Life Itself

Cue: Love Sick. Bob Dylan eerste nummer: Time Out of Mind.

Ja, dat is goed.

Hoofdstuk 1: De held Verteld door Samuel L. Jackson

We beginnen met een man.

Wacht eventjes, ik zeg het anders: We beginnen met onze held.

We zoomen in op z'n gezicht.

Hé eikel, ik zei: zoom in.

Midden twintig, knap, homo... Homo op een coole manier.

Homo zoals Billy on the Street.

Homo als: zo ben ik, maar dat is niet alles wat ik ben.

Ja, dit is echt een coole gast.

Maar op dit moment is deze gast allesbehalve cool.

Hij zit in een crisis.

Ik schaam me, denk ik.

Ik weet dat het niet zo fraai is, maar ik voel me verscheurd...

Laat het gaan, man. Laat het gaan als een trotse homo. Toe maar.

Ik... Hij en ik waren al zo lang samen.

Het klinkt erg cliché, maar...

Ik vind het fijn als hij in mijn team zit.

Ik hoor wat je zegt, man. Ik hoor je. Dus laat het los.

En dan komt die nieuwe... -Ga door.

Hij is nieuw, spannend en hij is een stuk jonger.

Daar hoef je je niet voor te schamen.

Ik blijf niet bij iemand uit loyaliteit. -En dat weet je.

Goed, ik doe het. Ik stel Sterling Shephard op als wide receiver...

en laat Larry vallen. Misschien pik ik Miami D ook op.

Wat?

Henry, we hebben al vaker besproken dat de obsessie met fantasie-football...

niet die obsessie met voedsel kan vervangen.

Oké, mijn fout. Die eikel is niet onze held.

Moet je die knappe therapeute zien.

Ze praat z'n anorectische obsessie over fantasie-football weg.

Zoom eens even op haar in.

Ik zei: inzoomen. Schiet op.

O ja, nu zie ik het.

De held is een heldin.

Een mooie glimlach, zijdezacht haar. Kijk me eens aan, meid.

Dat bedoel ik nou.

Nu kunnen we beginnen.

Wij hebben een heldin.

Nou, zoals elke heldin was onze heldin niet volmaakt.

Ze rookte en dat kan tegenwoordig niet meer in films...

ook al roken we allemaal weleens. Je weet dat je soms rookt.

Je gaat uit met je vrouw, hebt wat gedronken...

je bent uitgelaten en koopt een pakje sigaretten...

en rookt er elk een op de parkeerplaats.

Ze laat je het pakje weggooien, maar je verstopt het in een plant.

En soms rook je er stiekem eentje.

Maar ze ruikt dat aan je alsof ze een nicotinedetective is.

Ze ruikt het aan je alsof ze Mariska Hargitay uit Law and Order is.

Hé, ben een grote fan van je.

...Law and Order. Angie Harmon in...

Sodeju. - Mijn God...

Sodeju.

Sodeju.

Ze is gewoon aangereden door een bus.

Mevrouw?

Het komt goed met haar, hoor.

Ze is wat gehavend, maar het komt goed. Ze is onze heldin en alles komt weer...

Mevrouw, kunt u me horen?

Fuck, ik ben weg.

Sam Jackson: 'Fuck, ik ben weg.'

Will Dempsey was 35 jaar...

toen hij z'n script met de onbetrouwbare verteller Sam Jackson opgaf.

Will was niet in orde.

Maar dat had jezelf ook al door.

Een heel fijne morgen, meneer. Wat zal het zijn?

Dubbele espresso, grote beker. - Doen we.

En hoe heet je? - Will.

Met één of twee l'en?

Met twee. - W...

Het licht hier is zo kut

Fuck je wel. Het maakt me bijna hersendood

Van al het gelach raak ik in de put

De sterren kleuren kersenrood

Een dubbele espresso in een grote beker. - Heerlijk.

Bedankt. Even een flinke scheut van dit erbij.

Een dubbele.

Wil jij er een? - Nee, bedankt.

Het is Xanax. - Nee, bedankt.

Boo humbug. - Het is eigenlijk 'bah humbug'.

Dat zei zij.

Ik kan geen kant meer op

Geen schepen om te verbranden

Dat is Dylan.

'Standing In The Doorway' van de lpTime Out of Mind.

Zijn comebackalbum. Net een gedicht van Keats. Wedden dat je het mooi vindt.

Stuur je me weg? - Ja.

Bah humbug.

Ik tokkel op m'n vrolijke gitaar

En rook een goedkope sigaar

In het licht van de middernachtmaan

Gun het een kans, leer het waarderen. Je zult het prachtig vinden.

Will had betere tijden gekend, maar dat was voor zijn vrouw hem verliet.

Maar daar komen we op terug, geniet nu van ze zoals ze waren.

Leer het te waarderen. - Het klinkt alsof hij wordt gekweld.

Hij lijdt... - Aan keelpijn.

Elk groot kunstenaar lijdt.

Het is vast voorhoofdsholteontsteking. - Alleen Dylan kan dat stijlvol hebben.

Dat moet ik hem nageven. - Je moet hem gewoon wat tijd gunnen.

Hij is niet de enige die lijdt. Kom, Fuckface.

Hé, mannetje. Krijg je te weinig aandacht?

Hij snapt het. - Kom hier.

Will was zo gek op Abby dat het bijna op het obsessieve af was.

Ze was alles wat een man in een vrouw zocht.

Ze was liefdevol en mooi en at elke sushi die ze kreeg voorgezet. Zelfs uni sushi.

Ja, Will wist het zeker: Abby Dempsey was absoluut perfect.

Tenminste toen.

Luister eens goed en durf dan nog te zeggen dat Dylan geen dichter is.

Zullen we Hoobastank opzetten? - Luister 30 seconden.

Naar Mars?

30 seconden. - We luisteren er al een maand naar.

Omdat ik in een fase zit. - Ik kan die Chewbacca niet meer aanhoren.

Ik wil gewoon dat je je er aan overgeeft.

Wil je dat doen?

Dit is een belangrijk album. Dit is zijn comebackalbum.

Iedereen had hem afgeschreven. Ze zeiden dat hij niet meer terugkwam en toen boem.

1997: Time Out of Mind. Hij won drie Grammy's waaronder Album van het jaar.

Hij overtrof Radiohead en Paul McCartney. Hij was dit intense, onverwachte genie.

Gewoon hard en duister en...

Hij zei: 'Ik ben Bob Dylan, jullie niet. Lik m'n reet.'

Zei hij dat echt? - In figuurlijke zin.

Luister gewoon even.

Oké, luister hiernaar.

Die man is een genie. Hij laat zich inspireren door Keats en hij...

Hou op.

Dit is belangrijk voor mij.

Oké?

Dank je.

Kom hier, Fuckface, dan genieten we er samen van.

Hou op.

Niet doen.

Hij klinkt alsof hij een pik inslikt. - Je bent een zak.

Echt, je bent een eikel.

We verpletteren Fuckface.

Voorzichtig. - Het spijt me, Fuckface.

Er is niets met hem. - We moeten opstaan.

Ik ga douchen. We moeten naar je ouders. We zijn al laat.

Maar we zouden naar Smash Mouth luisteren. - Niet waar.

Jawel.

Ben jij zwanger?

Wat moet dat voorstellen? - Verrassing.

De lucht wordt heter

Er klinkt gerommel in de lucht

Ik baan me een weg door de modderzee

Terwijl de hitte in m'n ogen prikt

Elke dag wordt de herinnering aan jou vager

Zit me niet meer op de voeten als vroeger

Ik trek door een godvergeten gat

Om in de hemel te komen voor die sluit

Je brak een hart dat van je hield

Sluit het boek maar

En leg je pen weg

Ik ben door die eenzame vallei gegaan

Om in de hemel te komen voor die sluit

Ga je me ooit een keer mee uit vragen?

Ik wacht het juiste moment af.

Dat is goed om te weten.

Goed.

Tot de volgende keer.

Ik wacht op het juiste moment, want daarna kan ik niet meer terug.

Ik zal nooit meer een relatie beginnen en ik zal nooit van iemand anders houden.

Niets zal me nog interesseren voor de rest van mijn leven.

Ik wacht op het juiste moment, Abby, want...

dat wordt het cruciale moment van mijn leven.

Ik wil zeker zijn dat ik het goed doe.

Hoe gaat het vandaag, Will?

Sorry, zei je iets? - Ik vroeg hoe het ging.

Gewoon, zoals altijd.

Oké.

Ik probeerde laatst te masturberen.

Ik probeerde aan Abby te denken, maar dat werkte niet, dus...

Ik probeerde aan jou te denken...

maar ja...

als ik dat doe, moet ik worden opgenomen.

Je bent opgenomen geweest.

Touché.

Vandaag is ze zes maanden bij me weg. - Dat klopt.

En bijna de helft van die tijd ben je opgenomen geweest.

Dus ik vraag me nu af...

Luister je wel?

Ik vraag me af hoe het met je gaat sinds je uit de kliniek bent.

Gewoon, hetzelfde.

Ik heb die schrijfoefening gedaan.

Echt waar? Dat verbaast me, je wou toch niet je gevoelens opschrijven?

Dat heb ik ook niet gedaan. Ik heb een script geschreven.

Het was slecht.

Abby en ik wilden dat altijd al doen.

Als een soort echtelijke versie van Tarantino.

Je zou mijn script niks hebben gevonden.

Jij komt er ook min of meer in voor.

Abby niet, maar dat was ook de bedoeling.

Ik ontmoette een man tijdens mijn opname.

Het was echt een lieve man met een vreselijk leven.

Alleen als hij sprak over fantasie-football huilde hij niet.

Dus daar praatte hij veel over.

Ik mocht die kerel enorm. Hij had een mooie kop. Een filmsterrengezicht.

Hij was de enige met wie het slechter ging dan met mij.

We aten altijd samen en een keer kwam hij niet.

Dat was pech voor hem, want we hadden pizza. Toen bleek hij...