Psych 3: This Is Gus

"กรมตำรวจแซนตาบาร์บารา"

ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น

อย่างที่เห็นนะคะ เรื่องทั้งหมด ได้เกิดขึ้นข้างหลังเราตรงนี้

จนถึงตอนนี้ ฆาตกรยังสามารถ หลบเลี่ยงการระบุตัวตนไปได้

- ขอโทษนะ - แม้ว่าจะทิ้ง...

ขอทางหน่อย ขอบคุณครับ ขอทางหน่อยครับ

นี่มันเกินไปแล้ว ลูกความผมไม่มีอะไรจะพูด

ช่วยหลีกทางด้วยครับ เราต้องพาเขาไปดำเนินคดี

เดี๋ยวก่อน คุณจับผิดคนแล้ว

- ผู้กำกับ - ใช่แล้ว ผมกลับมาแล้ว

ดื่มด่ำกับภาพนี้ซะ

หมอนี่เป็นใคร

เขาเป็นผู้กำกับการตำรวจ

ตอนนี้คุณควรบำบัดอยู่ไม่ใช่เหรอ

ตราบใดที่ผมมีวิทยุตำรวจ

ก็คิดซะว่าผมทำหลายอย่างควบกัน และพร้อมปฏิบัติหน้าที่เถอะ

ได้ครับ จากนี้ไปจะคิดแบบนั้น

ฟังให้ดีนะ เพราะเรื่องนี้จะหักมุมหน่อย

- ผู้ต้องสงสัยของคุณมีขนหน้าอก - ขนหน้าอกเหรอ

ถึงเทียบกับผมแล้วจะเหมือนเด็กน้อย ก็เถอะ แต่ฆาตกรแว็กซ์ขน

งั้นเหรอ แต่เราเจอลายยางที่ตรงกันนะ

ลายยางใช่ แต่รอยสึกผิด

แต่เขามีรอยสักที่คอแบบเดียวกับ ภาพจากกล้องวงจรปิดตู้เอทีเอ็ม

อยู่คนละฝั่งของกระดูกสันหลัง

ผู้กำกับ ด้วยความเคารพนะครับ แต่ถ้างั้นนี่ก็เป็นการใส่ร้ายป้ายสี

ระดับมหากาพย์เลยนะ

เพราะงั้นคุณถึงต้องจับทนายเขาไง

- อะไรนะ - ทนายของเขาใส่ความเขาเอง

- ได้ยังไง - ง่ายมาก

แค่เอาเอมปานาดา มาห่อด้วยเบอร์ริโตก็จบ

ว่าไงนะ

"กัส เงียบซะ"

ฉันรู้ว่ามันไม่มีในเมนู แต่เอมปานาดา-ริโต

ไม่ใช่อะไรที่ขอไม่ได้ขนาดนั้น

เพราะเคยมีร้านที่ทำให้ฉันกินมาก่อน

ไม่ เป็นฉันจะไม่ทำ ชอว์น

แป้งตอร์ติญามันรองรับไส้

กับน้ำหนักของแป้งพายไม่ได้

ฉันจะไม่เดินไปที่เคาน์เตอร์ เหมือนพวกมือสมัครเล่นแน่ ๆ

โดยเฉพาะเมื่อฉันเหลืออีกแค่ แต้มเดียวก็จะได้ของฟรี

กัส อย่างี่เง่าให้เสียเรื่องจะได้ไหม

ฉันพยายามวิเคราะห์ คดีของแลสซิเตอร์อยู่นะ

- อมลมปากแกไว้ซะ - แกสิอม

- อมเลย - เขาบอกให้ฉันเหรอ

- แกสิอม - แกสิอม

- อมเข้าไปให้ลึกเลย - อมเข้าไปให้ลึก ๆ

ฉันว่าเขาบอกให้ ฉันอมเข้าไปลึก ๆ นะ

- กล้าดียังไง - เดี๋ยวนะ

เจ้านี่มันเปิดอยู่ตอนฉันกดปุ่ม

- หรือตอนที่ปล่อยปุ่มนะ - ฉิบหายแล้ว

แล้วตอร์ติญานี่มาอยู่ในคดีนี้ได้ยังไง

แลส ได้ยินไหม

"เช็ก หนึ่ง สอง"

- ที่มันอยู่ในคดีก็เพราะ... - "ความคล้ายคลึง..."

- จากความดีงามของ... - ได้ยินไหม

เอมปานาดา

เป็นคำที่พูดแล้วสนุกดีนะ เอมปานาดา

เขาด้นสดว่ะ กัส

งานอาจเข้าได้ และมันเป็นเพราะแกคนเดียว

- เห็นท่าไม่ดีแล้ว - เอมปานาดา

- เอมเอ๊มปานาดา - ไม่ดีแล้ว

ถ้าแกจะช่วยคุมความหิวของตัวเอง สักห้านาที

แค่ห้านาที เราคงได้สั่งอาหาร ในแบบสุภาพชนเขาทำกัน

- ฉันรอมานานแล้วนะ ชอว์น - เราจะได้จัดการเรื่องนี้ก่อน

- แล้วทุกอย่างก็จะเรียบร้อย - ฉันรอมาเป็นชาติเศษ

- ฉันรอมาเป็นชาติเศษ - ช่างหัวมันแล้ว

- คุณรู้ว่าคุณทำอะไรลงไป - อะไร

จับเขาเลย แมคแน็บ

- ข้อหาอะไร - จับเขา พาเขาออกไป

จับไอ้งามไส้

- เหมือนไรหมานี่ออกไปซะ - โอเค เขาจบเรื่องแล้ว

เขากำลังเดินหนีออกมา เขาคงทำสำเร็จไปแล้ว

นายไม่ได้ช่วยสักนิด

- ไปอึซะ ชอว์น - แกสิอึ ไอ้ตัวกินอึ

- แกสิอึ ไอ้ตัวกินอึงั้นเหรอ - แกสิอึ ไอ้ตัวกินอึ

- ไปอึซะ - ไอ้ตัวกินอึ

- ไปอึซะ ไปอึซะ ไปอึซะ - ไอ้ตัวกินอึ กินอึซะ

- ไปกินอึ ไปกินอึ - ว้ายกินอึ ๆ

- ว้ายกินอึ ๆ - ไปกินอึซะ ไปกินอึ

"พังพอนฆ่างู"

"พังพอนฆ่างู"

"พังพอนฆ่างู"

"พังพอนฆ่า"

แน่นอน ผมอยากได้ข้าวกับถั่ว

- เพิ่มกัวคาโมเล - เพิ่มกัวคาโมเลด้วยนะ

- ฉันไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน - ไม่เอาน่า แลส

ทำอย่างกับเราตั้งใจ ให้เป็นอย่างนี้งั้นแหละ

ฟังนะ เราทำให้พวกเขามีเวลา มากพอที่จะคิดทบทวนเรื่องการจับกุม

แถมนายยังตัดภาพลักษณ์ร้าย ๆ ออกได้ด้วย

ดูผ้าประดับกระเป๋าเสื้อสูทนั่นสิ

มันยื่นออกมาเหมือนหัวเต่าฮิปสเตอร์

ดังนั้นมากลับบ้านกันเถอะ ดีไหม

กัสกับฉันยังมีอะไร ให้ต้องจัดการอีกเยอะ

เจ้านี่มันขับได้จากทั้งสองฝั่ง จริง ๆ เหรอ

ล้อเล่นหรือเปล่า นี่เจ้าดูอัลเบอร์รีนะ

แปลว่ามันควบสองในทุก ๆ อย่าง

พวงมาลัยสองอัน เบรกสองชุด

ที่เขี่ยบุหรี่เจ็ดอัน ที่วางแก้วศูนย์อัน และหัวเทียนที่ใช้งานได้หนึ่งอัน

มันใช้งานได้ดีมาก ถ้าเรารู้สึกอยากส่งจดหมาย

หรือขับไปรับอาหารแบบถอยหลัง

จะว่าอะไรไหมถ้าฉันขอนั่งที่คนขับ

ไม่ต้องมาทำสายตาปลื้มปริ่ม

เปล่า ๆ แกสิที่ต้องปลื้ม

ฉันแค่มองเฉย ๆ เหมือนครูมิยากิ

ในตอนจบของคาราเต้คิดภาคแรก

แต่แหงล่ะ ถ้าแกเกิดซึ้งขึ้นมาจริง ๆ

เราจับมือกันก็ได้นะ

ให้ใส่รองเท้า ที่สภาพเหมือนถุงมือยังดีซะกว่า

ก็ได้

ให้ตายสิ คิดถึงอะไรแบบนี้จัง

ฟังนะ แลสซี่ แกขับรถพากัสกับฉัน ไปไหนมาไหนได้ทุกเมื่อเลยนะ

- ใช่ไหม กัส - ชอว์น อย่าขัดจังหวะผู้ชาย

ตอนเขาเลือกห่วงรัดผ้าเช็ดปากสิ

ช่วงนี้เขาหมกมุ่น กับการวางแผนงานแต่งนิดหน่อย

ใช่ ฉันไม่สนหรอก

นายสองคนจะจัดการ เรื่องพรุ่งนี้ยังไง

- พรุ่งนี้เหรอ - แน่นอนว่า

จะมีการสรุปคดีของเรา

ฉันจำเป็นต้องรู้ว่า จะสรุปคดีอีท่าไหนยังไง

- ไม่ - ทำไมกัสถึงพูดว่า "ไม่" ล่ะ

- บอกเขาสิ ชอว์น - บอกอะไร ชอว์น

เอาล่ะ แลสซี่ ฉันรู้ว่านี่เป็นคดีใหญ่ สำหรับกรมตำรวจแซนตาบาร์บารา

และสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ดูเหมือนวันเก่า ๆ ที่เราเคยมีกัน

แต่ความจริงก็คือเรามาที่นี่บ่อย ๆ

และช่วยแกไขคดี จากพุ่มไม้ข้างทางไม่ได้

แต่ข่าวดีคือแกไม่จำเป็น ต้องมีเราแล้ว

ก็ดูแกสิ ดูเคราแกสิ

แกพร้อมจะโบยบิน

ไปสู่อนาคตเหมือนนกอินทรีหรือฉลาม

สัญชาตญาณฉันบอกว่า มันเป็นตะกั่วดีบุก

แต่นิกเกิลขัดเงานี้ น้ำหนักกำลังดีเลย

ไม่ แกต้องทำ

แลสซี่ ฉันต้องเตือนแกไหม ว่าเราอยู่ห่างไปตั้งห้าชั่วโมง

- พวกมันตามทึ้งงานฉัน - อะไรนะ

- จะมาวนเวียนเหมือนหมาป่า - ใครวนเวียน

บัซ บัซ แม็กแน็บน่ะเหรอ

หมอนั่นก็มีเขี้ยวเล็ก ๆ จริง ๆ แต่ฟังนะ แกไม่ต้องการเราหรอก

แกคือแลสซิเตอร์เชียวนะ

ไงคะ พ่อ ไง ชอว์น ไง คุณหัววิเศษ

- สวัสดี - พ่อคะ หนูมีข่าวร้าย

- อะไรเหรอ ลูกรัก - พ่อต้องทำการบ้านเลขให้หนู

พอดีหนูรู้สึกขี้เกียจ แล้วแม่ก็บอกว่ามันยากเกินไป

แม่ของลูกกำลังทำสิ่งที่ฉลาด ลิลลี่ ซึ่งมันเรียกว่าการโกหก

อีกอย่าง พ่อมีเดตกับวิทยุตำรวจ

ถ้าพรุ่งนี้ไม่มา เราขาดกัน

พ่อ เรายังคุยกันไม่จบนะ

- แกต้องการอะไร - พ่อ ไม่ได้เจอกันหลายสัปดาห์นะ

คิดซะว่ามาถามสารทุกข์สุกดิบก็ได้

- ขอเข้าไปได้ไหม - พ่อยุ่งอยู่ ชอว์น

- ต้องการอะไร พูดมาเลย - โอเค ก็ได้

ผมอยากให้พ่อไปซ่อนตัวในพุ่มไม้ แล้วช่วยแลสซี่ไขคดีหน่อย

ฉันแก่เกินจะเล่นเป็นซีราโน่แล้ว ชอว์น

ฉันบอกแล้วว่า ไม่ควรเข้าไปยุ่งแต่แรก

เขายังไม่พร้อม

จริงเหรอ เพราะเขาพยายามขับรถ ชนกระรอกระหว่างทางกลับบ้าน

อาการเขาแย่ลงเรื่อย ๆ

อาการเขาไม่ดีขึ้นมาหลายเดือนแล้ว

หมอบอกว่าอาจเป็นแค่ระยะหนึ่ง

หรือมันอาจเป็นอาการถาวรก็ได้

และเขาก็กลัวว่า จะไม่ได้เป็นตำรวจอีก

แกก็รู้ว่าเขานิยามตัวเองแบบนั้น

แต่พวกแกดันมาที่นี่ เพื่อให้ความหวังเขา ซึ่งมันก็ดี

แต่...

แกให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ กับเขาไม่ได้

เข้าใจไหม

ไม่เลย ผมไม่รู้เลย

เอาล่ะ ฟังนะ ฉันจะโทรหาเขา

ฉันจะเล่ารายละเอียดคดีให้เขาฟัง

แต่ช่วยได้แค่นั้นนะ

มีอะไรอีกไหม

มีครับ อันที่จริงแล้ว

ผมเองก็กำลังประสบภาวะวิกฤต ของตัวเองนิดหน่อย

- ขอให้โชคดีก็แล้วกัน - อ้าวเฮ้ย

อะไรกัน

ผมแวะมาคุยกับพ่อ

ผมมาขอความช่วยเหลือ

พ่อมีชีวิตอยู่ก็เพื่อสิ่งนี้นี่นา

ข้างหลังนั่นมีผู้หญิงใช่ไหม กลิ่นอย่างกับไม้เลย

ข้างหลังนั่นมีรูปผู้หญิงไม้แกะสลัก...

- ใช่ไหม - เดี๋ยว ชอว์น ไม่ว่าต้องการอะไร

แกก็พูดตรงนี้ให้จบ

เกี่ยวกับกัส

มันรู้สึกเหมือนเราค่อย ๆ ห่างกัน ยังไงไม่รู้

ช่วงนี้ผมส่งข้อความหาเขา เขาก็แค่ตอบด้วยอีโมจิ

หรือย้ำข้อความของผม

มันแบบว่า "ฉันรู้น่า ก็ฉันส่งมัน"

มิตรภาพของผู้ชายทุกคนล้วนตายไป เพราะการเป็นพ่อ ชอว์น

พ่อพยายามเตรียมแกให้พร้อม รับเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยแกยังหนุ่มแล้ว

ผมจำไม่ได้แฮะ

นั่นเป็นเพราะแกเลือกจำ แต่ความทรงจำบางอย่าง

ก็แหงสิ ไม่งั้นจะมีความทรงจำ ไปทำไม

ถ้าเลือกไม่ได้ว่าจะจำอะไร

- ที่นี่อเมริกานะ - เอาล่ะ ฟังนะ

เรื่องของเรื่องคือ เขากำลังโตขึ้นอีกขั้น

และบทต่อไปในชีวิตกัส จะไม่เหมือนอะไร

ที่เขาเคยประสบมาก่อน เตรียมตัวให้ดีไม่เสียหลาย

และพ่อคิดว่าเขาจะต้องชอบ ทุกช่วงเวลาที่ตื่นอยู่แน่ ๆ

เหรอ รู้อะไรไหม

ผมก็โตขึ้นเหมือนกัน งั้นทำไมเราไม่ โตไปพร้อม ๆ กันเหมือนวงเอ็นซิงก์

ตอนพวกเขาเปิดแผงขายฮอตด็อกล่ะ