Prvních 130 řádků.
Η μαμά μου είχε κάτι που έλεγε, "Επίβλεψη εφήβου".
Μετρούσε τις μέρες που ήμουν σπίτι, πριν πάω στο πανεπιστήμιο.
Όταν έφτασε τις 500, την έπιασε πανικός.
Καλημέρα, αγγελούδι μου; Ξέρεις τι έχουμε ανάγκη;
Μια δραστηριότητα... παρέα.
Όλη μου την ζωή, η μητέρα χαιρόταν που μεγάλωνα.
- Κοίτα τα λουλούδια, Τζάστιν. - Μαμά, σου ξέφυγε ένα σημείο.
Μπορούμε να κάνουμε μαθήματα μαγειρικής. Να μάθουμε να κάνουμε σούπες.
- Ή να πάμε για γιόγκα, ως μάνα-γιος. - Πώς γίνεται αυτό;
Μην μπλέκεσαι.
Μαν μένουν άλλες 500 μέρες!
Τέλεια. Μας τέλειωσε η βανίλια και το γιαούρτι.
- Κάνουμε δίαιτα; - Γεια σου, αγάπη μου.
Θα αργήσω απόψε. Η ομάδα μας υποχρεώνει να κάνουμε εθελοντική δουλειά.
500 μέρες ακόμα.
- Για όνομα του Θεού, διάλεξε κάτι. - Δεν θέλω.
Θα σε καταφέρει στο τέλος. Αποδέξου το.
Το βρήκα. Θεατρικό! Γυρίζουν το "Νοίκι", φέτος.
- Τι είναι το "Νοίκι"; - Διαδραματίζεται στο Γκρίνουιτς...
και είναι ένα μάτσο παιδιά, που δεν έχουν οικονομική άνεση...
και τα μισά έχουν AIDS λόγω ομοφυλο- φιλικών πράξεων ή χρήση ναρκωτικών.
Ακούγεται καταθλιπτικό.
- Τι λες, Τζάστιν; - Δεν ξέρω.
Είχα και παλιότερα, παρόμοια δραματική εμπειρία.
Τρία τυφλά ποντικάκια...
Όσοι προσπαθούσαν, έπαιρναν ρόλο, αλλά εγώ δεν πήρα τίποτα.
Δεν χρειάζεται να πάρεις μέρος. Γίνε βοηθός συνεργείου.
- Βοηθός; - Ναι, πρόκες, βαψίματα... δεν βλάπτει.
Εντάξει, θα το κάνω, αλλά θα είμαι βοηθός.
Ναι!
Aliens In America Season 1 Episode 13 Community Theater
Απόδοση Διαλόγων/Επιμέλεια: MrLifestyles
Ως μέρος του προγράμματος μαζορετών, ή "εθελοντισμού", όπως το έλεγαν...
η Κλερ πήρε μέρος στην γραμμή επικοινωνίας του σχολείου.
Ακολούθησε τις οδηγίες για αυτοκτονίες και τις υπερβολικές δόσεις φαρμάκων.
Χάρηκε που θα χρησιμοποιούσε ψευδώνυμο, κάτι που είχε βρει από τότε που 'ταν 4.
Μαμά, ν' αλλάξω το όνομα μου σε Γκουάναβιρ;
- Όχι, Κλερ. - Είναι χαζό.
Γραμμή μαθητών. Εδώ, Γκουάναβιρ.
Ακροατή, είσαι στην γραμμή; Είσαι... καλά;
- Δυσκολεύεσαι ν' αναπνεύσεις; - Πώς μυρίζεις; Ροδάκινα;
Αν μυρίζω...
Θα πετύχεις πολλούς τέτοιους.
Γραμμή μαθητών. Εδώ, Γκουάναβιρ.
- Είναι δύσκολο. Φοβάμαι. - Ας τα πάρουμε απ' την αρχή.
Αισθάνεσαι ότι θα πληγώσεις τον εαυτό σου ή τους άλλους;
Ναι, εξαρτάται από... μυρίζεις ροδάκινα;
Ο τηλεφωνητής στην άλλη γραμμή, μόλις πέθανε. Ελπίζω να χαίρεσαι.
- Τι κάνεις, Τζάστιν; - Βάφω τα τούβλα, δρ. Φέλντμαν.
Μοιάζουν με παϊδάκια. Πλάκα κάνω.
Αυτός είναι ο δρ. Φέλντμαν. Ο παιδίατρος μου.
Επίσης πρωταγωνίστησε στα τελευταία τέσσερα θεατρικά.
Είμαι άπαιχτος.
Δεν θέλω να σε πιέσω, αλλά κάποιοι ρόλοι είναι διαθέσιμοι.
- Μαμά, δεν θα πάρω μέρος. - Έγινε. Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Πρέπει να πάω στα παρασκήνια, να βάψω αίμα σ' ένα στρώμα.
Τέλεια!
Επιτέλους! Κάποιος που δεν θα μου πεθάνει. Είμαι η Ζόη ή Μίμι.
Πες μου ότι ήρθες για τον ρόλο του Ρότζερ.
Ο δρ. Φέλντμαν είναι το φαβορί, αλλά προτιμώ να φιλήσω βάτραχο παρά εκείνον.
- Θα γίνεις ο Ρότζερ μου; - Θα πρέπει να με δούνε πρώτα.
Το έχεις! Αυτός είναι ο Ρότζερ!
Πρέπει να δουλέψεις τις ψηλές νότες, αλλά έχεις παρουσιαστικό.
Τι;! Είναι πρωτάκουστο!
Μπράβο σου, πρωταγωνιστή. Περίεργο τραγούδι, αλλά και πάλι...
Μου αρέσουν τα κλασικά.
Γιατί δεν κάνουμε πρόβες σπίτι μου, απόψε. Πρέπει να με προλάβεις.
Τέλεια.
Μια φοιτήτρια με κάλεσε σπίτι της. Ένιωθα ενήλικας, άντρας.
Να το αστέρι μου!
Ήταν τέλεια στιγμή για μένα και την μητέρα μου.
"Λάρυγγας". Τριπλό σκορ, διπλό σκορ για το "γ".
Βγάλτε το αποτέλεσμα, κ. Τόλτσακ.
- Δεν πετάμε τις τσάντες μας, νεαρά. - Δεν είχα ούτε ένα σοβαρό τηλεφώνημα!
- Η Γραμμή είναι για τα μπάζα. - Απορώ γιατί το επέλεξες.
- Δεν είσαι καλή στο να βοηθάς κόσμο. - Τι λες;
Ξέχνα το. Θ' αρχίσεις να μου φωνάζεις και έχω πολλές ατάκες να μάθω.
Μαμά, τ' άκουσες;
- Πιστεύετε ότι δεν μπορώ να το κάνω. - Μπορείς να κάνεις τα πάντα, Κλερ.
Ένας ξένος πιστεύει περισσότερο σε μένα απ' ό,τι οι γονείς μου.
Θα δούμε ποιος θα γελάσει, όταν θα βοηθήσω κάποιον να μην αυτοκτονήσει.
Μιλώντας για δραματικές καταστάσεις, τι λες να επαναλάβουμε τις ατάκες σου;
Θα πήγαινα στο σπίτι της Ζόη, απόψε, οπότε...
- Είναι η συμπρωταγωνίστρια μου. - Μα φυσικά.
Η μητέρα μου δεν έλεγε κουβέντα, όχι όμως και ο Ράζα.
Περίεργο.
Επτά γράμματα.
Ήμουνα στο διαμέρισμα μιας φοιτήτριας. Μυρωδιά κεριών, μακαρονάδας...
...ένας πεταμένος καναπές... έτσι περίμενα ότι ήταν ο παράδεισος.
Παίρνω μέρος σε θεατρικό, επειδή το τμήμα Κινηματογράφου είναι απαιτητικό.
Είμαι εκεί τρία χρόνια και πήρα μέρος σε μία παραγωγή.
- Υπέροχο. - Όχι, δεν είναι.
Ήταν πειραματική σκηνή, όπου έτρωγα τα μαλλιά μου.
Είναι υπέροχο, που έχεις κάτι.
Όταν έλαβα μέρος σε μουσική παράσταση, δεν μ' άφησαν ούτε καν να τραγουδήσω.
- Δεν έκανες τίποτα; - Ούτε ακόμα και να παίξω το πτώμα.
Πολύ αστείο. Και μακάβριο, ταυτόχρονα. Σίγουρα είσαι μαθητής ακόμα;
Αυτή ήταν η καλύτερη ερώτηση που μου 'χαν κάνει.
Είσαι πιο ώριμος από πολλούς φοιτητές.
Τώρα, κρίνονταν όλα. Έπρεπε να πω κάτι ώριμο.
Δεν έχω ξαναπιεί καφέ.
Όλοι της ηλικίας μου, σκέφτονται μόνο το σεξ.
Ευτυχώς θα συγκεντρωθούμε στη δουλειά, δεν θα ασχοληθούμε με έρωτες κι αηδίες.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
Καθώς έκανα προσπάθειες να μην δω τα βυζιά της Ζόης, κατάλαβα ότι ωρίμασα.
Ήταν ωραία να μ' εκτιμάει ένα κορίτσι. Μια γυναίκα.
Αν ήθελε να είμαστε φίλοι, δεν θα κοιτούσα το τατουάζ της.
Γραμμή μαθητών. Εδώ, Γκουάναβιρ. Να σας βοηθήσω με κάτι σημαντικό;
Το ελπίζω.
- Ποιο είναι το όνομα σου; - Νταγκ.
Πώς να σε βοηθήσω, Νταγκ;
Ο Ράζα δεν ήθελε να βλέπει την Κλερ στεναχωρημένη. Ήθελε να την βοηθήσει.
Ο μπαμπάς μου θέλει να είμαι ο καλύτερος στο ποδόσφαιρο και...
...λέει ότι αν δεν γίνω σαν τον Γκέκα, θα με σαπίσει στο ξύλο.
Έκανε ότι μπορούσε για ν' ακουστεί σαν Αμερικάνος.
Είναι χαζό. Πες του να σταματήσει.
Μετά από λίγα λεπτά, η Κλερ άρχισε να βοηθάει τον Ράζα.
Τον άκουσε, έκανε ερωτήσεις, και τις επόμενες εβδομάδες, μιλούσαν συνέχεια.
Μετά συνέβη κάτι απροσδόκητο. Η Κλερ και ο Νταγκ ανέπτυσσαν ιδιαίτερη σχέση.
Είναι δύσκολο. Έχω φίλους που νοιάζονται για μένα, αλλά νιώθω μόνος.
- Όλοι έτσι νιώθουν. - Αλήθεια;
Πίστεψε με, όσοι δείχνουν να τα έχουν όλα, κρύβουν πολλά.
Και σύντομα, ο Νταγκ και η Γκουάναβιρ μιλούσαν για την Κλερ και τον Ράζα.
Δεν ήταν οι μόνοι που είχαν έρθει κοντά. Εγώ με την Ζόη είχαμε αναπτύξει χημεία.
Άναψε το κερί...
Ξέχνα το, μοιάζεις με 16 ετών
Είμαι 19, αλλά πιο ώριμη
Κι αυτό τρέλανε την μητέρα μου.
Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;
- Συγγνώμη, Λάιονελ. - Κάποια απ' την χορωδία. Ναι;
No comments yet. Be the first to leave one.