Through My Window: Across the Sea (A través del mar)

(อามายา "กวนโด ซาร์ปา เอล อามอร์")

(- เดี๋ยวคุยกันไหม - โทษที ฉันมีนัด)

- ราเกล เมนโดซ่าใช่ไหมครับ - ใช่ค่ะ

- นี่ครับ - ขอบคุณค่ะ

ยินดีครับ แล้วเจอกัน

ชีวิตมันไร้ชีวาหากเธอไม่อยู่ตรงนี้

บอกฉันทีว่าเธอรู้สึกเหมือนกับฉัน

บอกว่าเธอรักฉัน บอกฉันที

เมื่อความรักออกเดินทาง

ได้ยินฉันไหม

อยากเรียนด้วยกันไหม

เธอต้องจินตนาการที่เหลือเอาเองนะ

หลับตาสิ

จินตนาการว่าฉันอยู่ตรงนั้น

กำลังเดินเข้าไปในชั้นเรียนของเธอ

เพียงแต่ไม่มีใครมองเห็นเรา

อาเรส

ได้ยินฉันไหม

อาเรส

นักวิจารณ์บางคนมองว่า เซร์บันเตสต่อต้านระบบเดิมๆ

และพวกเขามีเหตุผลที่คิดแบบนั้น

เขาวิจารณ์นักการเมือง เขาวิจารณ์…

(- อรุณสวัสดิ์ - ฉันเรียนอยู่)

เขายังกล้าให้ตัวละครผู้หญิง พูดว่าเธอ "เกิดมาเป็นอิสระ" ด้วย

สำหรับนักเขียนสมัยศตวรรษที่ 16…

เขามีความคิดที่ล้ำสมัยจริงๆ

คุณเมนโดซ่า

ถ้าคุณไม่ได้กำลังส่งข้อความหาเซร์บันเตสอยู่ ฉันขอแนะนำให้คุณเก็บมือถือไปซะ

ทำมือแบบนี้นะครับ และเอามืออีกข้างไว้ตรงนี้

แล้วก็กด

มีใครรู้บ้างว่าต้องกดหน้าอกกี่ครั้งก่อนจะเป่าปาก

อาเรส

ช่วยตอบคำถามผมหน่อยได้ไหม

การไหลไปตามน้ำเป็นเรื่องง่าย เวลาที่ทุกอย่างราบรื่นดี

แต่เวลาที่มีอะไรผิดพลาด

เราจะเริ่มสงสัย… ทุกอย่าง

ฉันมาทำอะไรที่นี่

นี่คือคนที่ฉันอยากเป็นรึเปล่า

ฉันดีพอรึยัง

เป็นความคิดของใครนะที่ฉันเรียนหมอ

ความคิดของฉัน หรือความคิดของอาเรสที่ฉันอยากจะเป็น

(แบตเตอร์รี่ต่ำ หนึ่งเปอร์เซ็นต์)

นี่ อาเรส

(อ71รส สายที่ไม่ได้รับ)

และสิ่งเดียวที่ฉันนึกถึง… คือระยะห่างระหว่างเรา

สองพันกิโลเมตรระหว่างฉันกับบาร์เซโลนา

(ยัยแม่มด สะดวกคุยไหม)

ระหว่างฉันกับเธอ

ฉันหยุดถามตัวเองไม่ได้เลยว่า

การทำแบบนี้ต่อไปมันถูกต้องรึเปล่า หรือฉันแค่ไม่ตั้งใจทำมันให้ดีรึเปล่า

ฉันไม่รู้

ฉันไม่รู้ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ มาทำไม หรือจะอยู่ต่อไปได้ไหม

ฉันรู้แค่ฉันอยากเจอเธอ

"บทกวีคือการเดินทางเพื่อค้นหาความจริงเสมอ" และความจริงก็น่าเหนื่อยใจ

(อ71รส วันซานฮวนจะทำอะไรเหรอ)

นั่นคือเหตุผลที่พวกทุกคนควรได้พัก

นี่ แต่ช่วยฉันหน่อยนะ อย่าลืมทุกอย่างไปหมดช่วงหน้าร้อนล่ะ

ราเกล เมนโดซ่า ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

ได้ค่ะ

น่าเสียดายนะที่คุณเอาแต่จ้องมือถือในชั้นเรียน ตลอดทั้งปีการศึกษา

ขอโทษค่ะ

ฉันพูดแบบนั้นเพราะฉันอยากให้ นักศึกษาที่เก่งที่สุดของฉันเป็นนักเขียนที่เก่งที่สุด

แต่ฉันเกรงว่าจะไม่ใช่อย่างนั้น

ต้นฉบับของคุณ เรื่องรักผ่านหน้าต่าง…

มันดีมาก

มันทำให้ฉันหงุดหงิด แต่มันดีมาก

นี่ นี่อีเมลของสำนักพิมพ์ที่เป็นเพื่อนกับฉัน

พอกลับถึงบ้านแล้ว ส่งต้นฉบับไปให้เธอนะ

แล้วเวลาไปพบเธอ ช่วยปิดมือถือด้วยนะ

เธอหลอกใครไม่ได้หรอก

ฉันรู้ว่าฉันหลอกใครไม่ได้ ตอนโดนไล่ออกจากห้องเรียน

เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

เธอบอกอาเรสว่า อยากมีความสัมพันธ์แบบเปิดเหรอ

- ว่าแล้วเชียว - ฉันไม่สนสักนิด

ถ้าฉันเผาสมุดดันเต้ของฉันในวันซานฮวน ฉันจะตกนรกขุมไหนเหรอ

นายก็บอกมาสิ นายเก่งที่สุดในชั้นเรียนนี่

แต่ไม่ใช่นักเขียนที่เก่งที่สุด

- วันซานฮวนจะทำอะไรเหรอ - อยู่บ้าน

ว้าว ตรงไปยังนรกขุมสุดท้ายเลย

ฉันสัญญากับแม่ว่าจะอยู่กับแม่น่ะ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ฉันจะทำคืออยู่กับแม่

โอเค

บอกฉันนะถ้าเธอเปลี่ยนใจ… หรือคิดข้ออ้างอื่นออก

เจอกันในนรกนะ

ตกลงเธอจะบอกฉันไหม หรือฉันจะไม่มีวันได้รู้เลย

ฉันไม่มีอะไรจะบอกเลย ดานิ

มันเหมือนหนังโป๊ของบรรณารักษ์เลยนะ ราเกล

- พวกเธอจีบกัน - เปล่า

หน้าเธอแดงแล้ว

ดาเนียลล่า เขาเป็นแค่คนในชั้นเรียน แค่นั้นเลย

เขาแค่ชวนเธอไปปาร์ตี้วันซานฮวนนะ ไม่ได้ขอเธอแต่งงาน

แต่ฉันไม่อยากไป

เธอหรือราเกลคนเดิม ที่คลั่งไคล้เพื่อนบ้านไฮโซของนางกันแน่

- ดาเนียลล่า… - ไม่เข้าใจว่าเธอชอบอาเรสตรงไหน

- ใครจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ - ฉันนี่แหละที่ไม่อยากไป จบมะ

ราเกลคนนี้ ฉันเอง

อยากพูดอะไรก็พูดเถอะ

แต่การที่เธอเจอรักแท้ทันที

แล้วอยากอยู่กับเขาไปตลอดชีวิตเนี่ย…

โทษทีนะ แต่มันฟังดูเหมือนทางเลือกที่ไม่ดีเลย

เธอติดมือถือหนักมาก มาหลายเดือนแล้วนะ ราเกล

แค่คืนก่อนวันซานฮวนคืนเดียว ไม่เสียหายอะไรหรอก

เกรโกรี ขอให้สนุกกับหน้าร้อนนะ ดูแลตัวเองด้วย

จะไม่ทักทายหน่อยเหรอ

โยชัว

เร็วเข้า มีเรื่องด่วน จริงๆ นะ ฉันตามหานายมาครึ่งชั่วโมงแล้ว

- มือถือนายอยู่ไหน - มีเรื่องอะไรเนี่ย

ทายสิว่าใครกลับมา

ไม่รู้อะ สไปซ์เกิลส์เหรอ

อาเรส ฮีดัลโก้

ทำไงกันดี

ทำเหมือนที่เคยทำมาตลอด

- ไปอยู่เคียงข้าง - ที่ไหน

ที่ไหนก็ได้ ดาเนียลล่า ไปอยู่กับราเกล

ที่ไหนกันแน่ล่ะ ฉันมีคนรู้จักเยอะนะ

- ไปกันเถอะ - ไม่

- ขึ้นมาเลย ขอร้องล่ะ - ก็ได้

- เรื่องด่วนไม่ใช่เหรอ เร็วเข้าสิ - โอเค

ถ้าเล็บฉันหัก นายต้องชดใช้นะ

แฮนด์จักรยานมันทิ่มจิ๊มิฉันอะ

แล้วดีหรือไม่ดีล่ะ

ไปอีกร้อยเมตรเดี๋ยวบอก

เราจะไปไหนกันเหรอ

พักร้อน

วันจันทร์ฉันมีงานนะ

วันจันทร์ฉันก็มีเรียนซัมเมอร์ที่สต็อกโฮล์ม

โอเค แล้วจะไปทำไมเนี่ย

ฉันอยากเจอเธอ

ถึงจะแค่แป๊บเดียวก็เถอะ

ฉันแวะไปเอาเสื้อผ้ามาจากบ้านเธอนิดหน่อยด้วย

แม่ฉันอยู่บ้านเหรอ

ไม่อยู่

แล้วเข้าไปได้ยังไง

เอาเป็นว่าฉันรู้จักลู่ทางแถวหน้าต่างดีละกัน

โอเค วางของไว้ตรงนี้นะ ฉันจะไปเปิดหน้าต่างข้างล่าง

โอเค

สาวน้อยคนนี้ ใครเหรอ

คลาวเดีย

แม่เธอทำงานให้เรา เมื่อก่อนเราอยู่ด้วยกันตลอด

เธอเป็นสาวผมแดงเหรอ

มานี่ไหม

หมู่บ้านอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

วันอาทิตย์มีงานวันซานฮวน เราไปได้นะถ้าเธออยากไป

นายพาฉันมาที่นี่เพื่อทำให้ฉันประทับใจเหรอ

เปล่า นั่นไม่ใช่ความตั้งใจของฉัน

นายมีรหัสผ่านไวไฟไหม

เรามา…

ฉันต้องส่งอีเมล

โอเค

- โอเคเหรอ - ก็ได้

หวัดดี

- ฉันไปดูแป๊บนะว่ามีใครอยู่ที่นี่ไหม - โอเค

หวัดดี

หวัดดี

- เธอ… - พี่มาทำอะไรที่นี่

แล้วนายล่ะ

- หวัดดี - หวัดดี

แฟนฉันชวนพวกเรามา

แบบนี้เหรอ

รอเดี๋ยวนะ

ดีขึ้นไหม

นายโอเคไหม

โอเค เธอล่ะ

โอเค

ฉันคิดว่าฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ

ใช่ เหมือนกัน

คงเป็นเรื่องปกติ เราไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้ว

ใช่

ใช่

เป็นอะไรไป

- รสชาติเหมือนฉันเลย - จริงเหรอ

- จริง - ไหนชิมซิ

ฉันคิดถึงเธอ

คิดถึงมาก

ถ้าเราเหินห่างกันไปในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา

เรามาตามหากันจนกว่าจะเจอกันอีกครั้งนะ

ตกลงไหม

ตกลง

- เป็นแบบนี้ต่อไปฉันลำบากนะ - แบบไหน

คุณปิดบังเรื่องของเรานะ อาร์เตมิส

- มันไร้สาระ - ฉันไม่ได้ปิดบังอะไรซะหน่อย

อาร์เตมิส

อาร์เตมิส

อาร์เตมิส

ห้องพี่ชายคุณรกมาก

รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน

ไม่รู้เลย

มีอะไรให้ฉันช่วยไหม

ผมอยากขอถุงยางเขา

อันเดียวพอไหม

เอาไปสองอันเลยดีกว่า หรือสามเลย

คิดว่าน้องๆ คุณโง่เหรอ พวกเขารู้เรื่องของเราเห็นๆ

- งั้นก็ตามนั้นแหละ - การปิดบังเรื่องของเรามันไร้สาระ

เธอก็รู้จักพ่อแม่ฉัน รู้ว่าพวกเขาเลี้ยงเรามายังไง

ฉันรู้ดี ตอนนั้นฉันก็อยู่ด้วย

ก็…

บางทีนั่นแหละปัญหา

ฉันทำงานให้ครอบครัวคุณ เรียนภาคค่ำ

ช่วยงานแม่ฉัน แล้วยังหาเวลามาอยู่กับคุณอีก

แต่ถ้าสำหรับคุณ ฉันเป็นแค่ "คนรับใช้"

มันก็ไม่คุ้มที่จะเหนื่อยวันละ 24 ชั่วโมงหรอกนะ