Heaven Can Wait

"Όταν ο Χένρι Βαν πέρασε στην αντίπερα όχθη,"

"συνειδητοποίησε ότι ήταν εντελώς απίθανο η επόμενη στάση του να είναι ο παράδεισος."

"Οπότε, με φιλοσοφικό τρόπο, έπρεπε να παρουσίασει τον εαυτό του..."

"στο μέρος όπου αμέτρητα άτομα του είπαν πως θα κατέληγε."

Τι κάνετε, κύριε Βαν Κλιφ;

Καλησπέρα εξοχότατε. Πολύ ευγενικό που με δεχτήκατε.

- Τίποτα. Παρακαλώ καθίστε. - Ευχαριστώ.

Ελπίζω να με συγχωρέσετε, αλλά είμαστε τόσο απασχολημένοι εδώ. Πραγματικά.

Μερικές φορές φαίνεται σαν όλος ο κόσμος να έρχεται στην κόλαση.

Ειλικρινά, δεν είχα την ευκαιρία να εξοικειωθώ με την υπόθεσή σας.

- Πότε συνέβη, κε Βαν Κλιφ; - Την Τρίτη.

Για να είμαι ακριβής, πέθανα στις 9:36 το βράδυ.

- Να υποθέσω δεν υποφέρατε πολύ; - Όχι, όχι!

Ούτε κατά διάνοια. Τέλειωσα το δείπνο μου.

- Ήταν καλό, ελπίζω. - Εξαιρετικό! Εξαιρετικό!

Έφαγα ό,τι ο γιατρός μου είχε απαγορεύσει και στη συνέχεια...

Λοιπόν, για να μην μακρηγορώ,

ας πούμε ότι... αποκοιμήθηκα χωρίς να το καταλάβω;

Και όταν ξύπνησα, ήταν γύρω μου όλοι οι συγγενείς, μιλούσαν χαμηλόφωνα,

κι έλεγαν ό,τι πιο ευγενικό για μένα.

Τότε κατάλαβα ότι είχα πεθάνει.

Υπολογίζω ότι η κηδεία σας ήταν ικανοποιητική;

Λοιπόν, υπήρχε πολύ κλάμα, οπότε πιστεύω ότι όλοι πέρασαν καλά.

Θα ήταν μια ιδανική κηδεία αν η κυρία Κούπερ-Κούπερ, φίλη της οικογένειας,

δεν είχε προσφερθεί να τραγουδήσει "Το Τέλος μιας Τέλειας Μέρας".

Βλέπετε, σ' όλη μου τη ζωή είχα καταφέρει ν' αποφεύγω την υψίφωνο κα Κούπερ-Κούπερ,

- κι αυτό αναμφίβολα, ήταν η εκδίκησή της. - Κύριε Βαν Κλιφ,

διακρίνω ότι έχετε ευαίσθητο, καλλιεργημένο αυτί.

- Σας ευχαριστώ. - Οπότε να σας προειδοποιήσω.

Η μουσική εδώ κάτω είναι κάθε άλλο παρά ευχάριστη.

Μπετόβεν, Μπαχ, Μότσαρτ, τα ακούς μόνο...

Επάνω.

Ναι, το ξέρω.

Δεν θα είναι εύκολο να μην ακούσω τους παλιούς μετρ και πάλι.

Κι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι εκεί, που θα ήθελα να δω.

Ιδιαίτερα μία.

Μία πολύ αγαπημένη.

- Αλλά δεν έχω την ευκαιρία. - Έχετε δοκιμάσει;

Όχι, Εξοχότατε. Δεν έχω αυταπάτες. Ξέρω τη ζωή που έζησα.

Ξέρω πού ανήκω. Θα ήθελα να το ξεπεράσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Πολύ καλά.

Εφόσον ανταποκρίνεστε στις απαιτήσεις μας, θα χαρούμε να σας φιλοξενήσουμε.

Θα είχατε την καλοσύνη να αναφέρετε κάποιο έγκλημα που έχετε διαπράξει;

Έγκλημα; Έγκλημα;

Φοβάμαι ότι δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο.

Αλλά μπορώ με ασφάλεια να πω ότι η ζωή μου ήταν ένα συνεχές πλημμέλημα.

Αγαπητέ κύριε Βαν Κλιφ, το διαβατήριο για την κόλαση δεν εκδίδεται με γενικότητες.

Όχι, θα πρέπει να περιμένετε μέχρι να βρω χρόνο να μελετήσω το ιστορικό σας.

Άκου να σου πω, πρέπει να δω τον Εξοχότατο και κανένας γραφιάς δεν θα με σταματήσει.

- Σας ζητώ συγνώμη, Εξοχότατε - Μια στιγμή.

Είμαι η Έντνα Κρεγκ.

Ναι, έχω το ιστορικό σας. Θα ληφθεί μέριμνα για εσάς σε πολύ λίγο.

- Πραγματικά, δεν νομίζω ότι ανήκω εδώ. - Σε λίγο, κυρία...

Μην με παρεξηγείτε. Πιστεύω ότι είναι γοητευτικά εδώ, έτσι δεν είναι;

Χένρι Βαν Κλιφ!

Ξέρετε την Έντνα Κρεγκ;

Συγνώμη, κυρία. Φοβάμαι πως δεν σας θυμάμαι.

Χένρι. Σκέψου το παρελθόν. Πριν πολλά-πολλά χρόνια.

Το πλακόστρωτο σπίτι, στη γωνία στην παλιά Γουόλντορφ.

Στο πάρτι του Μάρμαντουκ Χάρισον.

Ήμασταν όλοι ντυμένοι σαν παιδιά.

Κι εσύ ήρθες ως μικρός Λόρδος Φοντλερόι.

Κι εσένα σ' έφεραν μέσα σε παιδικό καροτσάκι.

Η Μικρή Κωνσταντινούπολη.

Χένρι!

Κανένα κορίτσι στη Νέα Υόρκη δεν περπάτησε σε πιο όμορφα πόδια απ' τα δικά σου.

Η Μικρή Κωνσταντινούπολη.

Λοιπόν Χένρι, ακόμα περπατάω.

Και στα ίδια ακριβώς πόδια.

Και είμαι βέβαιος ότι εξακολουθούν να είναι τόσο όμορφα.

Λοιπόν Χένρι, θα το κρίνεις εσύ αυτό.

Αυτά τα πράγματα είναι καλύτερα να μένουν στη μνήμη.

Αλλά πρέπει να ομολογήσω, αρχίζετε να με ενδιαφέρετε, κε Βαν Κλιφ.

Σκέφτομαι να διαθέσω το χρόνο μου για ν' ακούσω την ιστορία σας.

- Σας ευχαριστώ, Εξοχότατε. - Παρακαλώ, καθίστε.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να σας πω την ιστορία της ζωής μου,

είναι να σας πω για τις γυναίκες στη ζωή μου.

Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε με την πρώτη γυναίκα.

Τη μητέρα μου.

Μια αξιαγάπητη κυρία, αλλά προκατειλημμένη.

Σκέφτόταν ότι ήμουν υπέροχος.

Ήταν η πρώτη γυναίκα που ξεγέλασα ποτέ.

Μετά, ήταν η γιαγιά μου. Ήταν εξίσου προκατειλημμένη, όπως η μητέρα μου.

Πώς είναι η μικρή αγάπη μου; Άσε με να τον κρατήσω.

- Όχι, σε παρακαλώ. Άστον να ξεκουραστεί. - Ζηλεύεις, Μπέρθα.

Δεν το αντέχω πλέον. Θα μιλήσω με τον Ράντολφ γι' αυτό.

Ναι, στον Ράντολφ. Πρώτα μου παίρνεις τον γιο μου,

και τώρα θες να με αποξενώσεις από τον εγγονό μου.

Εγώ ήμουν ακόμα με τις πάνες κι οι γυναίκες μάχονταν για μένα.

Τι τρόπος για να ξεκινήσει ένας άνδρας το δρόμο της ζωής.

Δεν ήμουν ούτε καν δύο ετών και μπλέχτηκα σε τρίγωνο.

Στο σπίτι, μπροστά στην οικογένειά μου,

ήμουν ο μόνος άνδρας στη ζωή της νταντάς μου .

Ήμουν το γλυκουλίνι της, το γούτσου-γούτσου της.

Αλλά μόλις φτάσαμε στο πάρκο...

- Γεια σου, Μπεντίλια. - Για δες, ο Πάτρικ αυτοπροσώπως!

Σκάσε παλιόπαιδο.

Μην απορείτε γιατί έγινα κυνικός.

Το επόμενο μάθημα μου ήρθε από τη μικρή Μαίρη.

Γεια σου, Μαίρη.

Μην μου μιλάς, Χένρι Βαν Κλιφ.

Είσαι κακό παιδί και η μαμά μου λέει να μην μιλάω σε κακά παιδιά.

- Στοίχημα δεν ξέρεις τι έχει το κουτάκι. - Και δεν μ' ενδιαφέρει, Χένρι Βαν Κλιφ.

- Τότε δεν θα σου πω ότι είναι σκαθάρι. - Σκαθάρι;

- Σ' αρέσει; - Και σε ποιον δεν αρέσουν τα σκαθάρια;

- Δικό σου. - Ευχαριστώ. Ευχαριστώ, Χένρι.

Αναρωτιέμαι αν πρέπει να το πάρω.

- Αν δεν το θέλεις... - Δεν το εννοούσα έτσι. Απλά αναρωτιόμουν.

- Μην ανησυχείς. Έχω κι άλλο. - Κι άλλο σκαθάρι;

Είναι όμορφο. Φαίνεται μάλλον μοναχικό όμως. Ξέρεις τι σκέφτομαι;

- Ότι θέλει να είναι μαζί με το δικό μου. - Εννοείς ότι θέλεις κι αυτό;

Χένρι Βαν Κλιφ, νομίζεις ότι είμαι τέτοιο κορίτσι,

που θα έπαιρνα το τελευταίο σκαθάρι ενός αγοριού;

Κανένα πρόβλημα. Μπορείς να το πάρεις.

Ευχαριστώ, Χένρι. Τώρα αν θέλεις, μπορείς να περπατήσεις μαζί μου ως τη γωνία.

Από τη στιγμή εκείνη, ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο για μένα.

Αν θες να κερδίσεις ένα κορίτσι, θα πρέπει να έχεις πολλά σκαθάρια.

Μεγάλωνα με ταχείς ρυθμούς, όπως και η Νέα Υόρκη.

Ναι, η Νέα Υόρκη γινόταν κοσμοπολίτικη,

και κανένα νοικοκυριό δεν θεωρούνταν εντός μόδας χωρίς Γαλλίδα καμαριέρα.

Οπότε μια μέρα, μία άμαξα της 5ης Λεωφόρου σταμάτησε μπροστά από το σπίτι μας,

και βγήκε από την άμαξα και μπήκε στη ζωή μου, η μαντμαζέλ.

- Η κα Βαν Κλιφ θα είναι εδώ σύντομα. - Μερσί.

- Αυτός είναι ο Βαν Κλιφ. - Ο μεσιέ! Υπέροχα, υπέροχα!

Αυτός είναι ο πατέρας του κου Βαν Κλιφ. Ζει κι αυτός εδώ.

Παππού! Γλυκός, πολύ γλυκός!

Και ποιο είναι αυτό το λατρευτό μικρό αγόρι;

Αυτός είναι ο νεαρός κύριος. Δεν είναι τόσο λατρευτός.

- Κακό αγόρι; - Όχι καλό.

- Καλημέρα. - Μπονζούρ, μαντάμ.

Τι κάνετε, μαντμαζέλ; Το όνομά σας είναι...

- Υβέτ Μπλανσάρ. - Υβέτ Μπλανσάρ.

Το πρακτορείο μου είπε ότι μόλις έφτασες, από τη Γαλλία,

- και αναζητείς εργασία. - Ουί, μαντάμ.

- Έχεις συστάσεις; - Ουί, μαντάμ.

- Μπορώ να τις δω παρακαλώ; - Φυσικά.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

Είναι στα γαλλικά.

Ουί, μαντάμ. Αλλά, πιστέψτε με, όλες οι συστάσεις εξαιρετικές.

Εδώ, η τελευταία εργοδότης μου, η βαρόνη Λαλότ,

μου εύχεται να έχω μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ ώστε να μην θέλω να γυρίσω στη Γαλλία.

Οι Γάλλοι έχουν τόσο ευρωπαϊκό τρόπο να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους!

Και εδώ, σύσταση από τον δούκα Ντε Πολινιάκ.

Θεωρεί τα 2 χρόνια που πέρασα στο σπίτι του τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής του.

Ακούγεται όπως ένας δούκας!

Και οι μισθοί σου;

Ίσως, στην αρχή, 20 δολάρια το μήνα να δώσετε, ικανοποιητικά ;

Είκοσι δολάρια το μήνα;

Ξέρεις, δεν έδωσα ποτέ παραπάνω από 14 δολάρια το μήνα για προσωπική καμαριέρα.

Μακάρι να μπορούσα να δικαιολογήσω τη διαφορά. Άσε να δω.

Μητέρα;

Έλα εδώ, γλυκέ μου.

- Μαντμαζέλ, από 'δω το αγόρι μου. - Μπονζούρ, μον πετί.

- Γεια σας. - Σπουδάζει γαλλικά.

Μαντμαζέλ, ρωτήστε τον κάτι στα γαλλικά. Αλλά όχι κάτι πολύ δύσκολο.

Ουί. Δουλέψατε σήμερα, αγαπητέ μου;

Αυτό είναι που φοβόμουν. Τώρα να είσαι ωραίο παιδί και πήγαινε.

Έχω μια ιδέα που θέλω να συζητήσω με την μαντμαζέλ.

Λαμπρό παιδί, αλλά έχει μείνει λίγο πίσω στα Γαλλικά και μόλις μου ήρθε...

Μαντάμ! Θα ήταν χαρά μου να μιλάω μόνο στα γαλλικά στον γιο σας.

Όλο το λεξιλόγιό μου, θα το μάθω στο μωρό σας.

Με μένα εδώ, σ' ένα μήνα, σας διαβεβαιώ κυρία ότι δεν θα αναγνωρίζετε τον γιο σας.

Και μόνο για 20 δολάρια.

Φυσικά είναι έξι δολάρια περισσότερο από ότι έχω πληρώσει ποτέ, αλλά ας το δοκιμάσω.

Μερσί μαντάμ.

- Αντίο, μαντάμ. - Αντίο, μαντμαζέλ.

Ουί;

Δεν θα δουλέψεις εδώ, στο λέω να το ξέρεις.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Μήπως κάνω το μικρό αγόρι θυμωμένο;

Για να σου πω, είναι η τελευταία φορά που κάποιος με αποκαλεί μικρό αγόρι.

Συγνώμη αν σε πλήγωσα, αλλά η μαμά ...

Ναι, η μαμά. Αυτό είναι το πρόβλημα. Η μαμά και ο μπαμπάς και ο παππούς και η γιαγιά.

Συνωμοτούν για να με κρατήσουν σε κοντά παντελονάκια.

Νομίζουν ότι τους ανήκω ψυχή τε και σώματι.

Καταλαβαίνω. Η αντίληψή μου για τους νεαρούς άνδρες είναι τέλεια.

Η ψυχή σας είναι μεγαλύτερη από το παντελόνι σας.

Χρειάζεται έναν πολύ θερμό φίλο να την συμπονεί.

Εγώ θα είμαι, ουί ;

Στοίχημα ότι δεν μπορείς να μαντέψεις τι έχω στην τσέπη μου.

Όχι, δεν ξέρω, αλλά είμαι σίγουρη είναι κάτι πολύ κακό, ουί ;

- Ορίστε. - Καπνίζετε μεγάλο μαύρο πούρο;

Σίγουρα θα το καπνίσω. Κάποια απ' τις επόμενες μέρες.

Τώρα έχουμε μεταξύ μας ένα πολύ κακό μυστικό, ουί ;

Αυτό δεν είναι τίποτα.

Θα σου πω κάτι που θα ταράξει την 5η Λεωφόρο απ' τα θεμέλιά της.

- Ετοιμάζομαι να παντρευτώ. - Εσείς; Να παντρευτείτε;

Πρέπει, δυστυχώς.

Αυτό είναι πολύ πιο κακό από το πούρο. Πότε έγινε η καταστροφή;

Όλα συνέβησαν πολύ ξαφνικά.

Υπάρχει ένα κορίτσι μετά τη γωνία.

- Λοιπόν, καταλαβαίνεις. - Μα δεν ξέρω. Πείτε μου.

Λοιπόν, ήμασταν στο πάρκο και άρχισε να βρέχει.

- Ουί. - Μπήκαμε στο φυλάκιο ενός αστυνομικού.

- Και ο αστυνομικός; - Δεν ήταν εκεί.

Λοιπόν, κάπως, πριν το καταλάβω, τρελάθηκα. Δεν ξέρω τι με έπιασε!

- Την πήρα στην αγκαλιά μου, και μετά... - Και μετά;

Την φίλησα.

Βεβαίως και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου.

Συγνώμη που ρωτώ,

καθώς ίσως ακουστεί παιδιάστικο σ' έναν καλλιεργημένο νεαρό άνδρα,