1899

"จิตตา… แม้ฟ้าเวิ้งว้างกว้างใหญ่

เจตนาสุดไพศาล เทียบได้

บรรจุนภากาศ ง่ายดาย

ซ่อนไว้ในที่ว่าง… ดวงจิต"

"จิตตา… แม้มหาสมุทรสุดหยั่ง

เจตนายังลึกกว่า เป็นนิตย์

สูบกลืนมหรรณพ จบคิด

กักไว้ในดวงจิต… จินตนา"

พ่อ

หนูรู้ว่าหนูเห็นอะไร หนูไม่ได้บ้า!

พ่อทำอะไรพี่

พี่ชายหนูอยู่ไหน

พี่ขึ้นเรือโพรมีเธียส

พี่ไปรู้ว่าพ่อทำอะไรบนเรือพวกนั้น

ทำไมหนูจำไม่ได้ พ่อทำอะไรกับความทรงจำหนู!

หนูไม่บ้า!

ตื่น

"เรือจักรไอน้ำสาบสูญกลางทะเล"

"สี่เดือนต่อมายังไม่พบโพรมีเธียส"

(ฟื้นตื่น โดยเคท โชแปง)

"พี่รู้แล้วว่าพ่อเราทำอะไรลงไป เจอกันที่นิวยอร์ก"

"อย่าไว้ใจใครทั้งนั้น"

"จากพี่ชาย"

ฉันคือมอร่า แฟรงคลิน

เกิดที่มอร์ฟิลด์

วันนี้วันที่ 19 ตุลาคม

ปี 1899

ฉันไม่ได้บ้า

ฉันคือมอร่า แฟรงคลิน

เอาละ โกยต่อไป

เออ ตอนนี้เลย

ฉันไม่ใช่พวกถือโชคลางนะ

แค่จะบอกว่านี่มันก็สี่เดือนแล้ว

ยังหาโพรมีเธียสไม่เจอกันเลย

ลำใหญ่เบ้อเริ่ม หายไปเฉยๆ

- มันแปลก - ไม่ได้หายไปซะหน่อย มันจมโว้ย

จบข่าว

รู้ได้ไง

แม่งเอ๊ย อีกแล้วเหรอเนี่ย

เฮ้ย ไอ้โปแลนด์

ปีนขึ้นไปซ่อม

ปีที่แล้วที่ท่าเรือมีคนนึงเล่าให้ฟัง…

ไอ้โปแลนด์ สับคันโยกซะทีสิวะ

ฉันยังคิดถึงเรือลำที่หายไปไม่เลิกเลย

คอร์สที่หนึ่งครับมาดาม

คิดว่ามันจมหรือเปล่าคะ

ก็คงต้องจมนั่นแหละ ไม่งั้นคงหาเจอไปแล้ว

นึกแล้วไม่สบายใจเลย ที่ต้องมานั่งเรือจากบริษัทเดียวกัน

แต่เรือสองลำจากบริษัทเดียวกัน

มันคงไม่จมติดๆ กันหรอกมั้ง

ใช่ไหมคะ

ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย ลูเซียง

มีมีดทำไมตั้งหลายเล่ม

ไม่รู้

เนียนๆ เหมือนใช้เป็นไปเถอะ

รีบๆ กินสิ

ตามน้ำไปเรื่อยๆ

ลูเซียง

ว่าอะไรก็ตามนั้น

บริกร

เอาอีก

ดื่มพอแล้วไหม

นายนี่มันโคตรน่าเบื่อเลย

อังเฆล พูดเบาๆ สิ

"อังเฆล พูดเบาๆ" "อังเฆล ใจเย็นๆ"

ไอ้ห่าพวกนี้มันไม่เข้าใจที่ฉันพูดซะหน่อย

ทำไมต้องพูดเบาๆ ด้วย

มิสแฟรงคลิน

ไม่ค่อยได้เห็นคุณ ขึ้นมาบนนี้ตอนเช้าๆ เลย ขอนั่งนะคะ

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ

นี่ฉันช่วยคุณอยู่นะ

ฉันเข้าใจ ฉันเองก็เดินทางลำพังมาหลายปีแล้ว

รู้ว่าบางครั้งอยู่คนเดียวก็ดีกว่ามีพวก

แต่ฉันรู้ด้วยว่าคนเราด่วนตัดสินคนเร็วแค่ไหน

และตอนนี้ก็มีข่าวลือแพร่ออกไปแล้ว

คุณเป็นหมอจริงๆ หรือเปล่า

ฉันเคยศึกษา… หมายถึงฉันกำลังศึกษาสมองมนุษย์

พวกเขาให้ผ่าสมองด้วยเหรอ

ผู้หญิงในอังกฤษสามารถเรียนหมอ แต่ไม่สามารถเป็นหมอ

เขาชอบทำแบบนั้นกันเนอะ

เปิดโลกกว้างให้เราได้เห็น เสร็จแล้วบอกว่ามันไม่ใช่ของเรา

เห็นผู้ชายคนนั้นไหม นายแพทย์เรจินัลด์ เมอร์เรย์

โง่ซะยิ่งกว่าอะไร

พ่อเขาเป็นหมอ เป็นกันมาหลายชั่วรุ่น

เมื่อเกิดเป็นชาย ใครๆ ก็รุมเอาใจ

เราน่าจะออกไปเดินบนดาดฟ้าเรือนะครับ

ถามหน่อยสิ สมองมันน่าสนใจอะไรนักหนา

สมองขับเคลื่อนความคิด พฤติกรรม

มันกุมความลับทั้งหมดของจักรวาลเอาไว้

ความลับของจักรวาลงั้นเหรอ

มีโลกที่ซ่อนอยู่ข้างในตัวเราทุกคน เราแค่ต้องถอดรหัส

บางเรื่อง ไม่รู้จะดีกว่าไหมคะ

ก็ดูพวกเขาสิ

คิดว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่กันหมดล่ะ

บาทหลวงขี้วิตกจริต

กับน้องชายหน้าตาหื่นกาม

สาวน้อยแปลกตาจากต่างทวีป กับคนรับใช้แสนเชื่อง

และคู่สมรสข้าวใหม่ปลามัน ที่ดูก็รู้ว่าไม่ได้แต่งงานเพราะรัก

ทุกคนต่างกำลังวิ่งหนีบางอย่าง

ไม่งั้นใครที่ไหนจะอยากไปที่อื่นกันล่ะ

และถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด

คุณก็เช่นกัน สาวน้อย

ขอโทษนะครับ

ขอโทษครับ

เราต้องการให้ช่วย

เราต้องการ…

หมอ

น้องสาวผม…

มีหมอไหม หมอ

น้องผมต้อง… เราไม่รู้จะทำไงดี เราต้องการหมอ

ผมขอร้องละ

เธอกำลังจะตาย เราไม่รู้ต้องทำไงดี ขอร้องละครับ

เธอกำลังจะตายอยู่แล้ว!

ขอร้องล่ะ ขอหมอหน่อย!

ปล่อยนะ หยุด!

ช่วยเราด้วย!

ขอหมอหน่อย ถ้าไม่ช่วยเธอจะตายนะ หมอช่วยด้วย!

ไม่มีฉัน คุณคงอยู่ได้นะคะ

เราต้องใช้หมอ ขอหมอหน่อย

หุบปากไปเลย

แกไม่ควรขึ้นมาบนนี้ ไอ้สวะ

คราวหน้าฉันจะจับโยนลงทะเลให้ดู เข้าใจไหม

คุณผู้หญิงครับ

หยุด

ต้องการหมอไม่ใช่เหรอ

เป็นหมอเหรอครับ

โอเค ตามมา

ทางนี้

กี่เดือนแล้ว

เธอท้องกี่เดือนแล้ว

มีครรภ์มานานแค่ไหนแล้ว

กี่เดือน

แค่ไหนแล้ว เจ็ดเดือน หรือว่าหก

เจ็ด

เจ็ด

เอามันออกไป!

เอามันออกไปเดี๋ยวนี้!

- พี่คิดว่าลูกตายแล้ว - นั่นใคร เครสเตอร์

พาเธอมาทำไมเจ้าโง่ เราไม่อยากได้ใครมาช่วยซะหน่อย

เอามานี่

ไม่ได้ๆ นี่มันไม่ถูกต้อง เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใครหรืออะไร

ทำอะไรสักอย่างสิ

ฉันได้ยินเสียงหัวใจเต้น

เธอน่าจะเจ็บเพราะสายรก

มันเกิดขึ้นได้ยาก แต่บางครั้งอาจพันกันข้างใน

ฉันต้องพลิกตัวเด็ก

หนูว่าเธออยากจะพลิกตัวเด็กค่ะ

ไม่ได้

อาจเจ็บหน่อยนะ

ไม่ได้ นี่มันไม่ถูกต้อง

จัดการหน่อยสิ เธอจะทำเด็กตาย นั่นเป็นบุตรของพระเจ้านะ

- อังเคอร์ - จะให้ผมทำอะไรล่ะ

เธอไม่เป็นอะไรแล้ว

ขอบคุณ

ถ้าช่วยสักหน่อย

แทนที่จะนอนนิ่งเหมือนศพก็คงทำได้

นี่จะโทษฉันเหรอคะ

เลิกเสแสร้งซะทีเถอะ มารยานัก

พ่อแม่คุณไม่อยู่แล้วนี่

คุณไม่รักผม ไม่เคยรักเลย

นี่ไม่ใช่ชีวิตคู่ นี่มันคลุมถุงชน

เพราะงั้นก็เลิกเสแสร้งได้แล้ว

ขอบคุณมากนะคะ

ที่ช่วยพี่ของหนู

พอโตขึ้น หนูอยากเป็นหมอเหมือนคุณ

ขอโทษด้วยจริงๆ แต่ฉันไม่เข้าใจภาษาเธอ

ขอบคุณค่ะ

มีลูกหรือเปล่าคะ

ไม่ ฉัน…

ฉัน…

ฉันมีลูกไม่ได้

นี่ครับ

เรามีให้แค่นี้

หลงทางเหรอ

ฉันไม่ทันเห็นคุณตรงนั้น

คุณเป็นกัปตัน

ลงไปทำอะไรใต้ท้องเรือ

ไม่น่าจะใช่กงการอะไรของคุณนะ

ผู้โดยสารชั้นหนึ่ง ไม่ได้รับอนุญาตให้ลงไปข้างล่าง

เรือลำนี้มีกฎระเบียบ ไม่ควรละเมิด

แล้วใครเป็นคนออกกฎ และออกกฎเพื่อผลประโยชน์ของใคร

กัปตันครับ!

กัปตัน ดูนี่เร็วครับ

เราได้รับสัญญาณเดิมนั่นมา 20 นาทีแล้วครับ

ผมว่าต้องมาจากเรือที่หายไปแน่ๆ

เรือโพรมีเธียส

สี่สิบสี่ ห้าสิบเจ็ด

ห้าสิบเก้า หกสิบ

พวกเขาส่งพิกัดมาให้อย่างเดียว

วนไปวนมาอยู่แค่นั้น

เราไม่แน่ใจว่าเป็นเรือโพรมีเธียสจริงไหม

อยู่ห่างไปแค่ไหนล่ะ

เราอยู่ตรงนี้

ที่ 18 นอต

แปลกดีนะ

ถ้าเรือนั่นลอยออกนอกเส้นทางเมื่อสี่เดือนที่แล้ว

กระแสน้ำน่าจะพัดขึ้นไปทางเหนือ ไม่ใช่ลงใต้

มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกัน

ประมาณเจ็ดชั่วโมง

เราจะเปลี่ยนเส้นทาง จุดหมายใหม่ ไปทางเหนือ 42.4 องศา