30 for 30

Σεν Τζον'ς

Φαίνεται κάπως παράλογο τώρα.

Αλλά τότε, όταν έβαλε το πόδι του στον Ατλαντικό Ωκεανό,

κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν ο Τέρι Φοξ.

Σχεδόν ικέτευσε τη δημόσια τηλεόραση να φέρει συνεργείο γυρισμάτων στο σημείο.

Η CBC δεν ήθελε να στείλει δημοσιογράφους,

για να μην τους πληρώσει υπερωρίες για το Σάββατο.

Αλλά μετά από πολλή πίεση, έστειλαν έναν κάμεραμαν.

Τέρι, δε θα είσαι σε θέση να βγάζεις πολλά χιλιόμετρα τη μέρα.

Πόσο καιρό θα σου πάρει για να φτάσεις ως εκεί;

Πιθανόν Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη να είμαι εκεί, ελπίζω να κάνω 50-60 χλμ τη μέρα.

Πολλοί έτρεξαν ή έκαναν βάδην σε ολόκληρο τον Καναδά,

αλλά ο Φοξ ελπίζει να είναι ο πρώτος που θα το κάνει με τεχνητό πόδι.

Ο Φοξ έχει απόθεμα 8 ζευγάρια παπου- τσιών τρεξίματος και 3 επιπλέον πόδια,

καθώς και ανταλλακτικά σε ένα βανάκι.

Ένας φίλος από την πατρίδα του οδηγεί μαζί του σε όλη τη διαδρομή.

Δεν είχα κατάλαβα πόσο δύσκολο ήταν να τρέχει μαραθώνιο κάθε μέρα με ένα πόδι.

Νομίζω ότι είχα περισσότερες αμφιβολίες από τον Τέρι.

Ο Τέρι ήταν απλώς... Θα το κάνω.

Ο Τέρι τρέχει από ανατολική σε δυτική ακτή,

με την ελπίδα να συγκεντρώσει χρήματα για την Καναδική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα στα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Δεν ήταν νέο για κάποιον να τρέξει σε ολόκληρο τον Καναδά.

Ο Τέρι Φοξ είναι σύμβολο για όλους μας.

Αυτό που ήταν καινούργιο, ήταν ότι όλοι του δώσαμε σημασία.

Το θέμα ήταν όμως ότι έτρεχε κόντρα στον άνεμο.

Οι περισσότεροι δε θα το έκαναν αυτό.

Αν δεν το καταφέρω εγώ, κανείς δε θα τα καταφέρει.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Ανατολικός Καναδάς

Ανατολικός Καναδάς 1980

Μπράβο, Τέρι!

Θα κάνω μικρή ομιλίας εδώ πριν συνεχίσω, ελπίζω να με καταλαβαίνετε.

Όταν ήμουν 18, μου είπαν ότι έχω κακοήθη όγκο κι έπρεπε να ακρωτηριαστεί το πόδι.

Κι αποφάσισα μετά από 1 ½ χρόνο χημειο- θεραπείας ότι θα έτρεχα τον Καναδά...

και θα μάζευα όσα πιο πολλά μπορούσα για την Καναδική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Ήμουν νέα δημοσιογράφος στην Τορόντο Σταρ.

Και ο συντάκτης μου ήρθε και μου είπε: Ένας νεαρός τρέχει όλο τον Καναδά.

Λέσλι Σράιβενερ Τορόντο Σταρ

Θέλω να μάθεις αν όντως το κάνει.

Μου αρέσει να κάνω 20 χλμ και μετά να κάνω διάλειμμα,

μετά να κάνω άλλα 16 και να κάνω διάλειμμα.

Ήταν τόσο κούκλος!

-Μέχρι τότε είμαι... -Δυνατός!

Ήταν όμορφος.

Και μετά ξεκινήσαμε να μιλάμε στο τηλέφωνο.

Ίσως μία φορά τη βδομάδα, δύο φορές τη βδομάδα.

26 Απριλίου, 542 χλμ.

Σήμερα σηκωθήκαμε στις 4:00 π.μ.

Όπως πάντα, ήταν δύσκολα.

Οδηγήσαμε τα 56 χλμ πίσω στο σημείο εκκίνησης και ξεκίνησα πάλι.

Αργότερα, το σύστημα βαλβίδων στο πόδι μου καταστράφηκε εντελώς.

Μου προξένησε πληγές, οπότε έπρεπε να φορέσω το εφεδρικό πόδι.

Δεν είχαμε ιδέα ότι ήταν ακόμα χειμώνας στη Νιούφαντλαντ εκείνη την εποχή.

Ζούσαμε πολύ καιρό μέσα στο βαν.

Την πρώτη μέρα, το καλοριφέρ δε δούλευε. Ψοφήσαμε στο κρύο.

Νταγκ Όουαρντ Φίλος του Τέρι

Αυτές οι πρώτες εβδομάδες ήταν πολύ, πολύ σκληρές.

Ήταν πολύ μοναχικά. Είχε χιονοθύελλα και φυσούσε λυσσαλέα.

Ήταν δύο νεαρά παιδιά σε ένα βρώμικο βανάκι!

Δεν είμαι σίγουρη αν είχαν καταλάβει με τι είχαν μπλέξει!

Δέκα Χρόνια Νωρίτερα.

Δέκα Χρόνια Νωρίτερα. Δυτικός Καναδάς.

Συναντηθήκαμε πρώτη φορά όταν ήμασταν 11 ετών.

Αλλά δεν γνωριστήκαμε ουσιαστικά.

Ύστερα, το καλοκαίρι μεταξύ δευτέρας και τρίτης γυμνασίου,

ο Τέρι με πήρε και είπε: Θες να προπονηθούμε στο μπάσκετ;

Σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα να παίξω μαζί του.

Πρέπει να ήταν ο χειρότερος παίκτης της ηλικίας μας σε όλο τον Καναδά.

Αλλά δεν του το είπα, απλά είπα: Έχω δουλειά.

Ο Τέρι ήταν ο πιο κοντός, ήταν ο πιο αργός.

Μπομπ ΜακΓκίλ Προπονητής Μπάσκετ του Τέρι

Ήταν από τα πιο αδύναμα παιδιά της τάξης.

Όταν καθόταν στο θρανίο του, τα πόδια του δεν έφταναν καν το έδαφος.

Και το επόμενο βράδυ, με πήρε ξανά.

Και φυσικά σκέφτηκα: Είναι αρκετά αποφασισμένος, εντάξει.

Θα πάμε να προπονηθούμε μαζί.

Και έτσι προπονηθήκαμε όλο το καλοκαίρι, ο Τέρι με έπαιρνε,

έτρεχε όλη την πόλη για να έρθει σπίτι μου.

Αυτό το παιδί δεν τα παρατούσε ποτέ.

Ήταν ο πρώτος που ερχόταν για προπόνηση και ο τελευταίος που έφευγε.

Στη μέση της πρώτης λυκείου, τελικά μπήκε σε κάποιο παιχνίδι.

Και μέχρι την 3η λυκείου,

ήταν ο αρχηγός της ομάδας, ο καλύτερος παίκτης στο λύκειο.

Τέρι, κοιτάς να μαζέψεις εισφορές για την Καναδική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Πώς τα πας;

Εξαρτάται από ποια πόλη είμαι.

Βρέθηκα στο Πορτ Ο' Μπασκ, συγκέντρωσα 10.000 δολάρια.

Και η πόλη έχει πληθυσμό μόνο 8.000 ή 10.000 άτομα.

Αλλά σε μια άλλη πόλη με λίγο πληθυσμό,

ξέρετε, δεν κάναμε τίποτα, επειδή...

τα ΜΜΕ και η Αντικαρκινική Εταιρεία δεν το είχαν στήσει ή προετοιμάσει.

Ήμασταν τυχεροί αν πιάναμε τα 5 ή 10 δολάρια τις ημέρες που προχωρούσαμε,

κυρίως επειδή κανείς δεν ήξερε τι κάναμε.

Ξεκίνησε το τρέξιμο, αλλά διαφημιστική εκστρατεία δεν υπήρχε.

Εννοώ, ήμουν δήμαρχος μιας μικρής πόλης στο Νιου Μπράνσγουικ,

που ήταν μέρος της διαδρομής που ακολούθησε ο Τέρι Φοξ.

Ο κόσμο έβλεπε αυτόν το νεαρό,

κοκαλιάρικο παιδί να τρέχει με ένα πόδι και αναρωτιούνταν: Γιατί το έκανε;

Παραδόξως, μπήκε στην ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου Σάιμον Φρέιζερ.

Πηγαίναμε μαζί στο Πανεπιστήμιο.

Και διαμαρτυρόταν για πόνο στο γόνατό του.

Σκέφτηκε ότι ίσως είναι ο χόνδρος ή κάτι τέτοιο.

Όμως, όντας ο Τέρι, δεν ήθελε να πει στον προπονητή ή πουθενά αλλού.

Ένα πρωί ξύπνησα κι ο πόνος ήταν τόσο δυνατός που έμεινα ακίνητος.

Το πόδι μου ήταν πρησμένο, δε γινόταν να σηκωθώ καν από το κρεβάτι.

Εκείνη τη μέρα, πήγα στο νοσοκομείο Ρόγιαλ Κολούμπιαν στο Βανκούβερ.

Και την επόμενη μέρα έμαθα ότι είχα κακοήθη όγκο, που ήταν καρκίνος.

Ξέρετε, όταν σου λένε ότι θα σου κόψουν το πόδι μήπως και σου σώσουν τη ζωή,

είναι μεγάλο σοκ για κάποιον που είναι νέος και αθλητικός.

Ένιωθα αρκετά ωραία το πρωί και τα πρώτα 3 χλμ βγήκαν αρκετά καλά.

Τότε ξαφνικά, τα είδα όλα.

Ζαλιζόμουν και ήμουν αλλού.

Τέλος; Όλα τελείωσαν;

Θα τους απογοητεύσω όλους;

Πολύ λίγοι το ήξεραν τότε, αλλά είχε βλάβη στην καρδιά από τη χημειοθεραπεία.

Και βίωσε αυτό το φτερούγισμα που τον τρομοκράτησε.

Είπα στον εαυτό μου ότι είναι πολύ αργά για να τα παρατήσω.

Θα συνεχίσω ό,τι κι αν συμβεί.

Αν πεθάνω, θα πεθάνω χαρούμενος, γιατί κάνω αυτό που θέλω να κάνω.

Είχε σχεδόν εκπαιδεύσει το μυαλό του να το κάνει αυτόματα,

ακόμα κι όταν το σώμα δε μπορούσε να το κάνει.

Πέντε το πρωί, βγαίνει από το βανάκι, τρέχει, 20 χιλιόμετρα.

Πρωινό, όποιες ομιλίες είχε να κάνει, υπνάκος, τρέξιμο 14 χιλιόμετρα.

Είναι πιθανώς ο πιο αποφασισμένος αθλητής που έχω δει ποτέ.

Αλλά δεν ήξερα τι του είχε κάνει ο καρκίνος.

Πόσο τα καρκινοπαθή παιδιά που πέθαιναν στο νοσοκομείο επηρέασαν τον Τέρι.

Είχε καρκίνο και...

Γιατί να πεθάνω; Είμαι πολύ νέος να πεθάνω!

Τέρι Κούπλαντ Συγγραφέας Βιβλίου "Τέρι"

Εννοώ, είχε να περάσει πολλά, όπως να νιώσει κανονικά ανθρώπινα αισθήματα!

Ίσως και να μην επιβίωνε, πόσο μάλλον να χάσει το πόδι του.

Μπέτι Φοξ Μητέρα του Τέρι

Και ήδη έλεγε, το παλεύω.

Ο Τέρι κοίταξε στο δωμάτιο και είδε πως δεν τα βγάζαμε πέρα με τα γεγονότα...

και συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να είναι ο δυνατός για όλη την οικογένειά του.

2005 Ντάρελ Φοξ Αδερφός του Τέρι

Οπότε, ήταν ο Τέρι σε ηλικία 18 ετών που μας έκανε...

να νιώθουμε καλύτερα για αυτό που είχε μόλις του είχε συμβεί.

Και όταν πήγα να τον δω, το μόνο που έλεγε ήταν:

Προπονητή, δεν είχα καταλάβει ότι ο καρκίνος πλήττει τους νέους.

Υπάρχει εδώ κάθε λογής νέος που μπορείς να φανταστείς και απλά τα παρατάνε.

Δεν το παλεύουν!

Υπάρχουν άνθρωποι σε κρεβάτι αυτή τη στιγμή που ίσως δεν τα καταφέρουν,

παιδιά της ηλικίας μου και μικρότερα.

Παιδιά που ήταν υγιή όταν ξεκίνησα τη δική μου θεραπεία,

τα οποία όμως πέθαναν πριν την τελειώσω.

Απλά δε γίνεται να το αφήσεις κάτι τέτοιο και να το ξεχάσεις.

Εγώ δε μπορούσα τουλάχιστον.

Λίγες μέρες μετά τον ακρωτηριασμό, ήταν: Εντάξει.

Έχω ένα πόδι, τι μπορώ να κάνω με ένα πόδι;

Άρχισε να σκέφτεται, ξέρετε: Αν σηκωθώ και κάνω κάτι,

θα δώσω ελπίδα σε όλους αυτούς!

Ο προπονητής του Τέρι έφερε άρθρο από περιοδικό για έναν ονόματι Ντικ Τράουμ,

ο οποίος είχε τρέξει τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης με ένα πόδι.

Και τότε, είπα μέσα μου: Αν μπορεί να το κάνει αυτός, θα το κάνω κι εγώ.

Και μου καρφώθηκε η ιδέα, ήθελα να τρέξω κατά μήκος του Καναδά.

Μόλις άρχισα να φτιάχνω το πόδι του, γίναμε φίλοι.

Και μετά μιλήσαμε για την προσπάθειά του.

Μπεν Σπάιτσερ Προσθετιστής

Και του λέω: Δεν είναι εφικτό!

Θα σου ταρακουνάει το στομάχι και το σώμα, κάθε φορά που θα πέφτεις στο πόδι.

Ποτέ μα ποτέ δεν ήθελα κάποιος να τρέξει μαραθώνιο. Όχι.

Είπε την πρώτη φορά που το φόρεσε,

ήταν σαν να στεκόταν στον αέρα.

Είπε: Λοιπόν κόουτς, θα με βοηθήσεις;

Επειδή θέλω να δω αν μπορώ να τρέξω με τούτο εδώ.

Συναντηθήκαμε στο στίβο.

Οπότε είπα: Ξεκίνα να κινείσαι, να δούμε τι θα συμβεί.

Και έπεσε κάτω. Και σηκώθηκε.

Και ξανάπεσε και σηκώθηκε.

Όταν είχε φτάσει στα 100 μέτρα, η τομή του είχε ματώσει.

Και... μια κυρία που παρακολουθούσε τους γιους της να παίζουν ποδόσφαιρο,

ήρθε ουρλιάζοντας... ουρλιάζοντας από απέναντι.

Και έδειξε τον Τέρι και είπε: Πάρε αυτό το φρικιό από 'δώ πέρα!

Έτσι άρχισε τις προπονήσεις τα βράδια.

Όταν ο Τέρι μου είπε ότι θα έτρεχε τον Καναδά με ένα πόδι,

είπα: Κοίτα Τέρι, μάλλον θα χρειαστείς δυο χρόνια προπονήσεων.

Πρέπει να ξεκινήσεις από τα 400 μέτρα, για να φτάσεις το μαραθώνιο ανά μέρα.

Δεν ήξερα ακόμα πόσο ηλίθιο ήταν να σκέφτομαι κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή.

Ήμασταν δύο αφελή 20χρονα παιδιά.

Έτσι πήγαμε στον αγώνα στο Πρινς Τζορτζ.

Και σχεδίαζε να τρέξει απόσταση 6 χιλιομέτρων.

Και του είπαμε: Τέρι, το κάνεις αυτό κάθε μέρα, γιατί δεν τρέχεις τα 27 χλμ;

Χρειάστηκε περίπου τρεις ώρες.

Ο πρώτος νικητής έπρεπε να βγάλει λόγο στην απονομή.

Ο ΤΕΡΙ ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΠΡΙΝΣ ΤΖΟΡΤΖ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1979

Και το πρώτο που μας είπε ο νικητής όταν μαζευτήκαμε εκείνο το βράδυ,

ήταν το πόσο τον ενέπνευσε που είδε τον Τέρι Φοξ να τρέχει εκείνη τη μέρα.

Κι είπε ότι αυτή η εικόνα θα του δίνει κίνητρο για όλη του τη ζωή.

Και όταν γυρνούσαμε πίσω, είπε ότι δε χρειάζονταν δύο χρόνια προπόνησης.

Την επόμενη άνοιξη, θα το κάνουμε.

Αυτά τα αγόρια είχαν μια ιστορία μαζί.

Όταν ήρθε η ώρα να τρέξει, το φυσικό ήταν να ζητήσει τον Νταγκ.

Ο Νταγκ ήταν λογικός και ήρεμος, ευγενικός.

Αν η Μπέτι κι εγώ συμμετείχαμε σ' όλο αυτό, δε θα το έκανε.

Κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να του αλλάξουμε γνώμη.

Ρόλι Φοξ Πατέρας του Τέρι

Τι σ' έπιασε να κάνεις κάτι τέτοιο;

Είσαι ακρωτηριασμένος!