Our Time is Now (Vår tid är nu)

Halló!

Sko. Ekkert vandamál.

Hvað heitir aftur karlinn í Gulleyjunni?

-Langi-Jón Silfur? -Einmitt!

-Já, þetta er ekki ósvipað. -Vantar bara páfagaukinn.

Ykkur er ekki alvara?

Við viljum ekki að þú hrasir og meiðir þig meira.

Engar áhyggjur. Ég er mjög fótviss.

Við ætlum samt að hafa Ninu áfram sem yfirþjón svo þú getir hvílt þig.

-Ef þú vilt. -Það væri frábært.

Mér er auðvitað sama.

-Já! -En hvað þið voruð snögg.

Vá, er þetta veitingahúsið?

-Já, einmitt. -Það er yndislegt.

-Hvert ertu að fara? -Ég ætla að heilsa Ethel.

-Ég hélt við ætluðum í sjóinn. -Það tekur augnablik. Komdu.

-Hæ. -Hæ, hæ.

-Sko, þetta er Stickan. -Ekki láta ykkur bregða.

-Halló. -Hæ.

-Sjáðu hver er komin... -Backe, hver er fiskur dagsins?

Sandhverfa í smjörsósu með silungshrognum.

Takk.

-Hvernig gengur hjá þér? -Hver dagur jafnslæmur.

NÚ ER VOR TÍ - 1951

2. ÞÁTTUR JÓNSMESSAN

Meira. Já.

Já.

-Eigum við að snúa henni? -Calle?

-Ekki? Ekki tilbúin? -Nestistími.

Það er komið nesti, Björn. Viltu fá bita?

-Hann vildi leika aðeins lengur. -Ágætt.

Hvaða dásemd er þetta?

Heyrðu, ég tók eftir Ninu í eldhúsinu.

Namm, þetta er ljúffengt.

Er hún farin að vinna? Ég hélt hún væri veik.

Nei, hún er ekki að vinna. Þau eiga sumarbústað á eyjunni.

Löwander-fjölskyldan.

Bellan sneri sig á ökkla, svo hún tók nokkrar vaktir.

-Er Bellan þá ennþá heima? -Ég býst við því.

-Hefðurðu talað við hana? -Nei.

Hún býr hinum megin á eyjunni.

Hún flytur til Skánar í haust.

Erik og dóttir þeirra eru þegar flutt.

Svo þú hefur þá talað við hana?

Auðvitað. Við áttum smáspjall um daginn.

Komstu með kortið?

-Hvað? -Kortið yfir sumardvölina.

Já, það er í körfunni.

Fullkomið. Tökum þjóðveg eitt til Helsingjaborgar.

Við getum tjaldað nokkrar nætur í Norður-Smálöndum á leiðinni suður.

-Hvernig hljómar það? -Björn! Komdu hingað.

-Jönköping ... -Komdu.

Nú, engin vandamál hér.

Niðurfallið í eldhúsinu lætur bulla í klósettinu, svo það er stífla.

-Það er ekki fullt. -En það er stífla.

Þú þarft bara að senda einhvern þarna niður til að hreinsa þetta.

Þetta er á þína ábyrgð, Rundström.

-Já, en ef það liggur svona á ... -Fáðu einhvern fyrir morgundaginn.

Ég borga enga leigu fyrr en því er lokið.

Nei ... hr. Löwander, það eru tveir mánuðir síðan þú ...

Af því þú hefur ekki gert það sem við sættumst á.

Niðurfallið, rafmagnið, leka þakið ... þú ert galómögulegur.

Já, ég hef verið dálítið ómögulegur.

-Ég vil ekki heyra meir. -Ég vil að þú vitir ...

-Ég vil ekki heyra það. -Sonur minn bakbrotnaði.

Hann lenti í slysi í hernum.

Þeir voru að hleypa af fallbyssu, og hjólin voru ekki vel föst.

Bakslag úr fallbyssu er lífshættulegt.

Hann skutlaði sér til að bjarga strák sem stóð aftan við hana,

og lenti undir henni.

Læknarnir segja að hann muni aldrei geta gengið.

Mér þykir það leitt.

Í ofanálag gengur fyrirtækið brösullega.

Ef þú gætir hugsað þér að greiða helming leigunnar, hr. Löwander,

þá lofa ég að finna pípara fyrir morgundaginn.

Þetta hefur gengið dálítið illa.

Ég læt þig fá 200 núna.

-En ég þarf pípara á morgun. -Í síðasta lagi.

Í minni heimasveit er handaband bindandi loforð.

-Ekki gleyma lokinu. -Ég geri það ekki.

Ég sver það.

Er allt í lagi?

-Halló, velkomnir. -Takk.

-Áttuð þið pantað? -Nei. Við erum fjórir.

Það verður ekkert mál.

Fylgið mér.

-Hérna. -Takk.

Hérna eru matseðlar og þjónninn kemur eftir augnablik.

Velkomnir. Get ég fært ykkur drykk til að byrja með?

Gætirðu fengið Elvor til að þjóna okkur í staðinn?

Nei, hún er því miður upptekin á öðrum borðum. Get ég aðstoðað?

-Ég skal sjá um þetta borð. -Engar áhyggjur, ég sé um það.

Takk, Elvor.

Jæja ... hvað viljið þið drekka?

-Hæ. -Hæ.

-Skilaðirðu fjölskyldunni af þér? -Já.

-Þeim finnst þetta frábært. -Ég skal trúa því.

Erik og Christina koma á Jónsmessunni.

Það er frábært. Þið ættuð að fara á ströndina.

Hún var mjög vinsæl.

Ég fer ekki.

-Verðurðu hér á Jónsmessunni? -Nei.

Ég fer strax heim eftir hádegismat.

-Við ætlum í dýragarðinn. -Ég skil.

Það er góð hugmynd. Ég ætti að skoða Stokkhólm með Christinu.

Þegar ég flyt til Skánar náum við ekki að koma eins oft.

Nei.

-Bless. -Bless.

Það væri fínt að fara í dýragarðinn seinna þegar við erum í bænum.

Christina myndi elska það.

-Heldurðu það ekki? -Hún myndi ...

-En ég á i vandræðum. -Hvað?

Við höfum ekki náð að loka samningnum við kampavínsbirgjann.

-Ég verð að fara til Parísar. -Það getur ekki verið.

-Ég reyndi að losna við það. -Þú þarft þess ekki.

Þú lofaðir. Ég verð að hitta Christinu.

-Þú færð það. -Ég get farið ein til Skánar.

-Ég tek lestina. -Það held ég ekki.

-Af hverju ekki? -Það er ekki góð hugmynd.

-Vill mamma þín ekki hitta mig? -Auðvitað ekki.

Við komum aðra vikuna í júlí, við Christina.

-Gleðilega Jónsmessu. -Gleðilega Jónsmessu.

Takk.

-Sumarbragð. -Já.

Þau fara alltaf að synda þegar við lokum.

Manstu að við gerðum það hitasumarið 1922 eða 1923?

Það voru mörg heit sumur hérna.

Ég er bara að tala um veðrið.

Eigum við að fara að dansa í Enevik eins og áður?

Nei, ekki ég.

-Í alvöru? -Af hverju ferð þú ekki?

-Þú elskar að dansa. -Einu sinni.

Kannski get ég sannfært þig.

Síðan gaf hann Beppe súkkulaði til að fá hann til að þegja.

Næsta dag urðu bæði Beppe og Anders veikir.

Þá áttaði Karl Blómkvist sig á að það var súkkulaðið.

Jæja. Svona. Hvað með þetta?

-Ekki slæmt, ha? -Nei.

Þá varð Karl Blómkvist að komast að því hvort súkkulaðið væri eitrað.

Ekki segja frú Löwander meira um Karl Blómkvist.

-Af hverju ekki? -Kannski vill hún lesa bókina sjálf.

-Þú ert þá búinn að segja frá öllu. -En þetta er barnabók.

Hún les ekki barnabækur.

Ætlar þú líka að verða spæjari þegar þú verður stór?

Já eða lögreglumaður. Ég er ekki búinn að velja.

Úr því svo er er ég með dálítið handa þér.

-Er það? Hvað er það? -Ég skal sýna þér.

-Heldurðu að þetta nýtist þér? -Já.

-Þá máttu eiga það. -Í alvöru? Takk fyrir.

Þá verðurðu líka að hjálpa mér að hafa augun opin.

Ef þú sérð eitthvað grunsamlegt á veitingastaðnum

verður þú að segja mér strax frá því.

-Ég lofa því. -Takk. Ágætt.

Í dag er Jónsmessa svo við verðum með hádegismat eins og venjulega ...

Jæja.

Þar sem núna er Jónsmessa opnum við í hádegismat,

en lokum í kvöld, svo við getum fagnað saman.

Ég vona að þið takið öll þátt.

Veitingastaðurinn býður matinn, og drykkir eru á kostnaðarverði.

-Gleðilega Jónsmessu. -Afsakaðu.

Er eitthvað að frétta af niðurföllunum?

Nei, það eru enn vandamál með niðurföllin.

Haldið áfram að nota kamarinn. Klósettið er bara fyrir gesti.

Er það skilið?

Fínt. Komum okkur að verki.

Svensson. Síminn til þín.

Ég skil. Takk.

-Halló? -Hæ, þetta er ég.

-Ertu upptekinn? -Engar áhyggjur. Hvað gerðist?

Jú, Björn er veikur.

-Ó nei. -Jú. Hann er með hita og díla.

-Díla? Er þetta hlaupabóla? -Ég veit það ekki.

-Þeir hafa verið í nokkra daga. -Það var leitt.

Hvað heldurðu þá? Viltu enn koma hingað?

Ég veit það ekki. Hvað finnst þér?

-Heldurðu að þetta sé hlaupabóla? -Kannski. Ég veit það ekki.

-Hefurðu ekki fengið hlaupabólu? -Nei, ég held ekki.

Kannski er þá betra að þú sért áfram á eyjunni, heldurðu það ekki?

Jú, því miður.

Það er synd.

Ef þú ert ekki í sama herbergi gæti það verið í lagi.

Ég vil ekki smita alla hérna heldur.

-Nei ... -Já?

-Ég verð að fara aftur í vinnuna. -Ekki gera neitt heimskulegt.

Nei. Ég hringi í þig á morgun.

-Elska þig. -Bæ.

Afsakið, herrar mínir og frúr. Mætti ég vekja athygli ykkar á einu?

Þegar við opnuðum þennan veitingastað fyrir stríð

var faðir minn, Johan Löwander, með hefð á hverri Jónsmessu.

Hann leiddi allan salinn í sinni útgáfu af þessu drykkjulagi.

Ég vil gera það sama.

Gætið að, hér kemur það.

En fallegt. Gleðilega Jónsmessu, öllsömul.

-Hæ. -Halló.

-Manstu eftir mér? -Já, Odd!

-Það er langt um liðið. -Sannarlega.

-Þú hefur stækkað. -Halló.

Ég er ánægður að það er opið á ný. Keyptirðu húsið?

Nei, við leigjum það af Hilding Rundström.

-Hvernig gengur það? -Það er leiðinlegt umræðuefni.