Flower Crew: Joseon Marriage Agency (조선혼담공작소 꽃파당)

- ข้ามาขอเจ้าแต่งงาน - ว่าอย่างไรนะ

นี่ เจ้ามานี่เลย

รู้หรือไม่ว่าข้าปวดหัวแค่ไหน ที่ต้องจัดการเรื่องที่เจ้าก่อเอาไว้

เจ้าหัวหิน

แล้วทำไมท่านต้องโกหกด้วยล่ะ

- ไอ้คนหลอกลวง - ข้าบอกว่าไม่ได้โกหก

นี่เป็นคำขอแต่งงานของช่างตีเหล็ก จากหมู่บ้านทางเหนือ คิมซู

นี่ เจ้าทำมาทำอะไรอยู่ตรงนี้

ซู

ข้าแต่งงานกับเจ้าไม่ได้หรอก

ข้าใช้เงินทั้งหมดไปกับการตามหาพี่ชาย

และหากหาเจอก็ต้องหาบ้านที่จะอยู่ด้วยกันอีก

คนหาเช้ากินค่ำอย่างข้า

จะแต่งงานได้อย่างไรกัน

ข้าลากเจ้าให้มาลำบากด้วยไม่ได้หรอก

แกตง

- ว่าไง - เจ้ารู้ไหม

ว่าทำไมคู่รักจึงต้องมีสองคน

จะได้ช่วยกันแบ่งเบาภาระไง

ถ้าเจ้าเอาแต่แบกปัญหาไว้คนเดียว

มันก็จะยากที่จะรับมือ

ภาระของเจ้า...

แบ่งเบามาให้ข้าบ้างก็ได้

เพราะเช่นนั้น

มาใช้ชีวิตด้วยกันเถิด

ซู

ระวัง ระวัง

ยอนฮา เจ้าเล่นช้าไปหน่อยนะ

- ช่วยล้างอีกครั้งนึงนะ - เจ้าค่ะ

- ทักซู ดูฉากให้ดีๆ นะ - ขอรับ

ขอฝากด้วยนะ

ไม่ต้องเป็นห่วง

ตื่นเต้นหรือ

ท่านพ่อ

ใจข้าเต้นแรงเหมือนจะตายเลย

มีความสุขขนาดนั้นเลยหรือ

ปิ่นปักผม!

ข้าลืมปิ่นปักผมท่านแม่ไว้ที่บ้าน

พิธีจะเริ่มแล้ว รีบไปรีบมานะ

เอาล่ะนะ

- อาหารเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่ - เกือบเสร็จแล้วขอรับ

ทำอะไรของเจ้า

ข้าถอดรองเท้าแล้วนะ

ใครเห็นคงเข้าใจว่าเจ้าเป็นเจ้าบ่าว

แล้วจะให้ข้าทำเช่นไร ความงามมันซ่อนไม่ได้

- ท่านเห็นสตรีไม่จริงนั่นแล้วหรือยัง - ไปดูแล้วจะอันใด

เจ้าหัวหิน ยังไงก็เป็นเจ้าหัวหินอยู่วันยังค่ำ

คราวนี้นางเป็นสตรีจริงๆ เลย

ไม่เชื่อก็ลองไปดูสิ

- ไม่เอาล่ะ - ไปดูหน่อยน่า

ไปชื่นชมความสามารถของข้าหน่อย

ดีมากเลย

ตรงนั้นล่ะ

ขึ้นข้างบนหน่อย

ไม่ๆ ลงหน่อยๆ

นี่ข้าทำสิ่งใดอยู่นี่

แล้วท่านจะให้ข้าทำอย่างไร คันจะตายอยู่แล้ว ซูก็ไม่มาเสียที

ให้ตายสิ ถ้าข้าต้องแต่งสองครั้งนะ ข้าตายเสียดีกว่า

เจ้าคงอยู่เฉยๆ ไม่เป็นเลยสินะ

ขออภัยด้วยนะเจ้าคะ

ท่านก็รู้ เรื่องนั้นน่ะ

- เรื่องนั้นหรือ - เรื่องคุณหนูโอไง

เจ้าทำเหมือนไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับข้าอีก

แต่ข้ากลับต้องมาจัดงานแต่งงานให้เจ้า

ข้าคิดว่าท่านเป็นพวกต้มตุ๋นที่โลภมาก

ท่านก็แค่พ่อค้าที่จู้จี้เท่านั้นเอง

ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็

พวกเขาก็จะทำเป็นไม่รู้เรื่อง

เพราะยังไงก็ไม่โดนจับได้ ถึงจะโดนจับได้ก็เป็นเรื่องของคนอื่น

แต่ท่านกลับไม่ปล่อยไป

เช่นนั้นข้าถึงได้ตอบตกลง

ข้าควรไว้ใจให้คนที่จู้จี้จัดการเรื่องงานแต่งให้

ข้าทำดีใช่ไหม

เขามากวนข้าไม่เลิก ข้าถึงได้ตบปากรับคำไป

พอแต่งงานแล้วก็อย่าเลิกกันล่ะ

ฝนตกหรือเจ้าคะ

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก

เรากั้นไว้หมดแล้ว พิธีจะดำเนินไปตามกำหนดการ

ไม่ใช่แบบนั้น

พอฝนตกทีไร มักมีเรื่องไม่ดีเกิดกับข้า

เจ้าคิดว่าเจ้าบ่าวจะหนีไปอย่างนั้นหรือ

ฝนตกแดดออก

มันคือฝนที่ตกมาแค่เดี๋ยวเดียว

เหมือนกับแขกที่มาอวยพรงานแต่งงานของเจ้า

อย่ากลัวไปเลย

ถ้ามีเรื่องอันใดเกิดขึ้น ข้าจะรับผิดชอบเอง

เจ้ามีนักจับคู่ที่ดีที่สุดในโชซอนอยู่ตรงนี้แล้ว

จริงหรือเจ้าคะ

ท่านสัญญาแล้ว ผิดคำพูดไม่ได้นะเจ้าคะ

เฮ้อ บางครั้งท่านก็ใจดี บางครั้งก็ทำตัวอวดดี เลือกสักอย่างไม่ได้หรือ

เฮ้อ

ท่านแม่น่าจะได้เห็นด้วย

แกตงกลัวเวลาฝนตกมากเลย

พวกท่านเป็นใครกัน

ทำอะไรกัน

ปล่อยข้า พวกเจ้าเป็นใครกัน

บอกให้ปล่อย พวกเจ้าเป็นใครกัน

โปรดประทานอภัยให้กระหม่อมด้วย

- ไป เราต้องรีบแล้ว - ขอรับ

ทำไมฝนตกแดดส่องแบบนี้นะ

"ฝนตกแดดออก"

มันเป็นสัญญาณที่ดีนะ

เจ้าบ่าวล่ะ

เห็นว่าลืมของสำคัญ เลยกลับไปเอามาก่อนน่ะ

- ไม่นานไปหน่อยหรือ - จากนี่ไปบ้านคิมซูก็ไกลอยู่

เดี๋ยวก็กลับมา

เดี๋ยวข้าไปตามเองขอรับ

ซู

ซู ซู

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

ซู!

- ซู! - ท่านพ่อ

ท่านพ่อ

- ซู! - ท่านพ่อ

ท่านพ่อ ท่านพ่อ

- ท่านพ่อ - ซู!

ซู! ซู!

ข้าไม่ปล่อยให้ใครเอาตัวลูกข้าไปแน่

หลบไป

ข้าต้องไปที่นั่นเสียแล้ว

พี่ใหญ่ หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ไม่มีเรื่องอันใดหรอก

ข้าควรไปดูสักหน่อย

นี่เจ้า

อยู่ข้างในหรือไม่

นี่มัน...

เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่

เจ้าหัวหิน

ข้าต้องยกเลิกงานวันนี้ก่อน

ตามข้ามา

เราต้องยุติการจัดงานก่อน

อยู่ดีๆ ก็พูดคุยไม่สมเหตุสมผลเยี่ยงนี้

"พูดจา"

- มีเรื่องอันใดเกิดขึ้นหรือ - คิมซู...

- หายตัวไป - อะไรนะ!

หายตัวไปงั้นหรือ

พ่อเขาที่ออกไปตามหา ก็หายไปเช่นกัน

แล้วเงินล่ะ ค่าจัดงาน ค่าชุดเจ้าสาว...

และก็ชุดแพงๆ พวกนี้ ใครจะเป็นคนจ่ายกัน

ข้าบอกท่านแล้วว่าให้จ่ายเงินก่อน แต่ท่านบอกให้จ่ายที่หลัง

- ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญ - ถ้านี่ไม่สำคัญ แล้วเรื่องใดสำคัญกันเล่า

มีเรื่องอะไรกันหรือเจ้าคะ

เจ้าออกมาทำไม ยังไม่ได้เข้าพิธีด้วย

ซูยังไม่กลับมาอีกหรือ

เขาขี้อายมากๆ

- เดี๋ยวข้าไปพาเขา... - เข้าไปข้างใน

เดี๋ยวข้าไปพามาเอง

เขาหนีไปแล้วจะไปพาใครมา

พูดเรื่องอะไรกันเจ้าคะ

ซูหนีไปอย่างนั้นหรือ

ไม่ ไม่มีทาง

ให้ตาย เงินของข้า เงินข้า

คิม! คิม!

คิม! คิม!

ให้ตาย ข้าหมดตัวแล้วแบบนี้

ต่อให้รู้ทางเดินเป็นสิบทางใต้น้ำ

แต่ไม่มีวันรู้ใจคนได้

ทำไมเขาถึงทำกับข้าแบบนี้

ทำไมถึงเอาเงินหนีไปในวันแต่งงานแบบนี้ คนเราทำไมถึงทำกันได้

โถ่ ถูกทิ้งให้เป็นม่ายขันหมากตั้งแต่อายุยังน้อย

ข้าไม่ได้ถูกทิ้ง

เพราะเป็นแบบนี้ เจ้าบ่าวถึงได้หนีไป

เขาถึงได้หนีเจ้าไป

เขาคงจะมีเหตุผลสินะ

ไม่

ข้าบอกว่าไม่ใช่อย่างไรล่ะ

ซูไม่มีวันทิ้งข้าไป

ต้องมีเรื่องอันใดเกิดขึ้นกับเขาแน่นอน

เจ้าก็เป็นพวกเดียวกันใช่หรือไม่

เอาเงินข้าคืนมา เงินของข้า

- เงินข้า - พอได้แล้ว

เอาเงินข้าคืนมา

ข้าบอกให้พอได้แล้วไง

- เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ - ข้าเป็น

นี่มันอะไรกัน

นี่มูลค่าตั้งเท่าใด

ชุดเจ้าสาวนั่นแพงขนาดไหน

พวกเราพังหมดแล้ว

- ยองซู - ยองซู ยองซู

ยองซู ไม่เป็นไรใช่ไหม ยองซู

ข้าบอกท่านแล้ว

ถ้าฝนตก ข้ามักจะซวย

ว่าไง คิม

ข้ากำลังจะไปงานแต่งลูกชายของเจ้าพอดี

- ฮง ข้าขอยืมม้าของเจ้าหน่อยนะ - ว่าอย่างไรนะ

นี่ คิมเจ้าเป็นอะไรไป

นี่ คิมไม่ใช่ทางนั้นสักหน่อย

ข้าไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย ว่าคิมขี่ม้าเก่งแบบนี้

เขาแค่ตกใจเท่านั้นล่ะ

เดี๋ยวก็ฟื้นแล้วล่ะ

ท่านเรียกแบบนี้ว่าแค่อย่างนั้นหรือ

- เราไม่ได้เงินสักแดงเดียวเลยนะ - พอได้แล้ว

เอาล่ะ ใจเย็นๆ ก่อนนะ หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ