Honey 2

ศูนย์กักกันเยาวชนบรู๊คลินน์

อีกห้านาทีหมดเวลาพัก

เธอไม่เบื่อหรือไงที่ถูกรังแกอยู่เป็นประจำ

เพราะฉันจะว่าตรงๆ ล่ะนะ...

สู้โว้ย

จัดการเลย มาเรีย

ท่าเจ๋งสุดได้แค่นี้เองเหรอ

เอาเลย

สั่งสอนเธอเลย มาเรีย

มาเรีย เบนเน็ตต์

ได้เวลาไปแล้ว

คุณเบนเน็ตต์ เมื่อวานนี้ที่ศาล

คุณได้รับคำสั่งให้ต้องลงทะเบียน กับทางบ้านอุปถัมณ์

ซึ่งคุณมีสิทธิ เพราะอีกสองสามเดือนคุณถึงครบสิบแปด ถูกไหม

- อย่าตอบว่า อา-ฮะ - ทำไมเล่า

ฉันรู้ว่าคุณรู้ดีกว่านี้ เธอรู้ดีว่าไม่ควรทำ

เอาล่ะ คุณนายแดเนี่ยลส์ คุณเข้าใจนะส่า

ในฐานะแม่อุปถัมณ์ของมาเรีย คุณต้องรับผิดชอบผู้เยาว์คนนี้อย่างเต็มที่

เข้าใจค่ะ

เท่านี้แหละค่ะ

เท่านี้เหรอ

ใช่ค่ะ เดินตามเส้นสีเหลืองไปที่ทางออกนะ

และขอให้โชคดี

ขอบคุณ ขอบคุณมากๆ

- ขอบคุณ - ฉันบอกมาเรียต่างหาก

ฮันนี่ แดเนี่ยลส์ ศูนย์การเต้น

เอาล่ะ ตามฉันมา

มาที่ตรงนี้

แล้วเราจะให้เธอทำงาน

- เยี่ยมเลย - เอาล่ะ

เริ่มด้วยการเช็ดกระจก

ได้เลย

- แล้วก็มีกฎสองสามข้อ - อย่างอะไรบ้าง

ต้องกลับบ้านไม่เกินสามทุ่ม

และห้ามไม่ให้เธอคบหากับลูกทีมเก่าๆ ของเธอ

คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก พวกเขาทิ้งฉันไปนานแล้ว

มีกฎอีกไหม

ไม่ใช่กฎหรอก

แต่ฉันอยากให้เธอเริ่มคิดถึงอนาคตตัวเอง

เช่น เธอจะทำอะไรกับชีวิต

ถ้าขึ้นอยู่กับฉันล่ะก็...

ช่างปะไร มันไม่สำคัญ

แล้วเรื่องเต้นรำล่ะ เธอเคยรักมันนี่

ฟังนะ ฉันต้องหางานจริงๆ ทำ ฉันหาเงินจากการเต้นรำไม่ได้หรอก

โทษทีนะ ฮันนี่สร้างสตูดิโอนี่จากอาชีพการเต้นรำ

เราทุกคนไม่ได้เป็นเหมือนลูกสาวของคุณนี่คะ คุณนายแดเนี่ยลส์

ถ้าจะมีใครเป็นได้ล่ะก็ คนนั้นคือเธอ

อะไรกันเนี่ย... ส่งมานะ

นี่ไม่ใช่การเช็ดกระจกที่ถูกต้อง

เห็นไหม ปัญหาของเธอก็คือ เธอไม่มีแรงกระตุ้น

ดูให้ดี กระจกควรต้องดูเป็นแบบนั้น

ถนนสติคบอลล์

ร้านขายของชำตรงหัวมุมของคาปัวร์

ต้องการคนงาน

ไม่มีตำแหน่งว่าง

- ไม่เอาน่า ขอที มาเรีย - เถอะค่ะ

- ขอทีเถอะ มาเรีย - อะไรกัน

ฉันไม่คิดว่าการที่เธอทำงานที่นี่จะเป็นความคิดที่ดี

- ทำไมล่ะ - อยากฟังความจริงไหมล่ะ

ฉันไม่ไว้ใจเธออีกต่อไปแล้ว เข้าใจไหม

คุณคาปัวร์คะ คุณรู้จักฉันดี

ฉันทำพลาดไปหนหนึ่ง หนเดียวเอง

เธอก็รู้ว่าที่เขาพูดๆ กันดี

- พอได้เลวครั้งหนึ่ง เธอไม่ทางหวนกลับ - เดี๋ยว นั่นมัน...

ถ้าคุณมีแฟนเป็น "คนดำ" ไปหนเดียว คุณไม่มีทางหวนกลับต่างหาก

แต่นั่นไม่เข้าท่าเลย คุณทำแบบนี้ได้ไง...

พวกเขาว่าแบบนั้นกันจริงๆ เหรอ

ฉันจะพยายามจำไว้นะ

อีกอย่าง มาเรีย ฉันทำการค้าขาย ไม่ใช่การกุศล เข้าใจไหม

ฉันอยากช่วยเธอจริงๆ แต่ทำไม่ได้

เอาล่ะ อาจไม่ได้ แต่ฉันช่วยคุณได้นะ

เหรอ ยังไงล่ะ

- นี่ - เอาคืนมา

เอาอะไรคืน ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

- งั้นเหรอ - บ้าฉิบ

ของเข้าไปอยู่ในนั้นได้ไง

ฉันเห็นเธอหยิบสร้อยด้วย

นี่ ไม่มีใครขโมยของจากร้านฉันได้

พี่เบิ้มเลสเตอร์ จับเขาไว้ จับเขา

พี่เบิ้มเลสเตอร์ เธอเห็นเขาไหม

มีแต่เธอคนเดียว

ให้ตาย ไอ้พวกเด็กบ้า

บอกฉันมา รู้ได้ยังไงว่าแม่นั่นขโมยของ

ตอนเธอเดินเข้ามา ฉันรู้สึกได้ว่ามันมีอะไรแปลกๆ

ถ้างั้นฉันคงพอให้งานเธอทำได้

ฉันได้งานใช่ไหม

- ใช่ แต่แค่ทดลองงานนะ - ได้เลย

ถ้าเธอทำพัง... ออกไปเลย เข้าใจนะ

เข้าใจ ขอบคุณค่ะ

เริ่มวันนี้เลยได้ไหม

ฉันเห็นแล้วว่าเธอยังเซ็กซี่อยู่

ให้ตาย หลุยส์ เธอเข้ามาในนี้ได้ไง

ที่นี่ปิดล็อคนะ

ของนั่นหยุดฉันได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

เธอต้องการอะไร

ฉันได้ยินว่าเธออยู่ที่นี่ ฉันอยากเห็นเธอ

เธอเห็นแล้ว ไปได้แล้ว

- ต้องเป็นแบบนั้นด้วยเหรอ - ใช่

ฉันคิดว่าเราน่าจะอยู่ด้วยกัน

แบบว่าคุยกัน

เธอคิดได้แค่นั่นสินะ

เธอยังโกรธเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ใช่ไหม

เธอเพิ่งถามเรื่องนั้นจริงๆ เหรอนี่

ไปให้พ้นหน้าฉันซะ

อยากให้ฉันทำอะไร มาเรีย

มันไม่เหมือนเราถูกขังห้องเดียวกัน เธอเข้าสถานกักกันเด็ก ส่วนฉันติดคุก

ให้ตาย ฉันรู้สึกสงสารเธอจริงๆ

และฉันคงไม่ถูกกัก ถ้าไม่เพราะเธอ

แล้วเธออยากให้ฉันพูดอะไร

- ฟังนะ ฉันเสียใจ - แค่นั้นสินะ

มันทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเลยล่ะ

ฉันไม่ได้มาหาเรื่องทะเลาะ

- ฉันมีข่าวดี - อะไร

เธอได้ยินเรื่องวง 718 ไหม

ทำไมหรือ

เราชนะการแข่งขัน รายการสู้ด้วยการเต้น

แล้วไง

ฉันอยากให้เธอกลับมาเต้นกับเรา

เราคิดถึงเธอ และเรายังรักเธอมาก

ใช่ ฉันเคยเจอความรักแบบนั้นมาแล้ว

และเธอเก็บมันไว้เลย

ฟังนะ ฉันเปลี่ยนไปแล้ว

ฉันไม่ได้ทำเรื่องไร้สาระอีกต่อไปแล้ว

ฉันกลับตัวตั้งแต่เธอจากไป ไม่มีการหลอกต้มหรือขโมย

ฉันไม่เชื่อ

ถ้างั้นให้ฉันพิสูจน์สิ

ฉันรู้ว่าเธอยังอยากเป็นนักเต้นที่แท้จริง ฉันทำให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นได้

เธอรู้อะไรไหม ฉันคิดว่าเธอควรไปซะ

ตอนนี้เลย

ตกลง

ฉันจะไม่กดดัน

แต่ขอร้อง

คิดถึงเรื่องนี้ด้วยนะ

ตกลงไหม

ลาก่อน หลุยส์

มาเรีย

- มาเรีย - อะไร ตื่นแล้วน่า

- มาเรีย ตื่นได้แล้ว - ก็ได้

บ้าจริงๆ ยายเพี้ยน

- ของหนูเหรอ - แน่นอน

แต่อย่าทำตัวให้ชินกับมันนะ

ตอนนี้เธออาจอยู่ในเบย์ ริดจ์ แต่อาหารส่งถึงห้องมีแค่หนเดียว

- ขอบคุณค่ะ คุณนายแดเนี่ยลส์ - ยินดีจ้ะ

เธอไม่รู้สึกแย่ที่แอบด่าฉันหรือไง

หนูฝันร้ายอยู่น่ะค่ะ

ตารางเรียน

- เฮ้ย เพื่อน - อะไร

สุดยอด

- นั่นต้องเป็นภารโรงที่สวยที่สุดแน่ - แม่นแล้ว

รู้อะไรไหม

ฉันคิดว่าเธอต้องการหนุ่มล่ำๆ นะ

ดาเมลล์ อย่าทำให้ตัวเองขายหน้าเลยน่า

นายไม่ได้เท่ห์ และไม่มีโอกาสด้วย

- เถอะน่า ดูให้ดีนะ - ดาเมลล์

ฉันจะบอกให้นะ...

ขอโทษครับ คนสวย

เอาล่ะ

ขอโทษครับ คุณ

คุณสวยเกินกว่าจะมัวแต่กวาดพื้นแบบนี้

ถ้าผมบอกว่าเพียงจับมือผม ก็เปลี่ยนชีวิตคุณได้ล่ะ

อะไร พูดไม่ออกเลยเหรอ

ฉันกำลังรอประโยคเด็ดอยู่น่ะ

นั่นเป็นเรื่องตลกใช่ไหม

กระอักกระอ่วนดีจริงๆ

ใช่

- แน่นอน - ได้เลย

ใช่ เรื่องตลกน่ะ

ผมจะให้คุณกวาดต่อนะ

นายจีบสาวได้ห่วยสุดเลย

อะไรกัน นายก็ทำไม่ได้เหมือนกันแหละ

- หวัดดี - ว่าไง

โดดเข้ามาเลย

- มีอะไรให้ช่วยเหรอ - ไม่ใช่นาย เธอต่างหาก

38.75 เหรียญ

- จ่ายมา - อะไรกัน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ...

นั่นเป็นราคาของที่เธอพยายามจะขโมย

รวมของที่เธอทำพังกับสร้อยข้อมือ

- เธอไปให้พ้นหน้าฉันซะ - แล้วเธอจะทำไม

ก่อนอื่น เธอต้องระวังน้ำเสียงด้วย นี่ลูกพี่ลูกน้องของฉัน

และเชื่อเถอะว่าฉันอัดเธอเละแน่

ฉันไม่ได้พูดกับเธอ เธอถอยไปดีกว่า

เย็นไว้ ฉันจัดการนังแสบนี่เอง

- ถอยไป - ทีน่า หยุดนะ

ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

แต่เธอพรวดพราดเข้ามาแล้วข่มขู่ลูกทีมของฉันไม่ได้

เธอเป็นหัวขโมย ฉันจับเธอได้ตอนลักของ

- เธอทำเหรอ ทีน่า - แบรนดอน

เธอจะเชื่อใครล่ะ ฉันหรือยายภารโรงนี่

ฉันแน่ใจว่าภารโรงมีชื่อนะ

เธอเป็นใคร

ไม่ต้องสนว่าฉันเป็นใคร

คุมนังหัวขโมยไว้ให้ดีก็แล้วกัน

รู้แล้ว

ฉันรู้จักยายนั่น

เธอชื่อมาเรีย เคยเต้นกับหลุยส์และทีมของเขา

ทีม 718 เหรอ

ใช่แล้ว

ไม่ คาร์ลาพูดถูก เธอร้อนเป็นไฟเลย

ช่างเถอะ ฉันจะไม่คิดถึงพวกเขา

เอาล่ะ จบเรื่องแล้ว กลับไปเต้นต่อ