My Own Man

ฉันรู้สึกถึงแรงแม่เหล็ก ที่ดึงฉันกลับไปยังช่วงเวลานั้น

- ถามจริง เราจะไปไหนกัน - ไม่รู้สิ นี่เราอยู่ไหน

- เรื่องนี้มันเกิดขึ้นที่ไหน - คงต้องย้อนไปปี 1985

เย็นวันนั้นอากาศหนาว

หนาวแบบ หน้าตึงเลย

เย็นวันที่เจย์พูดถึงคือสมัยเราอยู่ม.ปลาย

- นี่คือ - ไม่รู้เขายังคิดถึงมันอยู่มั้ย

แต่เหตุผลที่ผมพาเขากลับมา ก็เพราะผมคิดถึงมัน

นี่คือจุดที่นายโดนจี้ใช่มั้ย ตรงนี้เนี่ยนะ

เอาจริงๆเรื่องมันเริ่มจากมุมโน้น

เราเดินอยู่ตรงนี้ แล้ว...

แล้วผู้ชายพวกนั้นก็เข้ามาแทรกพวกเรา

มีคนนึงโดดมารวบฉันจากข้างหลัง

ตอนที่โดนฟาดหัว ฉันคิดว่าโดนขวดฟาด

เพราะรู้สึก

เหมือนมีของเหลว ซึ่งก็คือเลือด เลยเข้าใจว่าเป็นขวดน้ำ

ตอนนั้นฉันคิดว่า "เจ๋งดี

เหมือนในหนังคาวบอย ที่ยกพวกตีกันในบาร์"

ต้องบอกว่าฉันแอบไม่สบอารมณ์ กับเพื่อนที่มาด้วยกันวันนั้น

พวกนั้นยืนเชียร์อยู่ก็จริง

แต่เอาจริงๆแล้ว พวกนั้นน่าจะ

มาช่วยฉันหน่อยนะ

จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ตอนเกิดเหตุการณ์นั้นน่ะ

ตอนชุลมุนกัน ฉันอยู่ที่ไหน

เกิดอะไรขึ้นเหรอ นายโดนรวบตัวด้วยรึเปล่า

หรือล้มหน้าคว่ำ นายฉี่อยู่รึเปล่า ยังไงกัน

ฉันไปนอนแอบอยู่ใต้รถ

นายไปแอบอยู่ใต้รถเรอะ

ไปนอนแอบใต้รถเฉยเลย

ไม่รู้ขำทำไม แต่มันตลกดี ให้ตาย

มันไม่ใช่เรื่องน่าอวดหรอก

ยี่สิบปีมาแล้ว ที่ผมเห็นเจย์โดนจี้

บางทีที่ผมยังไม่ลืมเรื่องนี้ คงเพราะรู้สึกเหมือนยังเป็นคนคนนั้น

คนปอดแหกที่หนีไปซ่อน

พอมองนาย ฉันก็คิดว่า "หมอนั่นน่าคบดี"

นั่นคือความประทับใจแรก

เพราะนายไม่ดูเหมือนพวกเกรียน

นายดูอบอุ่น เปิดใจรับ

แทบจะเหมือนผู้หญิงเลย

ที่จริงนายคือผู้หญิงที่อยู่ในร่างผู้ชาย

ฉันคิดงั้นมานานแล้ว

- นี่พูดจริงเหรอ - ก็ทำนองนั้น

นายเป็นคนจิตใจอ่อนโยน อ่อนไหวเหมือนผู้หญิงน่ะ

หมายความว่าไง

เวลานั่งคุยกับนาย มันไม่ต่างกัน

จากตอนคุยกับเพื่อนผู้หญิง

ในบ้านเรา

เพราะลูกเป็นคนสุดท้อง ก็เลยเป็นผู้ตามมาตลอด

ถ้าไมเคิลอยากเล่นอเมริกันฟุตบอล อยากพุ่งใส่ลูกแรงๆ

ลูกก็รีบไปเล่นเลย

ถึงลิซ่าอยากจับลูก มาใส่ชุดกระโปรง ลูกก็ไม่เคยเกี่ยง

ไม่เคยสนอะไร ตราบใดที่ได้เล่นด้วย

สี่สิบเพิ่มเทียนต่ออายุมั้ย

ผมจะ 40 แล้ว ยังไม่มีครอบครัว

หน้าที่การงานที่รุ่งเรือง

ชีวิตที่ผมภาคภูมิใจ

แต่ที่จริงมันลึกซึ้งกว่านั้น

ผมเป็นผู้ชายที่ยืนหยัดเพื่อตัวเองไม่ได้

ยืนกรานอย่างหนักแน่นก็ไม่เป็น

ผมไม่อยากเป็นแบบนั้นแล้ว

ฉันเซ็งมากที่ตัวเองอาจจะไม่ใช่จ่าฝูง

นายไม่ใช่

ไม่ใช่

ผมอาจดูไม่เหมือนจ่าฝูง

แต่ผมมักมีเพื่อนผู้ชายแนวนั้น

เอียนก็หนึ่งในนั้น

ที่ฉันชอบนาย ส่วนนึงก็เพราะนายไม่ใช่จ่าฝูง

- เข้าใจใช่มั้ย นาย... - นั่นมันข้อดีเหรอ

ดีมากเลยล่ะ

ไม่นับเป็นข้อดี ถ้านายอยากเป็นอย่างอื่น

ฉันได้รับการฝึกให้เป็นจ่าฝูง

พ่อฉัน สมัยฉันยังเด็ก พ่อเคย...

พ่อมือใหญ่ แรงเยอะด้วย

เหมือนฉันตอนนี้

พ่อบอกว่า "มานี่ซิ" พ่อคว้ามือฉันแล้วบีบแน่นเลย

จนกว่าฉันบีบกลับได้

หลายปีที่ฉันแบบว่า

พ่อก็ว่า "บีบกลับสิ บีบกลับๆ"

ตอนนี้ฉันเอาอยู่แล้ว

พวกจ่าฝูงน่ะนิสัยเสีย

ส่วนใหญ่นะ

แต่นายไม่ใช่แบบนั้น

ฉันมีความเลวในตัว

ฉันกระโดดกัดคอนายได้

ฆ่านายได้ ถ้าจำเป็น

จ่าฝูงไม่กลัวที่อาจมีคนไม่ชอบ

การที่จ่าฝูงได้แสดงตัวตนออกมา

สำคัญกว่าการเข้ากับคนอื่นได้

จ่าฝูงไม่เห็นต้องเข้ากับใครได้

เพราะเขาอยู่เหนือพวกนั้น "ในทางทฤษฎีนะ"

สัตว์ที่เป็นจ่าฝูงไม่สนว่าใครๆต้องชอบมัน

ถ้าใครไม่ชอบมัน มันก็ขย้ำเลย

ต้องทำไง ฉันถึงจะเป็นอย่างนั้นได้

นายไม่มีวันเป็นได้หรอก

- รู้สึกยังไงพอได้ยินแบบนั้น - ปวดใจ

ทางเดียวที่นายจะเป็นได้

คือถ้าฉันบอกว่า "นายไม่มีวันเป็นได้หรอก"

นายต้องพูดว่า "เหรอ ไปตายซะ ฉันเป็นได้แน่"

นายถึงจะเป็นได้

ไม่ๆๆ

บอกว่า "ไม่" ไม่เข้าใจรึไง

ฉันไม่ได้ขอ ฉันสั่งแก

ฉันไม่ได้ขอ ฉันสั่งแก

หลีกไปเดี๋ยวนี้

บอกให้หลีกไปไง

บอกให้หลีกไปไงเล่า

คุณคงเข้าใจว่าทำไมผมสั่งใครไม่ได้

นั่นล่ะ อย่างนั้น

ผมรู้ว่ามาเรียนฝึกเสียง ดูไม่เหมือนเป็นทางลัด

สู่ความเป็นลูกผู้ชาย

แต่ผมอยากเสียงเข้มกว่านี้

จะได้ดูหงอน้อยลง

ปล่อยให้มันแล่นไปทั่วร่าง ไปตามแขน ขา หน้า

นีลคือครูฝึกเสียงที่หวังว่า จะดึงความเถื่อนของผมออกมาได้

นั่นล่ะ เยี่ยม ทำต่อไป ดีๆ

ใช่ ปล่อยมาเต็มที่ นานๆด้วย เอานานๆ

ได้ยินเสียงตัวเองสาดไปทั่วผนังมั้ย

ใช้ความรุนแรงนั่น สนุกกับมัน

ดี ทีนี้หยุดพักก่อน

หลับตาไว้ ทีนี้เอามือจับหน้าท้อง

ซึมซับสิ่งที่รู้สึกอยู่ตอนนี้

คุณรู้สึกยังไง

ครับ มันดึงความมีชีวิต

ที่ปกติจะซ่อนอยู่ลึกๆในตัวผมออกมา

เป็นพลังงานที่ดุดัน

มากกว่าปกติที่เคยมี

แต่ยังรู้สึกเหมือนแค่เปลือกนอก ไม่ได้รวมเป็นหนึ่งจริงๆ

ผมว่ามีไว้เป็นเปลือกนอกยังดีกว่าไม่มีเลย

ที่เขาว่า "เสแสร้งไปจนกว่าจะได้"

ผมอยากให้คุณลองสวมบทดุดัน

ไม่ได้หวังว่าต้องเป็นธรรมชาติ มันไม่ธรรมชาติอยู่แล้ว

เพราะคุณแยกจากมันมานานแล้ว

นีลคิดว่าผมหัดแสดงออกกว่านี้ได้

หวังว่าเขาคิดถูก

เพราะยังไงผมก็เป็นผู้ชาย น่าจะมีความกล้าแสดงออกอยู่แล้ว

ได้ดูระดับฮอร์โมนผมรึยังครับ

ดูแล้วครับ

- เป็นไงบ้างครับ - น่าสนใจมากจริงๆ

ตามหลักการแพทย์แล้ว ระดับฮอร์โมนเพศชายเริ่มจาก 262

จนถึง 1593

เป็นช่วงที่กว้างมาก แต่พิจารณาจากชายทุกวัย

แล้วระดับฮอร์โมนเพศชายของคุณ...

อย่าลืมที่หมอบอก 262 ถึง 1593

ของคุณคือ 262

- ต่ำสุดเลยเหรอครับ - ต่ำสุดเท่าที่... แต่ปกติ

หมอก็คิด "อย่างนี้น่าเอาไปทำหนังนะ"

ผมมีคุณลักษณะแบบที่คนคิดว่าผู้หญิงมีกัน

- เห็นอกเห็นใจคนอื่น สื่อสารเก่ง - โอเค

อะไรแบบนั้น ผมไม่รู้สึกว่าตัวเอง

มีคุณลักษณะแบบผู้ชายเท่าไร

ความดุดัน ชอบแข่งขัน อะไรแบบนั้น

แปลกดีที่คุณพูดถึงเรื่อง...

เพราะหมอโดนหาว่า เห็นใจคนอื่นไม่เป็น

สื่อสารไม่ได้เรื่อง

แล้วหมอก็มั่นใจในตัวเองมาตลอด

เพราะทุกอย่างก็ลงตัวดี

แต่หมอไม่เคยตรวจ ระดับฮอร์โมนเพศชายนะ ไม่รู้สิ

หมอไม่เคยอยากตรวจลองดูเหรอ

ไม่เคยเลย

ร่างกายหมอไม่มีปัญหา ดูจะมีฮอร์โมนเพียงพอ

หมอเลยไม่เคยตรวจ

คุณพูดเรื่องอยากยืนหยัดเพื่อตัวเองบ่อย

ฉันว่าคุณมองว่านั่นคือความเป็นชาย

คือต้องมีความมั่นใจ มีภาพลักษณ์มุ่งมั่นเปิดเผย

เป็นคนที่มีทิศทาง รู้ว่าตัวเอง ต้องการอะไร แล้วไปคว้ามันมา

ฉันว่าคุณก็มีความเป็นลูกผู้ชายพอนะ

คุณดูไม่เหมือนผู้หญิงสำหรับฉัน

คุณหลงรักฉันเพราะอย่างนี้รึเปล่า

เพราะฉันทำให้คุณรู้สึกสมเป็นชาย

ไม่ได้หรอก เดี๋ยวคุณ...

ฉันคอยระวังแทนคุณตลอดไม่ได้

- ไม่ได้เหรอ - ไม่

ผมไม่ได้คบใครจริงจังมาแปดปีแล้ว

- ไง เรเชล - ไง

จนมาเจอเรเชล

เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ที่ผมยอมเปิดใจให้ใคร

ถึงบ้านแล้ว

จนถึงขั้นจริงจัง

คุณโรแมนติกที่สุดในโลกเลย

ก่อนจะได้วางแผนแต่งงาน

ผลเป็นบวก ฉันท้อง

แล้วผมก็ได้ยินสิ่งที่พ่อทุกคนควรจะอยากได้ยิน

คุณได้ลูกชายค่ะ

ลูกชาย พระเจ้าช่วย

คุณเคยพูดว่าถ้าได้ลูกชาย คงเป็นเรื่องท้าทายกว่า

เพราะคุณดูจะเข้าใจผู้หญิงมากกว่า

ฉันก็รู้สึกแบบนั้น แต่ฉันตื่นเต้นนะ

มันแตกต่างมากเลย คงได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ

เป็นประสบการณ์ใหม่ ฉันไม่ได้โตมากับเด็กผู้ชาย

ฉันรู้สึกว่า "ฉันจะได้สัมผัสอะไรใหม่ๆ ที่ไม่รู้จักมาก่อน"

คุณรู้สึกยังไง

ก็ ตื่นเต้น

ที่จริงกลัวหัวหดเลย

ผมรู้สึกพร้อมจะเป็นพ่อคน

แต่เป็นพ่อของลูกชาย มันไม่ใช่แค่เป็นพ่อคน

มันคือการเลี้ยงเด็กให้เป็นลูกผู้ชาย

สิ่งที่ห่างไกลจากผมเหลือเกิน

นี่คือพ่อผม

แทบไม่เชื่อเลยว่าพ่อ 70 แล้ว

อย่าเหยียบเท้าฉันนะ