Prvních 200 řádků.
คิดว่าเราควรถ่ายยังไง
- เราเหรอ - ใช่
ถ้าถ่ายให้เห็นนี่ได้
เป็นภาพโคลสอัพหรือจากข้างบนนี้ขึ้นไป
- ครับ - ถ่ายอยู่ไหม
ตอนนี้ถ่ายมุมกว้าง
ไม่ เป็นพ่อจะถ่ายใกล้ขึ้น เพราะเดี๋ยวจะต้องตัดต่อ
ใช่ ถ่ายใกล้ๆ เราเผื่อไว้ตอนตัดต่อเลย
- เริ่มถ่ายเมื่อไหร่ก็บอก - เริ่มใหม่นะ
ตอนแรกมันไม่ขยับ ก็พูดว่า "โอย นี่มันของปลอม"
- ใช่ - แล้วพอมันเริ่มขยับ
"เดี๋ยวนะ
บางทีงูนั่นอาจจะไม่ใช่ของปลอม"
- พ่อ ผมขอหมุนได้ไหม - เอาสิ
นี่อาจเป็นการร่วมกันผลิตครั้งแรกของเรา
เยี่ยม
แจ๋ว
ต้องให้แกจับ
เราจะไปไหนต่อ
- หลังจากนี้เหรอ - ใช่
เรายังไม่ถึงครึ่งทางที่จะคิดอะไรแบบนั้น
เราแค่กำลังสนุกและเพิ่งเริ่ม
ค่อยๆ เดินนะ
- โอ้ พระเจ้า - ช่วยพ่อหน่อย โรเจอร์ส
- ฉันช่วยเอง - อย่าเสียนักแสดงหลักไป
ผมสนใจพ่อผมในขณะปัจจุบัน
เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่
เราไม่รู้ว่าเราเหลือเวลาอยู่ด้วยกันเท่าไหร่
ผมว่าสำหรับผม พ่อเป็นแค่เงารางๆ
ผมเป็นแค่ลูกของบ็อบ ดาวนีย์มานาน
ความสำเร็จอาจระเบิดออก เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางศีรษะ ถ้าเขาไม่ระวัง
และเขาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ใต้ดินที่มีพรสวรรค์ ชื่อโรเบิร์ต ดาวนีย์
การมาออกทีวี คุณรู้สึกเสียหลักการนิดๆ ไหม
ไม่ เพราะถ้าหนังไม่ได้รับการตอบรับดี
ผมก็จะไม่ได้ทำเรื่องต่อไป
ผมรู้ทันทีที่เริ่มทำงานด้านนี้
ว่ามันดีกว่าทำงานไหนๆ
เธอควรจะอยู่ที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ
ช่างหัวคุณสิ
ช่างหัวสถาบันของคุณด้วย
ช่างหัวพวกคุณ
ที่พยายามบังคับให้ผมเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันใหม่
ผมโตมาในครอบครัว
ที่การทำหนังนอกกระแสคือบรรทัดฐาน
เป็นเรื่องธรรมดามาก ที่จะไม่มีปฏิสัมพันธ์กับอะไรก็ตามในกระแส
หนังเรื่องแรกที่คุณเล่นคือเรื่องอะไร หนังของพ่อคุณไหม
- ใช่ - แล้วคุณเป็นยังไง
แล้วเขาก็กลายเป็นดาราหนัง ที่ค่าตัวแพงที่สุดในโลก
- นั่นคือสิ่งที่เขาตัดสินใจทำ - ใช่ พ่อ มารับส่วนแบ่งไปครับ
นั่นรูปพ่อกับโรเบิร์ตถ่ายด้วยกันหลายปีก่อน
และช่างภาพพูดว่า
"ทำไมเราไม่ให้คุณสองคนถือเลื่อยไฟฟ้าล่ะ"
แล้วโรเบิร์ตพูดว่า "ไปไกลๆ เลย"
เรายังพอใจกับชื่อเรื่องว่า ซีเนียร์ ใช่ไหม
พ่อชอบนะ แต่เราน่าจะคิดชื่ออื่นได้ดีกว่านั้น
ซีเนียร์
(บ้านของจูเนียร์ อีสต์แฮมป์ตัน ก.ค. 2019)
- ซีเนียร์อยู่ไหน - ในบ้านข้างหลัง
เดินออกไปตรงนั้นกัน มาเร็ว
คุณจะได้เจอ
ลูกของลูกของซีเนียร์
อย่าโยนลูกโป่งน้ำใส่ทีมงานพ่อนะ
พ่อชอบตรงที่นั่นลูกเขา และนี่ลูกสาวเขา
ถ่ายได้ดี
เยี่ยม มีการเคลื่อนไหว
ไม่มีใครนั่งเลย
นี่ ลูกเคยดูหนังของปู่ไหม
ไม่ฮะ ทำไมเหรอ
เพราะมันสุดยอดน่ะสิ เอาไว้สักวันลูกจะอยากดูไหม
- อาจจะ - แค่อาจจะ
เฮ้ย ถ้าลูกจะปาลูกโป่งน้ำ ก็ปาให้โดนสิ
ดีจังเลย
เอฟรี โบกมือให้เราหน่อย เราต้องการแค่นั้น โบกมือหน่อย
ให้ตายสิ
พ่อต้องทำให้ผมเปียก
โอย
อย่าปาใส่พ่ออีกนะ เดี๋ยวเหอะ
อย่าทำให้กล้องเปียก
พอได้แล้ว ซีเนียร์
หลานชายพ่อไม่มีขอบเขต
มันเหมือนการโตมากับพ่อผม
"ไม่ว่าลูกจะทำอะไร อย่าทำกล้องเปียกแล้วกัน"
- ถ่ายไว้หรือเปล่า - ถ่ายไว้แล้ว
เรายังไม่มีอะไรที่ใช้ได้ ยกเว้นเอกซ์ตันเล่นซน
- ผมขอทำอะไรก่อนแป๊บนึงนะ - ได้
ขอบคุณ
พ่อแค่อยากให้ดูอะไรบางอย่าง ก่อนเราจะเริ่ม
- แค่ผมเหรอ - ไม่ โรสแมรี่กับแก
เธอมาแล้ว
โรเบิร์ตเกิดความคิดว่า จะทำสารคดีเกี่ยวกับพ่อของเขา
และความเป็นมาและชีวิตของพวกเขาด้วยกัน
หลายคนรู้จักโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์
แต่ไม่รู้จักโรเบิร์ต ดาวนีย์ ซีเนียร์
เขาแค่อยากทำให้คนรู้จักพ่อเขา
เรากำลังหาทางทำบางอย่าง ที่เราหวังว่าจะน่าสนใจ
และไม่ธรรมดา
และออกจะบ้านิดๆ
ในความพยายามที่จะเข้าใจพ่อ
ตอนนี้คุณรู้สึกว่าเข้าใจเขาไหม
ผมรู้สึกว่าผมจะรู้มากขึ้นอีกเยอะเมื่อเราทำเสร็จ
ถ่ายกลับมา ซึ่งก็คงเป็นตรงที่เราจะเริ่ม
กลับมาที่โรเบิร์ตและโรสแมรี่บนโซฟา แล้วเราก็เริ่มจากตรงนั้น
เราจะทำแบบนั้น แต่เราจะทำข้างนอก
- "คุณสองคนแต่งงานกันมานานแค่ไหน" - ผมถามใช่ไหม
- ใช่ - ใช่
คุณกับพ่อแต่งงานกันมานานแค่ไหน
หนึ่งพันห้าร้อยปี
คืองี้ พ่อว่าเราควรสลับที่นั่ง
นั่นสิ ให้เธอนั่งตรงกลาง
อย่างนั้นแหละ
คุณสองคนแต่งงานกันมานานแค่ไหน
- หนึ่งพันห้าร้อยปี - โอ้โฮ
- ดีขึ้นไหม - เธอเงยหน้ากลางคัน มองขึ้นไปทางนั้น
พ่อพูดถูก แสดงอีกทีนะ เทคที่สาม ฉากเปิดเรื่อง
พ่ออยากทำหนังเกี่ยวกับอย่างอื่น
มากกว่าทำสารคดีเกี่ยวกับตัวเอง
เราจึงตกลงกันว่า พ่อจะทำในแบบของพ่อ
คุณสองคนแต่งงานกันมานานแค่ไหน
หนึ่งพันห้าร้อยปีในเดือนกรกฎาคมนี้
- โอ้ พระเจ้า - ฉันรู้
- ว้าว สุขสันต์วันครบรอบ เกือบแล้ว - ขอบคุณ
- งั้นก็ได้ - โอเค
อ้อ นั่นเป็นสไตล์การกำกับหนังของเขา
แล้วผมพูดกับพ่อว่า "พ่อ
สารคดีที่เรากำลังทำเกี่ยวกับพ่อ
ช่วยครอบคลุมค่าใช้จ่าย หนังด้านศิลปะที่พ่อกำลังทำ"
แล้วดูเหมือนพ่อก็ยินยอม
ถ่ายไว้ไหม นั่นดีเลยนะ คุ้มค่ากับเวลาทั้งวัน
ตลกดี
พ่อกำลังคิดว่าเห็นอะไรที่ชอบก็ถ่ายเก็บไว้
เราไม่มีทางรู้ มันอาจลงเอยในที่ที่คาดไม่ถึง
ใครพูดนะว่า "ภาพหนึ่งภาพมีค่าเท่ากับคำพูดเป็นพันคำ"
ภาพที่ดีภาพหนึ่งต่างหาก
ซีเนียร์เป็นหนึ่งในคนที่คิดคำพูดประกอบภาพ หรือฉากท้องถนนได้ดีที่สุด
ที่คุณจะเคยเจอ
แต่ในแบบผู้ชายแมนๆ วัยกลางคนนะ
บ่อยครั้งเป็นคำว่า "ดูไอ้งี่เง่าคนนี้สิ"
ดูกลุ่มนี้สิ
ตรงนั้นมีอะไรกัน
ชุมนุมคนอดเหล้า
"ไปดื่มกัน ไม่มีใครรู้หรอก"
ดูความเป็นไปในหน้าต่างนั้นสิ
คงจะมีคนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
กำลังจัดพิธีแต่งงานให้ใครบางคนข้างนอก
อาจจะนะ
มุมนี้น่ะ เคยเป็นอาคารห้องชุด ตึกนี้แหละ
ไม่รู้ว่าคุณคิดยังไงนะ แต่บางที
คุณอาจเริ่มจากตรงนั้น แล้วได้ยินบทสนทนา
แล้วก็มาแสดงให้เห็นตรงนี้
โอเค
บ้านเลขที่ 116 ถนนยูนิเวอร์ซิตี้ เคยเป็นตึกสามชั้น
และเราอยู่ชั้นถัดจากชั้นสูงสุด ขึ้นไปสองชั้น
ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
คุณรู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่มากไหม ตอนคุณมีลูกน่ะ
ไม่
ไม่ ปัญหาคือตรงนั้นละมั้ง
ไม่รู้ว่าโรเบิร์ตคิดยังไง แต่มันไม่เหมือนกัน
ขณะที่คุณอยู่ที่นี่ คุณทำภาพยนตร์หรือเปล่า
ทำสิ
"หนังสั้นดาวนีย์"
ไม่รู้ว่าคืออะไร
พวกนี้ทิ้งไปได้
ผมแค่คิดว่าจะดูหนังของตัวเอง
แล้วเลือกฉากที่คิดว่าจะใช้ได้ในสิ่งที่คุณกำลังทำ
นั่นสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด
นี่น่าสนใจดี
เริ่มจากนี่แล้วกัน
นั่นไง
- รักลูกนะ วอลเตอร์ - ไว้เจอกัน
แม่รักลูกมากกว่าอะไรในโลกนี้
ผมก็รักแม่ครับ
ดีเลยนะ
- คุณเขียนบทเหรอ - ใช่สิ
นี่คือจุดเริ่มของเรา
- อาชีพคุณน่ะเหรอ - จุดเริ่มของทั้งหมด
ภาพยนตร์เรื่องแรกของซีเนียร์)
รู้ไหม วอลเตอร์
ลูกขออะไรก็ได้ในชีวิตนี้
สิ่งเดียวที่ผมต้องการคงจะเป็น
แม่
เชฟด์ เอลโบว์ส เป็นหนังเกี่ยวกับคนประหลาด
ที่แต่งงานกับแม่ตัวเองและรับสวัสดิการรัฐ
มันคือปมเอดิเพิส
จะบอกให้ว่า แม่ของผมไม่ชอบเรื่อง เชฟด์ เอลโบว์ส
ให้ตายสิ
ผมบอกว่า "ก็แค่หนังเรื่องหนึ่ง" เธอพูดว่า "แม่ไม่สนว่ามันคืออะไร"
"กล้าดียังไง"
เราสนุกกับการคิดวิธีใช้มุมกล้อง
พวกเราไม่คิดว่ากำลังทำอะไรให้คนดู
แม่รู้ว่าแม่แต่งงานกับเด็กหนุ่ม แต่อย่างน้อยก็เป็นลูกแม่เอง
จู่ๆ ก็มีคนรีวิวหนังเรื่องนี้ในนิวยอร์กไทมส์
วันรุ่งขึ้นมีคนต่อแถวยาวเหยียด
รอดูหนัง 16 มม.นี้
อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้ทำหนังเหล่านี้
มันไม่เหมือนใคร มันแตกต่าง
จะทำอะไรเหมือนทำหนังได้ที่ไหนอีกล่ะ
ทั้งที่ไม่เคยทำหนังมาก่อน
แป๊บนึงครับ ได้ยินเสียงนั่นไหม
เหมาะเจาะเลย
- อเสียงไซเรนเหรอ - ใช่
No comments yet. Be the first to leave one.