Magic Hour : The Series - First Season

รู้อะไรมั้ย

อีกแค่ตอนเดียวฉันก็จะเขียน "ชั่วโมงต้องมนตร์" เล่มสองเสร็จแล้วนะ ดิมาส

และมันเป็นเพราะคุณเลย

ความพยายามและความหลงใหลของคุณ ตอนที่เขียนหนังสือให้ฉัน...

ตอนคุณป่วย...

กลายมาเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้กับฉัน

คุณเก่งมาก ดิมาส

หลังจากที่คุณจากฉันไปได้สามเดือน...

ฉันยังคิดถึงคุณมากๆ อยู่เลย

ถึงตอนนี้ฉันจะมีรังกะ...

แต่ก็ยังรู้สึกต่างออกไป

ฉันไม่มีทางลืมสิ่งต่างๆ ที่เราผ่านมันมาด้วยกัน

- พรัมเบอร์ เรดิโอ คุณยังคงอยู่กับเดสต้าและ... - จีน่าในช่วงเช้าอย่างนี้ค่ะ

- ง่วงรึเปล่าครับ - ค่ะ

อย่าสิครับ ถึงจะง่วงก็ต้องกระปรี้กระเปร่าเข้าไว้นะ

เหมือนตัวฉันเลย

เวลาตกหลุมรัก ใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลยค่ะ

- ดูเหมือนจีน่าจะมีความรักล่ะครับ - ก็แน่สิคะ

ต่อไปเป็นเพลงสำหรับคนที่กำลังมีความรักนะคะ

- ไปฟังกันเลย - นี่ค่ะ

โทบี้เหรอ

ฉันชื่อเรน่า และฉันชอบสายฝน

ไม่ใช่แค่เพราะว่าฉันรอดูสายรุ้ง หลังจากที่ฝนซาลง...

แต่เพราะฉันชอบมันจริงๆ

สายฝนเป็นความสุขแบบง่ายๆ ของฉัน

ฝนทุกหยดคือเสียงเพลง สิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง

มันจะชะล้างความเจ็บปวดของฉันไปหมด และทำให้ฉันขอบคุณพระองค์

แต่มีสิ่งนึงที่ทำให้ฉันกลัว

ฉันไม่ได้ยินข่าวคราวของรังกะมาสัปดาห์นึงแล้ว

หวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

ฉันไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับรังกะ...

เหมือนตอนที่ดิมาสหายไปห้าวัน

ฉันรู้ว่ารังกะไม่ใช่คุณ

แต่ถึงยังไง ครึ่งนึงของคุณก็อยู่ในตัวรังกะ

ฉันสวดให้พระเจ้าปกป้องเขา ฉันจะได้ไม่เสียเขาไป

เหมือนที่ฉันเสียคุณไป

- คุณป้าคะ - แปลกจริงๆ ที่เธอมาตอนเช้า

พวกเขาแทบจะเหมือนกันทุกอย่าง

แต่ฉันไม่รู้ว่านิสัยของพวกเขาเหมือนกันด้วยรึเปล่า

มีอะไรเหรอจ๊ะ ทุกอย่างโอเคมั้ย

จริงๆ แล้วฉันมาเพื่อถามเรื่องรังกะน่ะค่ะ

อะไรนะ

ฉันคิดว่าเธอจะรู้อะไรซะอีก

นั่นแหละค่ะเหตุผล

ฉันบอกเขา ฉันโทรหาเขา...

ฉันส่งข้อความหาแต่เขาไม่ตอบกลับเลย

ฉันกังวลเพราะรังกะไม่พูดกับฉันเลย

พูดตามตรงนะคะ ฉันยังบอบช้ำอยู่

ฉันกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับดิมาสจะเกิดขึ้นอีก

- เธอโทรหาเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ - ฉันโทรทุกครั้งที่มีโอกาสเลยค่ะ

แต่เขาไม่รับ

ลองโทรหาเขาเลยจ้ะ

โทษที

ขอโทษนะคะ ฉันทำให้คุณเป็นห่วง คุณป้า

ฉันคิดว่าเขาติดต่อคุณอยู่

ฉันจะกลับบ้านแล้วค่ะ

โอเค

ฝากความคิดถึงไปยังฟลอร่ากับเกว็นนี่ด้วยนะ

ค่ะคุณป้า

- สวัสดีค่ะ คุณป้า - สวัสดีจ้ะ ดูแลตัวเองด้วยนะ

ค่ะ

เธอพูดถูก

รังกะต่างจากดิมาส

- ไงคะที่รัก - ไง

โอ้ ขอบคุณ

ขอบคุณนะคะ ไว้มาอีกนะคะ

กี่โมงแล้วจ๊ะสาวน้อย

พอจะเดาได้เลยว่าเธอต้องมาสาย หลังจากที่ไปเล่นน้ำฝนมา

ค่ะ ขอโทษค่ะคุณป้า

ขอโทษนะคะ

"ขอโทษ" เก่งจริงๆ

ถ้าเธอป่วย พูดว่า "ขอโทษ" แล้วจะหายมั้ย

เธอไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ เดี๋ยวก็จะแต่งงานแล้ว

ทำตัวดีๆ หน่อย

หอมแก้มกันอีกแล้ว นี่คืออาวุธของเธอที่ทำให้ฉันโกรธไม่ลง

เดี๋ยว มานี่

- มีของมาส่งล่ะ - ของฉันเหรอคะ

ใช่ ของเธอ

- จากโทบี้ - ใช่

เดี๋ยว! จะไปไหน

ไม่มีประโยชน์หรอก เขาออกไปเป็นชั่วโมงแล้ว

สถานการณ์มันซ้ำซากจริงๆ นะ พอเธอได้ฟังบันทึกอันนี้...

ฉันคงจากไปไกลแล้ว

ฉันรู้ว่าเธอคงโกรธ เกว็นนี่ก็เหมือนกัน

เพราะฉันฝากข้อความถึงแค่เธอ

ไม่ได้แปลว่าเกว็นนี่ไม่สำคัญกับฉันนะ

แต่เป็นเพราะ...

ฉันพบว่ามันยากเหลือเกิน ที่จะจากคนที่เป็นดวงใจของฉันไป

ตอนนี้ฉันต้องจากพวกเขาไปถึงสองคน

ฉันจะกลับมาหาเธอ หลังจากที่กรุยทางเพื่อจะประสบความสำเร็จได้

จำได้มั้ย เธอบอกให้ฉันเป็นนักร้อง

ตอนนี้ฉันมั่นใจว่า ฉันจะเป็นนักร้องที่ประสบความสำเร็จ

และเป็นเพราะเธอ

โทบี้บอกว่าอะไร

เกว็น

เกว็น

เกว็น

เกว็น

เกว็น!

เงินทอนกับดอกไม้ค่ะ

- ขอให้มีความสุขค่ะ - ขอบคุณค่ะ

ด้วยความเต็มใจค่ะ มาที่ร้านเราอีกนะคะ

ไงจ๊ะ ฟลอร่าพูด สบายดีมั้ยเพื่อนรัก

หายไปอยู่ที่ไหนมาจ๊ะ เพื่อนซี้ของฉัน

เพราะแบบนี้แหละถึงคิดถึงเธอ

เสียงของเธอ

ฉันสบายดี แล้วเธอล่ะ

ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็แข็งแรงอยู่...

แล้วก็สวยเหมือนเคย

เธอก็รู้จักฉันดี

แหม ฟลอร่า

คืองี้นะ...

ฉันอยากคุยเรื่องสำคัญกับเธอ

นายก็ไม่รู้ว่าโทบี้ไปทำไมแล้วก็ไปที่ไหนงั้นเหรอ

แปลก

นั่นอาจจะเป็นสิ่งที่หนุ่มหล่อทำกันน่ะ

จู่ๆ ก็ทำตัวประหลาดแล้วก็ลึกลับ

อย่าเข้าใจฉันผิดเชียว

ฉันน่ารัก เพราะงั้นไม่เป็นงั้นหรอก

เรน่า ที่รัก

ทำไมยังคิดถึงโทบี้ คนที่ไม่ให้ความชัดเจนแก่เธอกัน

เธอฝังใจ ปิดความรู้สึก เอาแต่คิดถึงแต่เขา

เธอมีแฟนอยู่ที่อเมริกาแล้วนะ

ตรรกะอยู่ตรงไหนกันเนี่ย

มันต่างกันนะ

โทบี้เป็นเพื่อนสนิทฉัน ฉันเป็นเพื่อนซี้คนเดียวของเขา

ฉันก็เลยตกใจและก็เสียใจที่เขาไปโดยไม่บอก

เธอไม่เอะใจคิดเลยเหรอว่า

การที่เขาไปไม่ลามันมีสาเหตุมาจากเธอบ้างมั้ย

ไม่คิดเหรอว่าเขาอาจจะอกหัก...

เพราะเธอไปมีแฟนใหม่น่ะ

- เขามีเกว็นนี่ - พระเจ้า

ไร้เดียวสาซะจริง เรน่า

เธอรู้จักโทบี้มาตั้งนาน

และฉันมั่นใจว่าเธอก็รู้ว่า...

โทบี้ห่วงและรักเธอมานานแล้ว

และตอนนี้เธอก็ไปมีแฟนใหม่อยู่ที่อเมริกา

ฉันเดาว่าเขาคงผิดหวัง โกรธแล้วก็อกหัก

ตอนนี้เขาเดตกับพี่เธอ เกว็นนี่

ไม่คิดบ้างเหรอว่า หล่อนก็เป็นแค่คนคั่นเวลาน่ะ

เขาเพิ่งรู้จักเกว็นนี่ได้ไม่กี่เดือนเองนี่

เธอต้องเห็นถึงความแตกต่าง...

ระหว่างคนที่เดินต่อไปได้ กับคนที่แสร้งทำเป็นว่าเดินต่อไปได้

ให้ตาย

เรื่องรักๆ ใคร่ๆ นี่ชักน่าสนใจแล้ว

มีผู้หญิงหลายคนอกหักเพราะโทบี้นะ

อนิสา เด็กในร้านฉันที่ไม่เคยพูด...

เพราะเธอแบตหมด...

อกหัก

เกว็นนี่ ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวหล่อนก็ต้องอกหัก

เรน่า สาวสวยที่อยู่ตรงหน้าฉัน ที่ฝันกลางวันอยู่และเอาแต่ครุ่นคิด...

ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าหล่อนเจ็บ และใจสลายอยู่

ฉันคิดว่าทุกคนเลย

โอ้ มีอีกคนนะ

พนักงานผู้ชายในร้านฉัน หนุ่มที่ออกสาวก็อกหักเหมือนกัน

- กิลด้าน่ะเหรอ - ใช่

เขาลาออกเพราะโทบี้ปฏิเสธเขา

- จริงเหรอ - อ่าฮะ

อึ้งเพราะมีคู่แข่งเป็นผู้ชายงั้นเหรอ

มาๆ นั่งก่อน

เกิดอะไรขึ้น

- วันนี้เรน่ามาหาฉันที่บ้าน - อ่าฮะ

หล่อนกังวลเรื่องที่รังกะ ไม่โทรหาเธอเป็นสัปดาห์แล้ว

เข้าใจแล้ว

แล้วเราควรทำไงล่ะ

ฉันอยากให้เรน่าอยู่ข้างๆ รังกะ

และ...

ไม่ว่าจะเกิดอะไร...

เราจะทำตามแผนเก่าเหมือนดิมาสใช่มั้ย

ใช่ ปัญหาคือ...

ตอนนี้มันขึ้นอยู่กับรังกะแล้วล่ะ

ไม่คิดว่างั้นเหรอ

เพราะงั้นแหละฉันถึงมานี่

ฉันอยากมาขอเธอ

ฉันอยากส่งเรน่าไปอเมริกา

โทบี้!

โทบี้!

โทบี้อยู่มั้ยคะ

เรน่า โทบี้เพิ่งออกไปเมื่อเช้านี้

เขายังไม่ได้บอกเธอเหรอ

- ไว้เจอกันนะ - ค่ะ

ฉันต้องไปอเมริกาเหรอคะ คุณป้า

ทำไมถึงเป็นฉันล่ะ

รังกะไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

ช่วยฉันหาเขาหน่อยนะ

ถ้าเธออยู่นั่น ฉันคงไม่ต้องกังวลมาก

อย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่าเขาอยู่ที่นั่นเป็นไง

ฉันไปกับเธอด้วยไม่ได้เพราะฉันยุ่ง

ให้เกว็นนี่ไปด้วยมั้ยล่ะ

ไม่ติดใช่มั้ย

รังกะต้องทำตามสัญญา

เขาสัญญากับดิมาสว่าจะดูแลเธอ

รังกะไม่ใช่ดิมาสนะคะคุณป้า

เธอพูดถูก เรน่า รังกะไม่ใช่ดิมาส

เพราะแบบนั้น ฉันถึงอยากให้เธอไปนิวยอร์กให้เร็วที่สุด

เธอควรไปอยู่ข้างๆ รังกะ

การเห็นเธอ...

ทำให้ฉันมีความสุข

ตาของเธอ

ผมจะบริจาคตาของผมให้เรน่า