Vjeran Tomic: The Spider-Man of Paris

Mijn naam is Vjeran Tomic.

Ik heb altijd van rijken gestolen.

Ik heb er geen spijt van.

Hij werkt alleen in de mooie buurten van Parijs.

Hij is in staat om naar de top van een gebouw te klimmen.

Hij was moeilijk te arresteren.

Ongrijpbaar.

Hij kon van dak naar dak klimmen...

en naar het naastgelegen gebouw springen.

Hij was een legende.

Mijn bijnaam is 'Spider-Man'.

Ik ben een van de grootste inbrekers in Parijs.

Deze dief was een professional.

Ik lag te slapen.

Hij had wel lef.

PARIJS, MEI 2010

DE GROOTSTE FRANSE SCHILDERIJENROOF

VERTELD DOOR DE DIEF ZELF

Ik voelde me heel erg aangetrokken tot het museum.

EN DE VERBIJSTERDE ONDERZOEKERS

Het was enorm.

Het was ongetwijfeld de grootste roof.

IN EEN NAUWKEURIGE RECONSTRUCTIE

Het Musée d'Art Moderne zou mijn grootste roof zijn.

De diefstal was bijna perfect.

De man die bekendstaat als 'Spider-Man'...

heeft vijf meesterwerken gestolen.

De geschatte waarde bedraagt meer dan 100 miljoen dollar.

Die roof zou mijn laatste zijn. De jackpot.

Ik zou Parijs verlaten.

Iemand ontmoeten en een nieuw leven beginnen.

Alles zou veranderen.

In april 2010 werkte ik met een antiquair...

genaamd Corvez.

Hij verkocht mijn gestolen spullen.

Hij had me een lijst gegeven van schilderijen...

die ik moest stelen.

Er stonden ongeveer 40 namen op.

Renoir, Degas,...

Claude Monet,...

Modigliani.

Er stonden alleen grote namen op.

Ik ging op zoek in de straten van Parijs...

tot ik die werken gevonden had.

Ik was al een week op zoek...

en op een avond kwam ik het Musée d'Art Moderne tegen.

Musée d'Art Moderne in Parijs is een belangrijk internationaal museum.

Het bevindt zich naast de Seine...

tegenover de Eiffeltoren.

De architectuur is prachtig. Heel sterk en simpel.

Maar het is een unieke plek.

ASSISTENT SECRETARIS VAN CULTUUR

Een elegante plek.

Het is een van de belangrijkste musea van moderne en hedendaagse kunst in Europa.

Het is bekend en toont de geschiedenis van kunst in de 20e eeuw.

Het toont hoe kunst...

DIRECTEUR MUSEUM OF MODERN ART

zich ontwikkeld heeft vanaf 1900.

Dus de werken zijn prachtig.

Ik had de leiding over het museum.

Er had nooit een diefstal plaatsgevonden.

Het Musée d'Art Moderne is een bijzonder museum.

Het werd extreem goed beveiligd.

Het was praktisch ondoordringbaar.

Net zo beschermd als een bank.

De gordijnen waren niet dicht.

Ik zag belangrijke schilderijen hangen.

Het eerste schilderij dat ik herkende was de Picasso.

Ik zag de Braque.

En daarna de kleine Matisse.

Als ik die zou stelen, zou ik honderdduizenden euro's verdienen.

Na mijn verkenning ging ik naar Corvez.

Ik ging zijn winkel in.

Corvez is een boef.

Boeven liegen vaker dan ze de waarheid spreken.

Voor hem was het duidelijk...

dat ik zoveel mogelijk werken moest stelen.

Hij zou me 50.000 euro per schilderij betalen.

Ik vond het een goede deal.

Ik mocht niet falen.

Een dief doet zijn huiswerk voordat hij op pad gaat.

Ik moest uitzoeken of de bewakers hun rondes binnen en buiten deden.

Ik hield ze buiten in de gaten.

Ze liepen twee keer naar de esplanade.

Tussen de twee rondes zat een gat van tweeënhalf uur.

Op een avond...

zat ik naast het raam te eten.

Ik deed alsof ik een dakloze was.

Zo hield ik alles in de gaten.

Binnen zag ik een bewaker...

en ik dacht: hoe kan hij langs de detectoren lopen...

zonder het alarm te activeren?

Ik begreep dat het alarm niet werkte.

Ik zei tegen mezelf: ik kan dit.

De zwakke plekken...

om binnen te komen, zijn de ramen.

Net zoals bij eerdere inbraken...

merkte ik dat de schroeven in het kozijn zaten.

Met een klein zakmes...

zette ik een streep in de verf...

en ontdekte de schroeven in het kozijn.

Als ik ze los zou schroeven, kon ik de ruit verwijderen.

En zo ontdekte ik...

hoe zwak de ruiten waren van het museum.

Ongelooflijk.

Het was een wonder.

Ik kreeg het in mijn schoot geworpen.

Vanaf dat moment begon ik me daarop te focussen.

Ik zag maar één doel voor me. Het museum.

Dat is het.

Ik kocht alles wat nodig was voor de klus.

Ik kocht verfafbijt.

Ik kocht zuignappen.

Ik had twee betonscharen. Een kleine en een grote.

Ik was er klaar voor.

Ik kom uit Frankrijk.

Mijn familie is van Kroatisch-Bosnische afkomst.

M'n moeder was ziek en had veel pijn. Ze had een auto-ongeluk gehad.

Ze kon niet voor me zorgen toen ik klein was.

Ik verliet mijn ouders toen ik één jaar was.

Ik werd naar Bosnië gestuurd.

Daar woonde ik bij familie.

Mijn oom en tante zorgden voor me.

Van kleins af aan ben ik al een dief.

Ik begon te stelen toen ik acht jaar was.

Niets serieus. Ik haalde graag streken uit.

Ik woonde daar tot mijn tiende.

Toen ik terugkeerde naar Parijs was ik 11 jaar.

In Parijs, terug bij mijn ouders,...

ging het niet zo goed...

want ze sloegen elkaar.

Mijn vader was gewelddadig.

Bij de minste provocatie sloeg hij me.

Hij stopte niet met slaan. Ik werd mishandeld.

Dat heeft veel impact gehad.

Dat is het.

Ik heb niets geleerd van mijn ouders.

Niets. Nul.

Ik heb mezelf opgevoed. Zo is het.

Ik was het gewend om alleen te zijn.

Na al die jaren voelde ik me afgewezen.

Uiteindelijk had ik de maatschappij niet langer nodig.

Ik kwam terecht in een leven vol vergrijpen.

Totaal.

In die tijd was Parijs een paradijs voor dieven.

Wat ik maar kon stelen, pakte ik.

Alles viel op z'n plek voor mij.

Ik stal autoradio's.

In die tijd verkochten die goed.

Het doel was om geld te hebben.

Dat was mijn doel sinds ik klein was.

In de loop der tijd kreeg ik een zwak voor stelen.

Het was makkelijk verdienen.

In die tijd raakte ik betrokken bij messengevechten.

Ik heb kerels in elkaar geslagen. Met een goede reden.

Omdat ik fysiek sterk was, had ik altijd de bovenhand.

Niemand doet me wat.

Ik werd een beetje dierlijk.

Ik was best wel een beest.

Zo was ik tot mijn 18e.

Zodra ik 18 werd, zei ik 'poeh'.

Dat zei ik. Ik voelde me vrij.

Ik ging het leger in.

Het leger heeft me gered.

Ik heb geleden...

maar wat betreft klimmen, heb ik er veel geleerd.

Ik was een van de besten.

Toen mijn dienst eindigde, ging ik weg. En daar kreeg ik spijt van.

Want toen lonkte het makkelijk geld verdienen.

Ik ging weer stelen.

Toen ik het leger verliet,...

kon ik niet terugkeren in de maatschappij.

Maar ik was een dief...

Ik hield mezelf voor dat ik mijn vaardigheden moest verbeteren.

Nog beter worden.

Ik wilde veel geld verdienen.

Ik heb veel plekken bekeken.

Huizen van rijke mensen.

Dit is een chique buurt. Dit is Avenue Foch.

Deze had ik uitgekozen, vanwege het type dief dat ik was.

Mensen slapen hier met geld in hun kussens.

Hoe hoger de appartementen, hoe minder beveiligd ze zijn.

Dit is goed. Om te klimmen. Zie je dat? Dit.

Dit is goed.

Dit is goed.

Ik klom over de gevels.

En op sommige dagen klom ik tien, vijftien verdiepingen.

Zonder bescherming.

Het was eng. Mijn hart ging tekeer. Ik begon zwaar te ademen.

Ik nam enorme risico's.

Ik klom en wandelde op het dak.

Als een koorddanser.

Ik kreeg altijd een adrenalinestoot.

Die adrenaline kwam altijd terug.

Het is interessant.

Zodra ik op het dak sta,...

is het magnifiek.

Je ziet alles en niemand ziet jou.

Ik observeerde veel appartementen.

Als ik door een raam kon of dit kon forceren, deed ik dat.