Pepsi, Where's My Jet? - First Season

ว้าว

เราจะให้คุณเล่นเกม เป๊ปซี่-โค้ก ชาเลนจ์

โอเค ฉันต้องล้างรสชาติเดิมออกก่อน...

ครับ ทุกคน...

ไม่ ฉันล้อเล่น ฉันไม่ใช่นักชิม น้ำอัดลมตัวจริงสักหน่อย ฉันทำได้

โอเค ฟิลลิส ที่ต้องทำนะครับ

- คุณต้องชิมทั้งสองแก้ว - โอเค

จิบทั้งสองแก้ว

แล้วเลือกแก้วที่ชอบมากกว่าออกมา

ไม่นะ มันน่ากลัวชัดๆ

โอเค เดี๋ยวก่อน

ลอง... ดมกลิ่นสักหน่อยครับ

แบบนี้อาจจะทำให้นึกถึงความทรงจำแย่ๆ ก็ได้

- ฉันเลือกแก้วนี้ - ผมชอบแก้วนี้

ผมขอเลือกแก้วนี้

ฉันเลือกแก้วนั้น

ให้ตายเถอะ

- ห่วยทั้งสองแก้ว รสชาติแย่ - คุณไม่เลือกเหรอ

ทนไม่ได้เลย

คุณจะเป็นพวกคิดต่าง

คุณอยากรู้ว่าแก้วไหนอร่อยกว่ากันงั้นเหรอ

แก้วไหนอร่อยกว่า แก้วนี้หรือแก้วนั้นน่ะเหรอ

ไม่รู้สิ ผมว่ารสชาติมันห่วย ห่วยแตกทั้งคู่

เอาละ แล้วยังไงต่อ

เคไอเอสดับเบิลยู คลื่นร็อกที่ดีที่สุดของซีแอตเทิล

ผมโจ ไบรอันต์ วันนี้มีแขกพิเศษอยู่ที่สตูดิโอกับเรา

เรื่องราวของเขาถูกบอกเล่ามาหลายปี

แต่ในช่วงกลางๆ ยุคเก้าศูนย์ ทุกคนพากันพูดถึงเรื่องนี้

ถ้าตอบถูก เขาจะได้เครื่องเจ็ต จากกระป๋องน้ำอัดลม

ผมว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะได้ฟัง เรื่องคดีจอห์น เลนเนิร์ดปะทะเป๊ปซี่โค

โอ้ เย่

- ว่าไง - ว่าไง

ผลงานชั้นเยี่ยมในประวัติศาสตร์ ของวงการโฆษณาบางส่วนอยู่ในยุคเก้าศูนย์

ยอดเยี่ยม

สไตล์ของโฆษณาในยุคเก้าศูนย์

คือการสร้างแบรนด์แบบเอาเป็นเอาตาย

ฉันอยากกินทาโก้ เบลล์

มันบ้าสุดๆ

ไม่ได้

แต่เป๊ปซี่โด่งดังในรูปแบบของตัวเอง

โค้กคือผู้นำในตลาด เพราะเป็นโคล่าดั้งเดิม

ดังนั้นเป๊ปซี่จึงเป็นรองตั้งแต่เริ่มต้น

แต่อาวุธเด็ดที่สุดของเป๊ปซี่คือโฆษณา

- เป๊ปซี่ - เป๊ปซี่

มาเล่นเกมเป๊ปซี่ชาเลนจ์

- บอกผมซิว่าคุณเลือกขวดไหน - เป๊ปซี่

มาดอนนา, ไมเคิล แจ็คสัน, มาร์ลอน แบรนโด

บริทนีย์ สเปียร์ส

ผมพยายามไม่พูดชื่อนะ แต่ผมกำลังพูดชื่อออกมาชัดๆ

ผมทำงานกับคนพวกนี้

คุณรู้สึกว่านี่เป็นสมาคมเจ๋งๆ น่าอยู่

สมองคุณต้องแตกต่าง

ถึงจะคิดเรื่องหมีเต้นรำ ตามเพลงของเดอะวิลเลจ พีเพิลได้

คนสมัยนั้นยอมตัดแขนตัดขา แลกกับได้ทำงานกับเป๊ปซี่

เรากำลังปล่อยผลงานที่โด่งดังที่สุด ในประวัติศาสตร์ของโฆษณา

เพราะเราต้องชนะสงครามโคล่า

เริ่มต้นกับเป๊ปซี่

แต่ทางเลือกเป็นของคุณ เฮ เฮ้ เฮ

คุณคือคนรุ่นเป๊ปซี่

แล้วผมก็จำได้ว่าไบรอันโทรมา และบอกว่า...

“นี่ เรามีแนวคิดบ้าบิ่น ที่จะให้โค้กเป็นฝ่ายตั้งรับ”

และแนวคิดก็คือ โดยธรรมชาติเลย เรียบง่ายสุดๆ

ดื่มเป๊ปซี่ ได้ของรางวัล

ยิ่งซื้อเป๊ปซี่เท่าไร คุณจะได้คะแนนเป๊ปซี่มากขึ้น...

แล้วคุณก็เอาคะแนนพวกนั้น ไปแลกของใช้ของเป๊ปซี่ได้

มีแต่ของที่เด็กๆ ชอบทั้งนั้น

เสื้อยืด หมวก

แจ็กเกตหนัง แจ็กเกตยีน แว่นกันแดดเท่ๆ

แต่ก้าวแรกของแคมเปญคือโฆษณา

มันไม่ใช่งานที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกหรอก

ซื้อของเราสิ แล้วโฆษณาสินค้าให้เรา

โฆษณาต้องทำให้คนหัวเราะ ให้พวกเขาสนใจ ให้พวกเขาพูดถึง

เราต้องทำให้คนจำโฆษณาได้ และจำโครงการได้

เราเลยใช้เงินทุกสตางค์ ของงบสำหรับฤดูร้อนตอนนั้น

มาลงกับโฆษณาและแนวคิดนี้

แล้วมันก็โดนใจแฟนๆ

ขอเสนอแค็ตตาล็อกรางวัลของเป๊ปซี่ใหม่ล่าสุด

ยิ่งดื่มเป๊ปซี่ คุณจะยิ่งได้รางวัลชั้นเยี่ยม

ดีกว่ารถบัสแน่นอน

เปิดซ้ำอีกรอบ

ดีกว่ารถบัสแน่นอน

ผมดูแล้วก็อ้าปากค้างไปเลย

ไม่มีหมายเหตุเล็กๆ กำกับด้วย

มันเป็นรางวัลของจริง ผมไม่สนว่าคนอื่นจะว่ายังไง

ผมจะเอาเครื่องบินเจ็ทนั่นมาให้ได้

มันเหมือน “ให้ตายเถอะ”

ดีกว่ารถบัสแน่นอน

มันออกอากาศไปทั้งอย่างนั้นเลย แล้วก็ไม่มีใครสังเกต

ส่วนล่างของวิดีโอก็ชัดเจน อยู่นี่ไง เครื่องบินเจ็ทแฮร์เรียร์

เจ็ดล้านคะแนน

เห็นกันอยู่ว่ามันเป็นแค่มุกตลก

ไม่มีใครเอายุทโธปกรณ์ทางทหาร มาแจกเป็นรางวัลหรอก

พวกนั้นเอาข้อมูลนี้ออกอากาศเหรอ

คนเราพูดแล้วต้องไม่คืนคำ

คุณพูดแล้วต้องทำ

คนเป็นพันล้านเห็นโฆษณาตัวนั้น

แต่มีคนเดียวที่บอกว่ารางวัลเป็นของจริงเนี่ยนะ

ไร้สาระชัดๆ

ตอนนี้ในหัวผมคิดแต่เรื่องนี้

ผมว่าบางคนคงบอกว่า เป๊ปซี่เป็นชื่อเสียงช่วงสั้นๆ ของผม

และช่วงเวลานั้นจบลงแล้ว

นั่นมัน 25 ปีก่อน

โลกสมัยนั้นต่างจากตอนนี้

จอห์นตอนนั้นไม่เหมือนตอนนี้

ตอนนั้นผมอายุ 20 เรียนอยู่วิทยาลัยชุมชนเล็กๆ นอกเมืองซีแอตเทิล

ไม่ใช่ฮาร์วาร์ดแน่นอน

ผมมีความฝันยิ่งใหญ่ มีความทะเยอทะยานแรงกล้า

แต่กิจกรรมที่ผมชอบทำที่สุดอยู่บนภูเขา

ผมเคยไปปีนเขาที่อะแลสกา

ปีนเขาที่อเมริกาใต้

ผมพยายามหาทางปีนเขาที่สูงที่สุดในโลก

ได้พบเห็นสถานที่ต่างๆ ได้สัมผัสวัฒนธรรมที่หลากหลาย

แต่พยายามปรับให้รับกับชีวิตจริงของคนไม่มีเงิน

สำหรับผม เงินคืออิสรภาพ

เปิดโอกาสให้เราได้ออกไปผจญภัย ได้สนุกกว่าเดิม

ผมทำงานในธุรกิจเล็กๆ พ่อแม่ผมมีธุรกิจเล็กๆ

ไม่นะ

ใครจะไปคิด

สวัสดีค่ะ แล้ว... เป๊ปซี่ เรามาคุยกันเรื่องเป๊ปซี่ใช่ไหม

ช่วยบอกเราทีครับ ว่าจอห์นตอนอายุ 20 เขาเป็นยังไง

เขาเป็นคนคนทะเยอทะยานค่ะ

ฉันหมายถึง เขามีงานทำตลอด

เขา...

ด้นสดตามใจแม่เลย

ทำไมลูกไม่พูดเองล่ะ

- แบบนั้นเหมาะกับแม่ - โอเค ก็ได้

งานแรกของเขาเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์

- ร้านจักรยาน - จริงด้วย ลูกทำงานที่ร้านจักรยาน

จากนั้นก็เป็นพนักงานส่งเทอริยากิ

และส่งเทอริยากิให้คนในท้องถิ่น

- เขาทำความสะอาดหน้าต่าง - เป็นพนักงานทำความสะอาดหน้าต่าง

ลูกตัดกระจกที่บริษัทกระจกนั่นด้วย

เขาขายนิตยสาร

แล้วจากนั้นก็ไปเป็นไกด์ปีนเขา

ไกด์ปีนเขา

ไกด์ปีนเขา

ทีนี้ ถ้าเขาเป็นแฮร์รี สไตลส์ ฉันคงปลื้มกว่า

ลูกช่วย... ไม่ได้ ขอโทษที

ฉันเป็นแฟนคลับแฮร์รี สไตลส์น่ะค่ะ

แม่ แม่สมบูรณ์แบบดีแล้ว

- แม่พยายามด้นสดแล้ว แต่ทำไม่ได้ - ไม่หรอก แม่ทำดีแล้ว นั่งลงก่อน

เป๊ปซี่เคยเป็นเจ้าใหญ่

สงครามน้ำอัดลมของเป๊ปซี่กับโค้ก เคยเป็นเรื่องสำคัญในตอนนั้น

พวกเขาเคยพยายามเข้าสู่ยุคสมัย ของประชากรรุ่นเป๊ปซี่

นั่นคือเป้าหมายทั้งหมด

ซึ่งผมเคยอยู่ตรงนั้น

พวกเขาเป็นพันธมิตรกับเอ็มทีวี

นักกีฬาเจ๋งๆ

แชคยังเคยอยู่กับพวกเขาเลย

อย่าแม้แต่จะคิด

พวกเขามีซินดี ครอว์ฟอร์ด

โค้กมีหมีขั้วโลก

ตากับยายผมคิดว่ามันเจ๋งสุดๆ

ถ้าอะไรเจ๋ง มันจะอยู่กับเป๊ปซี่

ถ้าใจคุณยังวัยรุ่นและเจ๋ง ไม่ว่าจะอายุเท่าไร จริงๆ นะ

เป๊ปซี่ก็ใช่สำหรับคุณ มันเหมาะกับคนรุ่นคุณ

ฉันเลือกแก้วนี้

- ต้องมีคนดีใจแน่ - ใช่ค่ะ เห็นไหม ใช่เลย

ปี 1992 ฉันอายุ 24

เอเจนต์ขอให้ฉันแสดงโฆษณาเป๊ปซี่ ที่จะฉายในงานซูเปอร์โบวล์

ทั้งนักแสดง ดนตรี บท ทุกอย่างดีงามไปหมด

ฉันหมายถึง โฆษณานั้นกลายเป็นตำนาน

ทุกวันฮาโลวีน ในอินสตาแกรม

ฉันจะเห็นอย่างน้อย 30 คน แต่งเป็นฉันในโฆษณาเป๊ปซี่ตอนนั้น

เป๊ปซี่เป็นแบรนด์ดังระดับนานาชาติ

แต่โฆษณาทำให้ทุกคนเข้าถึงได้

นายสังเกตไหมว่าเทอมนี้ สาวๆ เปลี่ยนไปตรงไหนกัน

ใช่ พอนายพูดแล้วนึกออกเลย

สาวๆ ใส่เสื้อผ้าของเป๊ปซี่

สำหรับผมมันได้ผลนะ

และบอกตามตรง โฆษณาดีๆ ของพวกเขา ไม่ใช่แค่ทำให้ผมมาดื่มสินค้า

แต่ยังทำให้ผมท้าทายเป้าหมายด้วย ถูกไหม

ตอนนั้นผมเป็นโค้ชทีมฟุตบอล ลิตเติลลีก นอกเมืองซีแอตเทิล

หนึ่งในผู้ช่วยโค้ชของผม เป็นชายชื่อร็อบ ไลออน

ในคืนหนึ่ง ตอนที่เรากำลัง เดินกลับออกไปซ้อมเสร็จ

เขาเอามีดพกออกมา แล้วตัดป้ายออกจากขวดเป๊ปซี่

แล้วผมก็ถาม “นายทำอะไรน่ะ ร็อบ”