Love Is Blind: Sweden (Love is Blind: Sverige)

WAT VOORAFGING

We zijn de laatste tijd erg serieus. - Weet ik.

Maar zo smeedden we onze band. - Ja.

We hadden aanvankelijk de grootste lol. - Ja.

'Eyes on the prize', zoals het gezegde luidt.

En ze is echt de hoofdprijs, in mijn ogen.

Jij bent christen, ik ben geen christen.

Ze voegt er altijd 'erg' aan toe. Je bent christen of je bent het niet.

Als ik atheïst zou zijn, zou je niet zo twijfelen aan m'n moraal.

Het gaat er niet om of die goed of slecht is, maar of we dezelfde hebben.

Dat blijft wel door m'n hoofd spoken.

Daar is ze.

Het is erg moeilijk.

Het is ons verlovingsfeest, maar de onzekerheid groeit.

Je loopt van me weg. Ik weet niet waar je mee bezig bent.

Mag ik m'n telefoon terug? En de sleutel. Bedankt en tot ziens.

Het baart me wel zorgen dat je qua gevoel van 100 naar 0 kunt gaan.

Ik ben er erg mee bezig wat anderen van onze relatie zullen vinden.

Ik zie dat Aron een goede vent is.

Je vindt geen betere vent dan hij.

Dat voel ik gewoon aan m'n water. - Echt?

Ik had nooit gedacht dat ik dit zou voelen. Ik ben bezeten.

Het voelt goed, hè?

Maar m'n leven speelt zich nu nog vooral in Jönköping af.

Begin je te twijfelen over de verhuizing?

Nou ja, de beslissing is wel erg snel genomen.

We hebben ruzie gehad.

En ik zei: 'Daniel, je weet dat je me aan het gaslighten bent.'

En hij had het hele gesprek met z'n telefoon opgenomen.

Pardon?

Volgens Daniel begon jij als eerste met opnemen.

Nee, ik zei: 'Ik zou dit op moeten nemen zodat je jezelf kunt horen praten.'

Ik zei dat ik het had opgenomen. - Een uur later.

Zij begon er als eerste over.

Het lijkt wel alsof jij een muur hebt opgetrokken.

'Neem een "chill pill"', zei ik.

Ik wil wel trouwen, maar die kenau en ik zijn het nergens over eens.

Johanna is geen makkelijke tante. Ik zou liever weer in militaire dienst gaan.

Veel liever. Vergeleken hiermee leek m'n diensttijd vakantie.

Hoi. Ik wist niet dat je al terug was.

Dus je bent liever in militaire dienst dan bij mij?

Nee, ik geef de voorkeur aan het leger boven dit experiment.

En dat geef ik eerlijk toe.

Het enige pluspunt eraan is dat ik jou heb leren kennen.

Ik vond het zo gezellig vandaag.

Het was leuk. Ik ga nu geen minpuntjes lopen opsommen.

Jij bracht zaken ter sprake die in mijn ogen onnodig waren.

Zoals bijvoorbeeld met die opname. Ik vond dat niet nodig.

Snap je dat Ronja en Angelica me daarop aanspraken en zeiden…

…'Ik vind dat we moeten reageren op het feit dat je dat gesprek hebt opgenomen.'

Ik vond dat vreemd omdat we hadden afgesproken om dat niet te vertellen.

Ik wil gewoon eerlijk over alles zijn.

Ik zei tegen ze dat jij had gezegd dat we het gesprek zouden moeten opnemen.

Dat zei ik omdat we telkens weer in cirkels blijven praten.

Jij stelde het voor.

Ik zou het nooit opgenomen hebben zonder jou eerst in te lichten.

Toen ik zei dat ik het zou opnemen, en je hoorde…

Dat heb je nooit gezegd. Je nam eerst een uur op en pas daarna zei je het.

Je zei dat je me zou opnemen. - Dat heb ik nooit gezegd.

Ik zei: 'Toen ze voorstelde om…'

Ik had er nooit bij stilgestaan dat je een gesprek kunt opnemen.

Jij begon erover.

Je zei: 'We kunnen het opnemen zodat we weten waar we het over hebben.'

Dat heb je hen verteld.

'Het lijkt wel een vicieuze cirkel, we kunnen het beter opnemen.' Dat zei ik.

Ik heb nooit iets anders gezegd.

Je mag alles opnemen wat je wilt. - Dat zou ik nooit doen.

Jij hebt dat wel geopperd, toch?

Ik zou nooit een gesprek opnemen. - Jij opperde dat wel.

We blijven weer in cirkels praten. - Wie stelde voor om het op te nemen?

Ik zei: 'We kunnen het gesprek opnemen.' - Juist, ja.

Dat betekent niet dat je het ongevraagd kunt doen.

Het gaat erom dat jij het ter sprake bracht…

…en dat jij ons gesprek wilde opnemen.

Ik nam het op zodat we het later terug konden luisteren.

Het gesprek leidde nergens toe, dus het was geen bijzonder gesprek.

En vandaag blaas je het alsnog op.

Ik vind het prima dat Ronja en Angelica naar me toe kwamen en zeiden…

…'Je hebt een gesprek opgenomen.' Ik antwoordde: 'Zij begon erover.'

'Zij zou dat nooit doen', zeiden ze. 'Zo kennen we Johanna niet.'

Toen jij erbij kwam zitten, gaf je toe dat jij degene was die het ter sprake bracht.

Het kwam niet van mijn kant.

Dat was aardig van je en daar ben ik je ook uitermate dankbaar voor.

Je nam de schuld daarvoor op je. Ze zeiden zelfs…

…'We dachten dat je een psychopaat was die gesprekken opneemt.'

Nee, dat zou ik nooit doen.

Maar het gaat me er ook niet om dat ik gelijk heb.

Ik zal jou ook nooit ergens van beschuldigen.

Het gaat er niet om wie fout zat of wie het voorstelde om het op te nemen.

We hebben het beiden over opnemen gehad. In mijn ogen stelt het niks voor.

We zijn er open over geweest. 'Ja, ik heb het opgenomen.'

'Ik ook. Hier is de opname.'

Voor jou en voor mij zou het er niet toe moeten doen.

Daarover zouden we het eens moeten zijn. Het gaat om onze liefde, schat.

Jij denkt over bepaalde zaken totaal anders dan ik.

Maar lieverd…

Ik ben verliefd op je aan het worden. Dat gaat met horten en stoten.

Ja.

Voel jij dat niet zo?

Wat voel jij dan? - Ik vind dat we in cirkels blijven praten.

Welke cirkels, schat? Ik wil alleen maar dat het jou goed gaat.

Ik denk dat ik bij m'n moeder ga logeren.

We hebben toch geen ruzie?

Jij en ik moeten… Dit moet ophouden.

Johanna?

Lieverd, kom hier.

Hé, hoe gaat het?

Wat ben je aan het doen?

Nee, het was een broekbelletje, maar…

Het is elke keer weer iets anders. Ze neemt alles zo zwaar op.

Ja.

Nee, volgens mij niet. Zo ervaar ik het in elk geval niet. Niet gemeen of zo.

Wat vond jij van het feest?

Moet dat echt? - Nee.

Nee? - Nee.

Nee?

Ik vond het leuk om iedereen weer te zien.

Bij Daniel en Johanna heb ik toch het gevoel dat ze…

Ik vind ook dat ze best wel… Dat zal nog een forse klus worden.

Dat zeker.

Je moet ook niet vergeten dat we elkaar pas een maand kennen.

Ik heb ook nog nooit een relatie gehad waarin ik wist, na amper een maand…

…hoe ik me moest gedragen tijdens een ruzie en hoe je moet communiceren.

Inderdaad. - Wij zijn al best aardig op weg…

…maar wij moeten ook nog steeds veel uitzoeken.

Na ons gesprek zei je dat je wilde verhuizen.

Ja. - Mooi.

Hoop ik. - Nee, maar…

Pardon? - Hoezo 'hoop ik'?

Ik moet eerst een baan vinden.

Uiteraard, maar je bent arts. - Klopt.

Kun je als arts niet overal werken?

Ja, maar ik heb me wel gespecialiseerd. - Ja, maar ik bedoel…

Ik ga geen baan aannemen die ik eigenlijk niet wil hebben.

Kun je je niet voorstellen dat je een baan vindt die niet…

…helemaal aan je eisen voldoet? - Ongeacht wat ik ook zal gaan doen…

…het is sowieso een andere baan en een andere werkgever.

Ik zal daar niet dezelfde kansen krijgen.

Ik heb nog geen baan gevonden. Geen idee wanneer dat gebeurt.

Over welk tijdsbestek heb je het dan? Enkele maanden? Halfjaar? Een jaar?

Zo snel mogelijk.

En dat is? - Ik heb nog niks, dus ik weet het niet.

Nee. - Maar zo snel mogelijk.

Ik heb geen zin in een jarenlange langeafstandsrelatie.

Fijn om te horen. - Wil jij dat dan?

Dat is precies wat ik wilde horen. - Kun je dan niet die vraag stellen?

Waarom zeg je dat niet gewoon?

Je vroeg wanneer ik wilde verhuizen. Dat weet ik niet.

Je moet toch wel een richtdatum hebben?

Ik moet eerst een baan zien te vinden.

Ik moet eerst m'n opleiding afmaken, hopelijk voor augustus.

Pardon? Heb je die nog niet afgerond? - Nee, nog niet alles.

Je zei dat je in augustus klaar zou zijn.

Je hebt het dus mooier voorgesteld dan het is.

Volgens mij niet.

Wel waar. - Hoezo?

'Zo snel mogelijk' betekent voor mij dat als je in augustus klaar zegt te zijn…

…je in september verhuist.

Dat kan niet. - Waarom niet?

Ik heb een opzegtermijn van drie maanden.

Dat wist ik ook niet. - Dat geldt voor iedereen in elke baan.

Dus september, oktober, november?

En ik moet nog een nieuwe baan vinden.

Je zei dat we de tijd zouden nemen, zonder stress.

Eerst had je het over augustus, nu is dat inmiddels veranderd in februari.

Ik heb nooit augustus gezegd.

Klopt, maar ik moet voor het altaar ja tegen jou zeggen.

Daarom wil ik weten wanneer we als echtpaar samen kunnen gaan wonen.

Het is niet ideaal om na ons huwelijk een jaar lang niet bij elkaar te wonen.

Nee, ik sta niet bepaald te juichen. Totaal niet.

Jij bent niet degene die…

Niet degene die wat? - Die haar hele leven moet omgooien.

Nee. - Nee.

Dus daarom…

Ja.

Wat vond je van het feest? - Ik vond het erg interessant.

Ik vond het leuk om Ibbe en Annie te zien.

Zo'n leuk stel.

Ja, dat is een schot in de roos. - Vanaf de eerste dag.

Ze zeiden ook beiden: 'We zeggen ja als we voor het altaar staan.'

Zeiden ze dat? - Ja.

Nou ja, Annie zei dat. - Ja.

Wat zei Ibbe dan?

Ik heb het hem niet gevraagd, maar ik weet zeker dat hij ook ja zegt.

Ze zijn er klaar voor. In kannen en kruiken.

Hoe was het om Dannette te zien?

Dat was wel maf.

Op m'n verlovingsfeest schotelen ze me haar voor en zeggen dan ook nog…

…'Je had hier net zo goed kunnen staan met Dannette.' En zij is gewoon…

Ja, dat snap ik. Toch ben ik voor 100% gefocust op wat wij hebben.

Ik ga me niet focussen op iets wat had kunnen zijn.

Dat zou je wel kunnen doen, maar daar kies je niet voor.

Ik ben er niet meer mee bezig. Ik heb dat hoofdstuk afgesloten.

Ik richt me op de vrouw die voor me zit…

…om wie ik veel geef en met wie ik nog veel te ontdekken heb.

Denk je niet dat het met haar makkelijker zou zijn geweest?

Ik weet dat het makkelijker had kunnen zijn vanwege ons gedeelde geloof.

Ik weet ook zeker dat we ook obstakels zouden zijn tegengekomen.

Maar daar ga ik nu geen energie in steken.

Ik kan me voorstellen dat je een beetje… - Nee.