The Count of Monte Cristo (Le Comte de Monte-Cristo)

Απόδοση διαλόγων: marios2016

Ο Ναπολέων, διωγμένος από την εξουσία, κατέφυγε στο νησί Έλβα.

Παράλληλα οι υποστηρικτές του με τη σειρά τους...

καταδιώκονται ενελέητα από την νέα βασιλική εξουσία.

Οι συλλήψεις και οι εκτελέσεις πληθαίνουν σε κλίμα εμφύλιων συγκρούσεων.

Σε μια θυελλώδη νύχτα...

στα ανοιχτά του Καπ Κόρσε, το Λε Φαρόν, ένα εμπορικό πλοίο...

διασταυρώνεται με μια βάρκα που βρίσκεται σε κίνδυνο...

Την έσωσες.

Δώσε μου μια κουβέρτα!

Σου απαγόρευσα να πας εκεί!

Θα κατέβεις στο αμπάρι! Δεν θέλω να σε δω μέχρι τη Μασσαλία!

Τι;

Με βρίσκεις σκληρό;

Όχι μόνο το ξέρω, αλλά καμαρώνω κιόλας.

Πήγαινε!

Άντε όλοι στις θέσεις σας!

Βάλτε της κάτι στεγνό πριν παγώσει μέχρι θανάτου.

Περιμένετε!

Πηγαίντε!

Κοιμήθηκες καλά;

Έχεις κάτι που μου ανήκει.

Δεν είχα δει ποτέ τη γραφή του Αυτοκράτορα.

Δώσε μου πίσω αυτό το γράμμα.

Όχι, δεν νομίζω.

Τι θέλεις;

Ένα καλό λόγο για να μην σε καταγγείλω.

Δοκίμασε ασήμι.

Συνήθως πιάνει.

Δεν έχω καθόλου.

Αλλά έχω φίλους.

Αν μιλήσεις για αυτό το γράμμα...

θα σε βρουν και θα σε σκοτώσουν...

Καπετάν Ντάνγκλαρς.

Κύριε;

Σας έχω προκαλέσει πολλά προβλήματα.

Δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω.

Μόλις το έκανες.

Πρόσεχε τον εαυτό σου.

Δεσποινίδα...;

Άντζελ.

Έντμουντ.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κουράγιο σου.

Αλλά εσύ ξέχασε το όνομά μου.

Αντίο, Έντμοντ.

Αντίο, Άντζελ.

Ο Μορέλ θέλει να σε δει.

Μόλις είχαμε αλλάξει βάρδιες, στα ανοικτά των ακτών του Κασπ Κόρσε.

Το φούσκωμα ήταν δυνατό. Ήμασταν 200 μέτρα από το ναυάγιο.

Δώσε μου το ημερολόγιο.

Χτυπούσαμε στα κύμματα...

όταν ο Ντάντες ήθελε να βγάλει έξω την σωστική λέμβο.

Του το απαγόρευσα. Ήταν τρελό.

- Είναι αλήθεια; - Ναι, κύριε.

- Θα το έκανα για οποιονδήποτε από εμάς. - Ήταν δική μου απόφαση.

- Ανέλαβα τις ευθύνες μου. - Έδωσα εντολή.

Εμείς τρέχαμε, κι αυτός βούτηξε.

Βούτηξες;

Δεν είχε απαγορεύσει τις βουτιές.

Αρκετά.

Βλέπετε την αυθάδεια του;

Κύριε Μορέλ, σας λέω, αυτό το αγόρι είναι εκτός ελέγχου.

Δεν θέλω να περιηγηθώ άλλο μαζί του.

- Δεν θα πλέεις πια μαζί του. - Σε προειδοποίησα.

Γιατί δεν θα πλοηγείτε πλέον κατά τη γνώμη μου.

Ορίστε;

Πώς μπόρεσες να την αφήσεις να πνιγεί;

Εγώ... έσωσα το φορτίο σας, κύριε Μορέλ.

Ο Ντάντες έσωσε την τιμή μου, Ντάγκλαρς.

- Καπετάνιος. - Δεν είσαι πια καπετάνιος.

Πήγαινε να μαζέψεις τα πράγματά σου.

- Θα σου πληρώσω το υπόλοιπό σου. - Δεν ξέρουμε ποια είναι αυτή η γυναίκα.

Ξέρω τι έκανες. Κι αυτό μου αρκεί.

Μικρέ, έλα εδώ.

Έλα!

Αυτό να σου γίνει μάθημα.

Ε;

Όταν είσαι άντρας, δεν κρύβεσαι πίσω από την τάξη μας...

ούτε κάτω από κάποιο τραπέζι.

Σου παρουσιάζω τον εγγονό μου, τον Μαξιμιλιέν.

Χαίρω πολύ, Μαξιμιλιέν.

Μαξιμιλιέν, σου παρουσιάζω τον κάπτεν Ντάντες.

Γεια σου, καπετάνιε.

Πόσο χρονών λοιπόν...

Καπετάνιος;

Ναι, προσπάθησε να σταθείς αντάξιος, Έντμουντ.

Φυσικά, κύριε.

Φυσικά.

Ε;

Όλα καλά.

Έντμουντ!

Δεν μπορώ να το πιστέψω.

Πρέπει να... Πρέπει να σου πω κάτι.

Ότι με αγαπάς;

Ναι... αυτό. Αλλά...

- Όχι, δεν υπάρχουν «αλλά». - Περίμενε.

- Μα εγώ... - Ξαναρχίζεις.

Φιλάς έναν μελλοντικό καπετάνιο.

- Θα γίνεις... - Ναι.

- Τότε θα μπορέσουμε να... - Ναι. Θα μπορέσουμε.

Μου έλειψες.

Μου έλειψες. Μου έλειψες.

Τα λέμε αργότερα.

Έντμουντ!

- Τζουλιέτ, πώς είσαι; - Καλά, εσύ;

Καλά.

- Πώς είσαι; - Είναι ο Έντμουντ, ο γιος του Λούις.

- Γεια σας, κύριε. - Καλημέρα.

- Πού είναι ο μπαμπάς; Πρέπει να τον δω. - Στο σπίτι.

Τα λέμε αργότερα.

Μπορείς να χαμογελάσεις, αυτά είναι καλά νέα.

Κάνεις γκριμάτσα.

Είναι από χαρά.

Είμαι τόσο περήφανος για σένα.

Καπετάνιος.

Καπετάνιος.

Ενημέρωσες τον κύριο και την κυρία ντε Μορσέρφ;

Όχι ακόμη. Ήθελα να το πω σε εσένα πρώτα.

Όλα θα αλλάξουν, μπαμπά.

Πρέπει να τους το πεις.

- Όλα χάρη σε αυτούς. - Και σε εσένα επίσης.

Δεν πλήρωσα εγώ για τις ναυτικές σου σπουδές.

Έλα, πήγαινε, γιε μου.

Πήγαινε να δώσεις τα σέβη σου.

Μια πρόποση! Σηκώνω το ποτήρι μου...

στη μνήμη της μητέρας σου, Έντμοντ.

Γιατί μας λείπει...

και επειδή γέννησε τον νεότερο καπετάνιο της Μασσαλίας!

- Μπράβο! - Χειροκροτήστε τον, θα νιώσει άβολα.

Ορίστε, τέλεια.

Μα πάνω από όλα

γιατί η Ματθίλντ Ντάντες...

ήταν η νοσοκόμα του μελλοντικού ηγέτη της Γαλλίας...

σε ένα ηρωικό πεπρωμένο...

ενός από τους καλύτερους αξιωματικούς στην Ευρώπη...

ονόματι Φερνάντ ντε Μορσέρφ.

Λούις, έλα να πιείς μαζί μας. Είναι ευκαιρία.

Σας ευχαριστώ, κύριε.

Αργότερα, ίσως.

Μπορείς να μαλώσεις τη Μερσεντές. Δεν με ακούει πια.

θα δεις, θα αργήσει στον γάμο της.

Α, επιτέλους!

Συγνώμη για την καθυστέρηση.

Γεια σου, θεία μου. Θείε.

Ο Οράτιος Μπαλιού έκανε ότι ήθελε. Σχεδόν τον χτύπησα.

Επιτέλους, Μερσεντές.

Ποιός είναι αυτός ο κύριος;

Είναι ένα άλογο. Προέρχεται από πολύ καλή οικογένεια.

- Γεια σου, ξαδέρφη. - Γεια σου, ξάδερφε.

Έντμοντ.

Μερσεντές.

Είσαι έτοιμη να χαρείς; Ο Έντμοντ έχει μεγάλα νέα.

Ναι, ναι.

Ναι, θα γίνω καπετάνιος.

Καπετάνιος του Λε Φαρό . Είναι επίσημο.

Είναι αλήθεια;

- Μπράβο. - Στον καπετάνιο!

- Το βρήκα! - Α! Στην υγεία σου!

- Χαίρομαι για σένα. - Κι εγώ είμαι χαρούμενος.

- Εβίβα. - Θα πάρεις καινούργια στολή;

Και καινούριο μισθό.

Θα μπορεί να απολαύσεις την ζωή, να διασκεδάσεις.

Θα σου το εξηγήσουμε.

Θα καταφέρω να παντρευτώ πάνω από όλα.

Τι;

Θα είσαι ο κουμπάρος μου.

- Μην ποντάρεις σε αυτό! - Λοιπόν ναι!

Είμαι κουμπάρος σε ένα λάθος. Μερσεντές, πες κάτι.

- Προσπάθησα, αλλά είναι τρελά ερωτευμένος. - Με πολύ τρέλα.

Και ξέρει για αυτό; Τελικά, συμφωνεί;

Ναι. Από ότι μου είπε,

- Ναι, ναι. - Το ξέρω.

Είναι η Τζουλιέτ;

- Ποιά; - Η μοδίστρα με το άτακτο βλέμμα.

Όχι! Όχι, δεν είναι η Τζουλιέτ.

Όχι, είναι αληθινή γυναίκα.

Και πολύ όμορφη.

Όχι μόνο όμορφη.

- Μυστηριώδης και σαγηνευτική. - Ναι! Όχι, όχι, ναι, ναι.

Μα ποιά είναι;

Είναι η ξαδέρφη σου.

Η Μερσεντές Χερέρα ντε Μερσεντές.

Εσύ;

- Ναι. - Θα παντρευτούμε.

Μα είσαι εντελώς τρελή.

Η μητέρα σου δεν θα το δεχτεί ποτέ αυτό.

Νομίζεις πως η μαμά μπορεί να μου αρνηθεί κάτι;

Θα την πείσεις εσύ. Ήσουν πάντα ο αγαπημένος της ανιψιός.

Αμήν!

Έχω εδώ, υπογεγραμμένο από τον εισαγγελέα, κύριο ντε Βιλφόρ...

ένταλμα σύλληψης για τον άντρα που λέγεται Έντμοντ Ντάντες.

Ακολουθήστε μας, κύριε.

Τι συμβαίνει;

- Όχι, αφήστε τον. - Πρέπει να υπάρχει μια παρεξήγηση.

- Ελάτε. - Άσε με να φύγω.

- Περίμενε. - Φερνάν, κάνε κάτι!

Τι είναι αυτό; Ο γιος μου δεν έκανε τίποτα.

Αυτό πρέπει να είναι παρεξήγηση.

Πού τον πάτε; Θα τον συνοδεύσω.

- Πρέπει να τον πάρουμε μόνο του, κύριε. - Υπολοχαγός.