Rosie

کاری از علی خزایی

‫ کاهش شدید خانه‌های اجاره‌ای و افزایش اجاره‌بها

‫ بدین معناست که خانواده‌های کم‌درآمد متعددی

‫ دیگر قادر به اجاره‌ی خانه از اشخاص حقیقی نیستند

‫ طبق گزارشات یک موسسه کمک به افراد بی‌سرپناه

‫ ایرلند هم اکنون بیشترین نرخ افزایش خانواده‌های بی‌سرپناه را ‫ در تمام قاره اروپا دارد

‫ تامین محل اقامت صدها خانواده

‫ به خود آنها واگذار شده است

‫ بسیاری در تلاش برای یافتن هتلی برای اقامت هستند

‫ از موسسات خیریه هم‌اکنون درخواست...

‫سلام، من دنبال یه اتاق میگردم

‫برای خونواده

‫نه، فقط برای یه هفته

‫سلام یه اتاق میخام

‫واسه چن شب

‫اتاق خونوادگی

‫کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین" رو دارم

‫شما تو لیست هتل‌ها بودین

‫یه اتاق واسه چن شب میخاستم

‫ما شیش نفریم

‫شماره‌تونو از توی لیستی که بهم دادن برداشتم

‫باشه ممنون بهرحال

‫سلام، دنبال یه اتاق واسه چن شب بودم

‫اتاق خونوادگی

‫بله درسته ‫کارت اعتباری شورای شهر

‫حتی یه شب هم راه نداره؟

‫گفتم ساکت

‫سلام، یه اتاق برای یه هفته میخاستم

‫ببخشید؟

‫اتاق خونوادگی

‫ببخشید؟

‫نه، شورای شهر "دوبلین"

‫کارت اعتباری مخصوص شورا

‫شما تو لیست هتل‌ها بودین

‫- اون گفت "منم" ‫- نه، گفت "ساکت"

‫گفتم ساکت

‫دنبال یه جای موقتی هستم

‫- پس یه اتاق واسه... ‫- اون گفت ساکت!

‫ببخشید؟

‫باشه

‫بازم ممنون

‫مامان؟

‫میگم ساکت

‫سلام یه اتاق واسه چند شب میخاستم

‫شماره‌تون رو از لیستی که بهم دادن برداشتم

‫باشه ممنون

‫پتیاره

‫این حرفو نشنیده بگیرین

‫گرچه پتیاره هم بود

‫از کپی، کپی گرفتن ‫بزور معلومه چی نوشته، نگا کن

‫- میتونی برام بخونیش؟ ‫- دارم درسامو میخونم

‫فقط چارتا شماره‌س «کیلی»

‫نگفتم که ترک تحصیل کنی، یالا

‫یه هتل پیدا کنیم میرم دنبال یه جای جدید میگردم

‫- یه خونه‌ای، جایی - مامان، مامانی ‫- چیه عزیزم؟

‫من نبودم

‫- تا بعد ‫- فعلا

‫- «جان پاول» ‫- بله؟

‫فردا شب باید تا دیروقت وایسی، حله؟

‫- باشه ‫- مشکلی نیست دیگه؟ فقط 2، 3 ساعت میشه

‫- یه مراسم بزرگ داریم باید آماده شیم ‫- موردی نداره، فعلا

‫منم، کجایی؟

‫بیرون خونه «مگان» ‫آره هنوز تو ماشینیم

‫- به باباتون سلام کنین ‫- سلام بابایی

‫حالا یه دیقه آروم باشین تا باهاش حرف بزنم، خب؟

‫آروم و ساکت بشینین

‫نه، نشد

‫فعلا هیچ‌جا، ‫به همشون زنگ زدم

‫کل روزو از صبح دارم زنگ میزنم جان پاول

یه دیقه زنگ میزنم موارد اضطراری

‫ای خدا، ساعت چهار و نیم شده

‫نه، اون آشنات از شورا دیگه زنگ نزد

‫هیچکس زنگ نزد

‫چی؟

‫همینجاییم گفتم، ‫لباسارو ریختم تو ماشین لباسشویی مگان

‫واسه همین باید وایسم تا کارش تموم شه ‫گرچه جایی هم نداریم بریم فعلا

‫خب چی میگی...

‫همونجایین تا منم بیام پیش‌تون؟

‫یه خونه خوب گیرمون میاد، نگران نباش

‫یه جایی گیرمون میاد

‫میبینمت

‫دوست دارم

‫خب

‫نیام اون پشتا!

‫اوضاعت چطوره عزیزم؟

‫- ردیفم ‫- خوبه

‫- من بچه بودم که مدرسه رو ول کردم ‫- منو حامله بودی

‫تو رو حامله بودم

‫قبلا از مدرسه خوشم میومد، اما...چی بگم

‫- مگانه، بی شوخی قلبم ترکید مگان ‫- شرمنده

‫- مرسی عزیزم، یه دونه باشی ‫- کاری نکردم

‫یه لطفی میکنی در صندوقو باز کنی؟

‫ممنون

‫- یه سر نمیاین تو؟ ‫- نه ممنون مگان

‫ما خودمون پنج نفریم، منتظر جان پاول ـیم

‫الانا دیگه میخایم بریم، دیگه دفعه آخر بود ‫خدا خیرت بده

‫حتما بهتون سخت میگذره

‫جاهایی که بهمون میدن، کلی از مدرسه بچه‌ها دوره

‫یکیشون حتی تو "دوبلین" نبود ‫تو "میت" بود، حومه شهر

‫- اوضاع دیوونه کننده‌س ‫- بایدم باشه

‫- مامان ‫- ای خدا، صبر کن

‫- اون تو هم اوضاع دیوونه کنندس ‫- برو

‫- مامان ‫- اومدم

‫خب، وقتی «نیجی» میگه که خفه شین، ‫باید خفه شین، خب؟

‫- نیجی تو ماشین موند؟ ‫- نیجی بیچاره

‫نیجی روبراهه، نمیخاد نگرانش باشین ‫اون یکی عزیزم، فهمیدیش؟

‫02

‫05758

‫- چطوری نیجی؟ ‫- خفه شین

‫سلام، یه اتاق میخاستم ‫شماره‌تون رو از یه لیست برداشتم

‫برای سه شب که عالی میشه

‫بله درسته ‫شورای شهر "دوبلین"

‫باشه ممنون

‫نیجی!

‫خفه خون بگیرین

‫بله پشت خطم

‫جدا؟

‫خیلیم خوب

‫یه شب؟

‫خب

‫کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین"، درسته

‫عالیه ‫باید زنگ بزنم ببینم موافق هستن یا نه، ایرادی که نداره؟

‫اتاق رو برامون نگه میدارین؟

‫عالیه

‫بله...«رُزی»

‫بله

‫«دیویس»

‫رزی دیویس

‫چی شد؟

‫باشه، کجا؟

‫اونجا دیگه کجاست؟

‫کجا؟ ‫پس باید پیاده شم

‫باشه، پیداتون میکنم

‫گفتی اسمش چی بود؟ ‫"اسکای وی"

‫چن شب؟

‫فقط یه شب؟

‫بازم؟

‫عه، خدا

‫خیله‌خب، الان میام پیش‌تون

‫من بیرونم، اتاقمون شماره چنده؟

‫خب، یه دیقه دیگه اونجام

‫دختر خوبم

‫خوبین؟

‫- «الفی» کو؟ ‫- گذاشتم بره بیرون بازی کنه

‫- داشت از کوره در میرفت ‫- الان کجاست؟

‫- مگه اونجا نیست؟ ‫- سلام بابا

‫بهش گفتم که تو راهرو بمونه

‫- فک نکنم تو راهرو باشه ‫- پس میرم دنبالش، حتما رفته جاهای دیگه

‫تصادف

‫اونم تصادف میکنه

‫الفی؟

‫- بچه کیه؟ ‫- بچه منه، مگه نه عزیزم؟

‫- آره ‫- میشه از راهرو ببریش بیرون؟

‫مارو به دردسر ننداز

‫مشکلت چیه؟ ‫فقط داره بازی میکنه

‫مردم صداشون درمیاد، همیشه همین بوده ‫بخاطر سر و صدا

‫- بچه خودمم که نیست ‫- خدا

‫مثلا هتله‌ها، ‫اگه شلوغ کنیم میندازنمون بیرون

‫- منم جایی ندارم برم ‫- باشه

‫ماشیناتو جمع کن الفی

‫ای خدا، زود باش الفی

‫- چیزی از تو ماشین نمیخاین؟ ‫- نه فک نکنم

‫چیزی نمیخایم، ‫فقط غذا میخایم، دارم میمیرم از گشنگی

‫- اینجا که نمیتونیم آشپزی کنیم، نه؟ ‫- گیر میدن

‫-الفی بس کن ‫- باشه پس

‫- پول داری؟ ‫- آره فک کنم

‫فعلا کافیه ‫صبحانه داریم بخوریم؟

‫غلات صبحانه به اندازه فردا داریم ‫شیر و آبمیوه بگیر

‫عه یادم نبود ‫واسه ناهار فردا چی؟

‫- نون و اینا ‫- باشه، الان برمیگردم

‫- الفی هم با خودت ببر ‫- بدون اون زودتر برمیگردم

‫بر منکرش لعنت

‫- انقد نپر عزیزم ‫- نمی‌پرم

‫- حالا ردیف پایین دندونات - شستم‌ ـشون ‫- نه نشستی

‫- برگرد تو تخت خواب ‫- خوابم نمیاد - البته که میاد

‫عشقمی

‫اتاق بوی بد میده مامان

‫بوی غذاس، خودش میره

‫«پیچی»

‫- پیچی چی؟ کجاست؟ ‫- پیچی تو ماشینه، میخامش

‫- آخ خدا ‫- من میارمش

‫بیا اینجا ببینم

‫باید قیافه‌شونو میدیدی ‫به من و پیچی زل زده بودن

‫چه باحال

‫پیچی بیچاره، همش میخاد قسر در بره

‫کسی هم جلوشو نمیگیره ‫اصن چی هست اون؟

‫- یه خرگوشه - واقعا؟ ‫- تابلوئه - جدا؟

‫آره جان پاول، اون یه خرگوش فسقلیه

‫تا جایی که من میدونم مایه دردسره

‫پیچی بیچاره رو ول کن

‫این بوی غذا، خفه‌مون کرد

‫گشنم شد باز، خوابم نمیبره

‫پنجره که بسته‌س

‫- میترسن نکنه از پنجره بپریم ‫- حق هم دارن

‫یادته قبلنا میگفتیم تو هتل بودن خیلی خوبه؟

‫خب الان به آرزومون رسیدیم

‫بگیر بخواب

‫چطور میتونم بخوابم وقتی تو پیشمی؟

‫چه دلنشین

‫ای خدا، الفی ‫چرا وقتی داشتم جمع‌شون میکردم بهم نگفتی؟