Once Upon a Time in the West (C'era una volta il West) (C'era una volta il West)

Héy! Als u treinkaartjes wilt, moet u aan de andere kant van het...

Nou, zo kan het ook wel.

Wat moet ik?

Ze lopen gewoon binnen en doen wat ze willen.

Ik hoop dat het zo goed is.

Drie kaartjes?

Dat is dan zeven dollar...

en vijftig cent.

Nee.

En Frank?

Frank heeft ons gestuurd.

Heb je een paard voor mij?

Het lijkt erop...

Het lijkt erop dat er een paard te weinig is.

Je hebt er twee te veel meegenomen.

Hé, pa...

Kijk eens.

Zo is het genoeg. Het wordt laat, kom mee naar huis.

Timmy...

Kijk, Maureen.

Wat doe je nou? Ga je handen wassen.

En niet aan de appeltaart komen.

Patrick is al naar het station, hé?

Hij gaat zo.

Verdomme, Patrick. - Ik kom er aan.

Dit ziet er goed uit.

Dikker snijden. We geven toch een feest?

Maar zo dik snij ik ze altijd.

Goed dan.

Zoals altijd.

Maureen...

Binnenkort kan je het brood zo dik als een deur snijden, als je wilt.

Dan heb je mooie kleren,

en je hoeft niet meer te werken.

Ga je rijk worden, pap?

Wie zal het zeggen?

Wacht even.

Je laarzen zijn smerig. Poets ze.

Er is niemand om je moeder van het station te halen.

Moeder is zes jaar geleden overleden.

Ga nu, anders ben je te laat.

Wacht eens. Hoe herken ik haar?

Je kunt je niet vergissen.

Ze is jong en mooi en... en een dame.

Tijdens de reis heb ik een zwarte jurk aan...

en dezelfde strooien hoed die ik droeg toen we elkaar ontmoetten.

Ik haal even wat water uit de put.

Wat doen we met deze, Frank?

Nu je mijn naam hebt genoemd...

Ik heb prachtig vee gezien in het zuiden.

Voor een mooie prijs ook.

Zijn dit uw valiezen? Geef maar op.

We dragen ze wel voor u, mevrouw.

Heeft de zagerij hulp nodig?

Gisteren nog wel.?

Hoi, opa. - Dag, Bill.

Vooruit, opschieten.

Vort, stelletje roodhuiden.

Ik moet een trein uitladen.

Eerst de voederzakken dichtmaken.

Waar wilde u ook alweer heen?

Sweetwater.

De boerderij van Brett McBain.

McBain? O ja, natuurlijk.

Die koppige, rooie Ier.

Die alleen maar zand kweekt in die negorij.

Sweetwater!

Alleen halvegaren zoals hij

noemen zo'n woestijn Sweetwater.

Daar zijn ze met hun verdomde rails.

Hebben ze ons weer ingehaald.

Eroverheen. - Rustig. Wat heb jij?

Jongens, pas op.

Pas op, daar.

Waarom stoppen we? Ik heb haast.

Stoppen treinen soms nooit?

Wat kan ik voor u doen?

Ik wil een beetje water, als dat kan.

Water?

Dat zien we hier als vergif,

sinds de overstroming.

Wast u zich dan niet? - Zeker wel.

Dan wil ik daarvan gebruikmaken.

Ik heb een volle kuip klaarstaan.

En je hebt geluk.

Nog maar door drie mensen gebruikt vanochtend.

Een voor een, of drie tegelijk?

Ik begrijp dat u gewend bent aan het mooie leven aan de oostkust.

New Orleans. - O ja?

Bent u er geweest?

Een nicht van me heeft er een bar.

En ze...

Een fles.

Kan je alleen spelen? Of kan je ook schieten?

Kan je daar muziek mee maken?

Pak hem op.

Jij daar.

Jij kunt niet spelen.

Probeer deze eens.

Pak hem maar.

Toe maar.

Hier.

Bravo.

Cheyenne.

Nooit gedacht dat we het zouden halen.

Je bent precies op tijd.

Om mijn escorte te begraven.

Als ik op je had gewacht, zat ik nu in de bak.

Mijn revolver.

Geïnteresseerd in mode, Harmonica?

Kortgeleden heb ik zulke jassen zien wachten op een trein.

Zien wachten op een trein.

In die jassen zaten drie mannen.

En?

In die mannen zaten drie kogels.

Dat is een idioot verhaal, Harmonica.

Om twee redenen.

Een: Niemand heeft het lef,

om zulke jassen te dragen, behalve de mannen van Cheyenne.

Twee: Zijn mannen worden niet gedood.

Verbaast je dat?

Je hebt verstand van muziek,

en je kunt tellen. Helemaal tot twee.

Helemaal tot zes, als het moet.

En misschien sneller dan jij.

Ja, ga maar door

met harmonica spelen.

Speel maar, dan klets je niet.

Maar let op, speel niet vals..

Zo, dus?

Die nicht wil

dat ik naar New Orleans kom.

"Kom met de bar helpen, je wordt schatrijk".

Ik kan er niet aarden,

met al die snelle jongens en wilde meiden.

Nee, ik ben veel te veel gewend aan het simpele leven op het platteland.

Dit is Timmy.

Goeie god...

Op de dag...

Op de dag van je trouwerij.

Arme, kleine juffrouw.

Mevrouw.

Mevrouw. McBain.

Maar we... We dachten allemaal...

Ik weet het.

Het moest een verrassing zijn.

Brett McBain en ik zijn een maand geleden getrouwd.

In New Orleans.

Ik ben de verrijzenis en het leven.

Wie in Mij gelooft, zal leven.

Wie leeft in Mij en gelooft in Mij, zal eeuwig voortleven.

Amen.

Wat doet meneer. Dean hier?

Dit hing aan een spijker in de deur.

Dit komt neer op een handtekening.

De handtekening van Cheyenne.

Maar waarom?

Maakt u zich geen zorgen. Dat krijgen we er wel uit voor we hem ophangen.

Vooruit.

Kom,

we gaan terug naar Flagstone.

Nee, Sam.

Ga jij maar.

Je wilt hier toch niet alleen blijven?

Waarom niet?

Mijn thuis is hier.

Weet je, Wobbles...

ik ben nogal kwaad op je.

Frank was er niet.

Hij had drie vrienden gestuurd.

Daar wist ik niks van.

Ik heb alleen de bijeenkomst geregeld zoals jij wilde.

Ik weet niet waarom hij er niet was. Ik...

Omdat hij bij McBain was.

Nee, Cheyenne heeft dat gedaan,

daar zijn bewijzen voor.

Dat kon Frank altijd al goed,

bewijzen vervalsen.

Ik weet van niks

ik zweer het.

Ik heb alleen de bijeenkomst geregeld. Ik zweer het..

Ik wist van niks.

Wie is daar?

Hebt u koffie?

Zet koffie.

Ik heb geen oog dichtgedaan.

Ze zaten me de hele nacht achterna.

Ik heb ze in de woestijn afgeschud.

Die zijn niet snel thuis.

Dat doe ik wel even. Zet u maar koffie.

Ze wilden me ophangen, die zwarte kraaien.

Die idioten.

Ach, ik kan alles vermoorden, maar nooit een kind.

Dat is als een priester vermoorden,

een katholieke priester dan.

Er zijn veel mensen die de pest aan Cheyenne hebben.

Ik ben nog niet zo'n schoft als de mensen wel zeggen.

Maar natuurlijk... als iemand van plan is om me te vermoorden...

maakt dat me wel woest.

En een woeste Cheyenne...