Critical Eleven

90.4 เอฟเอ็ม คลื่นสากล สถานีส่วนตัวของผู้หญิงยุคใหม่

คุณกำลังรับฟังเพลงของอานจี ในช่วงคลับอาหารเช้า

อรุณสวัสดิ์พวกคุณเช่นกัน

- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์

- อรุณสวัสดิ์ กาแฟมั้ย - อรุณสวัสดิ์ อันยา

สองช้อน หวานน้อย ไม่มัน ขอบใจ

- มีจดหมายถึงฉันมั้ย - มีค่ะ

ขอบคุณ

อรุณสวัสดิ์ครับ

จากดัชนีหุ้นสะท้อนสัญญาณเชิงบวก

เรามั่นใจได้ว่าทุกคนอยากร่วมงานกับเรา

ฉันมั่นใจกับกราฟฟิกนี้มาก

กำไรจะสูงขึ้น และจะเป็นประโยชน์ต่อเรา

เช่นเดียวกับลูกค้าของเรา

วันนี้ขอบคุณมากนะคะ

เจอกันอาทิตย์หน้านะคะ

อันยา คืนนี้เธอต้องไปซิดนีย์ใช่มั้ย

สัมภาระเธออยู่ไหนล่ะ ไม่เอาอะไรไปซิดนีย์เหรอ

อยู่ในรถน่ะ

แค่สามวันเอง ฉันไม่เอากระเป๋าใบใหญ่ไปหรอก

ฉันจะเก็บมันไว้ในห้องโดยสาร

ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของทาร่า

- ทั้งหมดนี้เป็นความผิดเธอ - ทำไม

- เธอรู้ใช่มั้ยว่าอันยาจะไปซิดนีย์วันนี้ - ใช่ ทำไมเหรอ

งั้นทำไมถึงให้อันยาทำงานและนำเสนอเองหมด

สำหรับฉัน เราจะทำกันคนละครึ่ง

แต่กับลูกค้ารายใหญ่ให้อันยาเป็นคนจัดการ

มีโอกาสประสบความสำเร็จ 80 เปอร์เซ็นต์ ใช่

เธอไม่จำเป็นต้องลดตัวเลข

ฝีมือระดับอันยา โอกาสแทบจะ 100 เปอร์เซ็นต์

ฉันมั่นใจว่าตอนนี้ลูกค้าโนเวน่า จะเลือกเราเป็นที่ปรึกษาของพวกเขา

รู้มั้ยว่าทำไม อันยาร่ายมนตร์ใส่พวกเขาน่ะสิ

- เก่งมาก - ทุกคน

ถ้าอันยานำเสนอคนเดียว แถมลูกค้าแวะมาเองด้วย

แล้วพวกเธอทำอะไรกัน นั่งรอรับเช็คหรือไง

ถ้ามีปัญหากับเรื่องนั้น ให้ฉันไปซิดนีย์ด้วยดีมั้ย

ช่วยเธอนำเสนองาน

นายไม่เคยไปนำเสนองานกับฉันเลย

- เธอนำเสนองานที่ปูโล กาดุง - แล้วไง

แต่อันยาไปซิดนีย์

- เห็นมั้ยล่ะ - โอเค ทุกคน ๆ ๆ

- อีก 10 นาที มีประชุมทางโทรศัพท์ - โอเค

- โอเค - โอเค

ที่จริงฉันต้องรีบไปสนามบิน

- เดินทางปลอดภัย ลาก่อน - ลาก่อน

- ปูโล กาดุงอยู่ไกล - ฝันไปเถอะ

สนามบินกลายเป็นบ้านแห่งที่สองของฉัน

และฉันชอบที่นี่มาก

ฉันว่าสนามบินไม่ต่างกับชีวิต

มันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด

เคลื่อนไหวเสมอ และมักจะอยู่ที่การเลือก

เลือกว่าจะไปไหน

เลือกว่าจะออกไปหรือจะกลับบ้าน

เลือกว่าใครหรือที่ไหนจะเป็นจุดหมายของเรา

นั่นคือเหตุผลที่ฉันรักสนามบิน

สนามบินเป็นเรื่องของการเลือก

ลองคิดดูสิ

ถ้าเราไม่กล้าพอที่จะเลือก

ไม่ว่าตัวเลือกนั้นจะเล็กน้อยเพียงใด

เท่ากับเราไม่ได้มีชีวิตจริงมั้ย

ครับ แม่

ครับ

เรื่องหนึ่งอาทิตย์ในซิดนีย์

คุณสุภาพบุรุษและสตรี

ขอต้อนรับสู่สายการบินสิงคโปร์

เที่ยวบินเอสคิว 956 จากจาการ์ตาไปซิดนีย์

ในโลกของการบิน มีวลีที่เรียกว่า ''วิกฤติ 11 นาที"

เป็นช่วง 11 นาทีที่วิกฤติที่สุดในการบิน

สามนาทีหลังบินขึ้น และแปดนาทีก่อนลงจอด

ในช่วงวิกฤติ 11 นาทีนี้ ลูกเรือทุกคนต้องตั้งสติ

เพราะอุบัติเหตุบน เครื่องบิน 80 เปอร์เซ็นต์เกิดในช่วงนี้

ขออนุญาตนะคะ คุณริสจาด นี่อาหารของคุณค่ะ

ขออนุญาตนะคะ คุณบัสโคโร นี่อาหารของคุณค่ะ

- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณ

ขอต้อนรับสู่เครื่องบิน

คุณผู้หญิง ขอโทษนะครับ

มันสะอาดครับ ผมยังไม่ได้ใช้เลย

ขอบคุณค่ะ

คุณคะ

ขอโทษนะคะ ที่ฉันใช้ผ้าเช็ดหน้าคุณ

ไม่เป็นไรครับ

คุณทำอะไรหายเหรอ

คุณทำอะไรหายหรือเปล่า

ฉันว่าไม่นะ ฉันคงแค่ลืมมันไว้หรือวางผิดที่

- มันสำคัญหรือเปล่า - เปล่าค่ะ

ที่จริงก็ใช่

โอเค จริง ๆ แล้วมันเป็นอะไรที่งี่เง่า

แต่มันสำคัญต่อฉัน

โอเค ฉันบินอยู่บ่อย ๆ

เพราะเรื่องงาน

แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม ฉันไม่ชอบนั่งเครื่องบิน

เพราะมันทำให้ฉันวิตก

ฉันเลยมีเจ้าของชิ้นเล็ก ๆ...

เอาไว้ถือตอนฉันวิตก

ไดโนเสาร์ตัวน้อย

- ฉันบอกคุณแล้วว่ามันงี่เง่า - นี่ของคุณเหรอ

ใช่ ของเล่นสมัยเด็กของฉัน

พอลองคิดทบทวนดู

วิกฤติ 11 นาที อาจหมายถึงการที่เราเจอใครสักคนเป็นครั้งแรก

สามนาทีแรกคือช่วงของความประทับใจแรกพบ

งั้นกว่า 70 เปอร์เซ็นต์

- คุณอยู่ที่แท่นขุดเจาะน้ำมัน - ครับ

ใช่ แต่มันต่างกับคุณตรงไหน

คุณเดินทางจากเมืองนึงไปอีกเมืองนึง

ผมเดินทางจากแท่นขุดเจาะนึงไปอีกแท่นนึง

ส่วนแปดนาทีสุดท้าย

แต่คุณกลับมาจาการ์ตาบ่อยเหรอ

เป็นบางครั้ง ถ้าหากผมคิดถึงเกอโตปรัก

- เกอโตปรักเหรอ - ใช่

คุณคิดถึงเกอโตปรักเหรอ

ก็อยากคิดถึงภรรรยา แต่ผมยังไม่มี

แปดนาทีในยามที่เขายิ้ม

วิธีเคลื่อนไหวและใบหน้าของเขา

มันบอกว่าเราอยากสานสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งขึ้นหรือไม่

หรือแค่เจอกันช่วงสั้น ๆ

- แต่ฉันว่ามันคงลำบากมาก เล - ลำบากเหรอ

ใช่ ถ้าคุณมีภรรยา แล้วคุณซื้อแต่เกอโตปรักให้เธอ

ไม่หรอก

ดิน เหมือนเดิมสองที

เกอโตปรัก

- อัสซาลามูอะลัยกุม - วาอะไลกุมซาลาม

นี่อันยาครับ

ไง คนเก่ง

- มานี่ ผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก - สวัสดี

- ไง หนูชื่ออะไร - นีโน่

- นีโน่ - ในที่สุด

ในที่สุดนายก็พาสาวมาที่บ้านนี้

- คุณนี่ไม่สุภาพเลย - นี่เคียร่า

- สวัสดีค่ะ - นี่ที่รักของผม เคียร่า

- แม่คะ อาเลมาค่ะ - แม่

แม่

แม่

- แม่ นี่อันยา - สวัสดีค่ะ คุณป้า

- หนูชื่ออันยา - ลูกสะใภ้ครับ แม่

นี่เหรอจ๊ะ อันยา

ครับ นี่แหละอันยา

อาเลพูดถึงหนูทุกวันเลย

- จริงเหรอ - แน่นอน

ใช่ แน่นอน

แม่กอดแต่ลูกสะใภ้ ไม่กอดลูกชายตัวเองเลย

- แกนี่นะ - แม่ไม่กอดลูกชายตัวเองจริงมั้ย

ตั้งแต่แกยังเล็ก แกไม่ชอบให้ใครกอด

ตอนนี้ทำมาบ่น

เขาเหมือนพ่อไม่มีผิด

หลายคนคิดว่าเขาหยิ่ง แต่เขาแค่ขี้อาย

ต้องขอบคุณพระเจ้า พอโตเป็นหนุ่มเขาไม่ทำให้ตัวเองขายหน้า

มาเถอะ นั่งก่อน

- มาสิ นั่งสิจ๊ะ - แม่ พ่อล่ะ

ฉันเกือบลืมเลย พ่อ ๆ

แขกพิเศษอยู่ไหน

นี่อันยาครับ พ่อ

นีโน่ นี่อะไร ดูสิ

- ขอบคุณครับ ลุงอาเล - ไม่เป็นไร

อันยา ฉันมั่นใจว่าที่บ้านเธอ คงมีตัวต่อเลโก้เกลื่อนไปหมดแน่

ทุกคน ทานกันเถอะ

นั่งสิ ที่รัก ทานข้าวกัน

ติน เดี๋ยวฉันแนะนำให้รู้จัก

นี่อันยานะ ส่วนนี่ตินี

แม่ของเธอเคยทำงานให้พ่อฉันมานาน

- เข้าใจแหละ - ใช่

- เธอหล่อมากเลย - เธอสวยสิ ทำไมถึงพูดว่าเธอหล่อ

ตินีตื่นเต้นมาก

- ตอนนี้ของสะสมนายเป็นไงบ้าง - นายรู้มั้ย

ฉันยังไม่ได้อันนั้นเลย

ของสะสมล่าสุดของสตาร์วอร์ส

ทุกคนฟังทางนี้

คืนนี้เราจะรับประทานอาหาร

ขอบใจนะ ตินี

กับแขกพิเศษ

เพราะเรามาที่นี่เพื่อต้อนรับอันยา

ขอต้อนรับสู่ครอบครัว

- ลุงแฮร์ริส - อะไร

ไปเล่นตัวต่อเลโก้ที่ลุงอาเลซื้อให้ผมกันเถอะ

- พยายามทำตัวให้ชินกับที่นี่นะ - แน่นอน

อาเล แล้วเจอกัน ดีใจที่ได้พบเธอ

แล้วเจอกัน

- แม่ ผมจะขับไปส่งอันยาที่บ้าน - โอเค

- อันยา เธอจะกลับบ้านเหรอ - ค่ะ

โทษที ฉันมัวช่วยตินีทำความสะอาดอยู่

- ไม่เป็นไร แล้วเจอกัน - แล้วเจอกันอีกนะ

- โอเค - เธอขยันที่สุดในครอบครัว

- พ่อ - ขอน้ำหน่อย

พ่อครับ

- อันยาจะไปแล้ว - อาเล

บ้านที่แกซื้อยังว่างอยู่

แกวางแผนไว้ยังไง

อาเลอยากไปอยู่ที่นั่นมาพักใหญ่แล้ว

แต่ฉันมักจะขอให้อาเลมาที่บ้าน ทุกครั้งที่เขากลับมา

ครับ ผมจะค่อย ๆ แต่งบ้าน

แกคิดว่าเมียแกจะไปอยู่ที่ไหน ถ้าบ้านแกยังรกอยู่

ครับ พ่อ

คุณลุงคะ หนูกลับล่ะค่ะ

- พ่อครับ แล้วเจอกัน - ได้

ระวังตัวนะ

ตกลงคุณชอบครอบครัวผมมั้ย

- ค่ะ ชอบมาก - จริงเหรอ

ส่วนแม่คุณ...

ความกรุณาของท่าน

ไม่รู้สิ มันบรรยายไม่ถูก

และคุณรู้อะไรมั้ย ท่านสวยมาก