The Origin of Evil (L'origine du mal)

The Origin of Evil (L'origine du mal)

Descargar subtítols en Spanish

Información d'a versión

The Origin Of Evil 2022 720p BluRay x264 AAC-[YTS MX]
The Origin Of Evil 2022 1080p BluRay x264 AAC-[YTS MX]
Un comentario de Axel7902
Made by me

Etiquetas

BluRay
x264
720p
720
TS
YTS
1080
Publicau o: 2023-04-14
Descargas: 36
Ta personas con problemas auditivos: No

Anvista previa d'os subtitulos en Spanish

As primeras 200 linias.

"EL ORIGEN DEL MAL"

- Adelante. - Gracias.

Hola, señora.

- ¿Todo bien? - Sí.

Lo siento, ella no vendrá.

No, no me diga.

Mierda, ¿qué pasa ahora?

¿Qué puedo decir?

Carajo, es una lata.

¡Llegué!

¿Por qué estás en lo oscuro?

No ves nada, enciende la luz.

No me di cuenta.

¿Ya llegaste a casa? ¿Qué tal la prisión?

No me preguntes, me voy a enojar.

¿Hola?

¿Hola?

- Buena chica. - Tengo que contarte algo.

¿Sí?

Despidieron a Virginie.

- Carajo, ¿en serio? - Están cerrando.

¿Por qué están cerrando? Es raro.

Siempre está concurrido en el almuerzo.

Quiere regresar.

Y mudarse a su habitación.

Pero tú no la soportas.

Es mi hija. No tiene a nadie más.

¿Hola?

- ¿Hola? - Sí.

- ¡Hable! - Sí, hola.

Hola, señora.

Lamento molestar, quería hablar con Serge.

- Serge Dumontet. - ¿De parte de quién?

De parte de Stéphane.

- No sé si es el número correcto. - ¡Serge!

- Es para ti. - ¿Quién es?

Creo que es tu hija.

¿Hola?

¿Hola?

No te escucho.

Sí. Hola, Serge.

Lo siento, soy...

Soy Stéphane.

¿Eres Serge?

Sí.

- ¿Eres Stéphane? - Sí.

Lo siento, pero me alegra mucho conocerte.

Lo siento.

- ¿Estás bien? - Sí, estoy bien.

¿Has estado en Porquerolles antes?

- No, es mi primera vez. - Ven.

Vamos al lugar más hermoso del mundo.

- ¿Te gusta? - Es magnífico.

Este fue uno de mis primeros restaurantes.

- ¿Esto es tuyo? - Por supuesto.

Solía ser sólo un café.

Ahora en temporada buena servimos 300 platos al día.

Esto se siente tan extraño.

- ¿Qué? - Cómo me miras.

Estoy sobrecogida.

He soñado mucho contigo.

- ¿Estás decepcionada? - No.

No, no, para nada. Eres apuesto.

Dime, ¿cómo lo hiciste?

¿Cómo me encontraste?

Por Christiane Pierrat.

Me dijo que vivías aquí.

- ¿Christiane Pierrat? No la conozco. - Era una amiga de mamá.

Me dijo que se fueron de vacaciones juntos una vez.

Y que hace dos años te vio en una zapatería.

Se estaba probando unas botas rojas.

No tengo idea.

Fue al funeral de mamá. Ahí es cuando me dijo.

- ¿Léonore murió? - Sí.

El febrero pasado.

Lo siento, pensé que...

Lo sabías.

- ¿Qué pasó? - Tenía cáncer de pulmón.

Fue muy rápido. Tres meses.

- ¿Sí? - Louise, soy Agnès.

Lo sé, ¿dónde estás? ¿Él aún sigue con ella?

- Louise, estamos en altavoz. - De acuerdo.

Espera... vamos en camino y...

Stéphane vendrá a la casa a almorzar.

No estaba planeado, no. Se los dije.

Improvisaré alguna cosa.

Adiós.

- ¿Estás bien? - Sí.

- Tomaré su abrigo. - Sí.

- Gracias. - Ya vuelvo.

- ¿Preparo el almuerzo? - Sí, hazlo.

- ¿Ayudo en algo? - No, claro que no.

Espere en la sala.

De acuerdo.

- Hola, Stéphane. - Hola, señora.

¿Agnès? Sírvenos un trago.

No te quedes parada ahí. Siéntate al lado mío.

Bien.

Verde celadón y leopardo, es una mejor combinación.

Entonces dime, ¿estás feliz de haber encontrado a Serge?

Sí.

Has querido eso por mucho tiempo, ¿no?

Sí, así es.

Es bastante...

Emotivo para mi.

No te pareces mucho.

No, por más que lo intento no. Debes haber sacado de tu madre.

- ¿No? ¿Te pareces a ella? - Sí.

Sí, bastante.

Serge era popular con las mujeres.

Algunas menos atractivas que otras.

¿Serge, dónde estás?

Te lanza sobre nosotros y desaparece.

¡Qué descaro!

¿Agnès?

¡Agnès!

¿Qué estás haciendo? ¡Stéphane tiene sed!

No, estoy bien. Gracias.

Reconozco que su casa es muy bonita.

- Y ustedes también son... - No exageres.

No tengo nada en contra tuya. Te tengo simpatía.

Todo es culpa de mi esposo.

En cualquier caso, no lo culpo.

Cualquiera comete errores.

Es parte de la vida. Es cómo nosotros...

- ¿Dónde está George? - No sé, en el nuevo hotel imagino.

Aquí estás.

Siéntate al lado de Stéphane.

Vamos, siéntate.

Stéphane, te presento a Jeanne, la hija de George.

Asiste a un internado y se pasa aquí los fines de semana.

- Hola, Jeanne. - Hola.

Jeanne, tómanos una foto.

- Vamos - No, no...

Insisto.

Toma muchas, así Stéphane puede elegir la mejor.

- Ya viene George. - Bien.

- ¿Adónde vas? - A cambiarme.

Puede que le hayas explicado a mi padre, ¿pero a qué te dedicas?

Actualmente trabajo en una piscifactoría.

Ahí empaquetamos bandejas de anchoas,

sopa de pescado, terrinas...

¿Fundaste la empresa?

De hecho...

Sí.

Es bastante reciente.

Apenas hace dos años.

No es algo banal.

¿De dónde sacaste la idea?

Uno no se despierta pensando que hará una fortuna empacando pescado.

No, no se hace una fortuna.

Al menos aún no.

Fue por casualidad. Una amiga mía, Leila,

estaba trabajando en una fábrica que quedó en bancarrota.

Así que pensamos:

"¿Por qué no hacernos cargo?"

Y...

De inmediato pedimos un préstamo bancario.

- Eso es todo. - Muy bien.

Empecé mi primer negocio a los 21 años.

¿Con cuántos empleados?

Con el repartidor, unos 40.

Iniciamos con poco, pero...

Estamos contentos.

Va bien.

Sobre todo en la coyuntura actual.

Sí.

¿Y tú, George? ¿A qué te dedicas?

Administro los negocios de mi padre.

Quien también es el padre de Stéphane.

- ¿Dije lo contrario? - No.

Pero te has referido a Serge dos veces como "mi padre".

Si tú lo dices.

En fin, abrí un negocio en Sydney,

donde Jeanne y su padre estaban viviendo.

Bueno, al principio.

Cuando Serge tuvo un derrame, mamá me pidió que regresara a ayudar.

Y George se aprovechó de mi enfermedad para intentar reemplazarme.

Ella no se aprovechó.

Estabas completamente inválido.

Míralo.

Ni siquiera puede cortarse la carne.

¿Y tus déficits?

Los beneficios han aumentado un 12%.

No empecemos con eso de nuevo.

No entraremos ahí.

Stéphane ha hallado a su padre, eso es importante para ella.

Sus disputas no tienen ningún interés.

¿Serge, puedo ayudarte?

No, estoy bien. Gracias.

No tengo hambre.

Descansaré un poco.

Prisión municipal de Tolón

Por favor, ahora no.

- ¿Puedo hacer algo? - No, estoy bien. Gracias.

¿Llevas mucho tiempo trabajando aquí?

Desde 1998.

¿En serio?

Debes conocerlos bien.

Fue duro para Louise cuando George se fue.

Comentarios

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left