Mahoutsukai no Yome Season 2 (The Ancient Magus' Bride Season 2)

มาแล้วสินะ

เจ้าสาวผมแดงกับจอมเวทอสูร ภาคที่ 2

ผมอยากจะให้คุณจิเสะมาที่วิทยาลัยครับ

ก่อนหน้านี้ผมก็เคยพูดถึง เรื่องวิทยาลัยไปบ้างแล้วสินะครับ

เห็นว่าเป็นโรงเรียนของผู้วิเศษ แล้วก็องค์กรสนับสนุนสินะ

ไม่เข้าใจเลย

ทำไมถึงได้อยากให้จิเสะ ที่เป็นจอมเวทไปในที่แบบนั้น

คุณจิเสะนอกจากจะมีคุณสมบัติพิเศษ เป็นสเลย์เบก้าแล้ว

ยังมีคำสาปมังกรและคำสาปอมตะ สถิตอยู่ในร่างกายถึงสองคำสาป

ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะครับ

แต่ในฐานะตัวอย่างการวิจัยแล้ว คุณเยี่ยมยอดมากครับ

จะขอความร่วมมือได้ไหมครับ

แน่นอนครับว่าทางเราเอง ก็จะคอยสนับสนุนอย่างถึงที่สุด

หากคุณจิเสะต้องการ

จะไปนั่งเรียนร่วมกับ นักเรียนคนอื่นด้วยก็ได้ครับ

เราจะไม่ให้คุณต้องรับภาระหนัก

และจะจ่ายค่าสัญญาให้เท่าที่จ่ายไหว

อาจจะเจอวิธีถอนคำสาปด้วยก็ได้นะครับ

จิเสะ

ผมจะขอหลบออกไปก่อน

ให้คุณสองคนได้คุยกัน

เอเลียสคิดยังไงเหรอคะ

ไม่มีทางชอบใจหรอก

ที่จะมีคนมารุมล้อมและแตะต้องเธอ

แต่ว่า

เธอล่ะ

ไม่นานก่อนหน้านี้ฉันคิดน่ะค่ะ

ว่าตัวเองช่างไม่รู้อะไรซะบ้างเลย

เพราะงั้นในยามคับขัน

ฉันถึงได้คิดแต่จะเอาตัวเองมาใช้

ทั้งที่ทุกคนบอกว่านั่นเป็นสิ่งที่ไม่ดี

ก็บอกแล้วว่าอย่าคิดจะ ทำอะไรเองคนเดียวไปซะทุกอย่าง

กำลังคิดอยู่งั้นเหรอว่าจะได้รับสิทธิ์ ในการอยู่ที่นี่ด้วยการทำให้ตัวเองพังไป

ฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมการทำแบบนั้นถึงไม่ดี

สิ่งที่เธอเสียสละตัวเองเพื่อให้ได้มา

กับสิ่งที่ผมต้องการ

มันต่างกันตรงไหน

แต่ว่าถ้าการได้รู้อะไรบางอย่าง

จะทำให้แก้ปัญหาได้โดยไม่ต้องใช้ตัวเองละก็

ถ้าทำสิ่งที่อยากทำได้

โดยไม่ทำให้ใครต้องเจ็บปวดละก็

ฉันก็อยากเรียนรู้ค่ะ

เพราะว่ามันอาจจะ

เป็นการช่วยตัวฉันหรือใครสักคน จากสิ่งที่จะมาถึงในสักวันค่ะ

อาจจะโดนจับชำแหละก็ได้นะ

ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นจริง เอเลียสก็จะมาช่วยฉันใช่ไหมล่ะคะ

ผมเข้าใจความเห็นของเธอนะ

ถึงจะมีเรื่องที่อยากพูดเยอะแยะเลยก็เถอะ

แต่เอาเป็นว่า

ผมจะไปวิทยาลัยกับเธอด้วยแล้วกัน

เอ๊ะ

ยินดีที่ได้รู้จัก

ฉันชื่อไลซ่า

ไลซ่า ควีไลน์

เป็นผู้อำนวยการของวิทยาลัยสหราชอาณาจักร

จิเสะ ฮาโตริ

ขอบคุณจริงๆ ที่ให้ความร่วมมือ

ทางเราตั้งใจว่าจะตอบแทนคุณ อย่างสุดความสามารถ

เชิญรับไปสิ แทนคำทักทายนะ

ขอบคุณนะคะ

ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้นหรอกนะ

แต่ที่นี่เป็นสถานที่ ที่จะคุ้มครองและให้การอบรมทุกคน

ขอให้สนุกนะ

ทำใจให้สบายแต่อย่าประมาทไปล่ะ

ค่ะ

ขอให้มีวันที่ดีนะ

เท่านี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจิเสะก็จะเป็นนักเรียนที่ไม่รับหน่วยกิต

ส่วนคุณเอนส์เวิร์ธก็เป็น อาจารย์ชั่วคราวในสาขาเวทมนตร์

ผมจะพาเดินดูเลยนะครับ

เป็นยังไงบ้างครับ

ไม่เลวเลย

ถึงจะขี้ตื่นไปหน่อย

แต่ดูจะมีความตั้งใจอย่างแรงกล้า

ซึ่งนั่นหมายความว่า...

เป็นเด็กที่จะถือหางเสือของตัวเอง ด้วยตัวเองยังไงล่ะ

ทั้งที่อยู่ใต้ดินแต่กลับเห็นท้องฟ้า...

ใช้ศาสตร์เวทฉายภาพสถานที่อื่นเอาน่ะครับ

เอาละ มาทางนี้เถอะ

นี่คือแผนผังโดยรวมของวิทยาลัยครับ

เราฝังมันเอาไว้ใต้ดินในรูปแบบของเสา

เอาอาคารอำนวยการตรงนี้เป็นใจกลาง

อาคารฝึกซ้อม อาคารหอสมุด อาคารหอพัก

อาคารห้องเรียน อาคารห้องทดลอง อาคารกำจัดทิ้ง

หลักๆ ก็จะมีเจ็ดอาคารนี้

ยิ่งไปกว่านั้น

อาคารห้องทดลอง ในแต่ละชั้นของอาคาร ก็ยังมีแบ่งออกไปอีกมากมาย

แต่พวกนี้น่ะค่อยๆ จำไปก็ได้ครับ

ค่ะ...

งั้นเดี๋ยวผมจะพาไปเดินดูทีละอาคาร

ถึงจะอยากพูดแบบนั้นก็เถอะ

แต่ขอโทษด้วยนะครับ

ที่จริงแล้วมีคนที่รอพบคุณจิเสะ อย่างใจจดใจจ่ออยู่น่ะครับ

ยินดีต้อนรับนะ

ค่ะ

ฉันชื่ออเล็กซานดร้า ฮีธ

รับผิดชอบห้องพยาบาลค่ะ

จิเสะ ฮาโตริค่ะ

เชิญทางนี้เลย

เราจะตรวจกันในห้องด้านใน

ไม่ต้องกังวลสายตาคนอื่นหรอกนะ

ขอปฏิเสธไม่ให้ตามไปดูค่ะ

แต่ผมเป็นผู้ปกครองของเด็กคนนั้นนะ

เพราะเป็นเพื่อนสนิท เป็นครอบครัว

และเป็นผู้ปกครองนี่แหละค่ะ ถึงมีเรื่องที่พูดลำบาก

อ่า คือว่า...

ขอโทษนะครับ เอ่อคือ...

ที่จริงแล้วผมยังพาทั้งสองคน เดินดูในวิทยาลัยไม่เสร็จเลย

เพราะงั้น...

งั้นก็เชิญทั้งสองคนไปด้วยกันตามสบาย

งั้นผมจะพาไปดูห้องสำหรับอาจารย์นะครับ

ผมไม่ต้องการห้องหรอก

เข้าใจแล้ว

ทำยาของแฟรี่จนเกือบตาย

ดูดซับคำสาปมังกรมาจนเกือบตาย

นอกจากจะโดนผู้วิเศษพเนจร คว้านท้องจนเกือบตายแล้ว

ยังแลกเปลี่ยนลูกตากันและได้คำสาปอมตะมา

งั้นสินะ

บุ่มบ่ามจังเลยนะ

ไม่ว่าจะยังไงก็ดูเหมือนเธอจะสะเพร่าน่าดู

แต่พยายามมากเลยสินะ

แต่ต้องคอยคิดถึงคนรอบข้างด้วยนะ

ค่ะ

งั้นตอนนี้มีเรื่องกังวลอย่างอื่นอีกไหม

ที่จริงแล้ว...

หืม

เมื่อกี้ผิดคาดนิดหน่อยนะครับ

หืม

ที่ห้องพยาบาล

ถ้าเป็นคุณละก็ผมนึกว่าจะไม่ยอมแยกห่าง จากข้างกายเธอเด็ดขาดซะอีก

เพราะคุณจะแอบซ่อนอยู่ในเงาก็ได้นี่

ร่างกายของผมไม่ได้มีการจัดวาง อวัยวะภายในทางชีวภาพไว้

หืม

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

พอนึกถึงตอนที่จิเสะรู้เข้า ว่าแอบซ่อนอยู่ข้างกายเธอ

ก็รู้สึกว่าอวัยวะภายในมันบีบตัวขึ้นมา

เพราะงั้นผมเลยไม่ทำ

หมายความว่ารู้สึกกลัวเหรอครับ

กลัวเหรอ

เอ่อ เปล่าคือว่า...

แค่จะบอกว่าสำหรับผม

ความรู้สึกนั้นมันมีการจำกัดความ เอาไว้ว่ากลัวน่ะครับ

กลัวเหรอ

งั้นเหรอเนี่ย

ไม่ใช่ความรู้สึกที่อยากลิ้มรสนานๆ เลยนะ

ทำไมคุณถึงต้องมาที่วิทยาลัยด้วยล่ะ

มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปงั้นเหรอ

มันช่วยไม่ได้น่ะ

เป็นเหมือนคนที่มาคอยเฝ้าระวังนั่นแหละ

งั้นเหรอครับ

แม้แต่โล่ทั้งเจ็ด ก็ไม่ได้เป็นปึกแผ่นเดียวกัน

ในสถานการณ์ตอนนี้ที่มีรอยร้าวขนาดใหญ่

ค่อนข้างจะไม่มั่นคงเท่าไรครับ

เชิญเฝ้าระวังได้ตามสบายเลยครับ

อือ

แต่ว่ามันก็จริงอยู่

ในสถานที่ที่มีมนุษย์อยู่จำนวนมากขนาดนี้

ไม่นึกเลยว่าผมจะทำอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก

จะว่าไปเธอกำลังทำอะไรอยู่กันนะ

ถ้าได้รู้จักตัวผมในตอนนี้

จะตกใจไหมนะ