Carriers

20 ερωτήσεις. Ξεκίνα.

Είσαι πολιτικός;

Ζεστή μπύρα, έχει γεύση κατρουλιού.

- Η σειρά σου, μωρό μου. - Ζωντανοί ή νεκροί;

Ποιος κάνει ηλίθιες ερωτήσεις αυτές τις μέρες;

Ξέρεις, είναι κάπως μαλάκας αλλά αν μ' αφήσεις, θα τον τακτοποιήσω εγώ.

Σε ακούω.

- Είναι ένα οικογενειακό κληρονομικό χάρισμα. - Και τι μ' αυτό;

Εντάξει, εδώ λέει ότι είμαστε στην εθνική.

Μη φύγεις. Μείνε σ'αυτό το δρόμο.

Πώς γίνεται κάθε φορά που μου το λες αυτό,

να καταλήγουμε σε μια 3ωρη διαδρομή που δεν οδηγεί πουθενά;

Συμφωνήσαμε με τους κανόνες, έτσι δεν είναι;

Να τους τηρήσουμε ή να τους καταπατήσουμε, τι;

Τον κανόνα που λέει ότι δεν θα 'πρεπε να πάρουμε την εθνική.

Υποθέτω ότι θα πρέπει να τους παραβιάσουμε. Εσύ το είπες.

Πίνοντας μπύρες, ενώ οδηγώ με υπερβολικά γελοία υψηλή ταχύτητα;

- Kαι χωρίς χέρια. - Σταμάτα! Σταμάτα!

Εντάξει, έξυπνε. Θα διαβάσω τον χάρτη.

Μπορείς;

Έχει πράγματα γραμμένα πάνω του.

Πολύ αστείο.

Παιδιά.

Εντάξει, κλείστε όλοι τα παράθυρα.

Τι διάολο κάνει ο τύπος;

Η κόρη μου κι εγώ ξεμείναμε από βενζίνη.

Εντάξει, κύριε, παρακαλώ απομακρύνετε το αμάξι από τον δρόμο.

Περάσαμε απ'το Ντένβερ χθες το πρωί, και τελευταία βάλαμε βενζίνη στο Κολοράντο Σπίνγκς.

Λυπάμαι, δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε. Τώρα πάρτε το αμάξι σας.

- Το μόνο που θέλουμε είναι λίγη βενζίνη. - Ναι, σίγουρα. Εσύ και όλοι οι υπόλοιποι.

Μείνε εκεί που είσαι.

Μπορούμε να κάνουμε ανταλλαγή. Έχουμε φαγητό, νερό...

- Μπράιαν, έχουμε υπεραρκετή. - Υπεραρκετή; Πού το ξέρεις αυτό;

- Είπα μην πλησιάζεις άλλο. - Εντάξει. Φαίνεται καθαρός.

Ή μπορεί να είναι φορέας.

Παιδιά! Αυτή το'χει.

Σκατά.

Θα πεθάνουν εκεί έξω.

Όλοι πεθαίνουν.

Οι κανόνες είναι απλοί.

Τουλάχιστον, έτσι το βλέπει ο αδερφός μου.

Ένα: Απέφυγε τους μολυσμένους με κάθε κόστος.

Η αναπνοή τους είναι μεταδοτική.

Δύο: Απολύμανε οτιδήποτε άγγιξες τις τελευταίες 24 ώρες.

Τρία: Οι άρρωστοι είναι ήδη νεκροί. Δεν μπορούν να σωθούν.

Παραβαίνεις τους κανόνες, πεθαίνεις.

Τους ακολουθείς, θα ζήσεις.

Ίσως.

Κοίτα τι βρήκα.

Υπέροχα.

Αν τύχει να βρεις κανένα καινούργιο εργοστάσιο πετρελαίου, φώναξε.

Είσαι σίγουρος ότι δεν μπορείς να το φτιάξεις;

Έχει εκραγεί, χαρούμενο αγόρι.

Μπράιαν.

Τι;

Το μόνο που χρειάζονταν εκείνο το αμάξι, ήταν βενζίνη.

Τι;

Όχι, όχι, όχι με τίποτα.

- Αν μείνουμε εδώ θα πεθάνουμε. - Και θες να γυρίσουμε πίσω;

Είδες το κοριτσάκι. Είδες το αίμα, τα εξανθήματα...

Μπόμπυ, έλα τώρα. Την είδες.

- Είμαι η μόνη εδώ πέρα; - Παιδιά, δεν έχουμε και πολλές επιλογές.

- Έχουμε κανόνες. - Ντάνυ, πες στην κοπέλα σου να συμμαζευτεί.

- Δεν είμαι η κοπέλα του. - Δεν είναι η κοπέλα μου.

Τότε πες μου τι διάολο κάνει εδώ;

Τότε γιατί δεν την αφήσαμε στο σπίτι να περιμένει τους λεηλατητές;

Εντάξει, μπορούμε να κάτσουμε λίγο και να το συζητήσουμε; Σε παρακαλώ.

Ναι.

Οπότε τι λες για το αμάξι;

Δεν ξέρω, Ντάνυ, προσπαθώ να σκεφτώ.

- Χρειαζόμαστε αυτό το αμάξι. - Το ξέρω αυτό!

Γαμώτο.

Φορέστε τις μάσκες σας, παιδιά.

Είμαι ο Φρανκ Χάλογουεϊ.

Χρειαζόμαστε το αμάξι σου.

Ναι, το φαντάστηκα.

Θες αλήθεια να πιτσιλίσεις τον ολοκαίνουργιο αμάξι σου, με τα εσωτερικά κάποιου,

ο οποίος δεν ξέρεις αν είναι μολυσμένος;

Έχουμε αρκετό αντισηπτικό.

- Δεν είναι η πρώτη μου έννοια... - Μπράιαν, είσαι αρκετά κοντά.

Έπιασα μια ραδιοφωνική μετάδοση από ένα σχολείο,

έξω απ' το Φάρμινγκτον την προηγούμενη βδομάδα.

Άνθρωποι απ' όλη την πολιτεία ταξιδεύουν εκεί.

Για ποιο λόγο;

Το Τμήμα Λοιμωδών Νοσημάτων λέει ότι βρήκε τρόπο ν' ανταποκριθεί στις έκτακτες ανάγκες.

Έχουν έναν καινούργιο ορό.

Υπέροχη ιστορία, φίλε, νομίζω ότι δεν την έχω ακούσει αυτή μέχρι τώρα.

Και είχαν αποτελέσματα;

Όχι, δεν πρόκειται να έχουν αποτελέσματα, Κέητ.

Έχουν μια νέα θεραπεία. Και θα πάω την κόρη μου εκεί μ'αυτό το αμάξι,

Τώρα αν θέλετε να έρθετε, υπέροχα.

Αν όχι...

Είναι παραμύθι και το ξέρει.

Είναι σαν το εμβόλιο για τον ρετροϊό της Βαλτιμόρης που δεν έκανε τίποτα.

- Οπότε, άντε Μπράιαν, ρίξτου στο κεφάλι. - Περίμενε.

Έχω μια ιδέα.

Θες να μάθεις ένα μυστικό;

Αυτά τα αγόρια...

γαβγίζουν χειρότερα απ' ότι δαγκώνουν.

- Καταλαβαίνεις τι εννοώ; - Όχι.

- Εντάξει. - Μην την ακούς, μικρή. Πίστεψέ με.

- Ξέρει όταν δαγκώνω. - Τι θα 'λεγες να σε φάω, Μπράιαν;

- Νομίζω μπορούμε να το κανονίσουμε αυτό. - Χριστέ μου, Μπράιαν. Είναι μόλις οκτώ.

Ναι, διανοητικά βρίσκονται στην ίδια ηλικία.

...κι οι στρατιές των ανθρώπων αφανίζονται απ' την οργή του.

Αυτή η επιδημία είναι μια μάστιγα απ' τον Θεό,

κι ο κόσμος συρρέει σαν χείμαρρος.

Και ανελέητα θα 'ρθει η ώρα του θερισμού

μέχρι να χωριστεί η ήρα απ' το στάρι, ο ενάρετος απ' τον αμαρτωλό.

Και μη κάνετε κανένα λάθος γι'αυτό. Θα υπάρξει περισσότερο άχυρο από στάρι.

Τι νομίζετε γι'αυτό; Δεν έχω δει πολλά περίεργα εδώ τριγύρω τελευταία.

Πολύ αστείο.

Τι;

- Δείξε λίγο σεβασμό. - Για ποιο; Που ο Θεός τιμωρεί την κόρη μου;

Ποιος ανησυχεί καν; Ποιος; Εσύ;

- Δεν λέω αυτό. - Τι λες;

Κάτι τους μπλόκαρε μακριά, χωρίς φαγητό, δεν σηκώνουν καν τηλέφωνα.

Είναι νεκρά μια βδομάδα.

Εγώ δούλευα στο στάδιο μεταφέροντας μάσκες για...

- 400 δολάρια τη μέρα. - Έτσι ακριβώς.

Μπορείτε να γελάτε όσο θέλετε.

Αλλά είχα εκτεθεί ανεπανόρθωτα σ' αυτά τα σκατά κι εδώ είμαι.

Οπότε είσαι απρόσβλητος. Ο εκλεκτός ή κάτι τέτοιο.

Είμαι εδώ τώρα, ενώ αυτοί όχι.

Τότε δεν θα σε πειράξει να φιλήσεις την κόρη μου για καληνύχτα, έτσι Μπράιαν;

Δεν το νόμιζα.

Όχι και τόσο ιδιαίτερο το να είσαι ο εκλεκτός, έτσι;

Είναι ξεκαρδιστικό, σωστά;

Πού θα πας σχολείο, Ντάνι;

- Έχει υποτροφία για να πάει στο Χάρβαρντ. - Στο Γέιλ.

- Στο Γέιλ, για την ακρίβεια. - Δεν έχει μεγάλη σημασία, έτσι δεν είναι;

Αναγκάστηκαν να το κλείσουν, πριν ξεκινήσει η τελετή για τους πρωτοετείς.

Πρόσεχε, Μπράιαν.

Εσύ τι ζόρι τραβάς τώρα;

- Γιατί είσαι τέτοιος μαλάκας! - Σε παρακαλώ.

Πρόσεχε!

Εσύ! Θα μείνεις πίσω, μ'ακούς;

Και ποιος θα κρατάει τα μάτια του, στο δρόμο.

Μπορείς να φύγεις όποτε θες. Μπορείς να φύγεις αυτή τη στιγμή.

Κέητ!

Κέητ!

Η ταινία κράτησε. Δεν χρειάζεται ν'ανησυχείς γι'αυτό.

Είσαι καλά;

Τι είναι;

Να πάρει, νομίζω ότι ξέφυγε.

Σε λυπάμαι.

Κλειδωμένο.

- Ντάνι, πρόσεχε. - Είναι εντάξει.

Σκατά.

Είσαι καλά; Ντάνι;

Τι συνέβη;

Χριστέ μου.

Ας πάρουμε τη βενζίνη κι ας φύγουμε.

Παιδιά, θα γυρίσουμε σε 20 λεπτά.

Ναι. Θα γυρίσουμε μάλλον σε πέντε.

Σκατά.

Μπόμπυ; Μωρό μου;

- Τι είναι αυτό; - Αυτό;

Είχαμε κι εμείς ένα μπαμπά με τον Μπράιαν. Έμοιαζε πολύ με τον δικό σου.

Και κάθε καλοκαίρι μας πήγαινε σ'αυτό το μέρος. Στην παραλία Τερτλ.

Και μπορούσαμε να κολυμπήσουμε,

να κάνουμε σερφ,

να ψαρέψουμε,

να τρώμε εκείνα τα ωραία σάντουιτς με καβούρι, γεμάτα μαγιονέζα.

- Μαγιονέζα; - Ναι.

Υπήρχαν πολλές χελώνες;

Πολλές. Υπήρχαν χιλιάδες από αυτές. Ήταν παντού.

Εννοώ, ότι έβαζες το πόδι σου στο νερό και πατούσες κάποια.

Μερικές φορές κολλούσαν η μία πάνω στο καβούκι της άλλης.

- Αυτό είναι αδύνατον. - Όχι, είναι δυνατόν.

Ήταν παντού.

- Μπορούμε να πάμε στη παραλία, αυτή τη φορά; - Ώρα για ύπνο.

Τι σε κάνει να νομίζεις ότι θα είμαστε ασφαλείς εκεί;

Είναι ένα παλιό ξενοδοχείο.

Το μέρος είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια.

Κάναμε βολιδοσκοπικά ταξίδια...

και απομονωνόμασταν κάθε φορά που γυρίζαμε πίσω.

- Περιμένουμε. - Μέχρι να έρθουν για μας.

Μέχρι να πεθάνει η ασθένεια.

Η ασθένεια ή οι άνθρωποι;

Είναι το ίδιο πράγμα, αλήθεια.

Μπόμπυ, σ' αγαπώ. Και ξέρεις πόσο μαλάκας, μπορεί να γίνω κάποιες φορές, οπότε...

Τι είναι τόσο σοβαρό;

Νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε και άλλους ανθρώπους.

Αν έτσι αισθάνεσαι.

Έτσι αισθάνομαι.

- Είσαι τόσο μαλάκας μερικές φορές. - Το ξέρω.

Είμαι ο μεγαλύτερος στον κόσμο, αυτή τη στιγμή.

Σκέφτεσαι καθόλου το Γέιλ;

Ναι. Σίγουρα.

Αυτό και όλα αυτά που νομίζεις ότι θα κάνεις κάποια μέρα.

Χριστέ μου.

- Σβήστε τη φωτιά. - Πάμε, πάμε, πάμε.

Πού νομίζεις ότι πηγαίνεις;

Γρήγορα.

Βιάσου.

ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΤΟ ΕΦΕΡΑΝ

ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ ΔΗΛΩΣΤΕ ΤΟ ΑΜΕΣΑ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ