Radio Romance (라디오 로맨스)

(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)

Saya sangat gembira.

Saya pernah bermimpi tentang membuat langkah kecil ini.

Awak baca manuskrip saya hari ini.

Saya buat langkah kecil dalam mimpi saya.

Langkah pertama saya pada pendengar radio.

Soo Ho, terima kasih banyak.

Saya curiga tentang sesuatu.

Apa dia?

Ia tentang penutup awak.

"Hanya kerana awak tidak menangis..."

"tidak bermakna awak tidak sedih."

"Sama seperti awak tersenyum, tidak bermakna awak gembira."

Ia ayat kegemaran saya. Dari mana awak dengar itu?

Bila saya lihat perkara begini,

saya fikir kita ada sedikit persamaan.

Betul, bukan?

Saya pernah dengar ini di radio.

"Hanya kerana awak tidak menangis..."

"tidak bermakna awak tidak sedih."

"Sama seperti awak tersenyum..."

"tidak bermakna awak gembira."

Song Geu Rim.

Adakah awak...

tidak ingat saya?

Apa yang awak buat tadi...

Maksud saya, saya minta maaf kerana ke sini...

dan memeluk awak, tapi...

Sebab itu juga awak buat begitu, bukan?

Jadi, kita berdua teruja dan...

Siaran kita berjalan lancar dan...

Kita dikelilingi suasana yang indah ini dan...

Mesti kita sudah hilang akal, bukan?

Tidak.

Maaf?

Jadi, apa itu?

Saya juga tidak tahu kenapa saya buat begini.

Tapi,

saya tidak boleh berhenti fikirkan awak.

Saya jadi curiga dan...

Helo, Encik Lee.

Kami sudah siap, tapi...

Dia bersama saya, tapi...

Maaf?

Awak akan datang ambil kami?

Mari pergi.

Saya akan pandu.

Maafkan saya, Soo Ho...

Oh Tuhan.

Tiada apa di sana. Kenapa awak bunyikan hon?

Lihat, saya hanya...

Saya tidak nampak.

Kenapa awak pasang lampu isyarat? Ia yang ini.

- Lihat, tentang tadi... - Sejuknya.

Biar betul. Kenapa awak pasang penghawa dingin?

- Lihat, Soo Ho. - Senyap.

Saya sedang dengar radio.

Saya akan beritahu sekarang.

Apa?

Apa?

Biar betul.

Awak langsung tidak boleh cakap selama dua jam.

Awak kena beritahu kenapa awak buat begitu...

Patutkah saya cakap semua yang saya mahu?

Ya, cakaplah.

Saya belum bersedia hari ini.

Sedia untuk apa?

Ada sesuatu yang saya perlu sediakan.

Esok.

Saya akan beritahu awak esok, jadi beri saya masa.

- Masa untuk apa? - Keluar. Pergi.

Apa?

Apa itu?

Apa yang dia mahu kata esok?

Tidak.

Saya sudah pulang, pesakit!

Adakah awak sukar tidur lagi?

Adakah awak berjaga sepanjang malam kerana rindukan saya?

Hei.

Bolehkah seseorang...

lupakan orang lain sepenuhnya?

Mungkin jika mereka ada amnesia atau keracunan alkohol?

Saya perlu tahu secara terperinci.

Lupakan.

Mungkin,

orang itu tidak terlalu penting bagi mereka.

Jadi...

Bagaimana awak mahu jelaskan tindakan yang saya ambil...

tanpa saya sedari?

Seperti apa?

Tentang itu,

mungkin sesuatu yang awak sangat perlukan dalam hidup...

sudah mula muncul.

Ada beberapa perkara yang saya beritahu pesakit saya...

supaya mereka ikut.

Awak tidak dibenarkan tukar malam dan hari.

Awak tidak dibenarkan bersedih sendirian.

Bimbang tentang sesuatu yang tiada penyelesaian,

atau mencari sebab di masa lalu.

Tidak dibenarkan.

Jadi, berhenti risau dan buat apa yang awak mahu.

Apa semua ini?

Ia surat dari pelajar sekolah rendah.

Hei, Orang Baru.

Rancangan kita satu kejayaan besar.

Lihatlah.

Ia adalah hadiah untuk awak.

Ia Soo Ho.

Apa?

Tumbuhan itu kuat.

Awak patut letak ia di atas meja awak...

supaya ia boleh jadi penjaga awak.

Apapun, awak sudah semakin berani.

Awak matikan panggilan dari saya...

dan tidak telefon semula.

Awak tidak peduli siapa yang risau tentang awak.

Awak tidak bimbang.

Adakah sesuatu berlaku...

dengan Soo Ho malam tadi?

Adakah awak dengar Radio Romantik semalam?

Ia rancangan pertama Geu Rim.

Dia lakukannya dengan manuskrip dia sendiri.

Saya sangat cemburu.

Dia buat dengan baik kerana Ji Soo Ho.

Ia kerana dia, dia dapat jadi penulis utama.

Dia sangat bertuah.

Betul.

Saya sangat gembira kita gunakan salinan saya.

Benar. Saya bertuah.

Tapi...

ia bukan kerana Soo Ho.

Dia buat keadaan sangat sukar.

Bersama pembukaan galeri,

saya dengar semua keuntungan akan didermakan.

Ia suatu idea yang saya selalu ada. Ini hanya khidmat kecil.

Soo Ho sentiasa menemani saya.

Soo Ho,

bagaimana awak boleh masuk ke dalam bidang radio?

Ini bukan...

dalam senarai soalan wawancara yang awak hantar.

Tidak mengapa.

Sebenarnya, ia suatu keputusan impulsif.

Sebab itulah saya lakukan banyak kesilapan,

dan berlaku situasi yang tidak dijangka.

Bagaimanapun, saya belajar banyak benda.

Sebab itulah...

ia menyeronokkan.

Soo Ho.

Awak agak baik walaupun tanpa skrip.

Bagaimanapun, jika awak mahu kata apa yang awak mahu...

dan bertindak seperti yang awak suka,

tiada sebab untuk kita bersama.

Saya akan...

fokus kepada radio untuk seketika.

Sila kosongkan jadual saya yang lain.

Boleh saya tanya...

siapa yang mempengaruhi awak?

Penulis yang merekrut awak...

Song Geu Rim, bukan?

Viola adalah instrumen...

dengan nada pertengahan antara biola dan cello.

Sama seperti bagaimana ia digunakan,

ia...

Tteokbokki di sini sangat sedap.

Sukar untuk mengenalinya.

Puan,

kenapa awak dengar radio?

Radio? Saya dengar sambil buat tteokbokki...

atau menyediakan sundae.

Saya boleh mendengarnya ketika bekerja.

Encik Lee.

Ya?

Kenapa awak minta saya untuk rekrut Soo Ho?

Kenapa awak tiba-tiba bangkitkan hal dia?

Adakah ia tiga dolar?

Ya.

- Terima kasih. - Datang lagi.

Baik.

- Selamat tinggal. - Jumpa lagi.

Tuan, kenapa awak dengar radio?

Ia bagus.

Saya perlu luangkan masa sendirian ketika saya memandu.

Ia disiarkan 24 jam sehari.

Hei, Orang Baru.

Ya?

Kenapa fikiran awak di awang-awangan hari ini?

Adakah awak sudah selesai tulis manuskrip awak?

Sebenarnya...

Apa pendapat awak?

Adakah ia cukup baik?

Kami pergi ke gerai tteokbokki dan naik teksi.

Mereka semua dengar radio.

Kisah bagaimana yang awak mahu beritahu mereka?

Saya tidak nilai awak melalui tulisan awak.

Ia tugas saya untuk percayakan awak...

dan tunggu sehingga awak buat kerja yang baik.

Jadi,

cuba tulis semula...

kisah yang awak mahu beritahu mereka.

Encik Lee.