أول 200 سطر.
ทำไมเงียบอย่างนี้
ฉันไม่ชอบเลย
แปลว่าเขาก็ไม่ชอบเหมือนกัน
นายว่าพวกมันไปไหนกันหมด
ไม่รู้ ไม่สน ถ้าไปแล้วไปลับ
ถึงแล้ว
ทุกคนจงให้ความร่วมมือ จะได้ไม่เจ็บตัว
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ระวังตัวไว้ พวกเรา
มันอยากจะเผ่น
ฉันก็เหมือนกัน
แกว่าจะเผ่นงั้นเหรอ
ยังอยากจะเผ่นอีกไหม
นี่วันโชคดีของเรานะ พวก วันที่ฉันรอมาชั่วชีวิตเลย
- แกบ้าไปแล้วเหรอ - ใช่แล้ว มาทางนี้
เปล่าบ้านะ เปล่าเลย
ใจเย็นไว้นะ ไม่ต้องตื่นเต้น ใจเย็น
ใจเย็น ๆ ใจเย็น
เอาเลย เอามันเลย ใส่ให้เต็มถุง
ใส่ให้ล้นเลย
- ส่วนใหญ่เป็นแบงก์ 50 กับแบงก์ 100 - แบงก์ย่อยกว่านั้นไม่ต้องเอา
- งานแรกแกก็เกษียณได้เลย - ฉันซื้อฟาร์มให้พ่อแม่ได้แล้ว
แกจะเอาเงินไปทำอะไร บัค
ฉันจะนั่งเก้าอี้โยก แล้วไปตกปลาจนตายเลย แกล่ะ
เขาจะเอาไปเลี้ยงนังพวกนั้น จนหมดตัวในอาทิตย์เดียว
โกหกชัด ๆ อย่างน้อยต้องเดือนนึง ไม่ใช่อาทิตย์เดียว
- ของฉันเต็มแล้ว - ฉันด้วย
ยังเหลืออีกเพียบ ไม่ต้องเขิน ยัดเสื้อไว้ ยัดเสื้อไว้
ใส่กางเกงในเลยยังได้
ใต้หมวกยังได้อีก
ยัดเข้าไป
นี่เป็นฤกษ์งามยามดี
แกจะเขินไปหน่อยแล้วมั้งไอ้หนู เอ้านี่
ไปเถอะ
ไม่มีคนเลย เสียงสักนิดก็ไม่มี
สงสัยจะมีโรคระบาดลง
มันว่าสงสัยจะนอนกลางวันกัน
บอกมันไปเลยว่านี่สหรัฐฯ ชาวบ้านมีอะไรทำกันทั้งนั้น
ไม่ใช่นอนผึ่งพุงกันตอนกลางวัน
- ตายล่ะ - มีอะไร / ข้างบนนั่น
ไปต่อเรื่อย ๆ ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อย่า
อย่านะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร
เกิดอะไรขึ้น มีอะไรหรือเปล่า
แค่ฝันร้าย
มันบอกว่า สมน้ำหน้าแล้ว กินชิลลี่มากเกินไป
พรุ่งนี้มีงานอีก เลิกพล่ามได้แล้ว
- บัค - ว่าไง
- แกคิดว่าธนาคารนั่นมีเงินคุ้มหรือเปล่า - มีแน่สิ
- นายฝันเรื่องอะไร - ไม่มีอะไร
- หมายความว่านายจำไม่ได้เหรอ - จำไม่ได้
- คงจะแย่มาก ๆ นายถึงหวีดร้อง... - ฉันจำไม่ได้หรอก ไอ้หนู
นอนกันได้แล้ว
ฉันไม่เคยปล้นธนาคาร กับคนไม่เคยมาก่อน
ไม่เคยกำลัง 2 เลย ทั้งไม่เคยปล้นและไม่เคยอย่างว่า
- อย่าไปยุ่งกับมันเลยน่า - ผมไม่สะทกสะท้านหรอก
แกรห์มรู้จักสาว ๆ ที่จะช่วย แก้ปัญหาที่ 2 ได้ ใช่ไหม แกรห์ม
- ทำไมนายไม่ลองดูเองล่ะ - พอได้แล้ว
มันว่านายขี้ตื่นจังเลย
ใจเย็น ใจเย็น
หยุด หยุด
เกิดขึ้นได้ยังไง
โดนหลุม
บอย
เราเห็นคุณจากหน้าต่างแล้วครับ คุณผู้หญิง
- บ้านคุณสวยจังนะครับ - แกต้องการอะไร
หุ้นส่วนกับผมกำลังเดินทาง ไปประชุมธุรกิจที่แกลดสโตน ซิตี้
แต่โชคร้าย ม้าของสุภาพบุรุษท่านนี้ ขาหัก 2 - 3 ไมล์ก่อนหน้านี้
เราต้องการม้าสักตัว มีบ้างไหม
เราจ่ายอย่างงามเลย ว่าไงครับ
ฉันเกรงว่าจะไม่มีม้าขายหรืออะไรก็ตาม
- แล้วโรงนานั่นมีไว้ทำไม - ไว้เลี้ยงม้า
แต่คนใช้สามีภรรยาของฉัน เอาไปในเมืองวันนี้
- แล้วคุณว่านั่นเสียงอะไร - ม้านี่ ม้า
เราเลี้ยงวัวไว้ในนั้นด้วย นั่นเสียงวัว
ผมจะขอไปดูหน่อย
ถ้าเขาเจอม้าในนั้น คุณต้องเสียค่าปรับ เป็นค่าโกหก ต้องลงโทษกันหน่อย
ผู้หญิงแบบนี้ ฉันอยากจับทำเมียซะจริง
คุณพูดเม็กซิกันได้ไหม
โชคดีที่ไม่
ว่าไง
ว่าไง
ไม่มีม้าในโรงนานั่น
แล้วตัวอะไรเตะคอก เราได้ยินกันหมด
อย่างที่เธอบอกแหละ เป็นวัว
จากนี่ไปถึงแกลดสโตน ซิตี้ คงหาม้าที่ไหนไม่ได้แล้ว
และเราควบคู่กันไปไม่ได้
สงสัยแกจะพลาดงานนี้แล้วล่ะ แกรห์ม
บ้าจริง ฉันไม่อยากเลย
ฉันรู้ แต่มันต้องเป็นอย่างนั้น แกรออยู่นี่
เราจะเอาม้าติดมาด้วยขาออก แล้วมารับแกตอนขากลับ
มีแค่ 4 คนทำงานได้เหรอ
ถ้าฉันสงสัยแม้เพียงนิด ก็คงเลิกไปแล้ว
แต่มันต้องไม่ได้ส่วนแบ่งนะ
เราจะหาร 4 ก่อน แล้วใครอยากจะบริจาคให้มันก็ตามใจ
มันบอกว่าไม่เคยได้ยินวัวที่ไหน เตะคอกแบบนั้น ฉันก็ไม่เคย
- แกบอกว่าฉันโกหกงั้นเหรอ - ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย
ฉันแค่จะแวะไปดูโรงนานั่น เผื่อแกมองข้ามอะไรไป
แกก้าวไปทางโรงนาก้าวเดียว ก็ไม่ต่างกับบอกว่าฉันโกหก
ฉันปล้นธนาคารด้วยคน 4 คนได้ แต่ 3 คนคงไม่ไหว
- แล้วค่อยมาคุยกันเรื่องนี้ทีหลัง - เมื่อไหร่ก็ได้
นี่เที่ยงแล้ว ถ้าทุกอย่างไปได้สวย เราน่าจะกลับมาก่อนบ่าย 3
ฉันจะเตรียมพร้อมรอ
เธอได้ยินหมดแล้ว
ฉันจะเฝ้าเธอไว้เอง
ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว
ไปนะครับ
ม้าในโรงนาเป็นสัตว์เลี้ยงที่ฉันรักที่สุด ขอบคุณนะที่โกหกให้
ไม่มีชายใดที่เคารพผู้หญิง จะไม่ทำแบบนี้หรอกครับ
สวยจัง
บ้านน่ะ
ขอบคุณ
ทำให้นึกถึงคฤหาสน์สวย ๆ หลายแห่ง ก่อนสงคราม รวมถึงของผมเองด้วย
งั้นเข้าใจว่าคุณคงไม่ใช่ พวกนอกกฎหมายมาตลอดชีวิต
ผมเป็นนายพันอยู่กับนายพลลี
กลับไปบ้านแล้วพบว่ามันพังแล้ว ธุรกิจด้วย
จับพวกนักลงทุนได้คาหนังคาเขา เลยยิงมันทิ้ง
ทำให้ผมต้องหันมาใช้วิถีชีวิตแบบนี้ ขอโทษนะครับ
ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกค่ะ
นอกจากคุณแล้ว มีใครอยู่นี่อีกหรือเปล่า
เอ็ดน่ากับแซม คนดูแลสถานที่ แต่วันนี้หยุด พวกเขาเข้าเมืองกัน
- สามีคุณล่ะ - เขาก็ไปแล้วเหมือนกัน
- ไปไหน และไปนานเท่าไหร่ - เขาเสียชีวิต 2 ปีมาแล้ว
- ขอแสดงความเสียใจด้วย - ขอบคุณ
ผมขอโทษนะที่ต้องทำอย่างนี้
แต่นิสัยผมต้องตรวจบ้านดู ให้แน่ใจว่าไม่มีใครอีกแล้ว
ฉันเข้าใจ ฉันจะพาไปก็ได้นะ
กรุณาด้วยครับ
นี่ห้องรับแขก
ขอโทษครับ
ทางนั้นไปห้องครัว
- นี่ห้องอะไรครับ - ห้องดนตรี
ห้องนี้ไม่ได้ถูกใช้เลยตั้งแต่สามีดิฉันเสีย
เดี๋ยวก่อน
ประตูนั่นไปไหน
ห้องเก็บไวน์
ฉันเก็บแยมไว้ที่มุมนั้น บางทีขวดก็ระเบิด
- เห็นไหม - ครับ
งั้นก็ปล่อยฉันสิ
- คุณคะ - อะไรเหรอ
ฉันจะขอบคุณมาก ถ้าคุณปล่อยมือจากฉันซะ
ขอโทษครับ
เมื่อกี้ทำให้ผมนึกถึงใครคนหนึ่งที่ผมรัก
ฉันว่าเราเดินดูต่อดีกว่า
- มีกี่ห้องกัน - ฉันไม่เคยนับ
ฉันไม่อยากให้คุณเข้าไปในนี้
- ทำไมไม่ได้ล่ะ - เหตุผลส่วนตัว
นี่ห้องอะไร
ฉันพูดด้วยความสัตย์ ไม่มีใครในนี้หรอก
นี่ห้องอะไร
ห้องนอน
ผมไม่สงสัยคำพูดของคุณหรอก แต่ถ้าไม่เห็นด้วยตัวเอง คงทำใจไม่ได้
กุญแจอยู่ไหน
น่าเสียดายที่ต้องทำลายงานไม้ดี ๆ
ก็ได้
เชิญก่อนเลย
เปิดม่านนั่นซะ
นั่นด้วย
- นี่เป็นของใคร - อย่าแตะนะ
- เป็นของใคร - คุณสตาร์บัค
- เขาเป็นใคร - สามีฉันเอง
- แต่คุณบอกผมว่าเขาเสียไปแล้ว - ก็เสียแล้ว
แล้วทำไมเอาของเขามากางไว้
คุณสตาร์บัคตายระหว่างทางจากเมือง เมื่อเย็นวันหนึ่ง
ของของเขากางรอไว้เหมือนกับคืนนั้น
ของของเขาไม่เคยและจะไม่ถูกรบกวน
คุณนอนบนเตียงนั่นได้ยังไง โดยไม่รบกวนพวกนั้น
ฉันไม่เคยนอนบนเตียงนี้ ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น
ทีนี้ถ้าคุณไม่รังเกียจ ฉันอยากจะหยุดสนทนาเรื่องนี้
ถ้าคุณไม่อยากรื้อฟื้นมัน ทำไมเก็บห้องนี้ไว้ยังกับพิพิธภัณฑ์
คุณเป็นคนสวย
แต่ถูกกักขังไว้ในช่วงวัยสาว
นี่เป็นอาชญากรรมต่อธรรมชาติ
เกิดอะไรขึ้นกับความเป็นสุภาพบุรุษล่ะ เกียรติของนักรบ
กฎข้อแรกของอัศวินคือ ช่วยเหลือสตรีที่ประสบความทุกข์ยาก
และผมก็ไม่เคยเจอสุภาพสตรีท่านไหน โศกเศร้าเท่ากับคุณ
คุณเข้าใจผิดแล้ว
ชีวิตของฉันมีความสุขดี และฉันก็พอใจด้วย
แล้วคุณร้องไห้ทำไม
ขอโทษนะ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
- ฉันรู้สึกวิงเวียนนิดหน่อย - ให้ผมเอาอะไรให้ไหม
มีบรั่นดีในห้องสมุด
เดี๋ยวผมมานะ
ดีใจที่เห็นคุณรู้สึกดีขึ้น
ยกมือขึ้น
ชั้น 1 เลย
คุณสตาร์บัคสอนฉันใช้ปืนนี้ และฉันเรียนเก่ง
พอเมื่อไหร่ก็บอก
สามีคุณเป็นคนโชคดี
ถอดเข็มขัดปืนคุณออกแล้วทิ้งมันลง
ทำตามที่ฉันบอก
นั่งตรงนั้น
เอามือไว้บนหัว
หยุดโยกเก้าอี้
ครับ คุณผู้หญิง
- ถ้าคุณขยับแม้เพียงปลายผม ฉันจะยิง - ครับ คุณผู้หญิง
ถ้าคิดว่าจะทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดจนเผลอ
No comments yet. Be the first to leave one.