IT: Welcome to Derry

ฉันบอกแล้วว่าที่ฐานทัพอากาศ ต้องมีอะไรแปลกๆ แน่

ทหารมันสร้าง ทารกยักษ์กลายพันธุ์น่ะสิ

รีบหนีเร็ว

วิ่งๆ...

วิ่ง

ทุกคน เร็วเข้า

ไปๆ

ซูซี่

ลิลลี่

ยื่นมือมาสิ

(สร้างจากนวนิยาย เรื่อง "อิท" โดย สตีเฟน คิง)

โกรแกนสินะ

ผู้กำกับว่างั้น

พนักงานฉายหนัง ที่ทำงานโรงหนัง...

กับเชิงเทียนเนี่ยนะ

เจ้าหนูฟิลลี่ มัลคิน เรียนโรงเรียนเดียวกับลูกฉัน

ให้เกียรติกันหน่อย

ขอโทษครับ

แล้วคุณว่าเขาทำอะไรเด็ก

เลือดสาดกระจาย แต่ไม่มีศพ

จะไปรู้ได้ไงล่ะวะ

กินเข้าไปล่ะมั้ง

แต่น่าสงสารพ่อแม่เด็ก

คดีนี้โคตรน่าหดหู่

ไอ้โรคจิต

พวกมันยังอยู่เลย

พวกตำรวจคงเฝ้าอยู่อย่างนั้น

จนกว่าจะเจอเด็กพวกนั้น หรือหาเหตุป้ายความผิดให้ผมได้

ฉันก็บอกไปแล้วว่า แกไม่ได้อยู่ใกล้โรงหนัง

ตอนเกิดเรื่องสยองนั่น

ฉันบอกว่าแกอยู่นี่ นอนอยู่ หลังดู "แอนดี้ กริฟฟิธ" กับฉันเสร็จ

บอกว่าให้มาถามแกดูก็ได้

คิดว่าตำรวจจะถือเอาคำพูดแม่ เป็นข้อแก้ต่างเหรอ

พวกมันก็แค่พยายามขู่ให้เรากลัว

ให้แกรับสารภาพในสิ่งที่แกไม่ได้ทำ

โธ่ เวรเอ๊ย

ใจเย็นๆ สิแม่ รอนนี่กำลังหลับอยู่นะ

หลานไม่น่าให้เด็กพวกนั้น เข้าไปที่นั่นตั้งแต่แรกแล้ว

เด็กๆ แค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับเจ้าหนูเคลเมนต์สคนนั้น

แค่นั้นเอง

- ไม่ใช่ความผิดเธอซะหน่อย - ความผิดแกไง

ยัดเรื่องฮอลลีวูดไร้สาระใส่หัวหลาน

จนคิดว่าตัวเอง เป็นนอร่า ชาร์ลส์ไปแล้ว

จนลืมไปว่าโลกนี้น่ะมันเป็นยังไง

เธอปลอดภัยครับ แม่

นั่นแหละที่สำคัญ

อาทิตย์หน้า แกต้องส่งยัยหนูกลับไปเรียนนะ

หลานต้องเรียนหนังสือ ถ้าเธออยากจะออกไปจากเมืองบ้านี่

แม่ครับ

มีเด็กหายไป ชาวบ้านจับจ้องเรา

นินทาลับหลังผม แม่ด้วย

เราทั้งคู่

ถ้าคิดว่าผม จะปล่อยรอนนี่คลาดสายตา

แม่ก็คิดผิดแล้วล่ะ

แกปกป้องยัยหนูไปตลอดไม่ได้

พอถึงวันจันทร์

เธอจะต้องเดินเข้าไปในโรงเรียน อย่างสง่าผ่าเผย

รอนนี่ เลิกแอบได้แล้ว พ่อรู้ลูกอยู่นั่น

เวโรนิก้า โกรแกน

ตำรวจจะป้ายความผิดให้พ่อ แล้วจับตัวพ่อไปเหรอ

ไม่ ลูกรัก เปล่า

- หนูได้ยินพ่อพูด... - พ่อรู้ว่าพ่อพูดอย่างนั้น

- ก็แค่ผู้ใหญ่เขาคุยกันน่ะ - ไม่เอาน่า

จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพ่อ

ทุกอย่างจะเรียบร้อย

เข้าใจไหม

- มาซะที - พ่อ

ไหนบีบมือกันหน่อย

- ไง ได้แค่นี้เองเหรอ - แค่ที่พ่อรับไหวน่ะ

อ๋อ อย่างงั้นเหรอ โอเค

เอาก็เอา

เป็นไงบ้าง

- อยากเห็นห้องผมแล้ว - อยู่ชั้นบน

รู้ไหมผมนั่งรออยู่ที่ชานบ้านนี่ ตั้งสองชั่วโมง

สองชั่วโมงเชียวนะ

แหม ก็ต้องไม่ขับเร็ว เกินกฎหมายกำหนดสิ

- ไง ที่รัก - ไง

อ้าว เป็นไรคะ

อุบัติเหตุนิดหน่อยที่ฐานน่ะ ก็เลยเจ็บตัวเล็กน้อย

เจ็บมากไหม

ไกลหัวใจน่ะ

คิดว่าไง

- พื้นที่เยอะขึ้น - น่าอยู่มาก

ใช่ ละแวกบ้านก็เงียบ ใช่

- โอเคนะ - สวยมากเลยล่ะ

สวัสดีตอนบ่ายค่ะ

แน่ใจนะว่าเราอยู่ได้

ถ้าใครมีปัญหา ก็ให้ไปคุยกับเจเอฟเคเอาก็แล้วกัน

โอ้โฮ

กล้องนี่สุดยอดไปเลย

ดูสิคะนั่นน่ะ

ผมไปเจอมัน ในร้านของมือสองในเมืองน่ะ

- เจ้าของร้านลดให้ด้วย - เหมือนที่ผมอยากได้เป๊ะ

พ่อรู้ได้ไง

คิดว่าพ่อจะไม่รู้ใจลูกพ่อเหรอ

ก็ของขวัญชิ้นก่อนเป็นเน็กไทนี่นา

วิล ไหนบอกชอบเน็กไทเส้นนั้นไง

ฮะ แต่เน็กไท ส่องดาวพฤหัสไม่ได้นี่ฮะ

รู้ไหม ในยามจำเป็น

นักบินจะใช้ดวงดาวช่วยนำทาง

เราถึงเก็บเครื่องมือไว้ในห้องคนขับ เผื่อเครื่องเกิดขัดข้อง

- เครื่องวัดแดดใช่ไหมฮะ - ถูกเผงเลยล่ะ

นักนำทางตัวน้อย

ตอนกลางคืนยิ่งดีกว่า แต่ว่าในตอนนี้

เราจะใช้เจ้านี่สอดแนมเพื่อนบ้าน

ผมว่าแบบนั้นไม่ดีนะครับ

ใช่ ไม่ดี ไม่ดีเนอะ

พ่อแค่ล้อเล่นน่ะ

- ขอดูต่อนะ - ได้สิ เอาเลย เอ้า

ข้างในมีกระจกเงานะ มีสองบานเลยแหละ

แบบว่าบานนึง เอาไว้รวมแสงและ...

และอีกบานไว้ขยายภาพ

ใช่แล้วลูก

ฉันไม่อยากให้ผม ที่อุตส่าห์ยืดมาเสียทรงน่ะ

เรารีบย้ายบ้านแบบด่วนจี๋

รู้ไหม ชาร์ลอตต์เข้านอนไม่ได้ ถ้าไม่มีผ้าโพกหัวของชาร์ลอตต์

เอาไว้พรุ่งนี้ ค่อยจัดเรียงของก็แล้วกัน

คิดถูกจริงๆ ที่รัก เรื่องกล้องโทรทรรศน์ ขอบคุณ

ฉันรู้ว่าเด็กคนนั้นไม่ได้อยากได้ ลูกเบสบอลอีกลูก

เอามาใช้ทับกระดาษหรอกค่ะ

เป็นผม คงยอมขายไตซื้อถุงมือดีๆ

ก็เขาไม่ใช่คุณนี่ ใช่ไหมล่ะ

เขาฉลาดเกินตัว นั่นแหละที่เขาเป็น

เขาก็แค่พยายามทำให้คุณประทับใจ

เจ็บไหมคะ

แล้วตรงข้ามกับเจ็บคืออะไร

ฉันไม่ชอบอยู่แยกกันเลย

แยกไหนเหรอ

(ประกาศเคอร์ฟิว ขอให้ทุกคนกลับบ้านก่อนค่ำ)

- ดีนหรือเปล่า - เปล่า

หรือว่าโคลในคาบประวัติศาสตร์

- ไง สาวๆ - ไม่เอาน่า เอเลน บอกเราเถอะ

อะไร บอกอะไรเหรอ

- เราสัญญาจะไม่บอกใคร - เรื่องอะไรเหรอ

เลิกถามซะทีเถอะ ยังไงฉันก็ไม่บอกหรอก

- ไม่บอกอะไรเหรอ - เราเป็นเพื่อนรักกันนะ

ไม่ว่าเธอแอบชอบใครอยู่ เธอมีหน้าที่ต้องบอกเรา

เราจะได้ดีใจกับเธอไง

ไม่อยากให้เราดีใจกับเธอเหรอ

ใช่ ไม่อยากให้เราดีใจกับเธอเหรอ

สัญญานะว่าจะไม่หัวเราะ

สาบานให้ฟ้าผ่าตายเลย

ก็ได้

ฉันว่าสก็อตตี้ มิลส์เริ่มจะแบบ...

มีเสน่ห์สุดๆ เลยล่ะ

เห็นไหม ว่าแล้วพวกเธอหัวเราะแน่เลย

ก็นั่นมันก่อนที่เธอจะบอกว่า ชอบสก็อตน้ำมูกยืดนี่

เขาหายตั้งแต่เรายังเด็กแล้วย่ะ

พวกเธอคุยเรื่องหิ่งห้อยอยู่เหรอ

โทษที ฉันหายใฮไห้หอก

โอ๊ย ตายแล้ว พูดเหมือนเขาเปี๊ยบเลย

ได้กลิ่นอะไรหรือเปล่า

- ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลย - ไม่ตลกเลยนะ

ใครมีทิชชูบ้างเนี่ย

พอได้แล้ว มาร์จ

ใช่ อย่าใจร้ายสิ

ดูสิว่าใครมา

ยังจะกล้ามาอีกเนอะ

ฉันหลับไม่ลงเลย

กลัวพ่อเธอย่องเข้าหน้าต่างห้องนอน ตอนกลางคืน

คิดว่าเธอรู้ไหมว่าศพอยู่ไหน

ฉันเป็นห่วงเธอมากนะ

หยุดคิดเรื่องพวกเขาไม่ได้เลย สิ่งนั้นด้วย

อรุณสวัสดิ์ นักเรียนทุกคน ประกาศจากครูใหญ่ดันลีฟวี่

ตอนนี้เก้าโมงเช้า วันแดดจ้าในฤดูใบไม้ผลิ

"ขอขอบคุณทุกคนที่ร่วมพิธี จุดเทียนไว้อาลัยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว"

"แด่ธีโอดอร์ ยูริส และฟิลลิปกับซูซี่ มัลคิน"

"เป็นช่วงเย็นแสนสุข แห่งการภาวนาและการรำลึก"

"และเป็นการย้ำเตือนว่า"

"หากชุมชนร่วมใจ พายุลูกไหนก็ฝ่าได้"

"อีกเรื่อง ทางโรงอาหาร จะถอดเมนูสลอปปี้โจส์ออกแล้ว"

"ที่มาแทนจะเป็นมีตโลฟ กับมันฝรั่งบด และ..."

"อะไรก็ไม่รู้เขียวๆ"

นี่

ไง มาร์จ

ฉันแค่อยากแน่ใจว่าเธอโอเค เราไม่ได้คุยกันเลย ตั้งแต่...

แบบว่าตั้งแต่เกิดเรื่องที่โรงหนัง

ใช่ ฉันโอเค

ขอบใจ

ดี

ฉันแค่รู้สึกเหมือนเธอเมินฉันอยู่

เปล่า ก็แค่เจอมาหนัก

นั่นสิ คงหนักแน่ๆ

ไปนั่งที่ เร็วๆ จ้ะ

ฟังนะ ฉันเห็นเธอ

เมื่อกี้ คุยกับรอนนี่ โกรแกน

แล้วไง

ก็ แพตตี้กับสาวๆ ไม่สนหรอก

แต่พวกนั้นไม่รู้จักเธอดีเท่าฉัน

พวกนั้นเห็นเธอ สนิทกับลูกของคนที่รู้กันอยู่

พวกนั้นไม่เข้าใจแน่

ฉันแค่...

ฉันรู้ว่าเธอ อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม

กับเรา กับกลุ่มแพตตี้เค้ก ฉันช่วยได้นะ

ฉันอยากช่วย แต่เธอต้องให้ฉันช่วย

งั้นวันนี้กินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม

ฟิลกับเท็ดดี้ตายแล้ว น้องสาวฟิลก็ตาย

ใครสนกลุ่มแพตตี้เค้กงี่เง่ากันล่ะ

วันนี้เราจะมาพูดเรื่อง อาหารพื้นฐานสี่กลุ่ม

และวิธีกินให้เกิดประโยชน์