Olivia

Uyan.

Baba...

Kızgın mısın?

Hayır.

Nasılsın peki?

Zaman kavramını yitirdim.

Yine mi?

Baba...

Olivia.

Dün gece sesin farklı geliyordu.

Rüyanda ne gördün?

Mezbahanın alevler içinde yandığını gördüm.

İçinde miydin?

Evet.

Peki ya ben?

Neredeydim?

Bilmiyorum, orada değildin.

Sanırım buradaydım.

Sanırım öyleydin.

Şapkan...

Söylesene...

...bütün bu rüzgâra nasıl dayandın?

Korkma, olacak olan çok yakında bitecek, göreceksin.

Sonra derin bir uykuya dalacaksın.

Her şeyi unutacaksın, kendini bile.

Geç kaldığımda şaşırıyorsun...

...erken geldiğimde de mi şaşırmaya başladın?

İşimi bitiremedim de ondan...

Ne odun topladım, ne akşam yemeğini hazırladım, ne de masayı kurdum…

Kutuyu yapmaya başladım ama sen erken geldin ve henüz bitiremedim.

O halde neyi bekliyorsun?

Bak...

...tıpkı kalbim gibi.

Olivia, elini yakıyorsun.

Ye hadi.

Baba...

Sence dünya alevler içinde mi yok olacak?

Buz keserek de yok olabilir.

Olabilir.

Dünya bir kez öldükten sonra...

...Güneş’e doğru ilerleyebilir.

Ya da ondan uzaklaşabilir.

Sen hangisini isterdin?

Her şeyin yanmaya ya da donmaya başladığı gün, biz çoktan gitmiş olacağız.

Şafaktan önce içeri gir.

Paneli bitir, sonbahar kapıda.

Bu saatte mi uyuyacaksın?

- Dinlenmeliyim, sessiz ol. - Tamam.

Lütfen geri döner misin?

Özür dilerim.

Sana adımı bile söylemedim...

...adım Olivia.

Beni dinlediğini biliyorum...

Gitmene izin verip şimdi geri çağırmanın...

...ne kadar haksızca olduğunun da farkındayım.

Ama Babam seni bulmak için çok uğraştı...

...ve sabah diğerleriyle birlikte değilsen çok sinirlenecek.

Lütfen.

Göbek baağından asılı...

Baba.

Sana bir şey söylemeliyim...

Özür dilerim, onu kaybettim.

Bulamıyorum...

Kaybettim...

Sesini duyabiliyorum, ama o kadar küçük ki...

...ve gece de çok karanlık...

Baba?

Baba?

Baba... Uyuyor musun?

Buldum seni.

Buldum onu.

Acıkmış olmalı.

Baba...

Sofra kurulu, seni bekliyoruz.

Baba!

Baba, lütfen aç kapıyı!

Ağustos güneşi

Ağustos güneşi

Bir çocuk getirir

Bir çocuk getirir

Göbek bağından asılı

Gökyüzü apak

Dokunuşu şefkatli

Ramon?

Fenerin pili mi bitti?

N'oldu?

Beni duyuyor musun, Ramon?

Yapmam gereken şeyler var...

N'oldu?

Hiçbir şey. Sorun da bu zaten: Hiçbir şey olmaması...

Nasıl yani?

Benimle hiç konuşmuyorsun, tek kelime bile etmiyorsun.

Bütün gece yapayalnızım, sen de öylesin...

Ve ben konuşmazsam, ağzını bile açmıyorsun.

Ne söyleyeyim ki?

Herhangi bir şey işte Miguel, herhangi bir şey!

İşten bahset, havadan bahset...

Ne bileyim? En azından ben sana bir şey söylediğimde cevap ver.

Anlıyor musun, anlamıyor musun?

Affedersin...

Özür dilerim.

Çok özür dilerim.

Ağustos güneşi

Bir çocuk getirir.

Göbek bağından asılı

Gökyüzü apak

Küçük patika