Les Miserables

Το Magico.one σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ

Όλον αυτόν τον καιρό υπάρχει στο κόσμο που αποκαλούμε πολιτισμένο,

ένα σύστημα όπου άντρες και γυναίκες,

παρότι πλήρωσαν την ποινή στο νόμο και είναι καθαροί από τα κρίματά τους,

τους στοιχειώνουν και καταδιώκουν όπου κι αν πάνε.

Αυτή η ιστορία δε θα ειπωθεί επί ματαίω.

Βίκτορ Ουγκό.

Δικαστήριο, Φαβερόλ Γαλλίας, 1800

Δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδικαστικές αποφάσεις;

Όχι, κύριε.

Γιάννη Αγιάννη, εφόσον είσαι σ' αυτό το δικαστήριο,

είσαι ένοχος μέχρι να αποδείξεις το αντίθετο.

Απέτυχες να το κάνεις αυτό...

και δεν υπάρχει κάτι άλλο από μένα να γίνει,

παρά να σου αποδώσω τη σύμφωνα με το νόμο ποινή.

Δεν... δεν...

Δεν ήθελα να κλέψω, κύριε.

Τι... τι έπρεπε να κάνω;

Να... να η αδερφή μου και η οικογένειά της.

Και μόνο εγώ τους στηρίζω.

Δεν... δεν υπήρχε δουλειά.

Ούτε ψωμί, ούτε φαγητό.

Εγώ... μπορώ να ψοφοπεινάσω, αλλά...

Αλλά δε γίνεται ν' αφήσω τα μωρά να ψοφοπεινούν.

Δε... δε γίνεται ν' ακούτε μωρό να κλαί- ει για φαγητό και να μην κάνετε τίποτα.

Δε μας ενδιαφέρουν αυτά.

Ο νόμος είναι σαφής.

Η ποινή είναι...

10 χρόνια σε γαλέρα.

Δέκα χρόνια;

Δέκα χρόνια;

Μα δε μπορείτε. Δε μπορείτε να με στείλετε σε γαλέρα.

Δεν ξέρετε τι σημαίνει να πεινάς!

Δεν ξέρετε τι σημαίνει να μη δουλεύεις!

Προσπάθησα και προσπάθησα!

Περπάτησα 20 μίλια τη μέρα για να βρω δουλειά!

Καμιά δουλειά! Κανένα ψωμί!

Δεν ήθελα να κλέψω.

Απλά πεινούσαμε, σας λέω! Πεινούσαμε!

- Πεινούσαμε! Δε μπορείτε να με διώξετε! - Όχι! Γιάννη!

- Δε θα με πάρετε μακριά της! - Γιάννη!

Δε γίνεται να με πάρετε μακριά της!

Δε μπορείτε!

Επόμενη υπόθεση. Πάρτε τα αποδεικτικά στοιχεία!

Αποδεικτικό Στοιχείο Α Υπόθεση Γιάννη Αγιάννη

Κοίτα να πας καλά. Επόμενος!

Αιμίλιος Ιαβέρης.

Αιμίλιος Ιαβέρης, τέσσερα χρόνια στο νομό Λαντρεσί.

Φάκελος, καλός.

Στις εξετάσεις όχι λαμπρά, αλλά δείχνει επιεική ικανότητα.

Αίτηση προαγωγής απορρίφθηκε λόγω...

Ιαβέρη, έχει εναποτεθεί στη δική μου κρίση.

Οι προϊστάμενες αρχές φαίνεται να έχουν αμφιβολίες για σένα.

Ξέρεις τι λέει εδώ.

Είχες πατέρα που πέθανε ως φυλακισμένος στις γαλέρες.

Λοιπόν;

Είναι αληθή τα αναφερθέντα.

Η μητέρα μου ήταν αλήτισσα, ο πατέρας μου πέθανε στις γαλέρες.

Εγώ ο ίδιος γεννήθηκα στη φυλακή.

Λοιπόν;

Ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι δε θα παραμείνω σ' αυτήν την τάξη.

Ορκίστηκα να ξεφύγω κι όντως ξέφυγα.

Είπα μέσα μου ότι υπάρχουν μόνο δύο κοινωνικές τάξεις,

αυτή που της επιτίθενται κι αυτή που την φρουρούν.

Ο κανονιστικός κώδικας είναι η βίβλος μου.

Κοιτάξτε, αν μου το πάρετε αυτό...

τι θα μου έχει απομείνει;

Σας ικετεύω να πιστέψετε κύριε, ότι ποτέ δε θ' αποτύχω στο καθήκον μου.

Είναι όλη μου η ζωή. Αν ποτέ αποτύχω, θα με διαλύσει κύριε.

Διορισμός εγκρίνεται. Επόμενος.

2906.

Στηρίξου πάνω μου.

Κρατήσου!

Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια! Βοήθεια!

Βάστα επάνω εδώ.

Εκεί πέρα.

Τον έπιασα.

Εντάξει.

Να βγάλουμε το κολάρο του κύριε, ο λαιμός του χτύπησε.

Συγνώμη. Κανονισμοί. Μόνο ο γιατρός μπορεί να δώσει τη διαταγή.

- Μα ο γιατρός είναι στην ξηρά, κύριε. - Πολύ κρίμα, θα περιμένει.

Όσο ηγούμαι εδώ, οι κανονισμοί, καλοί, κακοί ή αδιάφοροι,

θα εκτελούνται κατά γράμμα!

Πάρτε τον, δώστε του όποια βοήθεια μπορείτε, μα το κολάρο δε θα βγει.

2910!

2911!

2912!

- Το φαγητό μου! - Άργησες πολύ.

Βρε...

Πού είναι το ψωμί μου;

Βρε παλιό...

Ελάτε! Ελάτε!

Αλυσοδέστε τον εδώ!

Για σταθείτε λίγο!

Κι ελπίζουμε ότι η τιμωρία που έχετε υποστεί,

να σας έδωσε χρόνο ν' αναλογιστείτε τους κακούς σκοπούς που επιδιώξατε.

Τώρα που είστε ελεύθεροι και πάλι και θα ξαναμπείτε στην κοινωνία,

κοιτάξτε να είστε ειλικρινείς, νηφάλιοι, θεοσεβούμενοι.

Προσευχηθείτε για καθοδήγηση, με πίστη στην αιώνια καλοσύνη και το έλεός Του.

Ειρήνη υμίν, τέκνα μου.

Γιάννης Αγιάννης.

Θα αναφερθείς στο Πονταργιέ. Ξέρεις τους κανονισμούς.

Αναφέρεσαι στην αστυνομία 2 φορές τη βδομάδα το 1ο έτος,

1 φορά το μήνα το δεύτερο, μία φορά κάθε 3 μήνες το τρίτο...

και μετά, την πρώτη κάθε έτους για τα επόμενα 10 χρόνια.

Η παράλειψη εμφάνισης είναι παράβαση του νόμου και σημαίνει άμεση σύλληψη.

Δώστε του το διαβατήριο και τα χρήματά του. Επόμενος.

Το διαβατήριό μου είναι κίτρινο!

Επειδή επιχείρησες να δραπετεύσεις πριν 3 χρόνια.

Δώστε του τα χρήματα που του οφείλονται. Επόμενος.

Γιάννης Αγιάννης, 109 φράγκα.

Όχι. Πρέπει να είναι 171.

109.

Λέτε να καθόμουν να δούλευα για μένα;

Δέκα χρόνια δουλειάς, 3.652 ημέρες, 171 φράγκα.

Ξέχασες τις περικοπές για τις Κυριακές και τις αργίες.

- Μα, αυτά... - Θα τα πάρεις ή θα τ' αφήσεις;

- Δημιουργείς ήδη προβλήματα; - Όχι...

Ηρέμησε τέκνο μου, ηρέμησε.

Είναι ψέμα! Ούτε δωμάτιο, ούτε φαγητό! Υπάρχει μπόλικο φαγητό.

- Τα λεφτά μου δεν είναι καλά; - Δεν είναι αυτό.

- Τότε τι; - Δε θέλουμε τύπους σαν εσένα εδώ.

Είμαι ελεύθερος. Δε σου χρωστάω τίποτα. Δε χρωστάω σε κανέναν.

- Γιατί να μην υπάρχει χώρος για μένα; - Υπάρχει, έξω.

Φύγε από 'δώ, άσε με ήσυχο! Άσε με ήσυχο!

Έτσι σε παράτησαν; Ποιος είσαι;

Θες να μάθεις ποιος είμαι;

Είμαι κατάδικος. Ναι!

Εξέτισα την ποινή μου.

Τώρα η τιμωρία μου αρχίζει, απ' ότι φαίνεται.

Κοίτα, στη φυλακή μου έδωσαν ξύλινο κρεβάτι.

Τώρα έχω πέτρινο.

Αυτά γίνονται όταν σ' αφήσουν ελεύθερο!

Εντάξει, γιατί δε φωνάζεις την αστυνομία;

Παράδωσέ με να τελειώνουμε.

- Προσπάθησες να βρεις καταφύγιο; - Καταφύγιο;

Έχω χτυπήσει κάθε πόρτα.

- Έχεις χτυπήσει κάθε πόρτα; - Ναι.

Χτύπησες κι αυτήν;

- Όχι. - Χτύπα εκεί.

Αν με ρωτάτε,

να κλείσουμε, να μανταλώσουμε και να κλειδαμπαρώσουμε τις πόρτες.

Ο αδερφός μου δε θα έβαζε ποτέ μάνταλο σε καμιά πόρτα.

Μα μόνο για μερικές νύχτες! Ένας πρώην κατάδικος, λένε.

Δολοφόνος με φρικτή μαύρη γενειάδα και ξεραμένες πληγές στα χέρια του.

Μα μπορεί να μας σκοτώσει στα κρεβάτια μας!

Δε θα έδειχνε σεβασμό ούτε για το σπίτι του επισκόπου.

Αφήστε με να φέρω κλειδαρά, σας παρακαλώ!

Μα η πόρτα ανοίγει με σύρτη απέξω.

Και ξέρετε τι φοβερή συνήθεια έχει ο επίσκοπος...

να λέει: "Περάστε" σε οποιονδήποτε, ακόμα και τα μεσάνυχτα.

Περάστε.

Καλησπέρα.

Μου είπαν να έρθω εδώ.

Είστε πανδοχείο;

Έχω λεφτά, τις οικονομίες μου, 109 φράγκα.

Θα έπρεπε να ήταν 171, αλλά με έκλεψαν.

Μπορώ να μείνω για τη νύχτα;

Μα φυσικά!

Είσαι κουρασμένος! Πεινάς.

Βολέψου.

- Δε θα καθίσεις; - Όχι, περίμενε.

Πρέπει να στο πω.

Είμαι κατάδικος.

Το διαβατήριό μου είναι κίτρινο.

Διατάχθηκα να πάω 200 μίλια και ν' ανα- φερθώ στην αστυνομία του Πονταργιέ.

Έχω περπατήσει... περίπου εκατό μίλια σε τρεις ημέρες.

Με πέταξαν έξω από κάθε ταβέρνα, από κάθε πανδοχείο.

Κανείς δε με δέχεται, κανείς!

Μα μπορώ να πληρώσω για φαγητό, για ένα κρεβάτι στο στάβλο σου.

Όχι, όχι και στον στάβλο!

Είσαι καλοδεχούμενος. Το δείπνο λογικά έχει ετοιμαστεί.

Θα σου ετοιμάσουν και κρεβάτι.

Θες να έρθεις στη φωτιά;

Ακούμπησε τα πράγματα σου κάτω.

Δε θα με διώξεις;

Είσαι καλός άνθρωπος.

Λοιπόν, πώς σε λένε; Δεν είσαι πανδοχέας.

Όχι, δεν είμαι πανδοχέας. Είμαι ιερέας.

Ιερέας;

Μάλιστα!

Τι χαζός που ήμουν!

Και δε θες να πληρώσω;

Όχι, αγαπητέ μου κύριε, φυσικά και όχι.

Με αποκάλεσες κύριο!

Κανείς ποτέ δε με αποκάλεσε έτσι.

Θες να μάθεις τ' όνομά μου;

- Με λένε... - Δε χρειάζεται να μου πεις.

- Το ξέρω. - Το ξέρεις;

Για μένα, έναν ιερέα, είσαι αδερφός.

Καταλαβαίνεις; Αδερφός.

Έλα να φας.

Το τραπέζι είναι άδειο.

Μου φαίνεται σαν να λείπει κάτι.

Όταν έχουμε επισκέπτες, χρησιμοποιούμε τ' ασημένια πιάτα.

Εδώ είναι το δωμάτιό σου, είναι ό,τι καλύτερο έχουμε, ελπίζω να βολευτείς.

Αν κρυώσεις, πάρε αυτό το δέρμα.

Θα σε κρατήσει ζεστό.

Με φοβάται!