแต่นั้น
เขาก็มองเห็นผี
กูชอน
เฮ้ย เจ้านี่ ตื่นได้แล้ว
นี่ นี่ ตื่นสิ
เอ้า ตื่นสิ
โธ่เอ๊ย
เจ้านี่ ลุกขึ้นเร็ว
ในวัดที่มีพระพุทธเจ้า และเทพแห่งขุนเขาแท้ๆ
ท่านเลอะเลือนแล้วเหรอ
ทำไมถึงชอบทิ้งห้องสบายๆ ของตัวเอง แล้วมานอนอยู่ที่นี่เรื่อยเลย
ก็ตอนกลางคืนพวกมันออกมากวนกันให้ควั่ก ข้าถึงต้องมานอนที่นี่
โธ่เอ๊ย
กูชอน
มีผู้สูงศักดิ์เดินทางมาหาเจ้า รีบไปเดี๋ยวนี้เลย
ไม่เอาอะ จะให้ข้าทำอะไร
อย่าเอาแต่นอน ทำงานให้คุ้มค่าข้าว
นี่เป็นเรื่องเดียวที่เจ้าทำได้นะ
เฮ้อ ข้าบอกแล้วไง ว่าไม่อยากจะทำเรื่องแบบนั้นน่ะ
เป็นคนของศาสนา แต่ดันมาทวงค่าข้าว
- พระปลอมเหรอ - หา ปลอมเหรอ
ก็ดีเหมือนกัน ข้าก็อยากเลิกเป็นพระปลอมนี่อยู่พอดีน่ะ
สีหน้าเจ้าดูไม่ค่อยดีเลยนะ
มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ
ท่านห่วงตัวเองดีกว่านะ หน้าเหี่ยวเหมือนมีใครตาย
- นี่ - มาหาข้าด้วยเรื่องอะไร
ได้ยินว่าเจ้าเห็นผี และกำจัดพวกมันได้
นินทาข้ากันทั่วบ้านทั่วเมืองเลยสินะ
- หมูหมากาไก่ถึงได้มาตามหาข้ากันใหญ่ - กูชอน!
ที่โดนผีตามรังควานน่ะมันมีเหตุผล
ไปทำเรื่องชั่วมาล่ะสิ
เลิกพาพวกที่มีกลิ่นเหม็นมาหาข้าซะทีเหอะ
ระวังปากของเจ้าด้วย
มีเด็กกำลังป่วยหนัก
เขาโดนคำสาปผีทำร้ายจนอาการสาหัส
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วยอะ
หา
อย่ามาหาข้าด้วยเรื่องไร้สาระ
- ข้าจะไปนอนกลางวันต่อแล้ว - กูชอน
ทำไม
เจ้าเห็นอะไรในตัวข้าอย่างนั้นเหรอ
มือขวา
ใช้งานไม่ได้ใช่ไหม
เพราะอะไร
มันมีรอยผีกัดอยู่น่ะสิ
ดูจากเนื้อที่แหว่งหายไปนั่นน่ะ
ท่าทางจะมีผีที่แค้นจัดสิงอยู่นะ
ใช้ชีวิตให้มันดีๆ หน่อย
ก็ไม่ใช่เรื่องของข้าหรอก
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
โอ๊ย นี่!
ปล่อยข้าออกไป ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ปล่อยข้าออกไป
ที่นี่มันวังนี่นา
พระราชาเหรอ
ออกไปได้แล้ว
พ่ะย่ะค่ะ
รู้ไหมว่าที่นี่คือที่ใด
พ่ะย่ะค่ะ ก็วังไง
บ้านที่พระราชาซุกหัวนอน
ใช่ มันกว้าง
และสวยงามมาก
เป็นบ้านที่หรูหราใช่ไหม
รัชทายาทถูกผีสิงสู่จนสิ้นพระชนม์ในสระนี้
เจ้าผีนั่นพูดกับข้าว่า "จะล้างสายเลือดกษัตริย์ให้สิ้น"
โอรสองค์น้อยที่เหลืออยู่ก็ยังเป็นตายเท่ากัน เพราะฉะนั้น เจ้าต้อง…
หยุดยั้งวิญญาณร้ายนั่นซะ
- แท้จริงแล้วเจ้าผีนั่นคือตัวอะไร - เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องรู้ ทำได้หรือเปล่า
เจ้าจะตามหาและกำจัดผีร้ายนั่นได้หรือไม่
มันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
ไอ้ผีนั่นน่ะ
มันย้ายที่ไปแล้ว
ข้าต้องไปสำรวจที่อื่นด้วย
เดี๋ยวก่อน
รออยู่ที่นี่
เจ้าจะทำอะไร
ถ้าผู้มีพลังแข็งแกร่งอยู่ที่นี่ ผีนั่นจะหนีไป
ข้าจะไปดูคนเดียว
แล้วอย่าตุกติกล่ะ
เจ้าพระปลอมนั่นขายข้าเข้าวังซะแล้ว
ไม่ได้ ไม่ได้ งานนี้ข้าไม่มีวันทำได้
ไม่ได้แล้ว ต้องหนี เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
ในเมื่อดาวเหนือขึ้นอยู่ทางนั้น ก็ต้องทางนี้
โธ่เอ๊ย
แหม
คือ…
เอ่อ… คือว่าข้าปวดท้อง
เดี๋ยวสิ โธ่เอ๊ย
ทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!
ข้าไม่ได้อยากเข้าวังมาเองซะหน่อย
ถึงข้าจะเป็นคนชั้นต่ำก็เหอะ
จำคำพูดข้าไว้ให้ดี
ถ้าเจ้าหนีอีกครั้งละก็…
ข้าจะตัดแขนทั้งสองข้างของเจ้าทิ้ง
ถ้าเจ้าเอาเรื่องกำจัดผีในวังไปโพนทะนา
ข้าจะเลาะกรามของเจ้าทิ้ง
และถ้าเจ้าจับผีไม่ได้จนลูกชายข้าเป็นอะไรไป
ข้าก็จะตัดหัวของเจ้าซะ
ว่ากันว่าเมื่อย่างกรายเข้าวังแล้ว จะออกไปได้ก็ต่อเมื่อเป็นศพ
วังก็เป็นแบบนั้นแหละ
ถ้าอยากออกจากวังทั้งที่ยังหายใจ
ก็ไปกำจัดผีนั่นทิ้งซะเดี๋ยวนี้
ถ้าทำสำเร็จ ข้าจะให้ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ
เข้าใจไหม
No comments yet. Be the first to leave one.