Dr. STONE (Dr.STONE)

Prometheus & ashkan ‫Tel: AWSub \ TheuSub

‫محلول معدنی یونیزه...

‫...نیتریک اسید.

‫انتظارش رو داشتم، استن. ‫درست بعد از من بیدار شدی.

‫چند وقت گذشته؟

‫حداقل باید چند هزار سالی گذشته باشه.

‫ساختمون‌ها کامل از بین رفتن.

‫برای زنگ زدن میلگرد‌ها، ph بتن باید...

‫باشه فهمیدم.

‫کافیه.

‫استن... همه‌ی لباس‌هامون از بین رفته.

‫انتظار نداشته باش سیگار پیدا کنی.

‫فرصت خوبیه تا استنشاق این ‫گاز سمی رو کنار بذاری.

‫از الآن به بعد باید چیکار کنیم حالا؟

‫یه روز یکی بهم گفت:

‫«هر اتفاقی هم که برای بشریت بیفته،

‫همیشه یه آدم حریص پیدا می‌شه که ‫می‌خواد سر از هر چیزی دربیاره.»

‫پس این تازه شروع‌شه.

‫نبرد تحسین‌برانگیزی خواهد بود، نه؟

‫باید دید چه کسی زودتر بر علم تسلط پیدا می‌کنه ‫و حاکم مطلق این دنیای سنگی خواهد شد!

‫این چیه؟

‫نیتریک اسید.

‫البته با خلوص پایین.

‫اون‌وقت این قراره بیدارشون کنه؟

‫واقعاً؟

‫چند هزار سال پیش که برات توضیح دادم.

‫پرستوهایی که در معرض پشم‌شیشه‌ی آغشته ‫به نیتریک اسید بودن...

‫باشه، فهمیدم.

‫فقط کافیه همه‌شون از دستور پیروی ‫کرده باشن و هشیار مونده باشن.

‫پس از اون همه ابرقهرمان‌های نیروهای ویژه...

‫...فقط شما چند نفر طبق دستور هشیار موندین؟!

‫بازمانده‌ها... یا بهتره بگم خواب‌نمانده‌ها.

‫ظاهراً بعضی‌ها سحرخیزتر از بقیه‌ن.

‫شاید بقیه‌شون هم چند ‫وقت دیگه بیدار شن.

‫قاعدتاً کارکنان اینجا هم باید ‫دستور استن رو شنیده باشن.

‫بعید نیست چند تایی‌شون ‫هنوز هشیار باشن.

‫نه، بعید می‌دونم عوام هشیار مونده باشن...

‫بانو!

‫حلقه‌ست؟

‫نگاهش کن!

‫خوب شکلش رو حفظ کرده.

‫انگار دهنش هزاران سال کپسول زمانِ ‫چنین ماده‌ی معدنی مرموزی بوده.

‫این... پلاتین‌ـه.

‫عالیه.

‫واقعاً تحسین‌برانگیزه!

‫فرض کنید قهرمان دنیای هنرهای رزمی...

‫...در این دنیای سنگی احیا می‌شد.

‫دنیا در دست‌هاش می‌بود.

‫اما با وجود این پلاتین،

‫می‌تونیم به سرعت و در مقیاس انبوه ‫نیتریک اسید تولید کنیم،

‫و اون‌قدری باروت بسازیم ‫که ندونیم چیکارش کنیم.

‫برای اینکار نیاز به افراد بیشتری داریم.

‫به محض اینکه نیروی انسانی کافی جمع کنیم، ‫می‌ریم به سمت ذرت زرددندونه.

‫بهترین مکان برای پرورش ذرت رو پیدا ‫کرده و پایگاه‌مون رو اونجا بنا می‌کنیم.

‫در کنار تولید باروت، غذا، لباس ‫و سرپناه‌مون هم تامین خواهیم کرد.

‫ضمناً روی پالایش فلزات و ‫ماشین‌آلات دقیق هم کار می‌کنیم.

‫و در نهایت به سلاح گرم خواهیم رسید.

‫تحسین‌برانگیزه.

‫سرانجام در این دنیای سنگی بر فراز ‫قله‌ی علم و سلاح‌های جنگی قرار گرفتیم.

‫آره.

‫میوه‌ی ممنوعه رو شناختی، نه؟

‫اینجا تنباکو به‌صورت ‫خودرو رشد می‌کنه.

‫انگار نباید دست رد به سینه‌ی طبیعت بزنم.

‫این هم یه‌جور پاداشه.

‫نیکوتین تنباکو.

‫برگ‌های این گیاه رو خشک کرده، ‫خرد می‌کنیم و می‌پیچیمش دور کاغذ...

‫...تا به سیگار برسیم.

‫هیچکس نمی‌تونه مقابلمون بایسته.

‫با دانش من، و همچنین مهارت تو دوست قدیمی ‫در استفاده از سلاح گرم،

‫می‌تونیم به‌عنوان دیکتاتور ‫به این دنیا حکمرانی کنیم.

‫چنین چیزی کاملاً در دسترسه.

‫مگه نه، استنلی؟

‫آره.

‫هست.

‫بنابراین تو و زنو، شاگرد و استادی هستین که ‫تقریباً همزمان بیدار شدین و...

‫...رفتین سراغ نیتریک اسید:

‫یکی‌تون برای اینکه به بقیه زندگی ببخشه.

‫یکی هم برای اینکه زندگی رو از بقیه بگیره؛ ‫درست می‌گم؟

‫یعنی دارن درباره‌ی چی حرف می‌زنن؟

‫غلط نکنم اون سنکوی بلاگرفته ‫از یه‌جایی زنو رو می‌شناسه.

‫همین‌جوری بی‌هوا می‌رم سمت‌شون.

‫آره، به من می‌گن لونای خون‌سرد.

‫چـــی؟!

‫یعنی رهبر دشمن همون استادی‌ـه که ‫یادمون داد چجوری موشک بسازیم؟

‫اوناهاش! رو عرشه‌ست! ‫این‌بار دیگه گیرت آوردم، دکتر تایجو!

‫الآن فقط کافیه بهش اشاره کنم.

‫بعدش استنلی دخلش رو میاره ‫و ما می‌بریم.

‫د د د د درسته!

‫دقیقاً همینه!

‫تمام مدت هدفم همین بوده.

‫من لونای توانمندم.

‫اطلاعات خیلی به‌دردبخوری از ‫این لونا به‌دست آوردیم.

‫دکتر زنو...

‫اگر اون دشمن‌مون باشه، ‫می‌تونیم از مدوسا به‌عنوان سلاح سرّی استفاده کنیم.

‫مـ مـ مگه هنوز کار می‌کنه؟!

‫باتریش کاملاً تموم شد رفت. ‫خودتون که بهتر می‌دونید.

‫پس منظورت چیه؟

‫دکتر زنو به خوبی قدرت ‫سلاح‌های علمی رو درک می‌کنه.

‫با اون‌ها می‌تونه این دنیای ‫جدید رو تصاحب کنه.

‫امکان نداره چشمش رو به روی سلاح ‫قدرتمندی مثل مدوسا، ببنده.

‫حالا فهمیدم!

‫مسئله قابل استفاده بودن یا نبودنش نیست.

‫از اونجایی که دشمن یه کاربر علم تواناست،

‫این سلاح می‌تونه تبدیل به بلوفی بی‌نقص ‫از یک سلاح توقف‌ناپذیر بشه.

‫دقیقاً همین‌طوره.

‫پس اگر درست فهمیده باشم، قراره با استفاده ‫از این مدوسای بی‌مصرف، دشمن رو تهدید کنیم؟

‫زود باش! الآن وقتشه!

‫به دکتر تایجو اشاره کن!

‫فقط کافیه انگشتم رو بگیرم سمتش.

‫فقط همین. ‫کاری نداره.

‫خودت رو جمع‌وجور کن... ‫خونسرد باش...

‫ببریدش داخل و زخم‌هاش رو مداوا کنید!

‫نــــمـــی‌تـــــــونــــــــــم!