Die Hard

Du likar ikkje å fly, gjer du vel?

Kva får deg til å tru det?

Vil du vite korleis du skal overleve flyreiser?

Etter at du har kome dit du skal tek du av deg sko og sokkar.

Så går du barbeint rundt på teppet og krøllar tærne.

Krøllar tærne?

Det høyrest heilt sinnssjukt ut. Stol på meg. Eg har gjort det i ni år.

Ja! Det er betre enn ei dusj og ein varm kopp kaffi.

Det er i orden. Eg er politimann.

Stol på meg. Eg har gjort det i elleve år.

På vegner av kapteinen og mannskapet, vil eg ønske dykk velkomne til Los Angeles.

Ha ein riktig god jul.

Ombordstigning no på avgang 247 til Tucson ved utgang 14.

Damer og herrar...

Damer og herrar!

Eg vil gratulere kvar og éin av dykk for å ha gjort dette til eitt av dei beste åra

i Nakatomi Corporations historie.

På vegner av konsernsjefen, Mr. Ozu

og styret,

takkar vi kvar og éin av dykk og ønskjer dykk ein god jul og eit riktig godt nyttår!

God jul! Godt nyttår!

Hei, Holly. Kva med ein middag i kveld?

Harry, det er julekveld.

Familie, julestrømper...

Kastanjar?

Rudolph og Frosty? Ringjer det ei bjelle?

Eg tenkte vel eigentleg meir på varm kryddervin, ein godt lagra brie

og ein knitrande peis. Skjønar du kva eg seier?

Ginny, klokka er 17. 40. Gå på festen. Ta deg noko champagne.

Du får meg til å kjenne meg som ein gjerrigknark.

Takk. Trur du babyen toler ein liten slurk?

Den babyen er klar til å overta baren.

Siste sjanse.

Ha det.

McClanes heim, du snakkar med Lucy McClane.

Hallo, Lucy McClane. Dette er mora di.

Mamma! Når kjem du heim?

Ganske snart. Men du har lagt deg før eg kjem heim.

La meg snakke med Paulina, kan eg det, kjære?

Og ikkje noko snoking rundt i huset for å leite etter presangar.

Kjem pappa heim med deg?

Vel, vi får sjå kva

nissen og mamma kan gjere, ok?

Få snakke med Paulina. Ha det, kjære.

Paulina!

Hola, Mrs. Holly.

Ringde Mr. McClane?

Nei, Mrs. Holly. Ingen telefono.

Han fekk sannsynlegvis ikkje tid før flyet gjekk.

Det er nok ei god idé å re opp gjestesenga

for tryggleiks skuld.

Si, Mrs. Holly. Eg alt gjøre det.

Kva skulle eg gjort utan deg, Paulina?

California!

Hei, eg er John McClane.

Argyle. Eg er limousin-sjåføren din.

Fin bjørn.

Ok... Argyle. Kva gjer vi no?

Eg eeh... håpa at du kunne fortelje meg det. Det er første gong eg køyrer limousin.

Det er ok, det er første gong eg sit på i ein.

Slapp av. Vi har alt i denne kerra.

Sjå på dette... CD, radiosender, tv,

telefon, full bar, videospelar.

Viss den vesle vennen din er klar, veit eg om nokre damer vi kan spleise han med.

- Eller er han gift? - Han er gift.

Ok.

Beklagar. Det er jenta sin fridag.

Eg visste ikkje at du skulle sitje framme.

Bur kona di her?

Dei siste seks månadene.

Betyr det at du framleis bur i New York?

Stiller du alltid så mange spørsmål, Argyle?

Beklagar. Eg pla å køyre drosje, og ein del folk forventa litt småprating.

- Så, er du skild? - Berre køyr bilen, mann.

Hei, kom igjen. Er du skild?! Er du separert? Banka ho deg opp? !

Ho hadde ein bra jobb. Som gjekk over til å bli ein karriere.

- Det betydde at ho måtte flytte hit. - Du er kjapp i hovudet, Argyle.

Så, kvifor drog ikkje du?

Vel? Kvifor drog du ikkje med henne?

Fordi eg er politimann i New York.

Det er framleis ein del drittsekkar i New York eg prøver å få i bur.

Det er ikkje så enkelt å berre dra.

Du trudde at ho ikkje skulle klare seg her,

og at ho skulle kome krypande tilbake, så du gadd ikkje å pakke, kva?

Som eg sa, du er kjapp i hovudet, Argyle.

Skal vi høyre på noko musikk?

Ja, det hjelper nok.

Har du ikkje noko julemusikk?

Dette er julemusikk.

Så, kona di ser deg, de spring i kvarandres armer,

musikken startar, og de lever lukkeleg alle dykkar dagar, ikkje sant?

Det kan eg leve med.

Så, viss det ikkje går bra, har du ein stad å bu?

Eg finn ein stad.

Eg køyrer inn i garasjen og ventar. Viss det går bra, så ring meg på biltelefonen.

Eg tek baggane dine inn. Viss det går dårleg, tek eg deg til eit hotell.

- Du er ganske ok, Argyle. - Berre hugs på det når du skal tipse.

- Hei. - God kveld.

Eg er her for å møte Holly McClane.

Berre skriv det inn der.

Søtt leikety.

Viss du må strø hjelper han deg å finne glidelåsen.

Herre Gud.

- 30. etasje. - Festen.

Det er dei einaste som er igjen i bygningen.

Ta ekspress-heisen. Gå av der du høyrer bråk.

Takk.

- Champagne? - Ja takk.

Å, beklagar.

Hei! God jul!

Jesus.

Jævla California.

Hei. Eg ser etter...

- Holly Gennero. - Ja.

Då må du vere John McClane.

Joe Takagi. Korleis gjekk turen?

Bra. Har eg deg å takke for det?

Det var det minste vi kunne gjere.

- Litt av ein stad du har her. - Det blir det viss vi nokon gong får det ferdig.

Endå fleire etasjar under oppføring.

Holly gjekk for å fakse nokre dokument. Ho kjem tilbake når som helst.

I mellomtida, kontoret hennar er bak her.

Ellis?

Eg tok ein telefon. Dette var den nærmaste telefonen.

Eg vil at du skal møte John McClane,

Hollys mann.

Hollys politimann.

Ellis leier internasjonal utvikling.

Har høyrt mykje om deg.

Du fekk ikkje bort alt.

Kan eg tilby deg noko?

Mat? Kake? Noko utvanna champagne?

Nei takk. Det går bra.

Det er litt av ei fest du held.

Eg var ikkje klar over at dei feirer jul i Japan.

Vi er fleksible. Pearl Harbor gjekk dårleg, så vi invaderte dykk med kassettspelare.

Eigentleg er det ein slags dobbel feiring. Vi fekk i hamn ein ganske stor avtale i dag,

og mykje av æra var Hollys.

Det kjem ut om nokre få minutt.

John.

Har du helsa på alle?

Vi har vore vanskelege med han.

Sjølvsagt har han det.

Ho er som skapt for denne businessen. Hard som flint.

Eg håpa du rakk det flyet.

Vis han klokka.

Seinare.

Vis han. Er du flaug? Det er berre eit lite symbol på verdsetting

av hennar harde arbeid. Det er ein Rolex.

Eg får nok sjå han seinare.

Er det ein stad eg kan stelle meg?

Sjølvsagt.

Du får unnskylde Ellis. Han blir deprimert på denne tida av året.

Han pla å tru han var Guds gåve til menneska.

Eg kjenner typen.

Eg trur han har eit godt auge til deg.

Eg har mitt auge på hans jobb.

Kvar bur du? Ting skjedde så fort

At eg ikkje fekk sjansen til å spørje deg på telefonen.

Cappy Roberts pensjonerte seg her ute.

- Han sa eg kunne kubbe hos han. - Cappy har pensjonert seg? Kvar bur han?

- Romona. - Pomona.

Pomona.

- Pomona. - Ja.

Du kjem til å vere i bilen halvparten av tida.

Kvifor ikkje gjere det enkelt? Eg har eit gjesterom.

Det er ikkje stort, men

ungane ville elska å ha deg i huset.

Ville dei, he?

Det ville eg òg.

Unnskyld.

Eg har sakna deg.

Vel, du sakna ikkje namnet mitt, he?

Kanskje berre når du signerer sjekkar?

Sidan når har du kalla deg "Miss Gennero"?

Dette er eit japansk selskap. Dei antek at ei gift kvinne er...

Du er ei gift kvinne.

- Denne samtalen ein gong til? - Vi har aldri avslutta denne samtalen.

- Eg fekk ei moglegheit. Eg måtte ta henne. - Uansett kva ho gjorde med ekteskapet vårt.

- Ho forandra berre din idé av vårt ekteskap. - Du har inga aning om kva min idé...

Eg veit akkurat kva din idé av vårt ekteskap skulle vere.

Miss Gennero, eg...

Unnskyld meg.

Hei.

Mr. Takagi ser etter deg. Han vil at du skal seie noko til troppane.

Takk.

Taletid.

Er tilbake om nokre få minutt.

Det var bra, John.

Bra jobba. Veldig modent.

Kareem får ballen tilbake. Sender ho til Worthy, over til AC, til Magic,

og tilbake til Worthy.

Pang! To poeng.

Vi er inne.

SIKRING FRÅ LOBBY TIL 29

KUN FOR TILSETTE I PACIFIC BELL

Drittsekk.

Krølle tærne.

VI SAKNAR DEG, PAPPA

Ja, Argyle?