King of Jazz

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΤΖΑΖ

# Η μουσική έχει γοητεία,

# είναι απ' όλα το πιο φοβερό,

# η μουσική έχει γοητεία,

# ακόμα κι αν είναι Τζαζ ή αριστοκρατικό.

# Μια συμφωνία σπουδαία,

# από Σούμπερτ ή Μπραμ,

# μια μπάντα ωραία,

# όπου οι νέοι παλαμάκια χτυπάν.

# Σ' ελάσσων κλειδί μια μελωδία,

# δάκρυα μπορεί να φέρει,

# Μα το ρεφρέν, τι λατρεία,

# σε μοναχική καρδιά βρίσκει ταίρι.

# Η γλυκιά αρμονία όταν έχεις κάποιον αγκαλιά,

# μωρό μου θα ξέρει πότε η μουσική παίρνει φωτιά.

Τι κάνετε, κυρίες και κύριοι;

Επιτρέψτε μου να σας συστηθώ. Είμαι ο Τσαρλς Έργουιν.

Κι αυτό το βιβλίο είναι το λεύκωμα του Πολ Γουάιτμαν.

Οι σελίδες του είναι γεμάτες με μελωδίες και ανέκδοτα,

τα οποία θα σας ξαναζωντανέψουμε με τη μαγεία της κάμερας.

Εδώ είναι ο ίδιος ο Πολ.

Και παρεμπιπτόντως, ίσως ενδιαφέρεστε να μάθετε πώς στέφθηκε βασιλιάς της Τζαζ.

Κάποτε ο Πολ, κουρασμένος από τη ζωή στη μεγάλη πόλη, είχε μια φοβερή ιδέα:

Είπε να πάει για σαφάρι.

Το είπε και το έκανε αμέσως.

Προσαρμόζοντας τη δράση στην κάμερα,

τον βρίσκουμε βδομάδες μετά στην πιο βαθιά Αφρική.

# Ο Κύριός μου έδωσε τον Δανιήλ, ο Κύριός μου έδωσε τον Δανιήλ,

# ο Κύριός μου έδωσε τον Δανιήλ, γιατί δεν έδωσε εμένα;

Μαμά!

Έτσι ο Πολ Γουάιτμαν στέφθηκε ο βασιλιάς της Τζαζ.

Ορίστε που έρχεται ο Πολ αυτοπροσώπως.

- Γεια σου, Τσάρλι. - Γεια σου, Πολ.

Πού είναι η μπάντα; Στέκεσαι μπροστά τους;

- Η μπάντα; - Ναι.

Τους έχω ακριβώς εδώ.

Τι, 40 αγόρια σ' αυτή τη μικρή τσάντα;

Μέσα στην τσάντα.

Είμαι πολύ περήφανος για τ' αγόρια.

Μερικοί είναι στη μπάντα πάρα πολλά χρόνια.

- Μάικ, πόσο καιρό είσαι στη μπάντα; - Έντεκα χρόνια, κύριε Γουάιτμαν.

- Γκόλντι, πόσο καιρό είσαι στη μπάντα; - Έξι χρόνια, μπαμπά.

- Έξι χρόνια, μπαμπά; - Μπαμπά.

Είναι στην μπάντα τόσο καιρό που άρχισε να μοιάζει με μένα.

Ωστόσο, όπως είπα και πριν, είμαι πολύ περήφανος για τ' αγόρια συνολικά...

και θα 'θελα να τους γνωρίσετε ξεχωριστά.

Τώρα που γνωρίσατε τ' αγόρια, θέλω να γνωρίσετε και τα κορίτσια μας.

Αποκαλούμε το επόμενό μας σκετς το Νυφικό Βέλο.

Αφηγείται την ιστορία ενός κοριτσιού που βρίσκει σ' έναν παλιό σεντούκι...

το δαντελένιο βέλο που φορούσαν οι πρόγονοί της.

Τα φαντάσματα των νυφών όλων των εποχών περνούν από μπροστά της...

και με λάμψη, το αγόρι που θα γίνει ο μελλοντικός της σύζυγος την συντροφεύει...

και ξεκινούν το μήνα του μέλιτος στη γη των ονείρων.

Φυσικά αυτοί έζησαν καλά και μεις καλύτερα.

# Φιλημένο από ωχρά άνθη πορτοκαλιάς,

# λευκό σαν το χιόνι που πέφτει,

# ντυμένο με την αγάπη της αγκαλιάς,

# στων αιώνων τον άσπιλο καθρέφτη.

# Το φορά κάθε εποχή,

# νύφη μες στη χαρά,

# στα μάγουλα κρύβει τη ντροπή,

# για τον εραστή που 'χει σιμά.

# Λατρεμένε θησαυρέ απ' το παρελθόν,

# ήρθα για σένα στο παρόν.

# Ποια τα μυστικά σου στη ζωή,

# σε κάθε λεπτή πτυχή;

# Τι μνήμες τρυφερές,

# μπορείς να εμφανίσεις;

# Τι όνειρα θα βρουν αρχή,

# από μέρες ρομαντικές;

# Πόσα φαντάσματα από παλιά εποχή,

# μέσα μου έχεις κλείσει;

# Πόσες καρδιές έχουν ενθουσιαστεί,

# τι ελπίδες ξύπνησαν κι έχουν χτιστεί,

# αν μπορούσα μόνο την ιστορία σου να γευτώ,

# και πώς θα 'θελα να ξέρω,

# πόση χαρά ή χαμό,

# σύντομα πάνω μου θα σε φέρω,

# βέλο μου νυφικό!

# Νύφη ευτυχισμένη,

# όταν στρώναμε το μονοπάτι σου με βιολέτες,

# απόσπασμα της ευτυχίας,

# θα σ' ακολουθεί για πάντα!

# Μέσα σε σπίτι γεμάτο ευτυχία, νύφες!

# Θυμάσαι του μονοπατιού την ανταμωσιά,

# πολύ καιρό πριν, πολύ καιρό πριν;

# Ναι, μου είπες θα το 'χεις μέσα στην καρδιά,

# πολύ καιρό πριν, πολύ καιρό πριν.

# Η καμπάνα του γάμου απλά ένα χτύπημα δίνει,

# έναν κόσμο ευτυχίας η μελωδία της αφήνει.

# Με την αυγή του αύριο του γάμου μας έρχεται η μέρα,

# η γη των ονείρων γίνεται αλήθεια και πάμε ακόμα παραπέρα.

# Η ατελείωτη ευωχία είναι κάτι υπαρκτό,

# πρόσχαρα σε περιμένει, όπως κι εγώ.

# Και πώς θα 'θελα να ξέρω,

# πόση χαρά ή χαμό,

# σύντομα πάνω μου θα σε φέρω,

# βέλο μου νυφικό.

ΛΕΥΚΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛ ΓΟΥΑΪΤΜΑΝ

Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΕ ΣΕΝΑ

# Τι κι αν είσαι μεγάλος,

# για μένα είσαι παιδάκι,

# και θέλω να σε κανακέψω,

# σαν μαμά να σε νταντέψω,

# για μένα δεν είσαι άλλος,

# στα γόνατά μου θα βγεις αντράκι.

# Το πιο δύσκολο που υπάρχει για μένα,

# είναι να πάρω τα χέρια πάνω από σένα.

# Σου φτιάχνω γραβάτα, σου στρώνω μαλλιά,

# συγυρίζω πράγματα, δε θέλω τσαπατσουλιά,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Μ' αρέσει να μαζεύω το χνούδι απ' το σακάκι,

# γιατί θέλω να σ' έχω ωραίο και κουκλάκι,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Δε μοιάζει να υπάρχει ανάγκη να το αναφέρω,

# ότι είμαι αυτή που την προσοχή σου θα φέρω.

# Μ' αρέσει να στριφώνω πουκάμισα, να φτιάχνω το καπέλο,

# να σε τσιγκλάω παντού γιατί έτσι το θέλω,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Το πιο δύσκολο που υπάρχει για μένα,

# είναι να πάρω τα χέρια πάνω από σένα.

# Μου 'ρχεται γερή κλωτσιά να σου ρίξω,

# μπουνιές στο μάτι μέχρι να στο πρήξω,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Μ' αρέσει να στρώνω τα πράγματα, τα ρούχα σου στο σπίτι,

# να καθαρίζω τα αυτιά σου και να στην χώνω στη μύτη,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Πρέπει με το καλό ή το κακό σβελτάδα να σου δώσω,

# αν είναι για μένα, διάφορα για σένα, χαρά θα νιώσω.

# Κουμπιά θα ξεσκίζω εδώ κι εκεί,

# για να τα ράβω ξανά στη μηχανή,

- Πάλι τα ίδια! - # γιατί μ' αρέσει...

# να κάνω διάφορα σε σένα.

# Μ' αρέσει να χαϊδεύω τα μαλλιά σου, να σου βαστώ το χέρι,

# να παίζω με τα δάχτυλά σου, σ' αυτό δεν έχεις ταίρι,

# μ' αρέσει...

# να κάνω διάφορα σε σένα.

# Μ' αρέσει να αγκαλιάζω σφιχτά,

# να είμαι μωρό της μαμάς, τζα τζα τζα,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

# Αν βγαίνει κάτι από μένα, που όντως χαροποιεί εσένα,

# μη μ' ευχαριστείς,

# μα όταν είμαι κακός μην αντισταθείς,

# ρίξε μου ξύλο να χαρείς.

# Πρέπει να με κρατάς αγκαλιά,

# πήγαινε στη μαμά, δεν είμαι χαζός πια,

# μ' αρέσει...

# να κάνω διάφορα σε σένα.

# Δε μοιάζει να υπάρχει ανάγκη να τ' αναφέρω,

# ότι είμαι αυτός που την προσοχή σου θα φέρω.

# Κουμπιά θα ξεσκίζω εδώ κι εκεί,

# για να τα ράβω ξανά στη μηχανή,

# γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε...

# Δε μοιάζει να υπάρχει ανάγκη να τ' αναφέρω,

# ότι είμαι αυτή που την προσοχή σου θα φέρω.

# Μ' αρέσει πουκάμισα να σχίζω, να σου πετώ το καπέλο.

# Κάνεις σαν ψιψίνα, έτσι σε θέλω.

# Γιατί μ' αρέσει να κάνω διάφορα σε σένα.

Και τώρα, στην επόμενη σελίδα του λευκώματος του Πολ Γουάιτμαν,

θα βρείτε την αρχή από μια σειρά σύντομων ανέκδοτων.

"Κυρίες του Τύπου" του Γουίλιαμ Γκρίφιθ

Να η αποστολή μου, αφεντικό.

Να σου πω, πού χάθηκες όλη τη μέρα; Αυτή η ιστορία είναι μισή ώρα πριν.

- Τι έπαθες; - Τι έπαθα;

Αν εμείς οι γυναίκες πρέπει να τρέξουμε την εφημερίδα, θέλω ταχύτητα!

Και για όσο θα είμαι εκδότης, θέλω φρέσκα νέα που να μυρίζουν θάλασσα!

Ορίστε! Τετραώροφο κτίριο κάηκε συθέμελα.

- Πότε συνέβη; - Πριν δέκα λεπτά.

Πάμε καλύτερα.

Ληστεία τράπεζας, 3 αστυνομικοί χτυπήθηκαν.

- Πότε συνέβη; - Πριν πέντε λεπτά.

Ακόμα καλύτερα!

- Γυναίκα πυροβολεί τον άντρα! - Πότε συνέβη;

Περίμενε λίγο, άκου!

Υπέροχο!

# Τι τους κάνει ο χορός και φταίω;

# Θεούλη μου, τι σου λέω,

# δε χρειάζονται μπάντα,

# απλά χειροκροτούν για πάντα,

# χαρούμενοι σα γελάδα που μασά ταραμά,

# όταν οι μαύροι χτυπούν πόδια στου Μισισιπή τη λασπουριά.

Μπινγκ, δεν είναι αυτό σκετς για τέτοιου είδους παραγωγή!

- Δηλαδή τι παραγωγή είναι αυτή; - Μια σούπερ σούπερ ξεχωριστή παραγωγή!

Νομίζω ότι έχεις δίκιο. Πρέπει να βγούμε από τη λάσπη...

και να πάμε στα υψηλότερα και ωραιότερα πράγματα της ζωής.

Τη θετική πλευρά και τα γαλαζοπούλια και τη ζωή και την αγάπη.

# Κοιτώ το κατώφλι μου, κοιτώ το κατώφλι μου,

# κοιτώ τα γαλαζοπούλια, κοιτώ τα μαυροπούλια,

# κοιτώ την καλή τύχη, κοιτώ την κακή τύχη,

# κοιτώ την καλή τύχη και την κακή τύχη εκεί.

# Ποτέ δεν είδα γαλαζοπούλια, γνώρισα μόνο μαυροπούλια,

# ποτέ δεν είδα γαλαζοπούλια, πάντα πίσω από τούλια,

# ποτέ δεν είδα τύχη καλή, κάτι να με φροντίζει στη στιγμή!

# Λοιπόν, σήμερα κρυφάκουσα τα πουλιά να μιλάνε,

# και ξέρω ακριβώς τον τρόπο που το πάνε!

Ίσως να ξεδίπλωνα το νήμα της ιστορίας.

- Ωραία, ράψ' το. - Εντάξει.

# Πρώτα το γαλαζοπούλι είπε: "Πρέπει να έχουμε ηλιόλουστο καιρό",

# γι' αυτό γαλαζοπούλια και μαυροπούλια μαζεύτηκαν εν χορώ.

# Τότε το μαυροπούλι είπε: "Είμαστε πτηνά από άλλο φτερό",