Beauty and the Beast (La belle et la bête) (La Belle et la Bête)

โฉมงามกับเจ้าชายอสูร Translate By 104ปากเกร็ด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อค้าร่ำรวยมากคนหนึ่ง

เขาเป็นคนมีใจเอื้อเฟื้อและกล้าหาญ

หลังจากที่ภรรยาของเขาจากไป

เขามีชีวิตอยู่เพือความสุขของลูกๆทั้ง6คน

บุตรสาว 3 คนและบุตรชาย 3 คน

ทำให้ครอบครัวเต็มไปด้วย เสียงหัวเราะและเสียงทะเลาะควบคู่กัน

ดูซิ เรามีแขกตัวน้อย

เธอก็อยากฟังนิทานกับเราด้วย

พวกเราทุกคนล้วนมีสิ่งที่ปรารถนา

แต่ทว่าได้ถูกลืมเลือน

หรือมันไม่เคยมีวันเป็นความจริง

ลูกๆเคยมีสิ่งที่ปรารถนาใหมจ้ะ?

- มีค่ะ - มีฮะ

ต่อจากนั้น..หนึ่ง..สอง..สาม...

เอาล่ะ ตอนนี้มีใครอยากฟัง นิทานก่อนนอนบ้างจ้ะ

หนูอยากฟัง

พ่อค้ามีเรือ3ลำซึ่งทำให้เขาร่ำรวยและมีฐานะ

เรือทั้ง3มีชื่อว่า"เมอร์เมด","ไทรทัน" และเรือลำใหญ่สุดชื่อ"ลาเวียตง"

เรือของเขาบรรทุกสิ่งล้ำค่ามาจากแดนไกล

แต่เกิดเรื่องไม่คาดคิด พวกมันเผชิญกับพายุที่น่ากลัว

เรือได้ถูกคลื่นมหึมาซัดโถมเข้าใส่

ใบเรือฉีกขาดและฟ้าผ่าเสากระโดงโค่นลงมา

ใต้ผิวน้ำที่เย็นดุจน้ำแข็ง ความเงียบเข้าครอบงำ

ทะเลเกิดแสงแวววาวจากประกายของสายฟ้า

เรือและของมีค่าถูกกลืนสู่ห้วงสมุทร

สาปสูญไปตลอดกาล

หนึ่งเดือนหลังสูญเสียทุกสิ่ง พ่อค้าและลูกๆจำต้องขายคฤหาสน์

สูญเสียมิตรสหาย ฐานะที่เคยมี

และทุกสิ่งที่เคยทำให้ครอบครัวมีความสุข

ห้ามพวกเจ้าขนสิ่งนั้นไปเด็ดขาด

ก็ได้ ยกสิ่งนั้นไปแทน

ข้าจะเก็บของที่มีค่าต่อจิตใจไปกับพวกเรา

โอ้ ไม่นะ !!!

วางของสิ่งนั้นลงเดี๋ยวนี้ หรือจะให้ข้าควักลูกตาเจ้าออกมา

พ่อหมี ทำอะไรสักอย่างสิ

เจ้าพวกนี้ขนไปหมดทุกสิ่ง ทั้งเครื่องระดับ เตียงนอน

ครอบครัวเราถึงจุดจบแล้ว ข้าอยากตาย

โคธิล เจ้าหยุดเรียก พ่อว่า"พ่อหมี"ต่อหน้าคนอื่นได้มั้ย

และแอนนี่ เลิกพูดเรื่อง ใกล้ตายได้แล้ว

ท่านพ่อหากหัวใจข้าหยุดเต้น ท่านคงมีความสุขใช่มั้ย

งั้นลาก่อน

พ่อหมี นี่มันความหายนะ แล้วจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเราอีก

มีใครเรียกหาท่าน

ลูกเบลล์ อยู่ที่ใหน

เบลล์ๆ พ่อห่วงแต่นังนั่น

- พวกเขาสูญเสียทุกสิ่ง - พระเจ้าข้าเคยทำงานให้พวกเขา

ตื่นได้แล้วพี่ชาย

แม็กซิม มาช่วยพวกเราขนของหน่อยสิ

วางไว้ตรงนี้

- มีอะไรอยู่ในนั้น - หนังสือที่ข้าเก็บไว้

หนังสือ สมุดบันทึก ข้าทำใจทิ้งมันไว้ที่นี่ไม่ลง

ทริสตัน

- อะไรครับ - คอยดูแลบิดาของท่านให้ดี

และอย่าให้แม็กซิมจอมล้างผลาญ รู้ว่าท่านมีเงินติดตัว

อย่าห่วงเลย ข้าให้สัญญา ทุกสิ่งจะดีขึ้นเอง

ระวังหน่อยสิ

ฮ่า ฮ่า ฮ่าๆ

ถ้าข้าได้ยินเสียงพวกมันหัวเราะอีก ข้าจะชกให้จมูกมันหักไปเลย

อย่าไปสนใจพวกเขาเลย

ตอนนี้ เราไปหาดื่มกันดีกว่า ก่อนจะย้ายไปอยู่ชนบทดีมั้ย

จะไม่ดีกว่าเหรอถ้าอยู่ห่างๆจากมัน

เบลล์

เบลล์

สิ่งนี้สำหรับ แม่ค่ะ

ชีวิตใหม่ของเรากำลังเริ่มต้น และหนูคิดว่าหนูพร้อมแล้ว

ท่านพ่อคิดว่าท่านแม่จะชอบชีวิตในชนบทใหม

- แม่ลูกต้องชอบแน่ - ข้าก็เช่นกัน

- ข้าแน่ใจ - ไม่ต้องสงสัยเลย

เราทุกคนภูมิใจในความกล้า ที่มีอยู่ในครอบครัวของเรา

เราจะอยู่ร่วมกันเสมอตราบเท่าที่เราทำได้

พวกเขาต้องการเวลาเพื่อ สร้างความเคยชินกับชีวิตใหม่

คืนแรกเบลล์อยู่จนดึก เพื่อฟังเสียงอันเงียบสงบของชนบท

ต่อจากนั้นด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายเธอ

เธอทำความสะอาดบ้านและสวนผัก เปลื่ยนที่พักอาศัยให้น่าอยู่

ข้าต้องเป็นไข้แล้วแน่ๆ

โอ้ ไม่นะ หน้าข้ามีรอยตีนกา

แมลงบ้านี่ตอมไม่หยุดเลย

เราอยู่ขุมนรกนี่มาเกือบเดือน ข้าตายโดดเดี่ยวและไร้ค่า

โดนสัตว์ป่าลากไปแทะ

แอน ลงมานี่เร็วเข้า

ยัยนั่นดูจะมีความสุขอยู่คนเดียว ทำให้ข้าอยากจับมันกดน้ำจัง

และฝังยัยนั่นไว้ทั้งเป็นในสวนผักบ้าๆของเธอ

พี่สองคนทำอะไรอยู่?

- โคธิลป่วย พวกเราจะเอาอาหารมากินในห้องนอน - ไม่ได้นะ

หลังจากมือเที่ยงทุกคนต้องช่วยกันลงแปลงผัก

- ข้ายอมตายดีกว่า - ลุกขึ้น ลงมาข้างล่างได้แล้ว

เหน็ดเหนือย

ขอหยุดพักสักนิด.

ด้วยลูกธนู

ชายหนุ่มหนีจากสมรภูมิ

และหาที่กำบังในป่าใหญ่

สิ่งหนึ่งที่พ่อพูดได้ทุกคนดีใจมาก ที่เห็นพ่อมาในงาน"สมาคม มาริไทม์"

ดูมอนท์เป็นดีชัดเจนแล้ว ว่าลูกสาวคนโตของเขาจะได้แต่งงานกับท่านเคาท์

ว่าไงน่ะ ม่ายยย

ข่าวดีที่สุดคือ "เรือเมอร์เมด"

เรือลำโปรดของแม่พวกลูกๆ

ได้ถูกพบแล้ว

เรือได้ลอยอยูนอกชายฝั่งจนมาสิ้นสุดที่อ่าว

- แล้วของที่บรรทุกมา - สมบรูณ์ไม่เสียหาย

ลูกๆของข้า ข้าเชื่อว่าเราจะร่ำรวยอีกครั้ง

งั้นต้องรีบเก็บของ ไม่สิ รีบโยนของเก่าเผาไปเลย

ข้ารู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นอีกครั้ง เหมือนได้เกิดใหม่

จะให้เข้าเมืองในสภาพนี้คงไม่ได้ เราอยากได้ชุดใหม่ น้ำหอม และอื่นๆ

เราต้องเขียนรายการ

- ใช่แล้ว ความสุขที่มีอยู่ที่ในเมือง - ในเมืองจริงๆ ไม่ใช่บ้านนอก

ลูกจะเข้าเมืองกับพ่อมั้ย

ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะแนะนำให้ ดูมอนท์รู้จักผู้สืบทอดของข้า

ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ท่านพ่อ

หลังจากศตรูคนสุดท้ายได้ผ่ายแพ้ เด็กหนุ่มได้กลับคืนสู่บ้าน

ภาพภูมิใจในชัยชนะถูกสรรเสริญจากผู้คน

อวสาน

- นิยายตอนใหม่ของน้องข้า - ผลงานนี้ชิ้นนี้ควรเป็นงานระดับมาสเตอร์พีส

เบลล์ เจ้าเป็นอะไรไป

เจ้ากำลังโกรธพ่อเรื่องอะไร

จริงๆแล้ว ยามที่ผู้หญิงเสียใจ คนจะพูดว่าเธอโกรธ

และยามที่เธอมีความสุขคนจะพูดว่าเธอบ้า

อะไรที่ทำให้เจ้าไม่พอใจ พี่ๆทุกคนมีความสุขแต่เจ้าไม่

ข้าแค่อยากอยู่ที่นี่ไปนานๆก็แค่นั้น

ท่านพ่ออยู่นั่นไง

เรามาอยู่ที่นี่เพื่อหนีความอับอาย แต่ชีวิตของเราไม่ใช่ที่นี่

ข้ากับท่านต่างก็รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น

แมกซิมจะไปดื่มเที่ยว กับพวกโจรที่เขาเรียกว่าเพื่อนอีกครั้ง

แอนและโครทิลจะออกไปเที่ยว กับผู้ชายไม่ซ้ำหน้าทุกวัน

ส่วนท่านก็ยุ่งแต่กับงานไม่มีเวลา

เบลล์ไม่วันนี้ก็วันหน้า พวกเราทุกคนจะไม่ได้อยู่ร่วมกันอีกต่อไป

เจ้าจะโตขึ้นและอยากเริ่มต้นชีวิตของตัวเอง

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่รักกันและกัน ความหมายคือแค่เราเติบโตขึ้น

เพื่อไม่ให้ท่านพ่อลืมของฝาก

แล้วเจ้าล่ะ อยากได้ของฝากอะไร

ข้าอยากได้กุหลาบก็พอค่ะ ที่นี่ปลูกไม่ขึ้น

คนพวกนั้นยึดทุกสิ่งไปจากข้า

พวกมันปฏิเสธไม่ให้ ข้าขึ้นไปบนเรือที่ข้าเป็นของ

ท่านต้องยอมรับสถานการณ์

"เรือเมอร์เมด"และสินค้า ไม่ได้เป็นของท่านอีกแล้ว

พวกมันทำกับข้าราวกับว่าข้าไม่มีความหมาย

หากไม่มีข้าสถานที่แห่งนี้คงเป็นแค่อ่าวตกปลา

ท่านควรมีสำนึกสิ่งที่ตัวเอง ได้ทำเช่นคนทั่วไป เพื่อนยาก

ท่านเป็นคนลงชื่อตั๋วสัญญาใช้เงินทั้งหมดนี่เอง

ทั้งๆที่ข้าได้เตือนว่าไม่ควร

อย่าเยาะเย้ยข้า ดูมอนท์

ถ้าไม่ใช่เพราะข้า มีรึเจ้าถึงนั่งหลังโต๊ะตัวนี้ได้

มารยาทของท่านสูญเสียไป พร้อมทรัพย์สินของท่านรึ

- ข้าจะชกหน้าแกให้หงายเลย - หยุดเดี๋ยวนี้นะ

ท่านพ่อยังไม่เข้าใจเหรอ ท่านไม่มีอำนาจอีกต่อไปแล้ว

พ่อคิดว่าตัวเองเป็น บุคคลสำคัญแต่ท่านเปล่าเลย

ข้ารู้สึกเสียใจแทนท่านเท่านั้น ท่านพ่อ

แม็กซิม

ข้าเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ท่านต้องระวังตัวด้วย

เขาจะมาพร้อมกับข่าวสำคัญมาก

- ข่าวดีหรือข่าวร้ายล่ะ - ท่านรู้ดีว่ามันขึ้นอยู่กับไพ่ใบอื่นๆ

เจ้าจะไม่ใบ้ให้ข้าหน่อยหรือ อัสทิค

บอกสิ่งที่น่าตื่นเต้นให้ข้าฟังซิ

ข้าก็เช่นเดียวกับไพ่ที่รัก ข้าไม่อาจโกหกท่าน

สิ่งนี้คงไม่ได้ย้ำเตือนให้ ท่านนึกถึงแผลที่ได้บนใบหน้า

กระแสน้ำสีทองภายไต้เงาพระจันทร์มรกต

โชคชะตาของท่านเผยยิ้มให้ท่านแล้ว

ทอง มรกต ฮ่า ฮ่า

ชนแก้วกันหน่อย สมุนของข้า

ข้าไม่เคยบอกพวกแกรึไงว่าเราจะร่ำรวยเงินทอง

คืนนี้คงเป็นคืนที่แย่ กลิ่นสาปมันเหมือนกับดินปืน

- ท่านต้องการอะไร - ข้ามาตามหาลูกชายของข้า

- มีคนเคยบอกว่าเขามาที่นี่บ่อยๆ - ข้าเคยได้ยินคำพูดแบบนั้นประจำ

แล้วลูกชายของท่านชื่ออะไร

แมกซิม เด บิวเฟรมอนท์

ท่านควรพูดให้เบากว่านี้ ข้าจะเปิดทางให้ท่านรีบหนีออกหลังร้าน

- แต่ข้าต้องตามหาลูกชายให้พบ - ท่านไม่ใช่คนเดียวที่หาเขาอยู่

เร็วเข้า รีบหนีออกไปทางหลังเคาท์เตอร์

กลิ่นของคนมีฐานะ

กลิ่นของเงินทอง

เจ้ามีอำนาจมากกว่าข้านัก

ท่าน บิวเฟรมอนท์

ข้าตามหาแมกซิมลูกชายท่าน แต่บังเอิญมาพบกับพ่อแทน

ข้าไม่รู้จักเจ้า

- เจ้าเป็นใคร - ชื่อข้า โปรดูคัส ยินดีที่รับใช้

ลูกชายตัวน้อยของท่านติดเงินข้าจำนวนมาก

นั่นคือเหตุผลที่ท่านและข้า ต้องตกลงกันทุกสิ่งจะได้รับการอภัย

ลูกชายข้าไม่ใช่ผีพนัน

เสิร์ฟเหล้าให้กับคนพวกนี้ เราจะได้จากกันไปอย่างสันติ

ตาแก่นี่คิดว่าพวกเราโกหกมัน

แกต้องไม่ก่อเรื่องที่นี่ โปรดูกัส

แกรู้กฏดี

ปล่อยชายคนนี้ไปซะ

ก็ได้

เดินถอยออกไป

ส่วนคุณรีบมาอยู่หลังเคาท์เตอร์

ข้าหวังว่าท่านจะมีโชคสหาย เพราะพวกนี้ไม่ปล่อยไว้ท่านแน่ รีบไป

ตลอดทางที่มุ่งกลับบ้าน

พ่อค้าดิ้นรนต่อสู้กับ พายุและความหนาวปนความเสียใจ

ที่เขาออกจากเมืองโดยไม่มีแม็กซิมมาด้วย

เขานึกภาพลูกชายเร่ร่อนอยู่ในแถวสลัม

รึเลวร้ายกว่านั้นอาจนอนตายอยู่ในตรอกสักแห่ง

เขาเร่งให้ม้ารีบก้าวเดินไปข้างหน้า

หวังจะกลับบ้านให้เร็วที่สุด และพบลูกชายกำลังรอเขาอยู่

ข้าไม่พกอาวุธไม่อาจให้เจ้าพ้นทรมาน

ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย

บ้าน!!

ข้าทำได้

แต่ว่านี่คงไม่ใช่บ้านแน่

มีใครอยู่แถวนี้มั้ย