Agatha All Along

Σάλεμ, Μασαχουσέτη

Άγκαθα Χάρκνες. Πρόδωσες την ομάδα σου.

Μητέρα!

Όχι!

Στα προηγούμενα επεισόδια...

Θα τους πω πού να σε βρουν.

Πού θα το πεις, συγκεκριμένα;

Στους Επτά του Σάλεμ.

Το παιδί ποιο είναι;

- Το κατοικίδιό μου. Πες γεια. - Γεια.

Τον νου σου με την Άγκαθα.

Ξέρω τι πιστεύει ο κόσμος.

Και να της χτύπαγε την πόρτα, αμφιβάλλω αν τον αναγνώριζε.

Νίκολας Σκρατς Καλύτερα Φωνητικά

Άγνωστο τι απέγινε.

Μήπως να καλέσουμε μια εφεδρική Πράσινη Μάγισσα;

- Έκπληξη. - Μας καταράστηκαν.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κατάρα κατάματα.

Μπορώ να τη σκοτώσω.

Νιώθω πιο ελαφριά.

Τι λες για μια ανακωχή;

Άγκαθα; Το παιδί δεν είναι δικό σου.

"Σκοτεινότατη Ώρα, Τη Δύναμή Σου Αφύπνισε"

Άγκαθα Χάρκνες.

Βρείτε την.

Άγκαθα! Βρείτε τη. Βρείτε τους.

Άγκαθα Χάρκνες.

Έρχονται. Πρέπει να φύγουμε.

- Τι; - Όταν κάναμε το ξόρκι πρόσκλησης.

Δεν κλείσαμε την πύλη.

Τι εννοείς; Τι είδες;

Εμπρός, Λίλια. Πες τους.

Τους Επτά του Σάλεμ.

Τρομακτικές μαύρες φορεσιές;

Όταν η Άγκαθα σκότωσε την αρχική ομάδα της...

Κλέβοντας τη δύναμή τους.

Επειδή η ίδια της η μητέρα έβαλε να την εκτελέσουν.

Υπερασπίζεσαι μια καθ' έξιν δολοφόνο, ύπουλο φρικιό;

Αφήστε να τελειώσει κάποια την ιστορία.

Όταν η Άγκαθα σκότωσε τις συναδέλφους της, χάρισε τη ζωή στα μικρά παιδιά τους.

Ναι, και μετά έγιναν μια άγρια αγέλη, διψασμένη για εκδίκηση.

Το δίδαγμα της ιστορίας, κορίτσια, είναι να τελειώνεις πάντα ό,τι αρχίζεις.

Επίσης, ότι ο οίκτος είναι υπερτιμημένος.

Άντε, μαζέψτε τα πράγματά σας! Φεύγουμε!

- Για όνομα! - Αυτό ήταν μπροστά μας.

- Αυτό είναι πίσω μας. - Παγίδα.

Μαγική σκούπα, μήπως;

- Φρικτή ιδέα. - Με τίποτα.

- Ναι! - Απαίσια ιδέα.

- Πράγματι. - Αν δεν καταδέχεστε

ένα πρακτικό μέσο διαφυγής...

- Όχι, μια χαρά είναι οι σκούπες. - Όχι, όχι.

Τι ταπείνωση! Πάρε.

Γιατί η γενιά σας τις απεχθάνεται;

Έχουν γίνει αντικείμενο οικειοποίησης από τη βιομηχανία θέσπισης αργιών,

ως ένα παράλογο έμβλημα της κουλτούρας μας.

Ακόμα χειρότερα, αποτελούν προφανές σύμβολο της γυναίκας-νοικοκυράς.

Και είναι στοιχειώδεις.

- Ωραιότατη. - Ευχαριστώ.

Εσύ μπορούσες καλύτερα.

Το κλειδί είναι η ανιδιοτέλεια.

Αλήθεια; Για πες εσύ που ξέρεις.

Ή πετάμε όλες μαζί ή καθόλου.

- Θα έχω δικιά μου; - Αν μου δώσεις κι εσύ.

Ναι. Μια στιγμή...

- Έλα, γρήγορα! - Πάρε.

Ωχ, όχι.

Φύγε από πάνω του.

Έφηβε, γρήγορα! Τελειώστε την τελετή! Τελειώστε την!

- Πρέπει να φύγουμε. - Εντάξει. Πάμε!

- Καλά είσαι; - Εντάξει. Πάμε, πάμε!

- Μισό. Πώς δουλεύει; - Μη μένεις πίσω!

Μπορώ να τα καταφέρω.

Θεέ μου! Θεούλη μου!

Δοκίμασε να προσευχηθείς στη Θεϊκή Μητέρα, μικρέ!

Πρέπει να βγούμε απ' τον Δρόμο.

Κουνηθείτε!

Είναι απίστευτο.

Αιώνες είχα να το κάνω αυτό.

Γιατί δεν ήρθαμε έτσι απ' την αρχή;

Τι συμβαίνει;

Ο Δρόμος. Μας τραβάει κάτω.

- Θα συντριβούμε... - Θεέ μου!

Δεν μας αφήνει να φύγουμε!

Δεν το πιστεύω!

Εντάξει είμαστε.

Η επόμενη δοκιμασία.

Θεέ μου!

Γρήγορα!

Γρήγορα, τρέξτε!

Θεούλη μου!

Εντάξει. Όλα καλά.

Όλα εντάξει.

Καθόλου εντάξει! Όλη η παρέλαση του Χαλογουίν μάς περιμένει έξω.

Αλλά δεν φαίνεται να μπορεί να μπει μέσα, σωστά;

Οπότε εμείς οφείλουμε απλώς να ολοκληρώσουμε τη δοκιμασία

και να προχωρήσουμε πριν μας προλάβουν. Σύμφωνοι;

Πώς; Θα παίξουμε μπουκάλα, κρυφτοκυνηγητό, τι;

- Δεν βρίσκω το βιβλίο με τα ξόρκια. - Πότε το είδες τελευταία φορά;

Όταν ήμασταν στη σκούπα.

Ξέχνα το. Κολύμπα χωρίς τα μπρατσάκια.

Τίνος δοκιμασία είναι αυτή;

Της Άγκαθα.

Πώς το ξέρεις;

Ματωμένο φεγγάρι.

Όταν το πέπλο που χωρίζει ζωντανούς και νεκρούς είναι πιο λεπτό από ποτέ.

Μια στιγμή. Νόμιζα ότι με τους νεκρούς μιλάς εσύ.

Συνηθισμένη παρανόηση. Διαβάζω ανθρώπους, βλέπω μέσα στον χρόνο.

Αλλά η επικοινωνία με πνεύματα ήταν απάτη.

Ποια είναι πιο κατάλληλη

από αυτήν που έχει βάλει τόσο κόσμο στο χώμα;

Πρέπει να ουιτζάρουμε.

Δεν είναι ρήμα αυτό.

Ελάτε. Πρέπει να γίνει.

Ισπανικά, Κινέζικα...

Αγγλικά.

Λοιπόν. "Πρώτον, μη χρησιμοποιείτε τον πίνακα Ουίτζα μόνος.

"Δεύτερον, μη μιλάτε όλοι μαζί".

Δεν το γράφει αυτό. Δείξ' το μου.

"Τρίτον! Μην κοροϊδεύετε τα πνεύματα".

Τι;

Επαναλαμβάνω. "Μην κοροϊδεύετε τα πνεύματα.

"Τέταρτον, μη ρωτάτε περί θανάτου.

"Πέμπτον, πάντα να λέτε αντίο στο τέλος της συνεδρίας.

"Έκτον, για κανέναν λόγο μην απομακρύνετε το χέρι σας από το πλακίδιο.

"Αλλιώς, θα απελευθερωθεί κάποιο πνεύμα".

Από πίσω τι λέει;

"Τριών ετών και άνω".

Καλά.

Ποιος σε περιμένει, άραγε;

Και με τι τραύμα;

Πραγματικά, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε. Λοιπόν...

Μητέρα, Κόρη, Γραία,

ποια πνεύματα θα έρθουν θαρραλέα;

Κάτι ακούω.

Θεέ μου, δεν το κινώ εγώ. Εσείς το κινείτε;

Βρίσκεται κάποιος εδώ μαζί μας,

αυτήν την ώρα που βγαίνουν τα φαντάσματα;

Ναι.

Ωραία.

Και με ποιον,

αν επιτρέπεται,

έχουμε τη χαρά να επικοινωνούμε;

Κ, Υ, Ρ,

Ι, Α, Χ

Α,

Ρ, Τ.

Κυρία Χαρτ;

Κορίτσι, νιώθεις καλύτερα;

Πώς πάει το πρόσωπό σου;

Δεν κοροϊδεύουμε.

- Τα χέρια σου. Τι έκανες; - Δεν το έκανα εγώ!

Άγκαθα;

Δεν το πιστεύω.

Τι ταξίδι κι αυτό.

Εκεί που ζούσα τη ζωούλα μου στα προάστια,

έψηνα τα φαγάκια μου,

διάβαζα για θεωρίες συνωμοσίας στο Facebook

και τα έπινα πριν μεσημεριάσει,

πετάγεστε εσείς

και με αναστατώνετε με έναν σωρό συγκινήσεις,

οδηγώντας με σε πρόωρο θάνατο!

Άκουσέ με, κυρία Χαρτ...