Sword Art Online (ソードアート・オンライン)

‫ببخشید منتظرت گذاشتم، آسونا.

‫‫شینو- نون!

‫آسونا، حدود پنج کیلومتر از جنوب اینجا، ‫یه چیزی شبیه خرابه‌های متروک می‌بینی.

‫فکر کنم بتونیم اونجا بدون محاصره شدن به دشمن حمله کنیم.

‫خیل‌خب، شینون.

بازی واقعیت مجازی چندین نفرۀ آنلاین

‫جامعۀ آماری VRMMO آمریکا هرچقدرم که باشه،

‫شک دارم بتونن به همین زودیا بیشتر شن.

‫اگه بتونیم بازیکنایی که الآن دارنُ شکست بدیم، ‫دشمن فکر نکنم بتونه کاری کنه.

‫باشه، بسپرش به من.

خب راستی، کیریتو تو این دسته‌ـست؟

‫لازم نیست انقدر رسمی برخورد کنی.

‫کیریتو- کون این داخله.

عه؟

‫پس یه لحظه برم یه سلامی بکنم.

‫سـ- سلوس- ساما؟

‫سلام! از آشنایی‌ـتون خوشبختم.

‫شاید شبیه سلوس باشم، ولی در باطن نیستم.

‫اسم من شینون‌ـه.

‫آره، منم مثل آسونا، اهل دنیای واقعی‌ـم.

‫و دوست... کیریتو ام.

‫که اینطور.

‫همه‌ـشون دخترن!

‫تازه هنوز فقط ما نیستیم!

‫حتی اگه روحت عمیقاً صدمه دیده باشه،

‫خیلی از آدما هستن که روحتُ خیلی خوب بشناسن.

ببین، احساسش نمی‌کنی؟

‫اون «تو»ـی که تو باطن منی.

‫همونی که شوخ، بازیگوش، کله‌شق و ساده‌لوحه...

‫و همونی که از همه قوی‌تر و مهربون تره.

‫نگران نباش. کیریتو هیچی نشده خوب می‌شه.

اون موقع که واقعاً نیازش داریم، آره؟

‫خیل‌خب، من جلوتر از شما پرواز می‌کنم سمت خرابه‌ها ‫پستی و بلندی زمینُ نگاه بندازم.

شماهام مراقب کیریتو باشین، باشه؟

‫می- می‌گم، شینون، الان گفتی «پرواز کنم»؟

تو... می‌تونی پرواز کنی؟

‫آ- آره.

‫به نظر می‌رسه قدرت خاصیه که به اکانت «سلوس» داده شده.

‫چیزی راجع به محدودیت زمانی و اینا هم نشنیدم.

‫پس اونوقت ما کسایی نیستیم که باید نجات داده شن!

‫آلیس‌ـه. لطفاً برو دنبال آلیس- سان ‫که توسط امپراتور گروگان گرفته شده!

خرابه‌های دروازۀ شرقیِ قلمرو تاریکی

‫لن.

ماها سر چی می‌جنگیدیم؟

‫چرا همه‌ـتون باید برای اونا می‌مردین؟

‫آخ!

‫واسه همینه که از تجهیزات جدید بدم میاد!

‫نگاه نکن! منُ نگاه نکن!

‫ام، عصر بخیر.

یا بهتره بگم صبح بخیر؟

‫چرا فرار نمی‌کنی؟ چرا جیغ نمی‌زنی؟

تو یه آدمی، پس چرا؟

‫«چرا»؟

‫خب چون تو هم آدمی دیگه؟

‫آ- آدم؟ من؟ چه مسخره!

‫با دیدن نمی‌فهمی؟ من یه ارک‌ـم!

‫ارکی که شما «یوم»ها برچسب خوکی‌ روش می‌زنین!

ولی باز آدمی دیگه؟

‫آخه، من و تو اینجا وایستادیم داریم حرف می‌زنیم. ‫دیگه چی لازمه؟

دیگه؟

اون به کنار، ما الآن کجاییم؟

امم، اسمت چیه؟

‫مـ- من لیلپیلین‌ـم.

‫لیلپیلین؟ اسم قشنگیه. من لیفام.

‫سلام، از آشناییت خوشوقتم.

‫تو، یه شوالیۀ ارتش امپراتوری انسان‌هایی، نیستی؟

‫پس من تو رو به عنوان زندانیم می‌برم.

‫می‌برمت پیش امپراتور!

امپراتور که می‌گی، منظورت «وکتا»، خدای تاریکی‌ـه دیگه؟

‫آ- آره.

‫گرفتم.

‫خب پس منُ ببر پیشش.

این دختره کیه اصلاً؟

اگه بتونم حرف بزنم، آدمم؟

‫گوبلین‌ها، ارگ‌ها، و غول‌ها هم همه می‌تونن حرف بزنن،

‫ولی فقط چون شکلمون فرق داره، آدم‌ـا تحقیرمون می‌کنن.

‫با این حال، این دختر...

بیا

این چیه؟

‫تـ- تو دی آی الی!!

‫این بو... چه بویی!

‫چه رایحۀ زندگی خوش‌طعمی!

‫چه اسیر فوق‌العاده‌ای گرفتی!!

‫کارت خوب بود، خوک‌صفت.

‫به عنوان پاداش، یه چیز سرگرم کننده نشونت می‌دم!

چطوره؟ تا حالا بدن یه زنُ ندیده بودی، نه؟

‫شاید این منظره از سر یه خوک‌صفت زیادی باشه.

‫ولی از این‌جا جالب می‌شه.

‫فقط نگاه کن.

‫سیستم کال!

‫انتقال طول عمر انسان، به خود!

‫عالیه! عالیه!!

‫- چه غلیظ و خوش‌طعمه! ‫- دا- داری چی‌کار می‌کنی؟

‫اون دختر زندانی منه! دارم می‌برمش پیش امپراتور!

‫خفه‌شو، خوک‌صفت عوضی!

یادت رفته امپراتور به من فرماندهی کامل داده؟

‫تصمیم من تصمیم امپراتورـه.

‫فرمان من هم فرمان امپراتورـه.

‫باورم نمی‌شه!

‫داره هجوم میاره... دوباره داره سرازیر می‌شه!

‫برای منه! این همه‌ـش برای منه!

‫باید تحمل کنم.

‫نمی‌تونم بدون دونستن اوضاع کسی رو از این دنیا بکشم.

‫بس کن.

‫بس کن!

چی می‌گی؟ داری به من دستور می‌دی؟

مگه بهت نگفتم، خوک‌صفت؟

‫این زندانی دیگه مال منه!

‫هرچقدرم که ازش جون بکشم،

‫حتی اگه تمام جونشُ از بدنش همینجا بکشم، ‫به تو ربطی نداره، فهمیدی؟

‫ولی خب آره.

‫کسی که پیداش کرد تو بودی، ‫پس شاید یه امتیاز کوچیکی در کار باشه.

‫پس، همین الآن این‌جا لخت شو.

چی داری می‌گی؟

‫از وقتی تو رو توی اون زره و شنل مضحک دیدم، ‫همیشه خندم می‌گرفته.

‫یه خوک بی‌چیز که تقریبا شبیه آدمه.

‫اگه همین الان لخت شی، چهاردست و پا بیفتی ‫روی زمین و خرناس بکشی،

‫اونوقت شاید این دختره رو بهت پس دادم.

ولی باز آدمی دیگه؟

دیگه چی لازمه؟

‫نکن.

‫من... طوریم نیست، پس...

‫این‌کارُ نکن!

‫زودباش، چی شده خوک‌صفت؟ لخت شو دیگه!

یا نکنه با منظرۀ بدن لخت آدم تحریک شدی؟

‫من...

‫من...

‫من...

‫آدمم!

‫خوک کثیف!

‫چطور جرئت کردی رو من خراش بندازی!

‫سلاخیت می‌کنم، می‌ریزمت تو یونجه،

‫می‌دم گرازـا...

‫تا بخورنت!

یه آدم، یکی دیگه رو می‌بُره تا یه خوکُ نجات بده؟

‫نه.

شیطانُ ‫می‌بُرم تا یه آدمُ نجات بدم!

خرابه‌های جنوبی قلمرو تاریکی

‫کیریتو رو می‌سپرم به شما دیگه.

‫باشه! بسپرینش به ما، آسونا- ساما!

‫قول می‌دیم ازش محافظت کنیم!

‫حتی اگه جونمونُ از دست بدیم.

‫نگران نباش. نمی‌ذاریم دشمن برسه این‌جا، به هر قیمتی.

‫حمله کنید!

‫عین همیشه وقتی جنگی می‌شه رحم نمی‌کنه!

‫اون دختره رو چه جـوری بکشم!

برای چی بهش نمی‌رسم؟

حتی با اینکه بین راه 3 تا اژدها عوض کردم؟

این خدای تاریکی می‌تونه حیات یه اژدها رو تغییر بده؟

‫پس چاره‌ی دیگه‌ای ندارم...

‫منُ ببخش، اژدهای بی‌نام.

‫شمشیرِ زمان-بُرنده...

‫اوراگیری!

‫اوراگیری یعنی شمشیری که گذشته رو می‌بُره.

‫حتی یه امپراتور هم نمی‌تونه زمان رو به عقب برگردونه!

‫اگه شکست خوردم، به شمال برگردین و به دسته ملحق بشین.

‫امپراتور وکتا.

‫همه‌ی دنیوی‌ها مثل تو اهریمن نیستن...

‫با دیدن اون دختره آسونا این برام مشخص شد.

‫ولی تو اهالیِ سرزمین تاریکی رو ‫به میدان جنگ کشوندی!

‫و نه فقط ما، ‫بلکه ده‌ها هزار از اون‌ها رو به طرز بی‌رحمانه‌ای به کشتن دادی.

‫همین ثابت می‌کنه که انسانی مثل تو ‫از ریشه شرور و بدذات‌ـه.

‫بهاش رو باید بپردازی.

سنگینی تمام جان‌هایی که .در میدان نبرد از بین رفتن رو میفهمی

‫با این ضربه،

‫بهت می‌فهمونم!

چطوری جاخالی داد؟

‫گرفتمت!

‫شمشیر زمان-بُرنده... کاراگیری!

پس تو میتونی تجسمِ دیگران رو ببلعی؟

تجسم؟

که اینطور. ذهن و اراده؟

‫ذهن تو مثل یه شرابِ نابِ قدیمی‌ـه.

‫قوی و غلیظ و سنگین‌ـه... ‫همراه با ته‌مزه‌ای ماندگار.

‫به سلیقه‌ی من نمی‌خوره،

‫ولی شاید بهتر باشه قبل از غذای اصلی، ‫بشقابمُ تموم کنم.

‫حالا، بذار بیشتر بنوشم.

‫منُ دست ننداز!

‫بردم!

چه اتفاقی داره میفته؟

نه، اصلا از اول می‌خواستم چیکار کنم؟

الان من وسط نبرد حواسم پرت شد؟

عوضی، تو از شمشیرم تجسمِ من رو بیرون کشیدی؟

‫تا اینجای کار سرگرم کننده بوده، عالیجناب.

‫ولی اینکه نشه با شمشیر جنگید ‫نبرد رو سخت می‌کنه.

‫واقعاً که!

‫راستی، هنوز اینُ امتحان نکردم.

نکنه از فاصله دور هم...؟

فقط با اشاره کردن شمشیرش به من تونست افکار آگاهانه‌م رو متوقف کنه؟

چجوری باهاش مقابله کنم؟

‫قبلاً یه بار از کاراگیری استفاده کردم، ‫پس دیگه کار نمی‌‌کنه.

‫اون یکی مهارت مخفیم اوراگیریِ رهایی حافظه‌ست، ‫ولی از کجا معلوم که روش تاثیری داشته باشه؟

تا حالا درباره‌‌ی مرگ دلشوره داشتی؟

اینجا مکانی‌‌ـه که قراره توش بمیرم، اعلی‌‌حضرت؟

‫بچه‌ جون.

‫من هیچوقت نتونستم عشق پدرانه‌‌ای ‫که همیشه از درون می‌‌خواستی رو بهت بدم.

‫ناسلامتی حتی پدر و مادر خودم رو هم یادم نیست.

‫ولی یه چیزی رو می‌‌دونم.

‫یه پدر یا مادر تا سرحد مرگ از فرزندش محافظت می‌‌کنه.

‫البته که تو تا آخر عمرت این رو درک نخواهی‌‌ کرد...