Sleeping Car To Trieste

ΠΑΡΙΣΙ

- Χορεύουμε; - Προηγείται άλλος.

- Ίσως είναι απασχολημένος. - Όχι, έρχεται.

Μάταια ήλπιζα.

Εξοχότατε, έχω σειρά.

Πρέπει να επιστρέψω στα καθήκοντά μου.

- Το πήρες; - Ναι.

- Γιατί άργησες; - Έπληξες;

- Όλα εντάξει; - Απολύτως.

Μπορούσα να το κάνω μόνος.

Όχι. Ίσως είχαμε μπλεξίματα. Ο Καρλ είναι καλή βοήθεια.

Καλύτερα να φύγουμε.

Δεν θα χαιρετήσεις τον Πρέσβη;

Πρόδωσε την πατρίδα μας μ'εκείνο το καρνέ.

Είναι και δική του. Απλά οι ιδέες του διαφέρουν απ'τις δικέ σου.

Αλλά η συναίσθηση του καθήκοντος ίσως είναι ίδια.

- Τότε γιατί με βοηθάς; - Όχι από ιδεολογία.

- Αγαπώ την περιπέτεια. - Μόνο γι'αυτό;

Όχι αποκλειστικά γι'αυτό.

- Τι ώρα πετάμε; - Στις 08:30.

- Πρέπει να πάρουμε το καρνέ. - Θα περάσω να σε πάρω στις 06:30.

- Ήρθαμε λίγο νωρίς. - Δεν πειράζει.

- Ο κύριός σου μας αναμένει. - Μάλιστα...στις 07:00.

Πες του ότι ήρθαμε.

Προχώρα.

- Καρλ! - Ο κύριος απουσιάζει.

- Μπορείτε να περιμένετε. - Βιαζόμαστε. Πού πήγε;

- Δεν ξέρω. - Ο Καρλ μας πρόδωσε.

Έτσι φαίνεται.

Θα σε κάνω να μιλήσεις.

Διάλεξε. Μία σφαίρα ή 200.000 φράγκα;

Έχεις 15" ν'αποφασίσεις.

ΝΤΙΖΟΝ-ΛΩΖΑΝΗ-ΜΙΛΑΝΟ ΒΕΝΕΤΙΑ-ΤΡΙΕΣΤΕ-ΖΑΓΚΡΕΜΠ

Αν ρωτούσαν κι εμένα Τριέστε ή Παρίσι...

...κι εγώ Τριέστε θα'λεγα. Έχει μεγάλη ποικιλία.

Σέρβες, Βουλγάρες, Αυστριακές, Ιταλίδες...

- ... Τουρκάλες, Ελληνίδες... - Γι'αυτό προτιμάς Τριέστε;

Δηλαδή εκεί θα γνω- -ρίσω όλες τις φυλές.

- Συγγνώμη, φίλε μου. - Τίποτα.

- Τι; - Είπα, τίποτα.

- Ανησύχησα. - Παρακοιμήθηκα.

- Περιμένεις πολύ; - 30΄.

- Παραλίγο να μην ερχόμουν. - Γιατί;

Τζωρτζ, έχουμε χρόνο ν'αλλάξουμε γνώμη.

Λοιπόν, κύριοι, τώρα δουλειά.

- Αντίο, φίλε. Τα έχεις όλα; - Έτσι μου λένε.

- Καλημέρα, κύριε. - Ευχαριστώ.

Καλημέρα σας.

- Με λένε Ζολίφ. - Ω, καλημέρα.

- Θέλετε κάτι; - Όλοι δεν θέλουν κάτι;

Όλοι μοχθούν για το ανέφικτο, έτσι δεν είναι;

Κάνατε λάθος. Δεν είναι αυτό το κουπέ σας.

Ναι, ξέρετε, αυτό το μέρος είναι δικό μου...

...κι εκείνο δικό σας.

- Ζήτησα να είμαι μόνος. - Ω, συγγνώμη, κύριε...

- Κύριε; - Με λένε Πουλ. Τσαρλς Πουλ.

Κε Πουλ, σήμερα, οι υπο- -σχέσεις της Σιδ. Εταιρίας...

...είναι σαν τις υποσχέσεις των γυναικών.

Ωραίες, αλλά αόριστες...

...και θνησιγενείς.

Θα κάνω την παρουσία μου όσο μπορώ πιο διακριτική.

Όχι, δεν εννοούσα...

- Ευτυχής για την γνωριμία. - Είμαι εξ ίσου ευτυχής.

- Κύριε; - Καφέ με γάλα.

Καλημέρα. Ακατάλληλο για πρωινό στο τρένο.

- Θα πιείτε μαζί μου ένα; - Όχι, είναι πολύ νωρίς.

Ποτέ δεν είναι νωρίς για ουίσκυ.

- Δεν θ'αλλάξετε γνώμη; - Όχι, ευχαριστώ.

- Θέλετε καφέ, κυρία; - Εκεί, παρακαλώ.

- Λοιπόν; - Δεν τον βρήκα ακόμα.

Οι πόρτες είναι κλειδωμένες. Ίσως να μην είναι στο τρένο.

Είναι. Ο Πιερ είπε την αλήθεια.

Αλλά εσύ...

...μου την έκρυψες χθες. Δεν μου'πες ότι σκότωσες έναν.

Βάλια, ένας σκότωσε πολλούς το 1939.

Οι τωρινές μέθοδοι έχουν χάσει την φρεσκάδα τους.

Η Γαλλική αστυνομία την διατηρεί ακόμα.

Δεν μπορεί να δράσει εκτός συνόρων.

Αστυνομία έχουν κι άλλες χώρες.

- Πρόσεχε, Ζέρτα. - Και ο Καρλ;

Πρέπει να βρεθεί πριν το Ζάγκρεμπ.

Δεν θα πάμε στο Ζάγκρεμπ. Ούτε στο Τριέστε.

- Γιατί; - Στο Τριέστε καταζητούμαι.

Πρέπει να κατέβω, πριν φτάσουμε εκεί.

Τότε, κοίτα να βρεις τον Καρλ εγκαίρως.

- Ο κ. Πουαριέ; - Μάλιστα.

Έχω ένα γράμμα για σας. Με λένε Ντένινγκ.

Είναι από τον πρόεδρο της εταιρίας μας.

- Φίλος του πατέρα μου. - Ζητάει να σας βοηθήσω.

- Αλλά πως; - Τώρα που αποστρατεύτηκα...

...αποφάσισα να στραφώ στον τομέα της εστίασης...

...και σκέφτηκα να ταξιδέψω για ν'αποκτήσω εμπειρίες.

Ο πρόεδρός σας με συμβούλεψε να δω εσάς.

Καλώς έπραξε. Εδώ θα δείτε την τέλεια κουζίνα.

Εδώ και εφτά χρόνια, είμαι ο αρχιμάγειρας της εταιρίας.

Τώρα ετοιμάζεις το γεύμα, ε;

Το γεύμα ετοιμάστηκε. Τώρα κάνουμε το "πιάτο της ημέρας".

- Αυτό είναι γάδος, ε; - Ναι, θα σας δείξω πως τον φτιάχνω.

Βουτυρώνω το ταψί, βάζω το ψάρι, αλάτι και πιπέρι...

...ψιλοκομμένο κρεμμύδι...

...τεμαχισμένα μανιτάρια...

...μαϊντανό...

...λευκό κρασί...και μετά στον φούρνο.

Πολύ δουλειά, ε; Αξίζει όμως τέτοιος μπελάς;

Εμείς στο σπίτι βράζουμε το ψάρι...

...και το σερβίρουμε με λαχανικά.

- Μα έτσι δεν έχετε σάλτσα. - Χρησιμοποιούμε έτοιμη.

Αυτό πουτίγκα είναι;

Πάμε.

Ποιος ξέρει που θα με στείλουν μετά το Τριέστε.

Εγώ μετά από 20 μέρες, θα γυρίσω στο Λίβερπουλ.

Πας να πουλήσεις κάτι, υποθέτω.

- Κατά κάποιο τρόπο. - Γυναικεία εσώρουχα;

Δίνω διαλέξεις.

- Με τι θέμα; - Τα πουλιά της Αγγλίας.

- Έχει πολλά στο Λίβερπουλ; - Όχι. Μόνο σπουργίτια.

Τι λες για τα σπουργίτια του Τριέστε;

Με παρανόησες.

Μιλάω για όλα τα είδη των πουλιών.

- Όπως αυτό; - Ναι.

Θες να ρίξεις μια ματιά;

- Αυτό τι είναι; - Μπεκατσίνι.

Ναι, του μοιάζει. Έχεις κάνει διάλεξη γι'αυτό;

Ναι, είναι το αγαπημένο μου πουλί.

Θα'χει κάτι ιδιαίτερο υποθέτω.

Ναι. Κρατάει ρυθμό.

Κάνει έναν ήχο σαν τύμπανο, όταν χτίζει την φωλιά του.

Δεν έχω ξανακούσει τέτοιο τύμπανο.

Στην Γαλλία έχει λίγα πουλιά. Δεν προστατεύονται.

Λέτε να δούμε ωραία τοπία;

Τοπία; Α, ναι, ναι, βέβαια.

Κοιτούσα την διαδρομή στον χάρτη...

...κι ελπίζω να δω μερικά ωραία μέρη της Ελβετίας.

Δεν νομίζω. Δεν θα σταματήσουμε για πολύ.

Περάστε.

Πω, πω! Περάστε.

Φαίνεται πως οι προσευχές σου εισακούστηκαν.

Ο κ. Έλβιν απ'το Λίβερπουλ, ειδικός στα πουλιά.

- Πάτε στο Τριέστε; - Ναι, γλυκειά μου, εκεί πάω.

Ω, χαίρομαι.

Εγώ κι η αδελφή μου ταξιδεύουμε μόνες.

Ζητάμε έναν ευγενικό κύριο.

Γλυκειά μου, τον βρήκες!

- Θα μας βοηθήσετε; - Αρκεί να πεις το ναι.

Και ο κύριος;

Θ'αναλάβω εγώ και τις δυο σας.

Ω, είστε πολύ καλός.

- Δεν είναι κόπος. - Είναι για το douane.

- Το τελωνείο. Καταλάβατε; - Ναι! Oui, oui.

Βλέπετε το καπέλο; Αν το δηλώσω, θα πληρώσω πολλά.

- Αν ο κύριος... - Μην ανησυχείτε.

Ω, σας ευχαριστώ.

Για την αδελφή μου, ο κύριος θα κάνει το ίδιο;

Είναι παράκληση της μικρής μου αδελφής.

Έτσι, ε;

Χίλια ευχαριστώ.

Ο κύριος πηγαίνει στο Τριέστε;

Λοιπόν, κ. Έλβιν, τι λες γι'αυτό;

Μου θύμισε έντονα την ιδιαιτερότητα κάποιων πουλιών.

Αφήνουν τ'αβγά τους σε φωλιά ξένη.

Εννοείς, θα την πατήσουν;

Βέβαια. Όπως οι κούκοι.

Κε Έλβιν, από'δω και πέρα, λέγε με κούκο.

- Τριέστε πηγαίνετε; - Ζάγκρεμπ.

Είναι Οδύσσεια το ταξίδι για εκεί.

Πρέπει να'χεις σοβαρούς λόγους για να το κάνεις.

Εμπρός!

Ο δρ Λεκούρ κι ο καθ. Σεμί σας στέλνουν χαιρετισμούς.

Είναι στο τρένο;

Μάλιστα, στο βαγόνι 5.

Είναι δύο πολύ καλοί μου φίλοι. Με συγχωρείτε.

Γιατί τον βάλατε εδώ; Ζήτησα να είμαι μόνος.

Δεν είναι πάντα δυνατό. Έκτακτοι επιβάτες. Ξέρετε.

- Και ένα άτομο σαν τον κ. Ζολίφ... - Τι το ειδικό έχει;

- Δεν ξέρετε ποιος είναι; - Όχι. Ποιος είναι;

Ω, εξέχον άτομο. Είναι αστυνομικός.

Επιθεωρητής. Ήρωας της Αντίστασης. Περιβόητος.

Μάλιστα. Ήταν αναγκαίο να βρεθεί μία κουκέτα.

Φυσικά. Αλλά, θέλω να είμαι μόνος στο κουπέ.

Λίγο δύσκολο.

Αλλά, αν ο κύριος επιμένει...

Ευχαριστώ.

Θα δω τι μπορώ να κάνω.

- Τα μοίρασες όλα; - Ναι. Κι εσύ, ε;

Τώρα δεν έχουμε να δηλώσουμε τίποτα.

- Στην μελλοντική ευτυχία. - Στην μελλοντική ευτυχία.

- Τζωρτζ... - Τι;

- Δεν ξέρω. - Φυσικά, αγάπη μου.

Το ξέρω. Δεν εννοούσα αυτό.

Τι εννοούσες;

- Νομίζεις ότι είμαι φτηνή; - Μην είσαι ανόητη.

Αν μαθευτεί, τι θα σκεφτούν;

Δεν με απασχολεί τι σκέπτονται οι άλλοι.

Άρα πιστεύεις ότι θα με θεωρήσουν φτηνή.

Μία ζωή μπορεί να θεωρηθεί άθλια ή ηθική.

Είναι θέμα άποψης.

Εμείς ξέρουμε πως νοιώθουμε.

Ω, Τζωρτζ, ναι! Ξέρεις ότι σ'αγαπώ, ε;

Ξέρεις ότι δεν αναζητώ συγκινήσεις ή...

Και ξέρεις ότι ποτέ δεν θα ερχόμουν μαζί σου, αν δεν...