Nostalgia for the Light (Nostalgia de la luz) (Nostalgia de la luz)

کاری اختصاصی از تیم ترجمه ی مدیا سیتی

. تلسکوپِ قدیمی ه آلمانی

. یک بار دیگه بعد از سالها دیدمش

هنوز کار میکنه

. توی سانتیاگوی شیلی

. علاقم به اخترشناسی رو مدیون اون هستم

این چیزا

. که از خونه ی کودکی من میاد

. لحظات قدیمی رو به یاد من میاره

. زمانی که هر فکری در پس ذهن کودکی من میگذشت

اون زمان شیلی پناهگاهی آرام

. جدای از تمام دنیا بود

سانتیاگو

( جدا از باقی ه دنیا در کوهپایه های کوردیلرا ( در غرب امریکای شمالی . خفته بود

. من عاشق داستان های علمی تخیلی بودم

ماه گرفتگی

و نگاه کردن به نور خورشیدی که از میان . یک شیشه ی دودی رد میشه

با تمام وجود نام دقیق تمام ستارگان رو یاد گرفتم

. و یک نقشه ی ستارگان هم داشتم

. زندگی ه خیلی ساده ای ( روستایی ) بود

. هیچ اتفاق خاصی نمی افتاد

روئسای جمهور

. بدون اسکورت ( بدون همراه ) در خیابان ها قدم میزدند

. تنها لحظات روزمره ی زندگی وجود داشت

روزی این زندگی ه در آرامش و بی سر و صدا . به پایان خود رسید

جریانی انقلابی . مارو به مرکز دنیا منتقل کرد

خوش شانس بودم که جزئی از این پروژه ی کاری عظیم بودم

. که مارو از خواب غفلت بیدار کرد

. زمانی که امید بر لوح وجود من نقش بست

همزمان

. علم ودانش شیفته ی آسمان شیلی شد

گروهی از اختر شناسان

طریقه ی لمس کردن ستاره ها را در صحرای آتاکاما

. جستند

پوشیده در ( گرده ی ستاره ( ستارگان دوردست که فقط به صورت ابر و غبار دیده میشود

دانشمندان سراسر سیاره

. بزرگترین تلسکوپ دنیا را ساختند

چندی بعد

کودتایی دموکراسی ، رویاها

. و علم را با خاک یکسان کرد

علی رغم زندگی در ناحیه ای ویران

اختر شناسان شیلی یایی

با حمایت همکاران فرنگی خود . به کار خود ادامه دادند

یک به یک رازهای آسمان

همانند بارانی شفاف شروع به باریدن . به روی ما کرد

در شیلی . اختر شناسی دغدغه ای است که تعداد زیادی در آن سهیم هستند

من فقط یکی از میان هزاران نفر از علاقه مندان به این کار . هستم

سیاره ی پر آب ما تنها فقط یک قطعه زمین قهوه ای ( بی آب ) کوچک دارد

. که کاملا بی آب و علف و خشک هست

. صحرای پهناور آتاکاما ( آتاکاما ( یکی از خشک‌ترین بیابان‌های دنیا در آمریکای جنوبی است

تصور میکنم به زودی انسانی پا به روی . سیاره مریخ میگذارد

زمینی که زیر پای من است

. بیشترین شباهت را به آن دنیای دورافتاده دارد

. خالی از سکنه

. نه حشره ای ، نه حیوانی ، نه پرنده ای

. ( در عین حال پر از تاریخچه ( سرگذشت

. برای 10.000 سال

. این منطقه جاده ای ترانزیتی بود

سنگ های کف دریاچه ها

. مسیرهایی طبیعی ایجاد میکردند

کاروان هایی از انسانها و لاماها ( لاما ( گونه‌هایی از شترسانان هستند که در آمریکای جنوبی زندگی می‌کنند

میان دشت های مرتفع و دریا . در رفت و آمد بودند

سرزمینی محکوم شده ، مالامال از نمک

جایی که انسانها مومیایی شده باقی ماندند . و همه چیز در طول زمان یخ میزد

هوا

. شفاف و لطیف

به ما این اجازه را میدهد که

این کتاب قطور خاطرات را بخوانیم

. صفحه به صفحه

تلسکوپ ها

. پنجره هایی به سوی کیهان هستند

. اینجا جایی است که اسرار کیهانی آغاز میشود

در درخشش شب . ستاره ها را مورد مطالعه ی علمی قرار میدهیم

در کف این دریاچه های شنی

. ماهی و نرم تنان به سنگ تبدیل شدند

. میتونم اونها رو با دستام بردارم

. تپه ها و دژهای سرخپوستان در هم ادغام شده اند

ظاهرا شهاب سنگ هایی در زیر صخره ها . هستند

. که میتوانند بر قطب نما اثر بگذارند

همیشه اعتقاد داشتم

. که منشاء ما میتواند در روی زمین جستجو ( پیدا ) شود

. مدفون در زیر خاک یا کف دریا

. اما حالا فکر میکنم که ریشه های ما آن بالاست

. در ماورای نور و روشنایی

از کجا میایم

کجا هستیم و به کجا میریم ؟

اینکه از کجا میایم ؟ . سئوال کلیدی ایه

. همیشه در درون تمدن و اجتماع ما بوده

در رابطه با مذهب

دنیای امروز علم

. علاقه به این داره که علم رو از مذهب جدا کنه

با این همه سئوال های پایه ای که توسط انسان مورد تعمق قرار میگیره

. دارای ریشه و درونمایه ی مذهبی هستند

. نظر من اینه

پی بردن به ریشه های بشریت

. سیارمون ، منظومه ی شمسی خیلی اهمیت داره

سر در آوردن از چگونگی پیدایش . کهکشان ، یه سیاره یا ستاره

. تمام این سئوالات راجع به ریشه های ماست

ما اختر شناسان سعی در جواب دادن به این سئوال ها . داریم

. یه داستان نامحدوده

. " چیزی که اخترشناس ها پیگیرش هستن " منبع چیزهاست

به طور پراکنده یاد گرفتم که ریشه های کهکشان ها . مثل یک راز هستن

. نمیدونیم که چرا اونا دست به خود تخریبی نمیزنن

. سعی میکنیم این سئوالات سخت رو روشن کنیم

. این یعنی علم

. تلاش میکنیم جواب 2 تا سئوال رو بدیم

ما تموم تلاشمون رو میکنیم . و بازم 4 تا سئوال دیگه پیدا میشه

. این ذات علمِ

بعضی ها میگن که ما خیلی برای

. جواب دادن به این 2 سئوال به کار نمیایم . ما 4 سئوال دیگه مطرح میکنیم

. خوب این علمه هیچ وقت حل شدنی نیست

. این چیزیه که از علم دوست دارم

. اسرار علم ابدیه

زیر این گنبدها

پیامهایی هستند که به خیلی پیش تر . برمیگردند

این حکاکی های رو صخره . توسط چوپان های سابق کلمبیایی ایجاد شدند

. بیشتر از 1.000 سال عمر دارند

. اینجا ، بیشتر از هر جای دیگه ای هست

من فکر میکنم که این صحرا

. رازی را فاش میکند

. تمام تجربه های زندگی ما

شامل گفت و گو کردن ، در گذشته اتفاق . افتاده

. حتی اگه یک يك ميليونيم ثانیه بوده باشه

الان به دوربین میتونم از فاصله ی چند متری . نگاه کنم

بنابراین از پیش چند ميليونيم یک ثانیه

. نسبته به زمان رو ساعتم طی شده

. سیگنال زمان میبره تا برسه

. نوری که از شما یا دوربین منعکس میشه

. بعد از مدتی به من میرسه

( یه لحظه ی ناپایدار ( زودگذر . شبیه به سرعت نور که بسیار سریعه

چقدر طول میکشه نور ماه به ما برسه ؟

. کمی بیشتر از 1 ثانیه

نور خورشید چی ؟ - . هشت دقیقه -

پس ما اتفاقاتی که خیلی ناگهانی پیش میان رو نمیتونیم نگاه کنیم ؟

. نه ، این یه حقست

. زمان حالی وجود نداره

. جدا

تنها زمان حالی که میتونه وجود داشته باشه

. تو ذهن ماست

این نزدیکترین حدی بوده ( علم و دانش ) که ما تا به امروز . بهش دسترسی پیدا کردیم

! بعدش دیگه نیست وقتی فکر میکنم

مدتی طول میکشه که سیگنال بین احساسات ( عقل ) من . رفت و آمد کنه

" مابین وقتی که میگم " این منم . و وقتی که خودم رو لمس میکنم

. یه زمان سپری شده هست

. گذشته ابزار اصلی ه کار اختر شناس هاست

. ما از گذشته استفاده میکنیم

. به زندگی در پس زمان ها عادت کردیم

. اینطوریه

. مثل باستان شناس ها که در مورد گذشته مطالعه میکنن

. دقیقا

نه گذشته ای که خیلی دوره . اما خوب آره مثل هم میمونن

. . . اون تلاش میکنه تا تصور کنه - . دقیقا درسته -

. یه مورخ هم اینکار رو میکنه

. همینطور زمین شناس

. اونا میدونن که تا چه عمقی رو حفر میکنن . تا چیزهایی که به خیلی قبل مربوط میشه رو پیدا کنن

. این اتفاق برای ما هم میافته

. زمان حال یک خط ظریفه

. یه وزش باد تو هوا میتونه نابودش کنه

بر روی سطحِ ، مسطحِ این صخره

طرحی از چهره ی 2 انسان هست . شایدم صورتک

اونا توسط چوپان های سابق کلمبیایی . حجاری شدند

. که از این مسیر عبور میکردن

. اینجا جاده ی طبیعی ه سن پدروی آتاکاما بوده

شبیه این نقاشی ها . روی کوه های مقابل هم حجاری شدن

ما در جاده ای تاریخی هستیم که در کنارش . نقاشی های روی صخره ادامه داره

جاده های مدرن . جای جاده های قدیمی رو گرفتن

. درست اونجا

. میتونیم نقاشی ه لاماها و مردم رو ببینیم

اخترشناسان

تلسکوپی عظیم ساختند

: تا ظاهرا 2 چیز متفاوت و متضاد رو به هم نزدیک کنن

ریشه های همه چیز

. و گذشته ی چیزهایی که امروز هستیم

. . . دو مسئله ی متفاوتِ

. امروز اونا گذشته رو مورد مطالعه قرار میدن

اما همزمان اونا دوردست ترین اتفاقات گذشته رو

. که ریشه ی تمام هستی است رو هم فرا میگیرن

. اونا بخشی از گذشته رو مطالعه میکنن و ما بخش دیگه ای از اون رو

اونا در زمان حال گذشته ای رو ثبت میکنن که

. ( باید اونا رو از نوع بسازن ( به حالت اول در بیارند

. اونا مدارک و اطلاعات خیلی کمی دارن

. باستان شناسان شبیه ما هستند

چرا برخی مکان ها برای مطالعه درباره ی گذشته مساعد تر هستن ؟

. واقعا یه رازه

سئوال اینه که : چرا اخترشناس ها و باستان شناس ها

جایگاهشون برای تحقیق و مطالعه شبیه به همِ ؟

. جواب سادست

اینجا . گذشته دست یافتنی تر از هر جای دیگست

فراتابی آسمان

. آزادی عملِ خوبی به باستان شناس ها میده

همونطور که آب وهوای خشک و بی آب . این آزادی رو به ما میده

دستیابی ما رو به مدرک و نشانه . از گذشته تسهیل میکنه

فراتابی این امکان رو به اخترشناسان میده

. تا اسرار فضا ( فراز آسمان ) رو روشن کنند

به همین خاطره که ما از یک قلمروی مشابه . مشترکا بهره میبریم

. ما هر دو در یک مسیر و مدخل برای رسید به گذشته هستیم

درسته . راهی که میدونیم چطوری این کار رو انجام بدیم

( اما وقتی دوباره دقت میکنیم ( مرور میکنیم این سئوال پیش میاد

آیا کشف هایی که انجام دادیم برای همیشه تکونی به زندگی هامون میده ؟

. برای من مثل یه راز باقی مونده