Prvních 200 řádků.
Ni neniam ĉesas serĉi kaj tamen, ĉe l' fino de ĉia nia serĉado,
ni ree staras ĉe l' komenco kaj la unuan fojan komprenos ĝin.
Post la ludo estas antaŭ la ludo.
Mi tiom volus esti …
La homo …
verŝajne la plej mistera specio de nia planedo.
Mistero plena de nesolvitaj demandoj …
Kiuj ni estas? De kie ni venas? Kien ni iras?
De kie ni scias, kion ni kredas scii?
Kial ni kredas ion entute?
Multegaj demandoj kiuj serĉas respondon.
Respondon, kiu denove kaŭzos novan demandon.
Kaj la sekva respondo denove la sekvan demandon kaj tiel plu kaj tiel plu …
Sed ĉu ne estas esence ĉiam la sama demando …
kaj ĉiam la sama respondo?
Pilko estas ronda, ludo daŭras 90 minutojn. Tiom jam klaras.
Ĉio alia estas teorio.
Kaj ek!
LOLA KURAS
Manni?!
Lola?
Kio estas? Kie vi estas?
Kie mi estas? Kie vi estis, damne?
Vi jam estis for. Mi venis malfrue.
Kial vi malfruis ĝuste hodiaŭ? Ĉiam vi precizas. Ĉiam!
Oni ŝtelis la mopedon. - Kio? - Jes, mi … Egalas!
Tio tute ne egalas!
Kio okazis?
Manni, mi ne kulpas.
Mi nur aĉetis cigaredojn.
Estis ulo. Li estis tiel rapida.
Li estis for, antaŭ ol mi estis ekstere.
Kvankam mi eĉ uzis taksion.
Tiu stultulo veturis al Orienta Berlino, tie ankaŭ ekzistas Grunewald-strato.
Kaj mi vidis tion tro malfrue.
Mi tute ne pensis pri tio. Mi … estis ankoraŭ konfuzita pro nia mopedo.
Egalas. - Kiam mi finfine alvenis, vi estis for.
Egalas … Ĉiuokaze ĉio tro malfrue … Ĉio fuŝita.
Sed kial?
Helpu min, Lola. Mi ne scias, kion mi plu faru.
Vi ne estis tie kaj mi fuŝiŝ.
Trankviliĝu. Kio okazis?
Nur diru al mi, kio okazis, ĉu?
Li detruos, li mortigos min.
Manni, ĉesu, mi ektimas! Kio okazis?
Ĉu ili kaptis vin? - Ho, ne. Bedaŭrinde …
Ni veturis tien kun la aŭtoj kaj tuj la uloj alvenis.
Ili pagis kaj bone.
Ĉe la landlimo ili tute ne kontrolis.
Kaj Lollo demetis min tie ekstere.
Mi estis ĉe tia stranga "Ciklopo", kaj li ankaŭ tuj finiĝis.
Ĉio akuratis! Nur ne vi!
Vi ne estis tie.
Kaj poste?
Tie estis nenio, neniu telefonbudo, nenio! Mi eĉ ne povis voki taksion.
Poste mi iris al la metroo. Kaj en la metroo …
Tie estis vagulo. Kaj li faliĝis.
Kaj subite estis kontrolistoj.
Mi eliris kiel ĉiam, malnova reflekso.
La sako!
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
La sako.
Mi estas tiel feka komencanto, tiel fekaĉe stulta …
Lola, kial vi ne venis?
La tuta feko ne okazintus.
Vi ja venadas ĉiam! Ĉiam!
Ĉu vi ne petis telefoni al la sekva stacio?
Jes, certe. Sed tiu feka sako jam delonge estis for.
Mi certas, ke tiu vagulo ĝin havas.
Tiu plastsakulo jam sidas en aviadilo
al Florido aŭ Havajo aŭ Kanado aŭ Honkongo aŭ Bermudoj.
Aŭ ien.
Kaj Ronnie? - Li mortigos min, Lola.
Vi devas diri al li. - Forgesu.
Sed kial? - Ĉar li kredos nenion, neniam.
Mi nur unufoje retenis cigaredojn.
Li tuj rimarkis. Li kredadas al neniu.
La afero kun la Mercedesoj, tio estis kvazaŭ testo.
Fidotesto. Ĉu vi komprenas?
Fek.
Kiom estis … en la sako?
Cent mil.
Kio?
Cent mil. Mi ja diras, fidotesto.
Granda feko!
Nun eĉ vi ne scias plu.
Iam ajn ankaŭ vi ne scias solvon.
Ne nur, kiam vi mortas. Tio okazas pli frue.
Vi ĉiam diras: "Amo povas ĉion."
Sed ne dum 20 minutoj havigi cent mil markojn.
20 minutoj?
Jes, Ronnie diris, je la 12a ĉe la akvoturo. Ĉi tie malantaŭ la angulo.
Fuĝu, Manni. - Ne, forgesu.
Kial? - Ronnie kaptas ĉiun, eĉ vin.
Mi venos kun vi.
Post 20 minutoj alvenos Ronnie kaj mi finiĝos sur la rubejo.
Manni, ĉesu!
Nun ankaŭ vi scias plu. Cent mil ankaŭ vi ne havigos.
Li mortigos min, Lola.
Miaj fekaj cindreroj fluos sur la Ŝprejo al la Norda Maro.
Tiam via feka Manni estos estinta kaj vi povos fari nenion.
ĈESU!
Aŭskultu min. Atendu tie. Mi alvenos, mi helpos vin.
Vi restu tie. Mi estos tie post 20 minutoj. Ĉu vi komprenis?
Ĉu vi volas garantidoni viajn fekajn juvelojn? - Kie vi estas?
En iu telefonbudo … en la urbocentro. Ĉe la spiralo.
Restu tie. Mi elpensos ion. Mi ĵuras!
Post 20 minutoj, ĉu?
Ha, mi iros al la vendejo kaj prenos la cent mil.
Stultaĵo, ĉesu! - Ronnie diras, ili faradas ducent mil tage.
Nun estas tagmezo, do la duono devas esti tie.
Vi frenezas, restu en la damna budo! Kaj mi alvenos.
Mi faros rabon, jes.
Ĉu vi deliras? Vi faras nenion! Kaj mi alvenos.
Kaj tiam? - Tiam mi helpos vin, mi elpensos ion!
Lola, post 20 minutoj mi mortos aŭ mi eniros la vendejon kaj prenos la monon.
Ne, atendu! - Kial?
Ĉar mi volas. Mi helpos vin, mi havigos la monon.
Je la 12a mi eniros. Mi ne atendos pli longe.
Bone.
Kiu?
Kiu?
Kiu?
Kiu?
Kiu?
Kiu?
Kiu?
Rien ne va plus.
Paĉjo.
Paĉjo!
Lola, ĉu vi iras aĉetumi? Mi bezonas ŝampuon.
Certe! Mi sciis, ke vi havas sagitarian ascendenton.
Jes! Kial mi pensas pri tio? Mi ne scias.
Nu, ankaŭ vi havas edzinon.
Malfermu la okulojn!
Ĉiesulino!
Kaj poste…
Nokte plej malbonas.
Tiam mi vekiĝas kaj ne povas dormi.
Kaj mi timas.
Timas pro la malhelo, mi!
Mi neniam timis pro la malhelo. Mi neniam timadis entute.
Sed tiam mi pensas pri ni.
Kaj mi pensas, ke tio ĉiam daŭros kiel nun.
Kaj vi ne kuraĝos.
Tiam mi demandas ali mi, kion mi fakte faras ĉi tie?
Kiel longe tio daŭru? Tiu kaŝado, tiu malbenita mensogado.
Ĉu mi maljuniĝu kaj havu sendormajn noktojn? Pro viro, kiu ne volas fari decidon?
Ho, ĉu vi bezonas biciklon?
50 markoj, estas kiel nova.
Ne!
Mi ne kulpas, ke estas tiom multe.
500? Kion mi faru per 500 markoj?
Dankon.
Via karto.
Mi devas eki. Mejer tuj alvenos.
Ĉu ni ne povos vidi nin poste?
Ĉu vi amas min? - Kio?
Ĉu vi amas min?
Kial vi demandas tion nun?
Ĉu vi amas min?
Jes, damne.
Do decidu.
Sed ne nun.
Iam vi devas.
Sed kial nun, ĉi tie, tuj?
Ĉar mi gravedas.
Holla, holla. Lola, Lola. La doma princino. Kia malofta feliĉo.
Kial tiel rapide?
Bonvolu … ĉu mi rajtas?
Al paĉjo la fraŭlino, certe!
Tak, Tak … Tak, Tak.
Pardonu.
Diru: ĉu vi volas infanon kun mi?
Jes.
Lola?
Pacĵo!
Via filino?
Mi estas Jutta Hansen. De la estraro.
Ĉu mi rajtas mallonge ĝeni? Vere urĝas. Pardonu.
Ne gravas. Mi ĉiukaze volis mallonge…
Kion vi faras ĉi tie?
Kion vi faras ĉi tie?
Nenion.
Atentu.
Se mi dirus al vi, ke mi bezonas vian helpon …
kiel neniam en mia vivo …
kaj ke nur vi povas helpi min nun: Ĉu vi helpos min tiam?
Vi aspektas terure. - Ĉu vi helpos min?
Kio okazis?
Mi ne povas tiel rapide klarigi. Do, ĉu vi helpos min?
Kio, damne?
No comments yet. Be the first to leave one.