O Leão da Estrela

Το Magico.one σε πρώτη πανελλαδική προβολή παρουσιάζει:

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΤΡΕΛΑ

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ: ΠΟΡΤΟ-ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΛΙΜΑ

Τι παιχνίδι θα είναι κι αυτό!

Στοίχημα ότι η Σπόρτινγκ θα κερδίσει τρία-ένα.

- Μπορεί και να χάσει όμως. - Θες να με τσαντίσεις;

Να ξέρεις ότι το λιοντάρι είναι ο βασι- λιάς των ζώων, ακόμα και στη μπάλα.

- Ο αγώνας όμως γίνεται στο Πόρτο. - Δεν πα να γίνεται και στην Κίνα!

Ο Περουτέο θα κλωτσήσει τη μπάλα από τη Λισαβόνα και θα μπει γκολ στο Λίμα.

Θα τους χτυπήσει βλήμα!

Εννοώ θα τους καταπιεί σαν λιοντάρι.

- Έχεις εισιτήριο, κε Αναστάσιο; - Όχι ακόμα, αλλά θα πάρω.

Κύριε Σάντος; Θα έρθεις;

- Μάλιστα, κύριε Αναστάσιο; - Έχεις δουλειά;

Πρέπει να πάω στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων.

Να το λες σωστά: Δημοσίων Έργων και Επικοινωνιών.

Θα μου πάρεις ένα εισιτήριο τρένου για Πόρτο απόψε;

Μάλλον δεν έχει μείνει κανένα.

Δεν έμεινε κανένα; Ούτε για μένα, το λιοντάρι; Ποιος το λέει αυτό;!

Πάρε τα λεφτά. Ας είναι στη μηχανή, στον μηχανοδηγό, στη μύτη μπροστά.

- Απλά θέλω εισιτήριο, εντάξει; - Θα κάνω ό,τι μπορώ.

Κύριε Αναστάσιο, δε θέλω να σε απογοητεύσω,

- αλλά θα μείνεις στη Λισαβόνα. - Κι εγώ αυτό πιστεύω.

Η ουρά από το σταθμό φτάνει μέχρι την Πάσος ντε Φερέιρα!

Αν ήσασταν φίλοι, δε θα μου το λέγατε αυτό.

Αν χάσω το Πόρτο-Σπόρτινγκ...

Δεν ξέρω! Θα τρελαθώ!

- Θα το χάσω! - Έτσι νομίζω κι εγώ!

Περάστε.

- Τι θέλετε; - Να μιλήσω με τον κο Αναστάσιο.

- Μπορώ; - Φυσικά, παρακαλώ!

- Λοιπόν, τι έγινε; - Το γκισέ στο Ρεστουαδόρες άνοιξε.

Έχει ουρά ενάμιση χιλιόμετρο μακριά.

Να πάρει, θα είναι όλοι αυτοί οι τύποι από τις αποικίες.

Πάρε, μπες στην ουρά και βρες μου εισιτήριο.

- Ακόμη και όρθιος! - Μάλιστα, κύριε Αναστάσιο.

Θα σε συναντήσω εκεί.

- Κύριε Σόουσα; - Ναι;

Πρέπει να φύγω λίγο νωρίτερα.

- Στο γιατρό. - Τι έπαθες;

- Για σκουλήκι. - Ταινία; Και δείχνεις τόσο άνετος;

Δεν ξέρω, αλλά ανησυχώ μη με πιάσει χειρότερα.

Μετά ούτε θα κάθομαι, ούτε θα τρώω...

Πήγαινε στον γιατρό τότε.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σόουσα.

Καλημέρα.

Καλημερούδια!

ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ-ΠΟΡΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ

Θα προχωρήσετε επιτέλους;

Μακάρι να μη φτάσουμε ποτέ εκεί!

- Δε θα υπάρχουν εισιτήρια. - Σωστά, δείγμα δε θα έχει μείνει.

Έχει μόνο πέντε χιλιάδες θέσεις για μας από τη Λισαβόνα.

Δεν αρκούν ούτε για τη συνοδεία της Σπόρτινγκ.

Μην παίζετε μαζί μου! Δεν είμαι κάνα χάπατο!

Θα τους φάω τα κεφάλια! Θα τους τα φάω!

Γιατρέ!! Γιατρέ!!

- Χαίρετε, πώς είσαι; - Συγνώμη, θα επιστρέψω, εντάξει;

- Στραβομάρα έχεις, βρε άνθρωπε; - Συγνώμη, απ' τη βιασύνη μου.

- Χαίρομαι που σε βλέπω! - Αλήθεια; Πώς κι έτσι;

Είμαι βέβαιος ότι έχεις εισιτήρια.

- Εγώ; - Μα είσαι μέλος της Ομοσπονδίας!

Δεν ήξερα ότι ξεκίνησε ήδη η πώληση εισιτηρίων,

αλλιώς θα είχα έρθει από χθες.

Τώρα είμαι στο τέρμα της ουράς και λογικά θα ξεπουληθούν πριν προφτάσω!

Ναι, μου φαίνεται πάρα πολύ πιθανό.

Γιατρέ μου, λυπήσου σε παρακαλώ το άμπαλο λιοντάρι!

Ναι, γιατί χωρίς μπάλα, είμαι απλά μια άκακη ψιψίνα.

- Τι θέλεις, τέλος πάντων; - Ένα εισιτήριο, μισό εισιτήριο!

Όρθιος, καθιστός, γονατιστός, στην οροφή, ακόμη και δίπλα σε γυναίκα!

Εντάξει τότε. Πάρε ένα εισιτήριο.

Γιατρέ μου! Χίλια ευχαριστώ, καλύτερα αυτό απ' όλα τα λεφτά του κόσμου!

Θα σε φιλούσα, αν μπορούσα κι αν ήθελες!

Όχι, ευχαριστώ! Μπορώ κι έτσι!

Τώρα μπορώ να το φωνάξω: Φεύγω για Πόρτο!

Ζουζού, σταμάτα αμέσως! Τα ρούχα ακόμα να σιδερωθούν!

Για όνομα του Θεού, μη με διακόπτεις!

Κοίτα, άμα δε σε κατεβάσω στη γη, θα ονειρεύεσαι όλη μέρα.

Είσαι τελείως σπαστική!

Κορίτσια, ο μπαμπάς έρχεται και τα πράγματά του δεν είναι έτοιμα ακόμα.

Άντε να δούμε πότε θα επιστρέψει!

Ο χρυσός μου! Είναι τόσο ενθου- σιασμένος για το ταξίδι στο Πόρτο!

- Μόνο αυτό σκέφτεται. - Αμάν πια με το ποδόσφαιρο!

- Ούτε που κοιμάται. - Κοίτα, μαμά.

Έχει πολλά χρόνια να φύγει ο μπαμπάς από τη Λισαβόνα, άσ' τον να πάει.

Δουλεύει σαν το σκυλί.

Και τώρα που το θυμήθηκα, πού στο καλό είναι η Ρόζα;

Πήγε για ψώνια εδώ και μια ώρα κι ακόμα να έρθει.

Πιθανώς να έχει κολλήσει σε κάποια ουρά.

Ποια ουρά;! Πίτσι-πίτσι με τον σοφέρ έχει, αυτό είναι.

Και λοιπόν; Έχει δικαίωμα στη ζωή.

Μάλιστα! Γι' αυτό έχει καβαλήσει το καλάμι!

Μπράνκα, πήγαινε να δεις αν την πετύχεις πουθενά.

Ευχαριστώ που μ' έφερες, Μιγκέλ.

Κοίτα να μπορέσεις να έρθεις, είναι πολύ ωραίο ταξίδι.

Το θέλω, αλλά μάλλον δε θα μ' αφήσουν, θα το δεις!

Δεν κάνει κακό να προσπαθήσεις, δεν έχουμε κάθε μέρα δικό μας αμάξι!

- Ρώτα τη δις Μπράνκα. - Εντάξει, θα την ρωτήσω.

Αλλά αν δε μ' αφήσουν, θα τους σπάσω όλα τα πιάτα!

Θα τα σπάσω, όλα!

Ηρέμησε! Πήγαινε να τους ψήσεις κι ενημέρωσέ με αργότερα, εντάξει;

Εντάξει. Πώς με καταφέρνεις και με παίζεις στο δαχτυλάκι σου!

- Τα λέμε μετά, Ροζίνια. - Αντίο, Μιγκελίνιο.

- Δις Ρόζα! Δις Ρόζα! - Τι τρέχει, κύριε Φιλιπίνιο;

- Είναι τα κορίτσια στο σπίτι; - Μάλιστα, κύριε.

- Καλησπέρα, δις Αρλέτ! - Καλησπέρα, δις Ρόζα!

- Καλησπέρα, κύριε Ζανουάριο. - Καλησπέρα δις Ρόζα, να βοηθήσω;

Η δις Ζουζού ρωτά αν μπορεί να έχει τα εμπριμέ δείγματα.

Φυσικά, δις Ρόζα! Αμέσως!

- Σας ευχαριστώ, κύριε Ζανουάριο! - Δεν κάνει τίποτα, δις Ρόζα.

- Καλησπέρα! - Καλησπέρα!

Εντάξει! Έγινε!

Σ' ευχαριστώ πολύ, δις Ρόζα! Σ' ευχαριστώ!

Παρακαλώ!

- Καλησπέρα, κυρία Ζοακίνα. - Καλησπέρα, δις Ρόζα.

Συγνώμη, μπορείτε να μου πείτε αν μένει εδώ ο καπετάνιος Σαλβαδόρ;

- Μάλιστα κύριε, ακριβώς εδώ. - Ευχαριστώ.

Περάστε παρακαλώ.

Με συγχωρείς.

- Καλησπέρα, δις Μπράνκα. - Τι ώρα είναι αυτή, Ρόζα;

Έμπλεξα σε ουρά, δεσποινίς!

Σε ουρά αυτοκινήτου ήσουν! Σε είδα!

Πάλι καλά που ήρθα με αυτοκίνητο, αλλιώς θα ήμουν ακόμα εκεί!

Να προσέχεις, κοπελιά! Πρόσεχε με ποιους συναναστρέφεσαι.

Τον Μιγκέλ εννοείται;

Μην ανησυχείτε δις Μπράνκα, θέλει να με παντρευτεί!

Θέλει μάλιστα να πάμε στα πατρικά του για τα λογοδοσίματα.

Και θα πάτε μαζί με το αυτοκίνητο για τα λογοδοσίματα;

- Τι τρέχει μεταξύ σας; - Τίποτα δεν τρέχει μεταξύ μας.

Πρέπει να πάρει το αυτοκίνητο και θα του κρατήσω παρέα.

Η μαμά σου σίγουρα δε θα συμφωνήσει σε τέτοια ανοησία!

- Μη το λέτε αυτό, δις Μπρανκίνια. - Μόλις το είπα!

Δις Μπρανκίνια...

Δις Μπρανκίνια!

Δε γίνεται να το πείτε στον πατέρα σας; Είναι μόνο για τρεις ημέρες!

Όχι, μη με υπολογίζεις! Να του το πεις εσύ!

Αυτός πρέπει να 'ναι. Αν έχεις το κουράγιο, να η ευκαιρία σου.

Φυσικά κι έχω το κουράγιο!

Φέρνω τα δείγματα.

- Είναι ο κος Αναστάσιο εδώ; - Όχι, δεν είναι!

Πέρασε Φιλιπίνιο, πέρασε. Μη στέκεσαι εκεί, θα πουντιάσεις.

Θα περάσω, αν και νομίζω ότι δεν είναι σωστό.

Και σωστά το νομίζεις! Ξέρεις ότι ο μπαμπάς δε θέλει ούτε να σε βλέπει.

Σκέφτηκα ότι ίσως σ' ενδιαφέρουν αυτά τα νέα δείγματα σχεδίων!

Δεν ενδιαφέρομαι για τα σχέδια, τα δείγματα ή για σένα! Το κατάλαβες;

- Εντάξει, εντάξει. - Ζουζού, μην είσαι χαζή!

Ο Φιλιπίνιο χαίρεται πάντα όταν σε βλέπει.

Το ξέρω, αλλά δε μπορώ να κάνω αλλιώς, δεν ενδιαφέρομαι...

για εμπορεύματα.

- Μην της δίνεις σημασία. - Δε θα τα παρατήσω!

Λέει όχι, αλλά ουσιαστικά σημαίνει ναι!

- Καλησπέρα, κυρία Ζοακίνα! - Καλησπέρα, κύριε Αναστάσιο!

- Πού πάτε έτσι βιαστικός; - Πάω στο Πόρτο!

# Πάω στο Πόρτο, πάω στο Πόρτο!

- Ο μπαμπάς! - Ο κος Αναστάσιο; Τι κάνουμε τώρα;

Γεια. Τι κάνεις εδώ;

- Εγώ; Γεια, πώς είστε; - Να μη σε νοιάζει πώς είμαι!

- Πώς είμαι; Φύγε από τη μέση! - Συγνώμη, δεν το κατάλαβα!

Δεν καταλαβαίνεις ότι δε μπορώ να σε βλέπω στα μάτια μου;

- Τι θέλεις; - Εγώ; Τίποτα!

Δηλαδή, ήθελα να μάθω αν θα πάτε στο Πόρτο τελικά.

- Και βέβαια θα πάω! - Για να δείτε τη μεγάλη νίκη!

- Τη νίκη μας. - Τη νίκη μας, καλά το είπες.

Δεν πρόκειται να πέσει το σκορ κάτω από 5-0!

Έξι! Θα τους μακελέψουμε.

Έτσι μπράβο!

Φιλιπίνιο, μπορώ ακόμη και...

Πέρασε φίλε μου, πέρασε.

Αν τα λιοντάρια κερδίσουν, Φιλιπίνιο...

Βάλε τα βιβλία εκεί, φίλε μου!

Αν τα λιοντάρια κερδίσουν... Κάθισε.

Αν κερδίσουν, θα τρελαθώ απ' τη χαρά μου...

και θα κάνω αυτό που συνήθως κάνω όταν δεν ξέρω τι να κάνω!

Φιλιπίνιο!

Τι μέρα θα είναι κι η αυριανή!

Καρλότα; Καρλότα!!

Στο λέω, θα είναι υπέροχη μέρα!

Τι έπαθες, καλέ μου; Τι έγινε;

- Τι κάνετε, κα Καρλότα; Καλά; - Χαίρετε, κύριε Φιλιπίνιο. Κάθισε.

- Θα πας στο Πόρτο, τελικά; - Άκου τι λέει! Γιατί να μην πάω;

Δε γίνεται τελικός των λιονταριών χωρίς εμένα να τους επευφημώ!

- Δε γίνεται να κερδίσουν χωρίς αυτόν! - Θα χάσουμε οκτώ-μηδέν αν δεν πάω!

Πόσο; Δύο! Δύο-μηδέν!

Όπως το λες είναι! Να πιούμε στην υγειά των λιονταριών.

Φέρε το λικεράκι και δυο ποτήρια.

- Όχι για μένα, έχω συκώτι. - Τόσο το καλύτερο, θα τα πιω εγώ.

Θα είναι δύο-μηδέν.

Έχεις δίκιο, Φιλιπίνιο!

- Έχεις εισιτήριο; - Βεβαίως!

- Εννοώ, έχω στείλει έναν να μου πάρει. - Άρα είναι σαν να το 'χεις!

Όχι, όχι ακόμα.

Ένας φίλος του φίλου της αδελφής μου,

του οποίου ο κουνιάδος ζει απέναντι από έναν διευθυντή της Σπόρτινγκ,

- είπε ότι θα το βρει σήμερα. - Κοίτα, εγώ το έχω καβατζώσει!

Και απόψε, έφυγα για Πόρτο!

Ο Σάντος θα έρθει όπου να 'ναι να φέρει το εισιτήριο του τρένου.

Με συγχωρείτε, κύριε Αναστάσιο.

- Τι θέλεις; - Ήθελα να σας ρωτήσω κάτι.

Δεν έχω χρόνο τώρα, φεύγω για Πόρτο!

Θα την πληρώσουν τα πιάτα!

- Τι είπε; - Δεν κατάλαβα.