The Chosen Ones (Las elegidas) (Las elegidas)

- Co się stało? - Łaskoczesz mnie.

Przepraszam.

Denerwuję się.

Kiedy był twój pierwszy raz?

Gdy miałem 12 lat.

Ile miałeś dziewczyn?

Nie wiem.

Wiesz.

Dlaczego pytasz?

Dlatego. Ile?

Nie wiem.

Jesteś zła?

Nie.

Może.

Nie złość się.

Myślę o nas na poważnie.

- Serio? - Tak.

Widzisz coś?

Otwórz! Przepraszam!

Nie chciałam.

Bardzo niecelnie.

Ile masz lat?

Czternaście.

- Rodzice pozwalają ci z nim chodzić? - Tak.

Gdzie mieszkasz?

Niedaleko centrum.

Czym się zajmują rodzice?

Mama jest kelnerką.

A tata...

zmarł.

Przykro mi, złotko.

- Dawno? - Tak.

- Masz rodzeństwo? - Brata.

Jest Héctor.

- Jak tam, synu? - Cześć, tato.

Cieszę się, że przyszliście.

- Fabiolita, piękna jak zawsze. - Dziękuję.

Jak się masz?

- Jak leci? - Nie narzekam.

To jest Sofía.

- Cześć, co słychać? - Cześć.

Dużo o tobie słyszałem.

Powiedz mi jedno.

Co ty w nim widzisz? Jest taki brzydki.

To moja żona.

- Miło cię poznać. Jestem Fabiola. - Sofía.

Brawo!

Kończę 54 lata. Dasz wiarę?

Nie wyglądam na tyle.

Jeszcze wczoraj byłem młokosem.

Tato, jesteś stary.

Nie pozwalaj sobie.

Lubisz psy, Sofío?

- Tak. - Widzisz? To Kruszyna.

Był w opłakanym stanie, gdy go znalazłem.

Był taki chudy, że ledwo chodził.

Jest stary, ale milusi. Dlatego tak go nazwałem.

Stary przystojniak, jak ja.

Chcesz go potrzymać?

- Pewnie. - Dobrze.

Uważaj, żeby nie ugryzł.

Delikatnie, to nie ugryzie.

Chodź ze mną.

- O co chodzi? - O nic.

- Na pewno? - Tak.

Świetnie ci idzie.

Wyluzuj.

- Z francuskiej piekarni. - Myślałam, że to domowe.

A skąd.

Nie wierzę ci.

Za słodkie.

I tak jest pyszne.

Bardzo dobre.

Mamo?

Mamo?

Wszystko dobrze?

Jesteś głodny?

- Nie. - Nie?

- Tak. - Tak?

Sofía!

Dlaczego zostawiłaś go samego?

To ty go zostawiłaś.

Nieprawda.

Ty masz się nim opiekować, kiedy mnie nie ma w domu.

Mówiłam ci, że wychodzę.

- Gdzie? - Z Ulisesem?

Dobrze. Nic się nie stało.

- Co to jest? - Słoń.

Bardzo dobrze. A to?

Koń.

- A to? - Samochód.

Będę jechać samochodem,

potem lecieć samolotem...

Ja pojadę samochodem.

Zobacz, co mam dla ciebie.

Kocham cię.

Wszystko bym dla ciebie zrobił.

Naprawdę. Wszystko bym zrobił.

A ty?

Zrobiłabyś dla mnie wszystko?

O co bym cię poprosił?

Powtarzaj to jej codziennie

i tak ją urobisz.

Kocham cię.

Wszystko bym dla ciebie zrobił.

Naprawdę.

Młody.

Mów to z przekonaniem.

Co się dzieje?

Jesteś nieobecny.

Jakiś problem?

Nie jestem taki pewien.

Czego?

Dziwnie się czuję.

To znaczy?

Chodzi o Sofíę.

Ty draniu.

Nie przejmuj się. To normalne.

Zawsze się w nich zakochujesz.

Musisz się wyluzować.

A teraz jedz.

Nie wchodzisz?

- Nie wejdziesz ze mną? - Nie.

Proszę.

Wszystko w porządku?

Co się dzieje?

Powiedz.

Nie chcę, żeby coś ci się stało.

To znaczy?

Co może mi się stać?

Zaopiekuję się tobą.

Nie pozwolę, by ktoś cię tknął.

Miałaś być moją pierwszą.

To znaczy?

Jaką pierwszą?

Mój brat i ojciec zmuszają swoje dziewczyny do prostytucji.

Ty miałaś być moją pierwszą.

Ale nie chcę tego.

Wybacz mi.

Przez cały czas kłamałeś?

Tylko na początku.

Potem już nie.

Nie wierzę ci.

Po co bym ci to mówił, gdyby to nie była prawda?

Sofío...

wyjedź ze mną do Stanów.

Nie możesz tu zostać.

Przyjdą po ciebie.

Nigdzie z tobą nie pojadę.

Jeśli tu zostaniesz, to będzie niebezpiecznie dla ciebie.

Dla twojej mamy.

Dla Diego.

Héctor.

Co się stało?

Jadą za nami.

Co robimy?

Porozmawiam z nim.

Zostań tu.

Stój, pieprzona dziwko!

Stój, dziwko!

- Trzymaj ją! - Puszczaj!

- Ulises! - Ulises, ty gnoju!

Gdzie chciałaś uciec, cipo?

Nigdzie nie uciekniesz.

Proszę, nie!

Kto ci kazał przestać?

Możesz iść?

Ulises.

Nigdy więcej tego nie rób.

Jesteśmy rodziną.

Napij się wody.

Bili cię?

Nikomu nie pozwolę cię skrzywdzić.

Już dobrze.

Chcę wrócić do domu.

To niemożliwe.

Dlaczego?

Zostaniesz tu i będziesz z nami pracować.

- Nie. - Lepiej, żebyś nie protestowała.

Od teraz będziesz się nazywała Andrea.

Synu.

Ulises?

Idź do nich, do wujostwa i kuzynów.

Nie chcę.

Dlaczego?

- Pomóż mi zobaczyć się z Sofíą. - Eugenia.

Proszę cię, idź.

Eugenia!

Mój malutki Luisito.

Przyniosłam mleko.

Alejandro, siedź prosto.

Dziękuję.

Alberto, nie baw się.

Idziemy.

Marcos, nie wpuszczaj tu zwierząt.

- Marcos! - Odpieprz się!

Nie mów tak do mnie! Tylko sprzątam po nich gówno!

Spierdalaj!

Do dupy.

Jedz.