Accepted

ทุกคนเตรียมตังค์ให้พร้อม เวลาเป็นเงินเป็นทอง

- เอาล่ะ พูด "เชียร์" สิ - เชียร์

- พูด "เบียร์" หน่อย - เบียร์

พูด "เชียร์"

- เฮ้ยเกล็น ถอดเสื้อเลย - ทำไม

- แฮนด์ ช่วยบอกเอาบุญที - จะทำบัตรประชาชนปลอม

แต่ดันใส่เสื้อบอกยี่ห้อ อยู่มัธยมเนี่ยนะ

- แล้วไง - เดี๋ยวตัดต่อให้ก็ได้ว่ะ

อยากทำอะไรก็ตามสบาย

- ไงบี - ชเรเดอร์

- นี่พวกนายทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย - เย็นไว้เพื่อน

5 เปอร์เซ็นต์ เข้าการกุศล

- เออนี่ ฉันยืมกุญแจนายมาน่ะ - ยืมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

นี่เรากำลังทำงานช้างรับใช้... เยาวชนอเมริกันอยู่นะโว้ย

- คนต่อไป - ไม่ๆ ไม่ต้องพูดเลย

นายกำลังหาคุกให้พวกละอ่อนนี่ล่ะไม่ว่า

รู้มั้ย ทุกวันหลังคาบ 8 รองครูใหญ่จะมาที่นี่

พร้อมกับหนีบหนังสือ ประเภทฟิตหุ่นของสาวๆ มาด้วยเล่มนึง

แล้วพี่แกก็ชักธง

- เฮ้ยนี่อำรึเปล่าวะ - เปล่าโว้ย

ดีนะคาบแปดยังไม่หมด

งั้นพวกเรารีบเก็บของ แล้วก็รีบเผ่นไปจากที่นี่กันเลย

โอเคไปกันเลย

ซวยแล้ว

เกนส์ เกนส์ เกนส์

ดีมาก ดี

รองครูใหญ่แมทธิวส์ ดีใจจังที่ครูมาจอยกับพวกเราด้วย

- พวกเธอทำอะไรกัน - ชมรมร้องเพลงมาซ้อมครับ

แล้วนี่ก็ใกล้ถึงวันทหารผ่านศึกแล้ว

- โรงเรียนเรามีชมรมร้องเพลงนี่ - ใช่ ตอนนี้ยังครับ

แต่ในฐานะรุ่นพี่ใกล้จบอย่างผมแล้ว

ก็อยากให้น้องๆ รุ่นใหม่ หัดมีความริเริ่มสร้างสรรค์กันบ้าง

ไม่ใช่มัวแต่ เอ่อไม่รู้สิ ปู้ยี่ปู้ยำนิตยสารผู้หญิง

วันก่อนผมอ่านคอลัมน์ว่าให้งดแป้ง

- แต่กระดาษ...มันติดหนึบเลยครับ - ไอ้เด็กนรก

- พอได้แล้วนะ - ผมกะจะลดน้ำหนักแต่...

- เปิดไม่ออก... - เงียบ

- ไม่รู้อะไรทำกระดาษติดกัน... - บอกให้เงียบ

ผมพูดจบพอดี

เรียนจบไปซะได้ก็ดี

ฉันเป็นรุ่นที่ 4 ของตระกูล

- ที่ได้เข้ามหาวิทยาลัยฮาร์มอน โอเค - โทษที

- ใช่ - ก่อนที่ฉันจะมาเจ๊งบ๊ง

เพราะว่าถูกซิวฐานทำบัตรปลอม ไม่ได้เป็นอันขาดน่ะ

คิดมากไปได้ เราได้เข้ามหาวิทยาลัย กันหมดแหละน่า ไม่ต้องห่วง

ทำเป็นพูดดีไปเถอะ

- ไอ้คนวืดมหาวิทยาลัยมา 7 แห่ง - ไงบี

เฮ้ ฉันแกล้งให้เครียดเล่นๆ น่ะ

ฉันว่าเลข 8 นำโชคว่ะ

ติดแล้วๆ ฉันติดพรินซ์ตันแล้ว เย้...

- สงสัยหมอนั่นติดพรินซ์ตันน่ะ - ทำไมคิดยังงั้นล่ะ

- ไม่รู้สิ - บาร์เทิลบี

- ไง...บี เธอเป็นยังไงบ้าง - ไง โมนิก้าก็ดี รู้จักชเรเดอร์ใช่มั้ย

- ไม่คุ้นหน้าเลย - คุ้นสิจ้ะคนสวย

- เราเคยเรียนด้วยกันไง - ใช่

ตอนนั้นฉันเอ๋อๆ นะ ฉันนั่งข้างหลังเธอ

- ใช่ - ก็จำเธอไม่ได้เหมือนกันน่ะ

- โทษทีนะ - ไม่เป็นไร

เอ่อ ฉันอยากให้เธอช่วยอะไรสักอย่าง

- ช่วยอะไรเหรอ - คือฉันรู้กระชั้นชิดไปหน่อย

- แต่ใกล้ถึงงานพร็อมแล้ว เธอก็รู้นี่ - จริงด้วย

- ใช่ - ฉันก็เลยตั้งใจว่าจะจัดปาร์ตี้ที่บ้านก่อนน่ะ

- เจ๋งเป้งเลย - ไม่รู้ว่าเธอพอจะมีเวลาไป...

- ยินดีอยู่แล้ว - ตัดหญ้าบ้านฉัน

- ตัดหญ้าบ้านเธอเหรอ - ใช่

ขอโทษด้วยนะ ใช่ เครื่องตัดหญ้าที่บ้านฉันมันเจ๊ง

แม่ก็เลยบอกให้ฉันลองมาถามเธอดู เพื่อเธออยากทำ

งั้นเธอก็ไปบอกแม่เธอ ว่าฉันเต็มใจช่วยมากๆ เลย

- จริงเหรอ - อยู่แล้ว

- ขอบคุณมากนะ ขอบคุณมากเลย - ไงบี เฮ้โมนิก้า ไปเร็ว

- ฉันต้องไปแล้ว ขอบคุณอีกครั้งนะ - ไม่เป็นไร

- พ่อพระมาโปรดจริงๆ ยินดีที่ได้รู้จัก - เช่นกัน ได้เลย ได้เลย

- แล้วเจอกันอีกนะคะ - ดีใจที่ได้คุยกันนะ

- ดีใจมากๆ - โชคดีเลย

- โอเค บ๊ายบาย - บาย โมนิก้า

- เฮ้ โทษทีที่ทำให้ต้องรอนะ - ฮอยต์ แอมโบรส

บ้าจริง ฮอยต์ ฮอยต์ แอมโบรส หมอนั่นมีดีตรงไหน

ก็แค่ฉันต้องหารถสักคัน

แล้วก็ไปโมหน้าใหม่ด้วยนะ

เราเสียใจที่ต้องแจ้งให้ทราบว่า...

ไม่อยากเชื่อว่ามหาวิทยาลัยสเตท ฉันก็ปิ๋ว

กับมหาวิทยาลัยเนี้ยฉันก็ไม่ได้หวังสูงเลย

เป็นมหาวิทยาลัยของตายซะด้วยซ้ำ

- หนูว่าคะแนนพี่คงบ้านๆ ไปมั้งคะ - หยุดพูดเลย

บ้านๆ ไปเหรอ โอเค โอเค

อย่าลืมสิว่าเธอ กำลังคุยกับใครอยู่

ฉันโดดวิชาพละได้ เพราะอ้างว่าเป็นโรคแพ้เหงื่อ

ขนาดหมอยังออกใบรับรองว่า ฉันเป็นนกฮูก ท่องตำราในฝันได้

ฉันทำเจ้าพ่อโรงเรียนโดนเด้งมาแล้ว โทษฐานที่มันลวนลามฉัน

หมอนั่นผลักฉันติดล็อคเกอร์ แต่ฉันโม้ว่ามันดึ๋งดั๋งใส่ฉัน

ฉันเนี่ยอัจฉริยะสุดๆ เลย

ถ้าเรียงความพี่ไม่เขียนเรื่อง "มืดแปดด้าน" ก็อาจพอมีหวัง

ก็มันจริงนะ ฉันไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตฉันเนี่ย

พ่อกับแม่เอาพี่ตายแน่เลย

เธอนี่ ช่างมีศรัทธาน้อยเสียจริง อย่างพี่ไม่ตายง่ายๆ หรอก

พี่จะเมคเรื่องจนพ่อกับแม่เข้าใจเอง

- พ่อไม่เข้าใจ - แม่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

คือผมคิดแบบนี้ครับ

ค่าใช้จ่ายมหาวิทยาลัยโดยเฉลี่ย 2 หมื่นต่อปี

เอาล่ะ ตามการคาดการณ์ ที่ผมศึกษามาอย่างถี่ถ้วน พบว่า...

คนที่จบมัธยมทำเงินได้ปีละ 2 หมื่น บวกไปอีก 4 ปี

เพราะฉะนั้น พ่อจะต้องเลือกเอาว่า พ่อจะเสียเงินจำนวน 8 หมื่น

หรือว่าจะให้ผมหาเอง 8 หมื่นล่ะครับ

- นี่แกไม่อยากเข้ามหาวิทยาลัยเหรอ - เปล่า แต่มันจะดูว่าผมเอาเงินไปผลาญ

ถ้าเข้ามหาวิทยาลัย จริงมั้ยครับ

- ลูกเสพยามาเหรอ - ไม่นะแม่

- เมายาอยู่ใช่มั้ย - แกดูดกัญชาใช่มั้ย

ผมเปล่าเสพยา แม่ครับ ผมปกติดีทุกอย่าง

จะว่าไปสมองปลอดโปร่ง โลดแล่นซะด้วยซ้ำ

เอาล่ะ เลิกเพ้อได้แล้ว

สังคมมีกฎของมัน และกฎแรกก็คือ แกต้องต่อมหาวิทยาลัย

อยากรุ่งเรืองเสวยสุขใช่มั้ย ก็ต้องเข้ามหาวิทยาลัย

อยากเด่นดัง ก็ต้องเรียนต่อ

- ไม่อยากนอกคอก ก็ต้องเรียนต่อ - เข้าได้ไง เขาไม่รับผม

หา... นี่...

ว่าไงนะ

ไม่มีที่ไหนรับผมเลย

- ตายแล้ว บาร์เทิลบี - เวรกรรม

พวกเราน่าจะให้เขาเตรียมตัว ตั้งแต่ ม.ต้น เหมือนน้อง

- ตอนเนี้ยน้องแกมีแววรุ่ง - แววสดใสด้วย

- แววสดใส - น้องเขามีแววรุ่ง

คนดังๆ หลายคน ก็ไม่เห็นจบมหาวิทยาลัย

อย่างอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

โพคาฮอนตัส แล้วก็รวมทั้ง... คอรีย์ เฟลด์แมนกับคอรีย์ เฮม

ชีวิตยังรุ่งเลย ลูอิสกับคลาร์ก ซูแซนน์

ซอมเมอร์สโบโน่เอย

แม่ขอไปดูพายก่อนล่ะกันนะ

ทำอ้าง "ไปดูพายก่อน"

ฉันไม่สนใจว่าใคร จะไม่เข้ามหาวิทยาลัยก็ช่างเถอะ

แต่แกต้องเข้า

- เป็นไงล่ะ - เขาเก็บเธอมาเลี้ยงหรอก

ทุกๆ คนคะ เชิญดื่มให้กับเด็กๆ ที่เรียนจบหน่อยเร็ว

แด่รุ่น 2006 ค่ะ

สี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย จะเป็นปีทองของลูกนะจ๊ะลูกรัก

แม่ครับ

- เฮ้ - ไงเพื่อน

- เฮ้ เป็นไง - ก็สบายดี

ถ้าใครดี๊ด๊าเรื่องเข้ามหาวิทยาลัยอีกล่ะก็

ฉันจะบ้าให้ดู ไอ้ทุนเฮงซวย

นายเป็นรีซีฟเวอร์ตัวเก่งตัวนึงในโอไฮโอแท้ๆ

- เก่งที่สุดนะโว้ย - แต่ว่าเข่าเสีย ก็เล่นไม่ได้

- ห่วยแตกสิ้นดีเลย - แล้วนายจะเอาไง

ฉันมืดแปดด้านแล้วว่ะเพื่อน

ก็เราสองหน่อนี่แหละ

ฉันไม่ติดเยล ฉันไม่ติดเยล ฉันไม่ติดเยล...

- เฮ้ รอรี่ เป็นไงบ้าง - ก็ดี ไม่มีอะไรนี่

ฉันไม่ติดมหาวิทยาลัยเยล ฉันไม่ติดมหาวิทยาลัยเยล

- ฉันไม่ติดมหาวิทยาลัยเยล - จริงเหรอ ไม่อยากเชื่อเลย

มหาวิทยาลัยเยลไม่มีที่ให้รอรี่

เพราะเขารับแต่ลูกคุณหนูเกรดพื้นๆ แต่พ่อแม่เส้นบิ๊ก

ไม่มีที่ให้รอรี่ ผู้ที่ทุ่มเทตั้งแต่อนุบาล

รอรี่ผู้ที่ปักใจสมัครแต่เยล และไม่เอาที่อื่น

วางแผนทุกอย่างไว้ซะดิบดี แต่ตอนนี้วืดหมด

- โบ๋เบ๋ แห้วรับประทาน - โอเค เดี๋ยว...

รอรี่ รอรี่

- เธอทำใจได้แจ๋วจริงๆ - มหาวิทยาลัยสำหรับไอ้พวกหน่อมแน้ม

- ไปล่ะ ทนหน่อยนะเพื่อน - นายก็เหมือนกันเพื่อน

- บาร์เทิลบี - หวัดดีครับ คุณชเรเดอร์

- กินเค้กรึยัง - ไม่ครับ ผมยังไม่อยากกิน

มันอร่อยมากนะ เจ้าเดียวกับที่สั่ง ตอนสก๊อตตี้กับเซธเข้าฮาร์มอนได้ไง

- จัดครบสูตรหมดเลยนะครับ คือว่าผมตอนนี้ - เจย์ เป็นไง เกลอ

เฮ้ เป็นไงห๊า ลูกคนเล็กของนายติดมหาวิทยาลัยดีแบบนี้

- ฉันว่า นายคงเบาใจสินะ - แน่อยู่แล้ว

เพราะนั่นหมายถึงว่า เงินในบัญชีก็เบาไปด้วยจริงมั้ย

- พ่อก็ - ปลดกระสุนจนตัวเบา

แล้วเธอล่ะ บาร์เทิลบี

ถามได้โดนจริงๆ ครับ คุณฮาร์กิ้น

ช่างซักยังกับพิธีกรเกมโชว์เลย

เข้าที่ไหนล่ะเราห๊ะ

คือผมเอ่อ... ผมไม่ได้...

- ผมไม่ได้เอ่อ... - คือว่าเขามัวแต่เล่นเลยเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้

เขาทิ้งอนาคตของตัวเองไงล่ะ

ใช่ ผมกะจะพูดงั้นอยู่แล้วเชียว

วิทยาลัยนอร์ทเธิร์น โอไฮโอ มหาวิทยาลัยอีสเธิร์น โอไฮโอ

วิทยาลัยฮาร์มอน

เราเสียใจที่จะแจ้งให้ทราบว่า ไม่สามารถรับคุณ...

สถาบันเทคโนโลยีเซาธ์ฮาร์มอน

สถาบันเทคโนโลยีเซาธ์ฮาร์มอนงั้นเหรอ

- ใช่ - มันย่อมาจาก "ขี้" รู้ใช่มั้ย

- เอส.เอช.ไอ.ที. - คือมันปิ๊งขึ้นมาเอง สร้างเว็บไซต์ให้ที

นี่มันการกระทำของคนสิ้นคิด ไม่ยอมรับความจริงอย่างแรง

นี่บี ฉันขอจดหมาย บอกรับเข้ามหาวิทยาลัยด้วยสิ

- ฝันไปเถอะเพื่อน - ทำไมล่ะ / นี่จะบ้าเหรอ

มันจะเวิร์คก็ต่อเมื่อไม่กระโตกกระตาก มันมีสิทธิ์โดนจับได้สูง

ฟังนะ ฉันไม่สนหรอก ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง

ตอนนี้พ่อฉันกำลังเปลี่ยนความคิด ให้ฉันไปขับรถเมล์แล้วนะเพื่อน

ช่วยหน่อยเถอะ ขอร้อง

รู้อะไรมั้ยเพื่อน

เพื่อความปลอดภัยบนท้องถนน

- นายไม่ขับดีแล้ว - แจ๋ว

แต่นี่ต่อชีวิตให้นาย ได้แค่เดี๋ยวด๋าวเท่านั้นน่ะ

- รู้แล้ว - ยอดมากเลยเพื่อน นายนี่เจ๋งจริง

เริ่มจากสร้างมหาวิทยาลัยหลอก แล้วต่อด้วยผลิตยาบ้า

- เสียเด็กแล้วเสียคนต่อไปเลย - อะไรนะ

- มันก็เริ่มจากจุดนี้แหละ - ฟังให้ดีชเรเดอร์

นายได้เข้ามหาวิทยาลัยดีๆ อนาคตสดใส

ฉันก็แฮปปี้ด้วย เพราะนายเป็นซี้ฉันนะ

ฉันรักนาย ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนายนะเพื่อน

อยากให้นายช่วย สร้างเว็บไซต์ให้หน่อย ขอร้องเถอะ

ช่วยหน่อยนะ