أول 200 سطر.
อยากรู้เหรอว่าโรงเรียนฉันเป็นยังไง
ความจริงก็คือ
ไม่มีใครสักคนที่นี่ ที่น่าจดจำ 50 ปีต่อจากนี้
ทุกคนที่นี่มันปลอมเปลือก
พวกเขาเลยหาเพื่อนเกาะเพื่อซ่อนมันไว้
พวกพี้ยาก็เมาหลุดโลก
พวกนักเรียนเกียรตินิยมก็ขี้กลัว ส่วนพวกนักกีฬา...
ก็... คือพวกนักกีฬา
พวกนั้นพีคตอน 17
แล้วแฟนสาวเชียร์ลีดเดอร์
ก็จะอ้วนเผละ และโดดเดี่ยวตอน 21
พวกขี้แพ้
ทุกคนที่นี่มันขี้แพ้
และความจริงก็คือ...
ฉันนับถอยหลังทุกวันที่มาโรงเรียน
เพื่อจะได้ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก
เอาล่ะ
เฮ้ ฉันได้ยินเรื่องที่แกพูดในไทม์แคปซูล
นี่ รัส...
ล็อคเกอร์สวยนี่ ไอ้ขี้แพ้
โทรหา 911
รหัสแดง รหัสแดง นี่ไม่ใช่การซ้อม
นักเรียนทุกคน โปรดไปยังพื้นที่ล็อกดาวน์
นี่คือรหัสแดง
เขาโยนขึ้นไปและทำคะแนน
เรเวนส์ถูกนำไปหนึ่ง
ขอย้ำ นี่คือรหัสแดง
โปรดไปยังพื้นที่ล็อกดาวน์
หรือออกจากโรงเรียนทันที
เพย์ตัน
เพย์ตัน
เพย์ตัน
อะไรวะเนี่ย
มีคนถือปืนข้างใน กำลังยิงอยู่
- เฮลีย์ - พระเจ้า
ทุกคนกลับขึ้นรถบัส
ฉันคลาดกับเพย์ตัน ไม่รู้อยู่ไหน
เธออยู่ตรงนั้น เสียงปืนก็ดัง แล้วเธอก็หายไป
นี่ เดี๋ยว เพย์ตันโดนยิงเหรอ
ฉันไม่รู้ เธออยู่ข้างหลังฉัน
- เราอยู่ที่ห้องสมุด - เฮลีย์อยู่ที่ศูนย์ติวเตอร์
นักเรียนทุกคนขึ้นรถบัส รหัสแดง
เดี๋ยวนี้ ไป เร็วเข้า
เนธาน นายก็ต้องมาด้วย
- ผมเองครับ โค้ช - ลุค
บรูค เดี๋ยวฉันกลับมา
เนธาน
หนุ่มๆ
ไอ้หนู
ปล่อยฉัน
เฮลีย์อยู่ข้างใน
เนธาน
ลูคัส
ลูคัส
บรูค กลับขึ้นรถ
ขับเลย ไปๆ
โอเค นั่งลงและใจเย็นไว้นะทุกคน
ที่นี่เราปลอดภัย
- นายมีแผนไหม - มี
ฉันจะไปที่ศูนย์ติวเตอร์ และพาเฮลีย์ออกมา
- ทำอะไรของนาย - แผนนายมันห่วย
- มีที่ดีกว่านี้ไหม - มี
เรากลับออกไป แล้วปล่อยให้ตำรวจจัดการ
พวกตำรวจจะรอแล้ววางแผน พวกนั้นทำงั้นตลอด
แล้วไง
นายจะหยุดกระสุนด้วยไม้เบสบอลเหรอ
นี่ เนธาน มีคนถือปืนอยู่ในนั้น
ลูคัส ฉันรู้ โอเคไหม ฉันรู้ว่ามันโง่
แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเฮลีย์ล่ะ
ถ้าเราเดินหนีไป แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเฮลีย์ล่ะ
นายจะทนไหวเหรอ
ฮีโร่มักจะตาย เนท
นั่นเฮลีย์นะ ลูคัส
เราต้องออกไปจากที่นี่
ไม่ เราต้องอยู่นิ่งๆ ตามขั้นตอนของการล็อกดาวน์
เราต้องรอจนกว่าจะปลอดภัย
และขอบอกว่านี่มันโง่ชะมัด
ไอ้คนนั้นเป็นนักเรียน มันรู้แน่ว่าเราอยู่ไหน
แล้วหน้าต่างล่ะ
ฉันว่าเราทุบหน้าต่างหนีไปได้นะ
ไม่ มันแค่เชื่อมกับสนาม
เป็นทางปิดตาย แค่ให้มีแสง
ใช่ อีกอย่างถ้าเราทุบหน้าต่างให้แตกหมด
มันจะดึงดูดความสนใจมาที่เรา
แล้วนายไม่คิดเหรอว่าประตูที่ล็อคอยู่
จะไม่ทำให้ไอ้โรคจิตรู้ว่าเราอยู่นี่
ทำไมเรียกเขาว่าไอ้โรคจิตล่ะ
คงเพราะมันพยายามฆ่าพวกเรามั้ง ไอ้อ้วน
ดูนั่น มีรอยเลือด
เนท อาจจะเป็นเพย์ตันก็ได้
นายไม่รู้หรอก
มันเป็นของใครสักคน
ประตูห้องสมุดไม่ได้ล็อค มันไม่ปลอดภัย
ลูคัส ฉันต้องตามหาเฮลีย์
ฉันรู้
โอเค
เนธาน
ได้ นายก็ด้วย
เพย์ตัน เฮ้ ไม่เป็นไรนะ
ขาฉัน
ฉันโดนแก้วบาด
ลูคัส ฉันคลาดกับบรูค ฉันขอโทษ
บรูคปลอดภัย แต่ โอเค เธอไม่
เราต้องพาเธอไปที่ปลอดภัย มาสิ
ไม่ ไม่ได้ ฉันเดินไม่ได้ ฉันลองแล้ว
โอเค
- โอเค - ไม่ อย่าทิ้งฉันไป ได้โปรด
ไม่ ฟังนะ ฉันจะไปปิดทางเข้า โอเคไหม
เราจะ เราจะซ่อนกัน
อดทนไว้ โอเคไหม
ฟังฉันนะ
ฉันจะไม่ทิ้งเธอ เพย์ตัน
ไม่เลย
ไม่มีทาง โอเคไหม
เพื่อน มันเกิดอะไรขึ้น
เม้าธ์ นายทำอะไรอยู่ที่นี่
ฉันอยู่ใน...
ฉันอยู่ในห้องโสตฯ พอออกมา
ก็อย่างกับ "รุ่งอรุณแห่งความตาย"
เม้าธ์ อย่าพูดว่า "ตาย"
มีคนเอาปืนมาโรงเรียน
- อะไรนะ - ใช่
เราต้องออกไปจากที่นี่
ใช่ นายออกไปจากที่นี่
ฉันต้องไปหาเฮลีย์
ฉันจะไปกับนายด้วย
- ไปกันเถอะ - โอเค
โทรไม่ติด
สายไม่ว่างเลย
- เนธานนี่ - ไม่มีทาง
- เราไม่รู้ว่าเป็นเขา - นี่ใบขับขี่ของเขา
รู้ได้ไงว่าเขาไม่ได้โดนฆ่า
แล้วโดนขโมยใบขับขี่ไปแล้ว
เธอบอกเองว่านี่มันล็อคดาวน์
เราต้องตัวใครตัวมัน
- เธอปล่อยเขาไว้ข้างนอกไม่ได้ - อย่าเปิดนะ
- อย่าเปิดประตูนั่น - เงียบน่า
ขอฉัน...
ตลอดไป...
และชั่วนิรันดร์
- ใช่แล้ว - ไม่มีทาง
ถอยจากประตูนั่นนะ
ถ้าเธอบอกว่าใช่ก็คือใช่ เปิดประตู
พระเจ้า มานี่ โอเคไหม
โอเค เกิดอะไรข้างนอกนั่นน่ะ
ฉันไม่รู้ แต่เราจะไปจากที่นี่กัน
เราทุกคน ไปกันเถอะ
ไม่
จะไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น
ถอยออกมาจากประตู
- จิมมี่ - ถอยมา เม้าธ์
เอาล่ะ ใจเย็นๆ
ทุกคน ถอยออกจากประตู
- จิมมี่ นายทำอะไรลงไป - ถอยไป สกิลส์
ไม่งั้นอะไร จะยิงฉันเหรอ
- เราเคยเป็นเพื่อนกันนะ พวก - ใช่ เคยเป็น
เอางั้นเหรอ โอเค ได้
จิม นายทำแบบนี้ไม่ได้
สายไปแล้วล่ะ เม้าธ์
- ฉันอยู่นี่ไม่ได้ - นี่พวก ปล่อยเราไปเถอะ
ขอโทษที่เรียกนายว่าไอ้อ้วน
นั่นก็สายไปแล้วเหมือนกัน
แล้วแกล่ะ ฮีโร่
กลัวไหม
ใช่ ฉันกลัว
ดี ขอต้อนรับสู่โลกฉัน
เอาล่ะ
เอาล่ะ เราจะทำกันอย่างนี้
แกจะแปะเทปลงตรงกลางห้อง
ทำสิ
นายทำแบบนี้ทำไม
เธอแอบบี้ บราวน์ ใช่ไหม
ฉันชื่ออะไร
จิม
ชื่อเต็ม
เร็วสิ ฉันคือใคร
ฉันไม่รู้
นายเป็นคนในไทม์แคปซูล
จิมมี่ เอ็ดเวิร์ดส์
นายคือจิมมี่ เอ็ดเวิร์ดส์ และนายเป็นคนดี
นายเป็นคนดีกว่านี้
หุบปากไปซะ พวกแกทุกคน หุบปากแล้วนั่งลงซะ
จิมมี่ จับตัวประกันเจ็ดคน ในศูนย์ติวเตอร์เหรอ นี่มันไม่ใช่นาย
ทำอะไร มีอะไรในกระเป๋า
- ไม่มี - อะไรอยู่ในกระเป๋า
หยุดชี้ปืนใส่เธอสักทีได้ไหม
- แค่มือถือฉัน โอเคไหม - เอามาให้ฉัน โยนมา
เฮลีย์
ฉันเคยชอบเธอนะ
ไง 911 คืองี้นะ
ถ้าใครก็ตาม เฉียดเข้าใกล้โรงเรียนแม้แต่นิดเดียว
เราจะเริ่มยิงพวกนักเรียนซะ
ได้ยินไหม
ถ้าแกเข้ามา พวกเด็กๆ จะตาย
เอาล่ะ เอามือถือมาให้หมด เร็ว
ส่วนเธอ ยัยสเปรย์พริกไทย ส่งมันมาให้ฉัน
ไม้เบสบอลด้วย เร็วเข้า
มือถือนายอยู่ไหน สก็อตต์
ฉันไม่ได้พกมา
นายจะเช็คก็ได้
No comments yet. Be the first to leave one.