They Won't Believe Me

Αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται για εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα.

Αν ένας άντρας διέπραξε ή όχι φόνο.

Η Πολιτεία έκανε το καθήκον της.

Θα παρουσιάσει 5 ουσιώδεις μάρτυρες.

5 εκλεκτά μέλη της κοινωνίας μας.

Άτομα σοβαρά. Θα εκθέσουν πραγματικά γεγονότα.

Ένας εξέχων επιχειρηματίας.

Μία νεαρή επαγγελματίας.

Ένας καταστηματάρχης από την επαρχία.

Μία αρθρογράφος.

Και ο προϊστάμενος του Γραφείου Ανθρωποκτονιών.

Να μην έχετε καμία αμφιβολία ότι θα πουν την αλήθεια.

Χωρίς βέβαια να αποκρύψουν τίποτα.

Μπορώ ν'αρχίσω, κ. Πρόεδρε;

Μάλιστα, κ. Καχίλ.

Λώρενς Μπάλανταϊν, θα προσέλθετε, παρακαλώ;

Υψώστε το δεξί σας χέρι.

- Το όνομά σας; - Λώρενς Μπάλανταϊν.

Κε Μπάλανταϊν, είστε ο κατηγορούμενος, έτσι;

Κατηγορείστε για τον φόνο της Βέρνα Κάρλσον.

- Μάλιστα. - Θα περιγράψετε...

τα γεγονότα που οδήγησαν στην στήριξη της κατηγορίας;

Βεβαίως.

Προς τους ενόρκους, παρακαλώ.

Θ'αρχίσω από ένα απόγευμα Σαββάτου.

Ιούνιος, στην Νέα Υόρκη...

σε ένα απο'κείνα τα υπόγεια ρεστωράν στην 52η οδό.

Ειδικευόταν στις Γαλλικές σπεσιαλιτέ.

Και...

με τραπέζια σε σκοτεινές γωνιές, χωρίς να σ'ενοχλεί κανείς.

Κανείς δεν ρωτούσε τίποτα.

Έκανε ζέστη για Ιούνιο.

Ο κόσμος άφηνε ήδη την πόλη.

Αλλά εκεί μέσα είχε δροσιά. Και ησυχία.

- Πώς σου φαίνεται; - Όμορφο.

Ευτυχώς. Είναι κατά 60% δικό σου.

- Θα νιώθεις άνετα μέσα; - Αν συρρικνωθώ λίγο...

Άσε τ'αστεία. Πληρώνεσαι για τις συμβουλές σου.

- Γεύματα τα Σάββατα... - Έντεκα Σάββατα.

Έντεκα;

Σαν να'ταν χθες εκείνο το ανιαρό πάρτυ.

- Πώς τους έλεγαν; - Κάμστοκ. Βαρετοί τύποι.

Εμείς είμαστε βαρετοί;

Βαριέται ποτέ ένας ψαράς έναν άλλον ψαρά;

- Έχεις ένα τσιγάρο; - Ναι, νομίζω.

- Νόμιζα ότι την είχες φτιάξει. - Δεν αξίζει τον κόπο.

- Τι λέει το πρόγραμμα; - Μηχανές.

Βενζίνη ή πετρέλαιο. Πρέπει να ρωτήσω.

- Πρέπει να φύγω. - Ω, Λάρυ...

Άργησες να'ρθεις.

Θα την πετάξω την γραφομηχανή.

Θα σου τηλεφωνήσω την Δευτέρα το πρωί.

Άφησα το σκαφάκι στο ρεστωράν του Νικ.

Η συνέχεια το άλλο Σάββατο.

Περπάτησα στην 5η Λεωφόρο.

Και τυφλός να ήμουν, θα το'βλεπα.

Ήταν στο κέντρο της βιτρίνας.

Με περίμενε, φωτεινό και λαμπερό.

Μία χρυσή ταμπακιέρα.

Ήταν ακριβή.

Αποδείχτηκε τυχερή αγορά.

Αλλά για λίγο.

Επιστρέφοντας σπίτι...

έπεσα πάνω στην πρώτη δυσάρεστη έκπληξη.

Είχα επισκέπτες. Κάποιους απ'τους πιο "συμπαθείς" μου.

Ω, να κι ο χρηματιστής μας!

Έλα να πιεις κι εσύ!

Γεια σου, αγάπη μου. Άργησες.

Λουλούδια, σαμπάνια... Τι τρέχει;

Τι φαντάζεσαι ότι μπορεί να τρέχει;

Ή κηδεία ή γάμος.

Δηλαδή, θεία Μάρθα, τώρα παντρεύονται;

Σου το'πα ότι το ξέχασε.

Μη κρίνεις εξ ιδίων.

- Τι ξέχασα; - Τίποτα σπουδαίο.

Απλά την 5η σας επέτειο.

Δεν πειράζει. Ξέρω πόσο πολυάσχολος είσαι.

Για σένα.

Χρυσό ρολόι!

Σώπα! Δεν το είχα καταλάβει!

Έλα να σου το φορέσω.

Δεν σου άξιζε. Να ξεχάσεις την επέτειό σας!

- Πώς ξέρεις ότι το ξέχασα; - Στοιχειώδες συμπέρασμα.

- Για σένα, αγάπη μου. - Ω, Λάρυ...

Ω, Λάρυ, είναι υπέροχο.

Ευχαριστώ.

Η σπεσιαλιτέ του Σαββάτου.

Δεσποινίς...

- Κύριε... - Ευχαριστώ, Νικ.

Είσαι παράξενη απόψε. Συμβαίνει κάτι;

Πες μου.

Λάρυ, τις προάλλες γευμάτισα με την Γκρέτα.

- Λοιπόν; - Μου έδειξε την ταμπακιέρα.

Ναι, την έπαθα.

- Για σένα την αγόρασα, αλλά... - Το ξέρω.

Θα σου πάρω άλλη πολύ καλύτερη.

Δεν είναι αυτό.

Είναι το τι ένοιωσα, όταν την είδα...Πληγώθηκα.

Αυτό είναι ωραίο.

Όχι. Με πόνεσε.

Συνειδητοποίησα ότι σ'αγαπούσα.

Ξεγελάω τον εαυτό μου μ'αυτά τα ραντεβού του Σαββάτου.

Δεν είμαι τέτοια, Λάρυ. Τα θέλω όλα ή τίποτα.

Όπως κι η Γκρέτα.

Ποτέ δεν θα διέλυα τον γάμο της. Ούτε καμίας άλλης.

Μήπως είσαι λίγο συντηρητική;

Δεν νοιώθω έτσι.

Είμαι ερωτευμένη κι αυτό είναι λάθος.

Μόνο μία λύση υπάρχει.

Να μη σε ξαναδώ.

Μωρό μου, άκου. Με το να φύγεις, δεν αλλάζει τίποτα.

Δεν φεύγω απλά από'δω, Λάρυ.

Φεύγω απόψε για το Μόντρεαλ.

Με μεταθέτουν.

- Αντίο, Λάρυ. - Μια στιγμή.

Τώρα άκου κι εμένα.

Αν σου έλεγα ότι σ'αγαπώ κι εγώ;

- Ακόμα χειρότερα. - Αν σου έλεγα ότι...

- με την Γκρέτα τελείωσα; - Θα'ταν ψέμα.

Έχει συμβεί προ πολλού.

- Θέλω να σε πιστέψω. - Πρέπει.

Είναι επιθυμία και της Γκρέτα να χωρίσουμε.

Είμαστε 2 ξένοι που απλά συγκατοικούμε.

Καπετάνισσα, πώς μπορώ να σε πείσω;

Με το να με φιλήσεις.

Θα είμαι όμως στο Μόντρεαλ.

- Θα'ρθω κι εγώ. - Δεν θα ωφελήσει.

Όχι.

- Αλλά θα'ρχομαι να σε βλέπω. - Αφού ρυθμίσεις τα πράγματα.

- Τι ώρα αναχωρείς; - Στις 8.

- Έχω τρεις ώρες. - Για τι πράγμα;

Μέχρι να φύγεις, θα είμαι ένας εργένης, ένοικος της λέσχης.

Έχω πολλά σχέδια. Θα σε συναντήσω στον σταθμό.

- Σύμφωνοι; - Σύμφωνοι, αγάπη μου.

Δεν θα χρειαστείς κάλτσες;

Ω, Θεέ μου.

- Δεν θα πας στην θεία Μάρθα; - Το ακύρωσα.

Και καλά έκανα. Κοίτα...Κοίτα...

- Θα παγώσεις στο Μόντρεαλ. - Μόντρεαλ; Γιατί νομίζεις...

Ήρθε αυτό, ενώ ετοιμαζόμουν να φύγω.

Κόστισε $87,40.

Θα σου μιλήσω καθαρά, Γκρέτα.

- Δεν είναι ένα απλό ταξίδι. - Το ξέρω.

- Φεύγω για πάντα. - Πήρες τα μανικετόκουμπά σου;

- Καταλαβαίνεις τι λέω; - Φυσικά.

Αλλά δεν θ'αφήσω τον άντρα μου να φύγει απεριποίητος.

Υποκρίνεσαι θαυμάσια, αλλά δεν μ'αρέσει.

- Γιατί δεν λες ό,τι σκέπτεσαι; - Θα το έλεγα....

- αλλά έχω να πω πολλά. - Σε ακούω.

- Αλλά μη το ρίξεις σε μένα. - Όχι, Λάρυ.

Ξέρω ότι δεν είσαι ευτυχισμένος.

Προσπάθησα να σου επιβάλω τον δικό μου τρόπο ζωής.

Σχεδίαζα αλλαγές όμως.

Νοίκιασα σπίτι στο Μπέβερλι Χιλς. Εκεί που ήθελες να μένεις.

Σου αγόρασα ποσοστό σε μία φίρμα...

για να είσαι συνεταίρος και όχι υπάλληλος.

- Γιατί δεν μου τα'πες αυτά; - Τα φύλαγα για έκπληξη.

Γι'απόψε. Διάλεξα την βραδυά.

Γι'απόψε...

Θα νοιώσεις μοναξιά στο ταξίδι, αγάπη μου.

Θ'ανοίξω εγώ.

- Εκεί, σε παρακαλώ. - Μάλιστα.

- Πρωινό...Έλα σε 30΄. - Μάλιστα.

Έλα...πιες αυτό. Θα νοιώσεις καλύτερα.

Ευχαριστώ.

- Γκρέτα... - Ναι;

Αναρωτιόμουν...

Πώς ήξερες ότι το ταξίδι στο Μόντρεαλ δεν ήταν για δουλειά;

Τηλεφώνησε η Τζάνις για να μ'αποχαιρετίσει.

Είπε ότι φεύγει το Σάββατο με το τρένο των 8 για Μόντρεαλ.

Και έβγαλες το συμπέρασμα.

Δεν ήταν δύσκολο.

Ήξερα από καιρό για τα Σαββατιάτικα ραντεβού.

Πώς;

- Ας θεωρήσουμε το θέμα λήξαν. - Ήταν εντελώς αθώα ραντεβού.

- Μη σκεφτείς ότι... - Ένα πράγμα σκέπτομαι.

Πώς να σώσουμε τον γάμο μας.

Αυτό θέλω πάνω απ'όλα.

Ήταν σαν να κάναμε συμβόλαιο.

Υπογεγραμμένο και καθ'όλα επίσημο.

Τέλος στα Σαββατιάτικα ραντεβού.

Τέλος τα τηλεφωνήματα. Τέλος τα κρυφά κοκτέιλ.

Ήμουν πλέον ιδιοκτησία...

με πινακίδες επάνω μου "Απαγορεύεται η είσοδος".

Ένοιωθα καταπιεσμένος για μερικές εβδομάδες.

Παντρεύτηκα την Γκρέτα όχι από έρωτα, αλλά...

για τα λεφτά της.

Προσπάθησα να ξεχάσω την Τζάνις.

Η δουλειά με βοήθησε.

Τρέντον και Μπάλανταϊν. Σύμβουλοι επενδύσεων.

Μετοχές και ομόλογα.

Η μέρα μου ήταν γεμάτη.

Έγερση στις 5:30.

Γεύμα στην λέσχη. Τένις ή ιππασία τ'απογεύματα.

Πρότυπο επιχειρηματία.

Φόρεσα και μπλε σταυρωτό κουστούμι.

Ξεγελούσα τους πάντες.

Τους πελάτες, την Γκρέτα... Ακόμα και τον εαυτό μου.

Μόνο τον Τρέντον δεν ξεγέλασα.

Ίσως και έναν ακόμα.