Magic Hour : The Series - First Season

ผมต้องการให้คุณสัญญาแบบลูกผู้ชาย

อย่าให้เรน่าต้องเผชิญ กับปัญหาของเธอด้วยตัวคนเดียว

ดูแลเธอมากกว่าที่ดูแลตัวเอง

รังกะ

รังกะเป็นอะไรกันแน่

นี่

ไม่เป็นไรน่า ผมไม่ได้จะตายตอนนี้สักหน่อย เรน

ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ

ฉันอยากให้คุณอยู่กับฉันต่อไปอีกพันปีเลย

เพราะงั้นคุณถึงควรวางรูปลงไง

ทำแบบนั้นจะทำให้อายุไขผมสั้นลงนะ

รังกะ ขอเถอะค่ะ เลิกพูดแบบนั้นเถอะ

จะไม่ให้ฉันกังวลได้ไง คุณไม่บอกอะไรฉันเลย...

เรื่องยา เรื่องหมอ แล้วก็เรื่องที่อยู่ของโรงพยาบาล

ใจเย็นหน่อย

ศจ.ดร. ซูโรโตดูแลเคสผมเลยนะ

เขาเป็นหมอที่เก่งที่สุดในย่านนี้เลย ไม่มีอะไรน่าห่วง

โอเคค่ะ ฉันขอเจอเขาได้มั้ย

ฉันแค่อยากรู้แผนการรักษาคุณในอนาคต

เคมีบำบัดหรือการทำอย่างอื่น...

นะคะ แป๊บเดียว

ครับ แต่ตอนนี้คุณหมอลาพักน่ะ

- แต่ฉันกังวลมากเลย -เลิกกังวลเถอะ

นี่ คุณเชื่อผมเรื่องเด็กในท้องมิธาได้...

ทำไมคุณถึงจะเชื่อเรื่องนี้ไม่ได้ล่ะ

ห้ะ โอเคนะ

มิธ ผมจะกลับแล้ว ดึกแล้ว

มิธ

นั่นเรน่านี่

ใช่ค่ะ

ทำไมมีรูปเธออยู่ในโทรศัพท์ล่ะ

ฉันไม่รู้ เมียของพ่อฉันส่งมาให้

ฉันไม่รู้เลยว่าทำไม

- ถามเธอสิ - เดี๋ยวถามค่ะ

ก่อนที่ท้องคุณจะโตไปกว่านี้...

เราไปเจอครอบครัวคุณก่อนจะไม่ดีกว่าเหรอ

ลองคิดดูสิ ซินดี้ นางนั่นกล้าดียังไงมาขู่ฉัน

หล่อนเล่นบทเป็นเหยื่อ ทั้งที่ตัวเองมีความผิด

หล่อนเป็นคนมารังควานฉัน และพรากทุกอย่างไปจากฉัน

จดหมายนี่เขียนอย่างกับว่า ฉันเป็นคนพรากทุกอย่างไป

หล่อนบ้าจริงๆ ใช่มั้ย

ใช่ แต่เธอต้องอดทนนะ ฟลอร่า จะไปเจอหล่อนโดยที่โมโหแบบนี้ไม่ได้

หล่อนหมดหวังและตื่นตระหนก

เธอพูดถูก

แต่ยังไงหล่อนก็ยังกล้า หยิบรูปของเกว็นนี่กับเรนไป

หล่อนเอาไปจริงๆ

สักวันหล่อนอาจจะเอาตัวลูกฉันไปก็ได้

ระวังคำพูดหน่อย คำที่เราพูดออกมาอาจเป็นจริงได้

คิดก่อนพูด ถึงจะเป็นตอนที่โกรธก็เถอะ

เธอเป็นแม่นะ

เธอควรจะไปดูแลเกว็นนี่กับเรน่ามากกว่า

ฉันกลัวว่าจะต้องแยกกับเด็กๆ

หล่อนรังควานเกว็นนี่กับเรน

เธอก็รู้ว่าฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้เด็กๆ

ฉันรู้ ฟลอร่า ขอเถอะ ใจเย็นๆ

ไม่มีใครพรากเธอไปจากลูกเธอได้

เธอคือแม่ของเด็กๆ โอเคมั้ย

ไม่ต้องห่วง โอเคมั้ย

โอเค ขอบคุณนะ ซินดี้

[ที่ฉันตอบข้อความคุณ ไม่ได้แปลว่าฉันสนใจหรือแคร์หรอกนะ...]

[ฉันแค่อยากจะถามว่า ทำไมถึงส่งรูปนั้นมาให้และเธอเป็นใคร]

ยโสจริงๆ เลยนะ

แต่อย่างน้อยเธอก็ตอบ

[หล่อนคือน้องของเธอ ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ เราต้องมาเจอกัน]

พ่อไม่เคยบอกเลยว่าน้าดาเลียมีลูก

เรน่ากับน้าดาเลียเป็นอะไรกัน

เรน่าเป็นใคร

- ค่ะ สวัสดีค่ะ - เรน่า

ฉันได้เบอร์คุณมาจากเทอการ์ ฉันอยากเจอคุณ

แต่ไม่ใช่ที่นั่นนะ

รังกะไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนี้

ฉันมีบางอย่างอยากคุยกับคุณ

ขอโทษนะคะ มิธา คุณบอกว่ามีอะไรจะพูด

ไม่เชิงหรอก

จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เรายังไม่ค่อยรู้จักกันเลย

ถึงเราจะมีความสัมพันธ์กับคนกลุ่มเดียวกันก็เถอะ

เทอการ์กับรังกะ

เทอการ์ใช่มั้ยคะ

เขาเป็นคนดีนะ

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เขาก็เป็นเพื่อนซี้ที่จริงใจกับฉันแล้ว

- ถ้าไม่ใช่เพราะเขา... - คุณคิดว่า...

รังกะดีไม่เท่าเทอการ์เหรอ

งั้นทำไมคุณยังอยู่นี่ล่ะ

ไม่เข้าใจเลย คุณเป็นใครกันแน่ เรน่า

ทำไมถึงยังมีผู้หญิงที่โง่แบบคุณอยู่บนโลกนี้อีก

คุณรู้แล้วว่าแฟนคุณนอกใจคุณ

แต่คุณก็ยังยึดมั่นในตัวเขา

โอเค ฉันไม่ได้อุ้มท้องลูกของรังกะอยู่

แต่ช่วงที่ผ่านมารังกะก็อยู่กับฉัน

ซึ่งนั่นแปลว่าเขานอกใจคุณ

งั้นฉันกับเทอการ์ต่างกันตรงไหนล่ะ

คุณก็นอกใจเทอการ์

เทอการ์ยังเชื่อในตัวคุณถึงเขาจะรู้ว่า...

คุณไม่ได้ท้องกับเขา

เขาโง่เหมือนฉันสินะ

ใครโง่กว่ากันล่ะ

เรา คนที่ยังเชื่อมั่น ถึงแม้ว่าจะถูกนอกใจ...

หรือคุณ คนที่ทำลายความรักที่จริงใจ ที่ได้จากเทอการ์ไปกันแน่

ฉันว่ามันจบแล้วล่ะ

ฉันไม่สามารถเป็นเพื่อนกับคนที่คิดต่างกับฉันได้

โดยเฉพาะคนที่คิดว่า ความรักที่ซื่อตรงเป็นเรื่องโง่

เดี๋ยวก่อน เรน่า มีอีกเรื่อง

คุณรู้จักคนชื่อดาเลียมั้ย

ดาเลียเหรอ

นี่รูปเธอ

นี่คือดาเลีย เธอเป็นแม่เลี้ยงของฉัน ส่วนผู้ชายคนนั้นก็พ่อฉันเอง

ทำไมฉันถึงต้องรู้จักแม่เลี้ยงคุณด้วยล่ะ

เพราะเธอส่งรูปนี้มาให้ฉัน

ฉันกับเกว็นนี่นี่

ทำไมแม่เลี้ยงเธอถึงมีรูปเราล่ะ

นั่นแหละสิ่งที่ฉันอยากถาม

คุณมีความสัมพันธ์อะไรกับดาเลีย

เธอไม่ใช่แม่คุณใช่มั้ย

ฟังนะ ที่ผมมาที่นี่เพราะอยากถามคุณเรื่องนี้

คุณหมายความว่าไง

รู้มั้ยครับว่าทำไมถึงได้จดหมาย

ผมอ่านมันแล้ว

คำขอของคุณมากเกินไป

ผมสามารถทำได้ถ้าผมได้รู้ก่อนว่า...

ทำไมล่ะ

อย่างแรก เพราะผมเชื่อคุณ

สอง...

ผมกำลังจะตาย

ใช่ ผมกำลังจะตาย

คุณจะรับหน้าที่ไว้ได้มั้ย

เรน่าโตแล้วนะ

เธอสามารถดูแลตัวเองได้แล้วนี่ครับ

เธอโตแล้ว...

แต่ผมรักเธอ

ในตอนแรก แฝดของผมขอให้ผมดูแลเธอ

ตอนที่เธอมาที่นี่ครั้งแรก ผมทำตัวแย่ ผมไล่เธอออกไป

แต่เธอเป็นเด็กดี

เธอเจอคุณและผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า...

จะมีคนดีแบบคุณอยู่

เรน่าเชื่อใจคุณ เพราะงั้นผมก็จะเชื่อใจคุณเหมือนกัน

เพราะแบบนั้นผมถึงเชื่อว่าคุณจะดูแลเธอได้

คุณช่วยรับหน้าที่นี้ไปได้มั้ย

ไม่ต้องห่วง ผมสัญญา...

ผมเป็นพ่อของลูกคุณได้

ผมสัญญา

ก็ได้ครับ

ขอบคุณนะครับ

ค่ะ

สวัสดีครับ โทรมาจากทางโรงพยาบาลนะครับ ขอคุยกับครอบครัวของคุณรังกะได้มั้ยครับ

ค่ะ แต่ตอนนี้รังกะไม่อยู่ เขาโอเครึเปล่าคะ

ถอยไป

รังกะ!

รังกะ!

หยุดนะ! รังกะ!

รังกะ!

เรน...

ผมรู้ว่าผมไม่ใช่รักแรกของคุณ

แต่ผมสัญญา...

ว่าจะเป็นรักสุดท้ายของคุณ

คุณเป็นเหตุผลที่ทำให้คนคนนึงมีชีวิตอยู่

และคนคนนั้นคือผม

ผมยังไม่ตายตอนนี้นะ เรน

ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะคะ

ฉันอยากให้คุณอยู่กับฉันต่อไปอีกพันปีเลย

รังกะ! คุณต้องตื่นได้แล้ว

คุณสัญญาแล้วว่าจะอยู่กับฉันไปอีกพันปี

คุณบอกว่าจะตามฉันกลับไปจาการ์ตา

รังกะ ตื่นสิ ขอร้องล่ะ ตื่นเถอะค่ะ ได้โปรด

รังกะ ตื่นเถอะ

รังกะ!

ตื่นสิลูก รังกะ! แม่เองนะลูก

เรน่า!

นี่เป็นความผิดของเธอทั้งหมด

ทำไมเธอไม่บอกฉันว่ารังกะป่วย

ทำไมเธอไม่บอกอะไรเลย

ถ้าฉันรู้ว่าเขาป่วย ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาเขา

แต่เป็นเพราะเธอ...

มันสายไปก็เพราะเธอ

เธอมันนางฆาตกร!

ฆาตกร!

รังกะ!

รังกะ

เดี๋ยวคุณก็จะได้เห็นชั่วโมงต้องมนตร์ แบบที่คุณต้องการแล้ว

ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกผมว่า การเห็นชั่วโมงต้องมนตร์เป็นความสุขง่ายๆ

ขอบคุณที่พาฉันมานี่นะคะ

ผมสิควรจะเป็นคนต้องขอบคุณ

ขอบคุณคุณกับดิมาส ผมได้เรียนรู้มากมาย...

และผมมีความหวัง

เพราะคุณคือความหวังของดิมาส ของใครบางคน

คุณมองเห็นได้เพราะดิมาสมอบดวงตาให้กับคุณ

ผมไม่ใช่คนดีแบบเขา...

แต่ผมก็มีในสิ่งที่ดิมาสควรมี

สิ่งเหล่านั้นคือคุณและความหวัง

ขอบคุณนะครับ

อย่าหยุดหวังเชียวนะ รังกะ

เพราะความหวัง...

ทำให้เรามีชีวิต

ความหวังสามารถสร้างปาฏิหาริย์...

เพื่อบรรเทาความเจ็บปวด และทำให้คุณยิ้มได้เสมอด้วย

ผมอยากเห็นคุณยิ้ม เรน

ฉันเป็นเหตุผลที่ทำให้คนบางคนยิ้มได้ใช่มั้ยล่ะ

ไม่ใช่แค่บางคนเท่านั้นนะ ท้องฟ้าก็ด้วย

เกือบจะถึงชั่วโมงต้องมนตร์แล้ว