The Epic Tales of Captain Underpants

และนี่ก็คือสมการเพื่อหา ตัวเลขที่น่าเบื่อที่สุดในโลก

ใกล้จะสิ้นปีการศึกษาแล้ว พวกเธออยากทำอะไรกันบ้าง

ไม่ต้องสอบวิทย์น่าเบื่ออีกแล้ว

หน้าร้อนมาแล้ว มาพลิกโต๊ะกันดีกว่า

- ปิดเทอมแล้ว - ปีนี้สิ้นสุดลง

ได้เวลาสนุก เพราะหน้าร้อนมาแล้ว

พวกนายทำอะไรกัน

เพลงใหม่ล่าสุด

บอกลาน้ำซอสเหนียวๆ สีเขียวอื๋อ

เราจะล่องไปตามคลื่นสู่ค่ายฤดูร้อน

เพราะโรงเรียนปิดแล้ว

อุทยานเยลโลว์สโตนช่วยทีเถอะ

พวกเธอทำอะไรกัน

กว่าจะปิดเทอมยังอีกตั้งห้าวัน

รู้ครับ นี่ก็แค่ซ้อม

ถ้าจะให้ทุกอย่างราบรื่น เราก็ต้องซ้อม

โทษที รีบไปหน่อย

- ฉันแพ้กระดาษโปรย - มันก็เป็นแค่กระดาษ

พวกเธอก็ไร้ค่า

- ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย - เปล่า

ทีนี้ก็เก็บกวาดซะ...

ไม่นะ มอเตอร์ไซค์ นักล่าหัวขี่มอเตอร์ไซค์เจอฉันแล้ว

- เปล่า นั่นส่วนหนึ่งของการฉลอง - เร็วไป

โดดได้สวย แรนดี้จอมเสี่ยง

เริ่มจากจอร์จกับฮาโรลด์เขียนการ์ตูน

- เราเจ๋ง - ฉันด้วย

แต่พวกเขามีครูใหญ่ที่ใจดำ ที่บอกพวกเขาว่า

- พล่าม พล่าม พล่าม - พวกเขาใช้แหวนสะกดจิต

ตอนแรกจะให้แค่เต้น

แต่แล้วด้วยความบังเอิญ บังเอิญตั้งใจ เปลี่ยนเขากลายเป็นกัปตันกางเกงใน

ตาหล่าล้า!

แค่ดีดนิ้วกลายเป็นกัปตัน ไม่ฉลาดมากมาย

แต่อย่าลืมเมื่อตัวเขาเปียกน้ำ

- จะกลับมาเป็นดังเดิม - พล่าม พล่าม

เมื่อทุกอย่างมารวมกัน ไม่มีทางจะผิดพลาดได้

บัดนี้เป็นตอนจบของเพลงกัปตันกางเกงในแล้ว

- โดยจอร์จ เบียร์ดและฮาโรลด์ ฮัทชินส์ - ตาหล่าล้า!

ผจญความชอกช้ำระกำใจ ของปิศาจเนิร์ดผู้ชั่วร้าย ภาค 1

บทที่หนึ่ง เมลวินสายชูจับแมลงวันได้ดีกว่าน้ำผึ้ง

นี่คือจอร์จ เบียร์ดกับฮาโรลด์ ฮัทชินส์

จอร์จคือเด็กคนซ้ายที่ผูกเนคไทและผมสั้น

ฮาโรลด์คือเด็กคนขวา ที่สวมทีเชิ้ตและมีทรงผมห่วยๆ

จำพวกเขาเอาไว้

และนั่นคือเมลวิน

เขากำลังจะทำสิ่งที่ไม่เคยทำ

นั่นคือพูดอะไรดีๆ กับจอร์จและฮาโรลด์

โอเค เอาละนะ

ฉัน...

ฉัน...

ฉัน...

ฉัน... ให้ตายเถอะ

ยินดีด้วยที่พวกนายได้เป็นนักเรียนดีเด่น

ที่โรงเรียนเมลวิน สนีดลีย์และ...

- เงียบได้ไหม - โทษที

และที่พวกนายได้เข้าสถาบันอีลีททีนาติ

พูดตามตรง ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้

แม้แต่ในคืนที่ฝันร้ายที่สุด

ทำใจให้ชินเถอะ สนีดลีย์

- ไง พวก - เราโดนจำคุกตลอดชีวิตด้วย

เราจะไม่ไปที่อีลีททีนาติ

โอเค ถ้านาย...

ถ้านายปฏิเสธข้อเสนอ ฉันที่อยู่ลำดับต่อไปจะได้ไปแทน

และถ้าฉันไป เราก็จะไม่ต้องเจอกันอีก

- นั่นคือที่เราต้องการ - ใช่ งั้นเราไม่ไป

ได้ยินรึเปล่า หรือเราต้องพูดให้ดังขึ้น

สรุปนะ ฉันคิดว่า... เดี๋ยว นายบอกว่าไม่ไปเหรอ

เอามาให้ฉันนะ

- ใช่ - เยี่ยม งั้นเราก็เห็นตรงกัน

- เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรดีกว่า - มีปากกา... ไหม

ทีนี้ก็เซ็นตรงนี้ นี่ ตรงนี้ นี่ แล้วก็ตรงนี้

แล้วก็ตรงนี้ๆ กับตรงนี้ๆ และตรงนี้ๆ กับตรงนี้ๆ แล้วก็ตรงนี้ๆ

เซ็นตรงนี้ ตรงนี้ด้วย และตรงนี้ จากนั้นก็เรียบร้อย

พูดตามตรง พวกนายไม่ฉลาด พอจะเรียนที่อีลีททีนาติหรอก

ขออ่านก่อนได้ไหม

เชิญตามสบาย

เอามาให้ฉันตอนเช้าก็พอ

- อรุณสวัสดิ์ เมลวิน - เดี๋ยว

ทำไมนายใส่เครื่องแบบของอีลีททีนาติ

เราเปลี่ยนใจ เราจะไปที่นั่น

เราเอาชุดพละพวกนี้มาใส่ จะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องผิวถลอกตอนเปิดเทอม

ที่อีลีททีนาติ เพราะเราจะไปที่นั่น

เมลวิน

นายโอเคไหม

- เขาเชื่อชุดปลอมของเราด้วย - หมอนี่คิดว่าเราจะไปจริง

เราหลอกเขาได้เนียนมาก

อาจเนียนเกินก็ได้ ฉันว่าเขาสติแตกแล้ว

ควรบอกไหมว่าแกล้งเล่นๆ

ไม่ ให้เขาร้อนใจอีกนิดเถอะ จะแย่ได้สักแค่ไหนเชียว

พวกนี้ไม่รู้จักจำ

ใจเย็นๆ

เจ้าพวกรางวัลชมเชย ไม่ได้เข้าอีลีททีนาติหรอก

มันสายไปแล้ว เรื่องนี้จบแล้ว เราเอาชนะระบบไม่ได้

ผิดแล้ว ฉันนี่แหละระบบ

ยังเหลืออีกห้าวันกว่าจะปิดเทอม

ฉันเตรียมมาตรการสุดท้ายไว้

ข้อสอบปลายภาคสำหรับห้องนาย

ล็อกผล นายจะได้ขึ้นมาเป็นที่หนึ่ง และได้รับเชิญให้ไปอีลีททีนาติ

- เราเรียกมันว่า "การทดสอบทรหด" - ข้อสอบอะไรของนาย

แคลคูลัส ควอนตัมฟิสิกส์ หรือประวัติสงครามมอลดาเวียน

เราจะใช้จินตนาการสุดบ้าบอ ของจอร์จกับฮาโรลด์

มาทำลายพวกเขาเอง ต้องขอบคุณการ์ตูนเพี้ยนๆ เล่มนี้

บทที่สอง กัปตันกางเกงใน กับโดมมรณะสุดอันตราย

โดยจอร์จและฮาโรลด์

กาลครั้งหนึ่ง กัปตันกางเกงในได้ไปห้าง

เพื่อซื้ออัลบั้มใหม่ของวงหม่าม้าจอมพลัง

เพราะอัลบั้มนี้พวกเขาพบสไตล์ของตัวเอง ว็อกก้าๆ เนี้ยว

จากนั้นชายคนนี้ที่ไว้หนวดเท่ๆ ก็พูดว่า

"ไปคอนเสิร์ตหม่าม้าจอมพลังไหม

เขาแจกบัตรฟรีตรงที่เปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง"

และกัปตันก็ตอบว่า "ตาหล่าเอามาเลย!

สแม็กก้าๆ ได้บัตรมาแล้วๆ อู้เย่"

พวกเขาไปที่โดมไม่ใช่กับดักนะ

ซึ่งแค่ชื่อก็ดูน่าสงสัย

แล้วพอเข้าไป ประตูก็ปิด

ตูม เพราะว่ามันคือกับดัก

ตาแก่เท่คนนั้น ก็เผยว่าตัวเองคือดร. ดิสกรันเทิลด์

ศัตรูสุดพิลึกที่สร้าง โดมมรณะเพื่อเป็นวายร้าย

โดมมรณะ

กัปตันกางเกงในก็พูดว่า "ลำบากนะกว่าจะร้ายได้"

และดร. ดิสกรันเทิลด์ก็บอกว่า "ฉันชอบเล่นใหญ่ ชอบเล่นใหญ่ๆ แต๊นแตน"

แล้วเขาก็หิ้วสครีชชีนัคเคิล นักร้องนำวงหม่าม้าจอมพลัง...

เดี๋ยวนะๆ แป๊บ ฉันหลงช่อง

เราย้อนกลับมาที่...

ดร. ดิสกรันเทิลด์ว่า "ฉันชอบเล่นใหญ่"

แล้วเขาก็หิ้วสครีชชีนัคเกิล นักร้องนำวงหม่าม้าจอมพลังวิ่งหนี

แล้วกัปตันกางเกงในก็พูดว่า "ไม่นะ หมอนั่นมีเสียงเหมือนนางฟ้า

ที่เจ็บคอ"

กัปตันกางเกงในตามไป

แต่ดร. ดิสกรันเทิลด์ได้เตรียมกับดักไว้

เช่นต้นไม้กินคนชื่อ "ต้นงาบแรงๆ"

กับดักเด้งดึ๋ง บันไดเหม็นโฉ่โอ้โฮจัง แหวะ

ฟิงเกอร์ส จอมโจรเสือดำจิ๊บจ๊อย

ลูกดอกหลับฉุยที่ใช้เสื้อวงดนตรีเป็นเหยื่อ

แต่กัปตันกางเกงในก็แสดง ความสามารถลึกสุดกางเกงใน

วิ่งแทยงมุมหลบกับดักหนึ่ง พลิกตัวหลบอีกหนึ่ง

แล้วก็ "ให้ตาย บันไดนี้ต้องขัด" แล้วก็ "นั่นไม่ใช่ไพ่ฉัน"

ผ่านกับดักได้เพราะนั่นคือสิ่งที่ฮีโร่ทำ

แล้วดร. ดิสกรันเทิลด์ก็ว่า

"ทางเดียวที่จะออกไปจากโดมได้ คือกดปุ่มสีแดง" ปุ่มสีแดง

กัปตันกางเกงในก็เลยกดมัน

ดร. ดิสกรันเทิลด์ก็ว่า "ฉันน่าจะทำยากหน่อย"

ดร. ดิสกรันเทิลด์จึงปล่อยสครีชชีนัคเคิล

และทั้งวงก็เล่นเพลงดังทั้งสองเพลง

ส่วนกัปตันกางเกงในก็พูดว่า "ฉันคงจะซื้อเสื้อยืด... ถ้าฉันใส่"

โอเค จบแล้วจ้ะ

นายจะสร้างโดมมรณะเหรอ พวกนั้นจะได้เปรียบนะ

พวกนั้นจะคิดแบบนั้น จะมั่นใจเกินไปและหย่อนยาน

- จนเป็นประโยชน์กับเมลวิน - แผนแย่เป็นบ้า

- แต่ก็อาจจะปราดเปรื่อง - ไม่ มันห่วย

ฉันจะกลายเป็นคนล้มเหลวและน่าอับอาย

ฉันจะกลายเป็น...

นายจะกลายเป็นฉัน

ใช้ถุงสิ

สายไปแล้ว

เหลืออีกห้าวัน

เราก็ได้ไปลงน้ำที่ค่ายฤดูร้อนริมทะเลสาบ

- ตอนนี้ก็แค่รอเรื่อยเปื่อย - กับเก็บของ

- อึหมาปลอม - พร้อม

- อึหมาจริง - พร้อม

- เดี๋ยว ลืมทำเครื่องหมาย - ไม่สำคัญ

เรียบร้อย เก็บของเสร็จแล้ว

- แล้วเสื้อผ้าล่ะ - เราใส่ชุดเดิมทุกวัน

นั่นสินะ ให้ตาย ไม่มีอะไรจะหยุดเรา

จากค่ายฤดูร้อนได้แล้ว

พวกเขาควรเลิกพูดแบบนั้นสักที

บทที่สาม ข้อดีที่มีโดม

ขอเชิญพบกับโดมมรณะ ของการทดสอบทรหดรุ่นสองพัน

นี่สนามเด็กเล่น

ฉันลืมกดปุ่ม

นี่ทุนสร้างเป็นล้านใช่ไหม ใช่ แต่ฉันมาจากอนาคต

เงินหาง่าย ถ้ารู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

บิงโกอีกครั้ง ฉันเป็นเทพบิงโก

ทุนทั้งหมดมาจากบิงโก

"การทดสอบทรหด สนับสนุนโดยพิคว่าซอรัสพิซซ่า"

ใช่ ฉันหาสปอนเซอร์ มาจ่ายค่าเทอมอีลีททีนาติของนาย

ค่าเทอมไม่ใช่ถูกๆ

สรุปก็คือโดมนี่คือคำตอบของทุกอย่าง

ไม่เลย มันนี่แหละปัญหา

ในนี้เต็มไปด้วยสิ่งกีดขวางทางกายภาพ แล้วฉันจะผ่านไปได้ยังไง

แค่เหลาดินสอฉันยังหมดแรง

ไม่ใช่อีกแล้ว

นายจิ้มฉัน

ใจเย็นๆ ฉันแค่ฉีดนาโนบ็อทส์ เข้าไปในกระแสเลือดนาย

นาโนบ็อทส์คือจุลจักรกล

เห็นพวกมันนับล้านตัวไหม

เห็นก็แปลกแล้ว

เพราะมันเล็กจนมองไม่เห็นไง

บ้าไปแล้วเหรอ

ไม่รู้เหรอว่ามันจะมีผลยังไง กับเด็กกำลังโตแบบเรา

ฉันรู้ดีว่ามันจะมีผลยังไง ไปยกรถคันนั้นดูสิ

- อย่าบ้าน่า - บอกให้ยกไง

อ้าว ฉันทำได้

ใช่ นาโนบ็อทส์ทำให้นายมี พลังกายขั้นเหนือมนุษย์

และนายก็ควบคุมมันได้ด้วย แอปนาโนจำกัดรุ่นสองพัน

ขณะที่จอร์จกับฮาโรลด์แอบหลับ

นายก็จะแซงเข้าเส้นชัย

- เรามันอัจฉริยะ - ถูกต้อง

ห้ามทำอีกนะ

สงสัยกันอยู่สินะ ว่าเข้ามาในโดมนี่ทำไมกัน

หรือโดมมาจากไหน ใครออกทุน